𓃰 @beyazmantoluu - Tumblr Blog

solmuş, kıvrışmış, kırılmış, küsmüş.

- daha yukarı çıkalım, en yükseğe çıkalım

+ aay ama ya düşersen allah korusun

- sen beni tutarsın

- ben dört tekerlekli bisiklete biniyorum ablam iki tekerlekli, babam bana bir şey olmasın diye iki tekerlikliye izin vermedi

#çocukların güven ihtiyacı

farklı bi ilgi alanı bulmam lazım, ama ilgi alanı nasıl bulunuyordu

baktım izlediğim dizi psikiyatrist dizisi, okuduğum kitaplar, yazılar, konuştuğum konular, izlediğim videolar, baktığım postlar, hepsi psikoloji.. sıkıcı birinden daha sıkıcı biri haline döndüm, değişiklik olsun diye model neden dağıldı nasıl birleşti, şimdiki videolar nasıl hepsini izledim, sırf farklılık olsun diye, konuşacak bir konu çıktı mı bilmiyorum ama model hakkında biraz konuşabiliriz sonra da şarkılarını mırıldanırız dağılırız

can sıkıntısından üç kitap okuyorum

yaz dönemnde klinik staj yapılmazmış

#yokmuşum görünmezmişim gibi hissediyorum #bir de yaşımı kimseye söylemedim #bazı hocalar benim yaşımda çünkü 🥰

neyse iyi ki ikram edemiyorum, midemi çok kötü yaktı 😔 eğer böyle olmasaydı kliniğe götürüp ikram edecektim

beyazmantoluu

keşke hepinize ikram edebilsem, yaptığım en iyi cupcake 🥺 içi nemli ve çikolatalı, bayıldım

beyazmantoluu

#görmemiş bir cupcake yapmış #ama çok uzun zamandır bir şey yapmıyordum:d

keşke hepinize ikram edebilsem, yaptığım en iyi cupcake 🥺 içi nemli ve çikolatalı, bayıldım

şu an o kadar güzel ve sakin bir yağmur var ki

#kaç gündür çekirge korkumdan pencereyi çok az açıp sadece loş ışıkta fon perdeyi de tamamen kapatarak oturuyordum #içim daralmıştı #bugün çekirgeler bile umrumda değil bu havayı çok özlemişim #yine de lütfen gelmeyin tabii :ı

bu gibi çocuklarla ve ailelerle karşılaştığımda kendimi ve ailemi düşünmeye başlıyorum. oldukça sakin bir ailem var fakat kaygılı yapıları da var. sadece annemde ve babamda değil. genel tüm sülalede. hani düşünüyorum kaygısız, sosyal ortamlarda gerilmeyen tek bir kişi yok. bir tek amcam biraz çok sosyal olduğu için rahattır ama onda da kaygıyı bastırma hali bariz belli oluyor. mahcup olma hâli. bizim ailenin en büyük hastalığı. herkese ve her şeye karşı. sonra neden böyle olduğumu anlıyorum. yirmi sekiz yaşındayım ve bir sürü ortama girdim çıktım, çalıştım, staj yaptım, gönüllülükler yaptım, 6 yıldır ailemden uzakta yaşıyorum vs. ama bu aşılmıyor hâlâ. hâlâ inanılmaz bir çekingenlik inanılmaz bir kendini ifade etmede zorlanma. üstelik üzerine sürekli bilinçli olarak çalışıyorum. bir yardım almak en doğrusu olacak sanırım.

beyazmantoluu

bazı ailelerin sakinliğine o kadar bayılıyor ve şaşkınlıkla izliyorum ki. mesela adam iki kartı da karısına vermiş kadın da gelirken cüzdanını arabada unutmuş, adam hiçbir tepki vermiyor. kadında da aynı sakinlik "aay unuttum aay napsak gidip alsak mı" gibi cümleler asla geçmedi. şöyle şöyle yaparız dendi ve bitti. ilk kez bi baba bekleme alanındayken telefonuna bakmadı, üstelik sadece ikimiz vardık. normalde insanlar gerildiklerinde, ne yapacaklarını bilemediklerinde telefona bakarlar. asla bakmadı. biraz durdu oturdu, sonra kalkıp çocuk kitaplarına baktı. bu kadardı. inanılmaz bir sakinlik var hem annede hem babada. bir hafiflik hissediyorum.

beyazmantoluu

çocukla biraz sohbet edince ailenin davranışlarının, konuşma şekillerinin çocuklarına ne kadar geçtiğini görüyorsunuz. 9 yaşındaki çocuğun benden daha iyi iletişimi var :d

bazı ailelerin sakinliğine o kadar bayılıyor ve şaşkınlıkla izliyorum ki. mesela adam iki kartı da karısına vermiş kadın da gelirken cüzdanını arabada unutmuş, adam hiçbir tepki vermiyor. kadında da aynı sakinlik "aay unuttum aay napsak gidip alsak mı" gibi cümleler asla geçmedi. şöyle şöyle yaparız dendi ve bitti. ilk kez bi baba bekleme alanındayken telefonuna bakmadı, üstelik sadece ikimiz vardık. normalde insanlar gerildiklerinde, ne yapacaklarını bilemediklerinde telefona bakarlar. asla bakmadı. biraz durdu oturdu, sonra kalkıp çocuk kitaplarına baktı. bu kadardı. inanılmaz bir sakinlik var hem annede hem babada. bir hafiflik hissediyorum.

bazen benden olmayacak gibi hissediyorum

ona çok aşık olduğumu söylemiş miydim

#masa başında çalışırken hareket etmeyi unutuyorum #unutmak da denemez resmen ölü gibi dümdüz sadece çalışıyorum saatlerce #hiç farkında olmuyorum sonra da ağrı çekiyorum #o yüzden hatırlatma mesajı atmış canımın en içi

sabahtan beri çekirge haberlerini okuyup etkileşim için abartıyorlar diyordum. az önce balkondan ses geldi biri var sandım, meğer iki tane kocaman çekirge varmış 🥰 ve balkon kapım açıktı 🥰 şöyle takılıyorlardı🧑🏻‍🩰🤸🏻‍♀️

ankara'ya kadar gelmişler, üçüncü kata kadar tırmanmışlar ve biri dördüncü kata doğru gidiyordu 🥰 kapıyı pencereyi sinekliğiniz yoksa açmanızı tavsiye etmem çünkü baya büyükler 🥰

bakılan değil, bakan olmak*

staja gelirken inanılmaz gergindim. ya bilgisizliğim/yetersizliğim(?) ortaya çıkarsa? bir şey olmadı. boş oturmamın üçüncü saatindeyim, ve yaklaşık üç saat daha buradayım. beklerken substack içeriklerini okuyorum. en gergin olduğum ilk dakikalarda da bu yazıyı okudum. konunun benim içimdekiyle ilgisi yok ama bu cümlenin benim hayatımla çok ilgisi var. araba sürerken "onlar da seni görüyor" cümlesi rahatlatan bir cümleydi. o cümleden sonra araba sürüşüm değişti. bu cümle de farklı ama aynı pencereye bakıyor gibi. yaşama şeklim de bu cümleyle değişir mi

Trending Blogs

Recently Viewed Blogs

𓃰