İnsanların ruhunu öldürüyorlar anne.İşte asıl cinayet bu.Hem de utanılacak bir cinayet…
Ana, Maksim Gorki
hello vonnie
untitled

izzy's playlists!

roma★

oozey mess
noise dept.
No title available
Noah Kahan
art blog(derogatory)

pixel skylines

@theartofmadeline
official daine visual archive
No title available
h

ellievsbear
ojovivo

❣ Chile in a Photography ❣
Game of Thrones Daily
Doug Jones
d e v o n

seen from Belgium
seen from Türkiye

seen from Canada
seen from Pakistan
seen from Türkiye
seen from Kenya
seen from United Kingdom
seen from Vietnam
seen from Egypt
seen from United States
seen from United States
seen from Vietnam
seen from United States

seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States

seen from United States
seen from United States
@bkueysa
İnsanların ruhunu öldürüyorlar anne.İşte asıl cinayet bu.Hem de utanılacak bir cinayet…
Ana, Maksim Gorki
Merhaba anneciğim,
Nasılsın? İyi olmanı umut ediyorum. Merak etme bende iyiyim.
Seni özlüyorum dinmeyen bir hasret işte. Alıştık. Anneannem nasıl? Onunla olduğun için mutlu musun? Bence mutlusunuz sen annenin dizinin dibinden ayrılmıyorsundur tahminimce oysa ben bir diz arıyorum kafamı yaslayacak. Kimseye güvenemiyorum. Bu kafayıda kaldıramıyorum gerçi. Duyuyor musun anne? Yakarışlarımı ve isyanımı. Ne olacak böyle? Artık yerin dibindeyim anne kafamı kaldırdığımda görebileceğim bir ışık bile yok umutsuzluk ne kötü şeymiş böyle. Ama çıkacağım anne biliyorum hep çıktım Allah yardım etti hep yine eder dimi anne? Eder misin Allah’ım?
Anne. İlk söylediğim kelime neydi bilmiyorum. Sadece 12 sene söylediğim anne kelimesi boğazımda kocaman bir yumruya sebep oluyor. Sana seslenmek istedim seninde dönüp bakmanı bekledim ama ikiside yapılamayacak kadar imkansız.
Nerdesin anne? Bu kötü dünyada neden tek bıraktın beni? Geri dön anne ne olur. Gel ve sarıl bana. Tek ihtiyacım sensin anne.
Her şeyi kendi başına yapmaya o kadar çok alışmışsın ki birisinden yardım istemeyi güçsüzlük sanıyorsun.
çabalamakla olmuyor bazen kaderi güzel olacak insanın
Merhaba,
Anneannemi kaybettik. Söylemek ne kadar kolay içimde hissettiğim o ezici duygu bir o kadar ağır. Sivas yolundayız, tekerlek patladı. Anneannemi gömeceğiz varınca.
Biraz anneannemi anlatmak istiyorum size anneannem dünya üzerindeki en tatlı insan o tontiş yanakları yüzünden eksik etmediği o gülümsemesi ve her aradığında beni azarlaması ‘telefonun bozuldu herhalde’ ya da ‘aklına geldik sonunda’
Öldüğüne inanamıyorum.
Hastaydı ciğerleri kurumuştu merdiven çıkamazdı iki adım atsa tıkanırdı ama yemin ederim iyiydi sürekli ben öleceğim siz bana söylemiyorsunuz derdi dün fenalaşmış ambulans geldiğinde kalbi durmuş sanırım çoktan tam bilmiyorum bildiğim tek şey annemden geriye kalan annemde gitti artık sıfır tane annem var.
Sivas yolundayız ben bu yolu tam 13 sene önce annem için gittim onu gömdüm 12 yaşında ölümün bu kadar can yakıcı olduğunu öğrendim 24 yaşımdayım şimdi ölüm hala can yakıcı ne annem kaldı ne de börek anneannem.
Özür dilerim anneanne aramadığım gelmediğim seni beni sevdiğin kadar sevemediğim için özür dilerim birgün gerçekten bizi bırakıp gidebileceğini hiç düşünmemiştim çünkü sen hep var olacaksın gibi gelmişti.
Anneme selam söyle.
O sana kavuştuğu için mutludur.
Merhaba, ben Buse :)
24 yaşında hala biraz çocuksu ama en önemlisi galiba sonunda kendiyle ilgili bir şeyler bilen biriyim. Ben müzik dinlemeyi çok seviyorum sanırım beni oluşturan şeylerin başında bu geliyor, bir de aslında mutsuz biri değilim sadece insanların bazılarından hoşlanmıyorum. Gülümsemeyi çok seviyorum ağaca, kuşa, çocuğa, yaşlıya bir taşa bile çünkü ben demek gülümsemek demek.
Pikap aldım geçenlerde yani şöyle oldu ilk başta ilk plağımı aldım pinhani- kediköy bir konser çıkışı çok ani bir kararla aldım sonrada pikap :) nasıl anlatsam dinlerken çok mutlu oluyorum ruhum dinleniyor hayata hevesim olduğunu hissettirdi bana.
Yaşadığım tüm olumsuz şeyleri bir kenara atamam bana hissettirdikleri herşey beni ben yapan acılar amaa yaşamaya tekrar heves etmek çok güzel.
Ben Buse 24 yaşımda seneler sonra tekrar yaşama isteği buldum.
Ben Buse 24 yaşımda seneler sonra ne sevdiğimi ne sevmediğimi öğrenmeye başladım.
Ben Buse kendiyle ilgili daha nice öğrenecek şeyleri olan biriyim :)
beni anlar mısınız bilmiyorum ama en sevdigim insana bile eskisi gibi cok yogun bir sevgi duymuyorum artık
tum ofkeme ragmen gayet nazik biriyim
sadece benim çabamla oluşan iletişim ilgimi çekmiyor
Sarılacak kimsem bile yok, içimde yükümle oturdum. Ağlayacak gücüm bile yok ama en çok sarılacak kimsem yok.
ben bu çabayla çölde çiçek bile açtırırdım da bir gönüle kendimi sevdirmeyi başaramadım
bana yetimin yanında anne babadan, fakirin yanında paradan, hastanın yanında sağlıktan söz etmemeyi öğrettiler, tek bir söz bin derdi akla getirir, ama siz biraz şeysiniz
benim adımlarımı yavaşlatan düşünceler sana hiç uğramadı, biliyorum.
Sen bir anlık sinirle söyledin ama ben bir an bile unutamadım
bi anda biten arkadasliklar ve geriye kalan anlamsiz fotograflar
Kendi yarama ilk ben tuz basarım ki el o yaraya tuz basmaya kalktığında canım yanmasın , daha önceden alışık olayım.
Bi kere öpse bükülür uzay, bi kere öpse şu ömrüm uzar.