"Paylaşılmış bir aşkın mutluluğunu tatmadan can vermek istemiyordum."
Vadideki Zambak

No title available
Show & Tell
PUT YOUR BEARD IN MY MOUTH
occasionally subtle
NASA
Phantogram Three
The Bowery Presents
cherry valley forever
2025 on Tumblr: Trends That Defined the Year
YOU ARE THE REASON
Game of Thrones Daily
EXPECTATIONS
Sweet Seals For You, Always

Product Placement
No title available
let's talk about Bridgerton tea, my ask is open

No title available
Aqua Utopia|海の底で記憶を紡ぐ
noise dept.
★

seen from Malaysia
seen from United States

seen from Iraq
seen from Vietnam
seen from Brazil

seen from United States
seen from Argentina
seen from Brazil
seen from Colombia
seen from Brazil

seen from Japan

seen from Ukraine

seen from Malaysia

seen from Malaysia

seen from Dominican Republic
seen from Venezuela
seen from United States

seen from Japan

seen from Brazil

seen from United States
@birseyleryazar
"Paylaşılmış bir aşkın mutluluğunu tatmadan can vermek istemiyordum."
Vadideki Zambak
"Ayrıca üniversitede, beşeri bilimlerin amacının beyni eğitmek değil özgürleştirmek olduğunu öğrenmişti. Önemli olan, hayatını kazanmak için ne iş yaptığın değil, nasıl bir insan olduğundu."
Mutluluk fotoğrafı
Ruhumu hiç kirletmemeyi isterdim
Bir ortama giriyorum kendim gibi olamıyorum. Arkadaşlarımla buluşuyorum kendim gibi olamıyorum. Kendim hep gerilerde, ben bile bazen kendimi göremiyorum.
"Hayatta hiçbir zaman kafamızdaki kadar harikulade şeyler olmayacağını henüz idrak etmemiştim."
Kürk mantolu Madonna
"Ruh, gösterişli bir kelimeydi. Gerçeği aslında çok daha küçüktü."
Addie larue'nün görünmez hayatı
"Bir insan arkasında iz bırakamıyorsa, gerçekten var mıdır?"
Addie larue'nün görünmez hayatı
Bunu en iyi 'Bahçıvan ve Ölüm' kitabındaki karakterin babasının ölümünden sonra ne yapacağını bilemeyip uzun bir sorgulayışa gittiğiyle bağdaştırabilirim. Orada şöyle bir cümle vardı; "Bizi çocuk olarak hatırlayan son kişi de gittiğinde hâlâ var olduğumuz söylenebilir mi?”
Hayatını ve bütün varlığını babasının varlığı üzerine kuran bir insan düşününce manyakça geliyor. Ancak bir sorgulamaya itiyor bizi de. İz bıraktığımız şeylerin bizlerden izler olduğunu bilen birileri de artık yoksa gerçekten iz bıraktığımız söylenebilir miydi? Bu izin bizler tarafından yapıldığını bilen birilerinin ölmesi mi ağır geliyordu yoksa o izleri hangi duygularla yaptığımızı bilen insanların ölümü mü ağır geliyordu?
En çok beni üzen ise kimse diğer insanların hayatlarını bilmeden, her şeyden habersiz yaşayıp gidecek. Keşke dünyaya gelmiş, gelmekte olan ve gelecek olan tüm herkesin yaşamı kafamızın içine otomatik yüklense ve her daim hatırlayabilsek...
Var olmakla ilgili derdim var benim
"Bir insan arkasında iz bırakamıyorsa, gerçekten var mıdır?"
Addie larue'nün görünmez hayatı
Gözleri kapalıydı ve ruhu kim bilir nerelerde, nerelerde dolaşıyordu?..
Kürk mantolu Madonna
Kalbinde bir cereyan vardı.
Işığı içeri alıyordu.
Fırtınaları.
Her şeyi içeri alıyordu.
Addie larue'nün görünmez hayatı
Son bir aydır bir şeye geçmişte bir pişmanlığıma kafam takılıp duruyor. Bu durumu aştığımı düşünmüştüm. Galiba sadece içten içe bastırmışım. Şimdi bastıramayacağım bir baskınlıkta. Sabah uyanır uyanmaz ilk aklıma gelen şey, gün içinde yer yer aklıma geliyor ve sürekli aklım dağılsın diye sosyal medyada takılıyor veya dizi izleyip duruyorum. Gece uyumadan öncede zihnimde yerini belli ediyor. Verdiği hissiyattan arınmak istiyorum. Özgürleşmek istiyorum.
Anonim?
"Hiç düşündünüz mü? Ölen bir insanı gerçekten bir kez daha görebilir misınız? Ölen bir okula gidebilir misiniz? Ölen bir evde uyuyabilir misiniz? O yıllar öldü. O yılları bize öldürecek biçimde yaşattılar."
Çocukluğun soğuk geceleri
"Önemsiz bir hayata kıyasla ölüm korkutucu değildir."
Yılan ve gecenin kanatları
"En kıymetli şeyler çoğu zaman gözden kaçar ve hayatı öyle hızlı yaşarız ki bütünü oluşturan küçük detayların hepsini yakalayamayız. Sayısız fırsatı kaçı-rır, yıllar sonra dönüp bakınca kendimize şunu sorarız. "Acaba nasıl olurdu?"
Sonsuz yeminler