Χτες το βράδυ έβρεξε στο κρεβάτι της,είχε αφήσει το παράθυρο και την μπαλκονόπορτα ανοιχτά.
Το κάστρο βράχηκε πολύ! Αφού ένιωσε το χορτάρι να φυτρώνει και να είναι σαν το καλύτερο στρώμα που είχε ποτέ αφεθεί,ξεκίνησε να μεγαλώνει στο κεφάλι της ένα σαρκοφάγο κρίνο.
Το κρίνο μεγάλωνε τόσο όσο το κορίτσι ψηλάφιζε το σώμα του.
Όσο χανόταν στα χρώματα και στη μουσική των μικροκόσμων ένα σαλιγκάρι βγήκε από το αιδοίο της. Έκανε βόλτα σε όλο το σώμα της,σε κάθε εκατοστό του. Ένιωθε κάθε στιγμή σαν να είναι η στιγμή που μπαίνει το γυμνό της σώμα στη θάλασσα.Το σαλιγκάρι ήθελε σήμερα να αγγίξει το σαρκοφάγο κρίνο που είχε ρίζες τους νευρώνες του κοριτσιού. Μα ήταν σαν να έβλεπε το σώμα του όταν από χαμηλά κοιτούσε το φυτό.
Πώς θα μπορούσε να μην προσπαθήσει να νιώσει το άγγιγμα;
Φτάνοντας στην κλείδα της, ήπιε λίγο νερό απ'τις σταγόνες που είχαν μείνει μέσα της κι έφτασε με αρμονικό ρυθμό στο στόμα της. Το φίλησε ενώνοντας όσο πιο απαλά μπορούσε το σώμα του. Συνέχισε προχωρώντας και διχοτομώντας το πρόσωπο του κοριτσιού. Όταν έφτασε στο ύψος των ματιών κινήθηκε ταιριάζοντας το σώμα του κάτω από το αριστερό της μάτι. Ξαφνικά άκουσε το μάτι του κοριτσιού να λέει , " Άπλωσε το φόρεμα της φτιαγμένο από φτερά πεθαμένων πουλιών,εξαφανίστηκε μέσα σε αυτό κι άρχισαν να ηχούν αστραπές για όση ώρα μπορούσε να βλέπει τους νευρώνες της όταν είχε τα μάτια ψηλά."
Τα δάκρυα που βγήκαν από το μάτι ήταν ζεστά και έκαναν το σαλιγκάρι να νιώσει τον ήλιο που μόλις έβγαινε. Ήθελε να συνεχίσει ,ήθελε να αγγίξει το κρίνο πριν το κορίτσι επιστρέψει από το ταξίδι της στο χώμα του εγκεφάλου.Σκεφτόταν πόσο στον καλπασμό μοιάζουν οι σαρανταποδαρούσες με τα άλογα κι αυτήν την σχετικότητα που χωρούσε σε κάθε εικόνα.
Λίγο πιο πάνω από τα μάτια ,στο κούτελο,ένιωσε μια ζεστασία,σαν να 'ταν το περιήλιο του κοριτσιού εκεί. Πόσο απροσδιόριστη αίσθηση,τόσο που το σαλιγκάρι εξέκρινε τόση σίλεο που το σημείο της,το περιήλιο της μαλάκωσε. Χόρεψαν... Ήθελε να συνεχίσει,ήταν πια τόσο κοντά στο κρίνο. Έχοντας τόσο οξυμένες τις αισθήσεις,όντας σε έκστασηι, όλα του προκαλούσαν δέος, οτιδήποτε συνάντησε μέχρι να φτάσει κάποια εκατοστά από το σαρκοφάγο κρίνο που τόσο παρόμοιο σώμα κουβαλούσαν.
Εκρήξεις με τους ιριδισμούς των χρωμάτων απ΄τον ήλιο που είχε βγει δονήσεις από την απαλή υφή του φυτού η μυρωδιά του, συνδυασμός στοιχείων που δεν γνώριζε
συναρπαστικές στιγμές κατά την ύπαρξη
σαν ένα κύμα που ανεβαίνει προς τα πάνω σπάνια αίσθηση κύμα αργό και με δύναμη.
Μπήκε αρμονικά μέσα από την ουρά της σαρκοφάγου γοργόνας,στην κοιλιά της και ήθελε να ρωτήσει , "Από που πηγάζω και που τελικά χύνομαι;" .
Γύρισε όμως στα χρώματα,στην υφή και στην ομορφιά της μυρωδιάς των μοναδικών δηλητηρίων και άλλων υγρών του σαρκοφάγου αυτού κρίνου. Όσο προχωρούσε προς τα μέσα ξεκίνησε μια τόσο απαλή βροχή σε αποχρώσεις του κόκκινου και του πράσινου οι αισθήσεις μεταλλάσσονταν στην ένταση
και η υφή αυτών των σταγόνων είχε την αρμονία της βροχής όταν την βλέπεις από μακριά και της βίας της όταν είσαι στο έδαφος.
Το σαλιγκάρι ένιωθε την γαλήνη του κομβικού σημείου της αρμονικής βιαιότητας του κόσμου.
Πηγάζει και χύνεται εκεί.
Η σπείρα από το κέλυφος του σαλιγκαριού βρίσκεται στην δικτυωτή μορφοποίηση του εγκεφάλου του κοριτσιού σήμερα,άλλο ένα κομμάτι στο ψηφιδωτό της φύσης.
Το κορίτσι επέστρεψε από το ταξίδι, σηκώθηκε,έφτιαξε έναν διπλό τούρκικο μέτριο, κοίταξε το πρόσωπο της στον μικρό στρογγυλό καθρέφτη και είδε αυτό κάτω από το αριστερό της μάτι.
stormborns
origamiaround
izzy806
discoholicmusic
turnnoffyourmind
tangentwithtanner
