bok vardı okudun

Yıldızlar insana uzaktır, güneşe değil.

[bokvardiokudun]

Görünmez olmayı diledin mi hiç şehrin kalabalık bir caddesinde yürürken, sırf kimseyle göz göze gelmemek için? Güneş gözlüğü takıp gözlerini saklayabilirsin. Ama bu da yetmez ki yılışık insanların dikkatinden kurtulmaya. Bu kadar suratsız insan dünyanın başka neresinde var?

[bokvardiokudun]

Kayboldum, biliyorum. Yolumu tekrar bulmak için hiçbir gayretimin olmadığını da biliyorum. Bulunduğum yerde çok fazla gürültü var. Huzursuz bir yer. Hava kapalı, ya da fazla kirli. İğrenç kokular alıyorum. Sanki bir hayvan ölmüş. Çöplerle, çamurlu su birikintileriyle dolu yollar.

[bokvardiokudun]

Yanında olmaması gereken ve istemediğin her şey Satürn'ün yüzüğü gibi etrafında dönerken, yanında olması gerekenler sanki başka bir galaksideymiş gibi uzak ve ulaşılması imkansız.

[bokvardiokudun]

Benim burada ne işim var. Bu insanlar ne anlatıyor. Birkaç seneye kalmadan birbirlerine selam vermeye bile üşenecekler. Ama şimdilik birbirlerini çok seviyor gibi görünüyorlar. Canlarını vermeye bile hazırdırlar. Galiba beni de seviyorlar. Ben de onları sevmeliyim.

[bokvardiokudun]

Beni çok iyi tanıyormuş. Gülüp geçerdim normalde. Ama bu sefer belki bir gün benimle de tanıştırır diye sevinçliyim.

[bokvardiokudun]

Huzur içinde hayat sürmek vardı şimdi. Tarla ekip biçmek, arpa buğday yetiştirmek, bir çift öküze ve bir ahır dolusu küçükbaş hayvana sahip olmak vardı. Koskoca geleceği değil, yalnız önümüzdeki kışı ya da yazı düşünerek yaşamak, ağaçlardan düşe düşe büyümüş olmak vardı.

[bokvardiokudun]

Bazı anlar geliyor, neyin gerçekten parlak olduğunu anlamak için ışıkları kapatman gerekiyor. Ancak o zaman gözünü alan tüm o ışıltıların birer yansımadan ibaret olduğunu fark edebiliyorsun.

[bokvardiokudun]

İnsan bazen kıyıda köşede unutulan kağıt parçalarına bakıp "bunlardan ne farkım var" diye düşünebiliyor. Bir anlık sadece. O an neye bakarsan bak aynı şeyi düşüneceğini bilemiyorsun.

[bokvardiokudun]

 Dünyanın en güzel kirli denizi, bu denizdir diye düşündü. İzmir Körfez ise, iltifat mı aldı yoksa hakarete mi uğradı; anlayamayan kadınlar gibi hiç tepki vermedi.

[bokvardiokudun]

