Sızı var sıkışarak mırıldanan kocaman bir yüzük var buramda bazen kopmak için kaldığım yerden dürüstçe çöp oluyorum bazen doymak için baktığım yerden atlıyorum. Bu duyguyu seviyorum. Acı acıya tosarak destek olurmus bense toprak oluyorum. Ellerim yüzüme vuruyor akan yerler cahilce sulanan kanlarım. Etime bakıyorum darbelerime bakıyorum kesesim geliyor boynumu bir yere oturuyorum duruluyorum bir hançer var diyorum bir kabuk var gün geçtikçe deliniyor gün geçtikçe oluk oluk soyunup akıyor. sanıyorum zevk sanıyorum maddi olan her şey çürümesi gereken bedenime yakışır sanıyorum. Aynada gülümseyen tuzu kara dilim kararır belki de kara olur diyorum. Düzelemiyorum durulamıyorum . Bağrıma böbürlenip kuvvetlice ah ediyorum "çık " diyorum " çık" ve ekliyorum " kocaman bir hançeerle sırtımda duramıyorum ya at kurtar beni aksın kefenimden yaşlar yada güç ver ben söküp atayım seni bir derine "
Sylvia bugunlerde 22 yasına gidiyor (umutsuz )














