Kafan dağılır diye çıkıp yürüdüğün o yolda,çöküp ağlamışsın.Kimse sesini duymamış.

Game Changer & Make Some Noise

Jar Jar Binks Fan Club
I'd rather be in outer space 🛸

@theartofmadeline
Fai_Ryy
ojovivo
🪼
occasionally subtle
Color Me Curious

if i look back, i am lost
RMH
untitled
$LAYYYTER
h

bliss lane

#extradirty
No title available
art blog(derogatory)

izzy's playlists!
🩵 avery cochrane 🩵
seen from New Zealand
seen from Türkiye

seen from Vietnam
seen from Netherlands
seen from United Kingdom
seen from Ecuador

seen from United States
seen from Japan
seen from Albania

seen from Germany

seen from Brazil
seen from Saudi Arabia
seen from Myanmar (Burma)
seen from Ireland
seen from Colombia
seen from Spain

seen from France
seen from Ecuador

seen from Germany

seen from United Kingdom
@birazmerhamet
Kafan dağılır diye çıkıp yürüdüğün o yolda,çöküp ağlamışsın.Kimse sesini duymamış.
Aşkın var olduğunu bilip, aşka inanmayacak kadar bitmişim...'
Gündüz geceye sormuş
Gece yer değiştirelim mi?
Gece demiş ki;ağlamalara,çığlıklara dayanabilecek misin?…..
Lavaboya gidip ağlayıp aynaya bakıp ağladığın belli oluyor mu diye bakmak…..
Kendimle konuşmayı seviyorum.En azından halden anlıyor.
Benimki ağzıma sıçıyo sağolsun
Kusura bakma seni unutamadım
Bu benim hatam ne yapsam olduramadım
Alev alev yanıyor can kafesim
Kesilir nefesim seni bırakamadım
içimde bir yangın. kül olan kalbim. küllerimi savuran öfkemin rüzgarı.
"bazen yolda gördüğüm çocukların yüzündeki buruk gülümsemede sana rastlıyorum zifir."
Tıpta yeri yok ama, “sevgi” iyileştirir.
öyle bi şey yok.....
Kırıldığım noktada kırmayı da çok iyi bilirim.
Gülüyorum ağlamamak için hem de kahkahalarla…müzik bile dinlemiyorum içimden gelmiyor. Kulaklarım şarkıyı duyacak gibi değil, biri fısıldıyor tanıdık bir ses ama fısıltı dediğime bakmayın bütün kafamı dolduracak bir fısıltı.
ben çok değiştim abi. önceden dokunsalar ağlardım, şimdi kaburgalarımı kırsalar gıkım çıkmaz.
sonra duruyorsun işte. bakışların donuklaşıyor nefes aldığını bile hissedemez hale geliyorsun.
küfredebilirim, bağırabilirim, duvarları yumruklayabilirdim ama sevilmiyor olmanın tuhaf acısını dindiremezdi hiç biri.
“Artık sanki yaşamıyorum, yaşayan birini seyrediyorum; daha önce bildiğim romanı okur gibiyim.”
Tehlikeli Oyunlar, Oğuz Atay
“Olayların üzerinden bir zaman geçtikten sonra insanın gece balkonda otururken parçaları birleştirip gerçeği fark etmesi..”
Sevgiyi bir kaşıkla veriyorken kepçesiyle geri alacaklar.
Güzel seven bütün insanlar yine yanlış kalplere kanacaklar.