"En Yalanı

  Bir insanın gerçekten de "en sevdiği rengi" olabilir mi? Benim yok da. Buna nasıl karar verilebiliyor? "Benim en sevdiğim renk kırmızıdır" diyebilmek için hangi koşullar bir araya gelmelidir? Peki ya bu renk neden mavi değildir?   Ya en sevilen şarkılara, en sevilen filmlere ne demeli? Gerçekten de insanın en sevdiği şarkısı olabilir mi? Bu şarkı ömür boyu bu özelliğini taşır mı, yoksa bir süreliğine mi böyle şımartılır? Yok, ne yazık ki yok. Benim ne en sevdiğim rengim, ne en sevdiğim şarkım ne de en sevdiğim filmim var.   Diyelim ki "The Dreamers" benim en sevdiğim film. Ne yapmalıyım? Her gün, hadi hadi haftada iki üç kez bu filmi mi seyretmeliyim? Repliklerini mi ezberlemeliyim filmin? Yahut en sevdiğim renk yeşilse örneğin; her şeyim, her kıyafetim, evimin duvarları, saç jölemin rengi, kalemlerim yeşil mi olmalıdır?   Ben bunların hiçbirine inanmıyorum. En sevilen şarkıdan bir müddet sonra sıkılınıyorsa, tartışmanın da bir alemi yok aslında.   Belki de ben katıyımdır. Ya da ruhsuzum. Kabul. Ki "benim tipim şudur" diyebileceğim bir kadın rengi de yok. Kızılı da severim, sarışını da, esmeri de. Yani tipi sarışın olanlar, sarışın olmayan diğer tüm kadınları yok sayıp görmezden gelmediğine göre bu da bir yalan ve ben buna da inanmıyorum.   Kafanızı şişirmeyeyim daha da. Sizler, en sevdiğiniz filmi seyrededurun. En sevdiğiniz şarkıyı yıllar sonra aynı beğeniyle dinleyedurun, sahilde bir kafede ruzgar saçlarınızı dağıtıyorken, denize, ufka daldığınız bir anda. Tipiniz tayin ettiğiniz özellikleri taşıyan o insanla karşılaştığınızda yüreğiniz hop etsin. Bu insanın gözleri de mavi olsun hadi, en sevdiğiniz renk! Sizden mutlusu olmasın anasını satayım. Tanışın da bu insanla. En sevdiğiniz yemeği yiyin beraber, en sevdiğiniz lokantada. En sevdiğiniz birayı için kumlara uzanıp sahilde, yıldızları sayarken. Olmadı bir de sevişin. Sonra, sonra arayıp en sevdiğiniz arkadaşınızı uyanıp uyanmaz, anlatın olup biten her şeyi.   Ulan! Benim en sevdiğim arkadaşım da yok. Ya ben sevemiyorum, yani ben beceriksizim, ben kendimi tanımakta yetersizim; ya da siz, hepiniz, abartmaya bayılıyorsunuz.   Ruzgar esti. Perde şişti. Köpek havlamaları sessizliği bozdu. Ben, en sevdiği hiçbir şey olmayan ruhsuz ve bu hayattaki tek insan, en azından geceyi gündüzden daha çok sevdiğimi biliyorum. Çünkü yalnızca geceleri yalnız kalabiliyorum. Hasan Ozan Elma

[nearlyvintage]

[uzaklardan]

Şimdi kimse için hiçbir şey düşündüğüm yok. Sözcük aramak gibi endişem bile kalmadı…

Jean Paul Sartre - Bulantı

[bokvardiokudun]

Elif

Yangını kimler çıkarıyorsa bize de sıçrıyor ateşi şöyle bir tutuştun mu yanıp gidiyorsun göz göre göre Elifim. Burada dağlar yerli yerinde duruyor. Gökyüzü mavi ve hala güneş doğuyor. Sen gidince yalnız hiç çekilmez oluyor. Lütfen benimle kal Elifim. Ah... Yine eylül kapıya geldi, kırlangıçları alıp gidecek. Sen de onların ardına mı düşeceksin? Lütfen benimle kal Elifim. Burada kırlangıçlar yaren olur bana. Seni alıp onlar da gidiyor ama. İçim kan ağlıyor her veda anında. Bir kez benimle kal Elifim. Hasan Ozan Elma

[bokvardiokudun]

[bokvardiokudun]

Bu yağmurlu gece yarısı bana ancak ıslak asfaltlı bir sabah verecek. Hayatımı kurtaracak değil ya, Bundan fazlasını beklemek isterdim. Yıllarca da bekledim. Artık tüm bunlara karnım tok. Bu yağmurlu gece yarısı Evimin damına şimşek çakmasın,  Başka ihsan istemem. 07.01.2017 Hasan Ozan Elma

[bokvardiokudun]

Gün önce dağlarda ağarır.                      /9 Ak başlı kartallar uçar yuvalarından.       /13 Sisli tepelerden aşağı vurur sonra          /13 Kurtlarla birlikte güneş de.                      /9 Hasan Ozan Elma

[bokvardiokudun]

Kaldırımlarda yürü çocuk Ölmek için çok gençsin Yorgunuz aslında hepimiz Bu hayat oyununda Derme çatma yaşamıyor muyuz ki Hepimiz aynıyız biz Zordur insan İnsanın canına kıyması. 22122015____Hasan Ozan ELMA