Ölü Adamın Şiirleri / S.A.

[borntobakirkoy]

[bensadecebirkulum]

[borntobakirkoy]

[borntobakirkoy]

[borntobakirkoy]

[borntobakirkoy]

3-9 yaş çocuklardan Tanrı'ya mektup yazmaları istenmiş. İşte çocukların dünyasından Tanrı'larına yazılan mektuplar.

Ellen, 3 yaşında: Sevgili Tanrı, bulutlardan biri yüzünü öyle korkunç yaptı ki ödüm koptu. N'olur söyle ona bir daha öyle yapmasın.

Norman, 4 yaşında: Sevgili Tanrı, zürafaların görünümünü isteyerek mi böyle yaptın, yoksa yanlışlıkla mı oldu?

Sylvia, 5 yaşında: Sevgili Tanrım, oğlanlar kızlardan daha mı üstün? Bilmiyorum sen de onlardansın ama gene de dürüst olmaya çalış.

Nan, 5 yaşında: Tanrıcım, üst kattakiler durmadan bağıra çağıra kavga ediyorlar. Bence yalnızca çok iyi arkadaşların evlenmesine izin vermelisin.

Eric, 5 yaşında: Sevgili Tanrı, şu andaki eksiklerimi sayıyorum: Yeni bir bisiklet, bir kimya seti, köpek, film makinesi, beyzbol eldiveni. Hepsini gönderemezsen birazı da olur. Seni seven Eric. (Not: Noel Babanın olmadığını biliyorum.)

Jane, 6 yaşında: Sevgili Tanrım, insanların ölmelerine izin verip yenilerini yapmak yerine neden elindekileri tutmuyorsun?

Larry, 6 yaşında: Tanrım, İncil'de neden hiç karının adı geçmiyor? Yoksa İncil'i yazarken daha evlenmemiş miydiniz.

Michelle, 6 yaşında: Sevgili Tanrım, eğer Tanrı ben olsaydım bu kadar iyi olmazdım. Bunu aklından çıkarma.

Harriet Ann, 6 yaşında: Sevgili Tanrı, sahiden var mısın ? Bazıları buna inanmıyor; eğer varsan gecikmeden bir şeyler yapmanda fayda var.

Jodie, 6.5 yaşında: Sevgili Tanrı, sen tuhaf ne yaparsan yap herkes hayran oluyor; ama ben ufacık bir şaka bile yapsam yiyorum fırçayı.

J.B. , 7 yaşında: Sevgili Tanrım, ne diye bu kadar insan yarattın. Başka bir dünya daha yapıp fazlalıkları oraya koyamaz mısın ?

Audre, 8 yaşında: Tanrım, insanlara ruhları her zaman doğru mu dağıtıyorsun? Yanlış yapabilirsin.

Mark, 8 yaşında: Sevgili Tanrı, eğer hiç kimse bilmeyecekse iyi olmanın ne yararı var?

[borntobakirkoy]

ince çizgi

ışık hayattır; ışık sinema, ışık karanlığın dilsiz alfabesi, evrimin temel direği, kulluk etme ile zirveye tırmanmanın savaşı, Tartarus ile Olimpos'un arası kadar ince çizgiler bütünü ve çoğunlukla her şeyin tek bütünüdür                                      26.04.15

[borntobakirkoy]

kambur

hangi noktadan vursam dünyayı şaşar kırılır mermim yuvasında baruttan bir toz bulutu dolar

avuçlarıma şimdi neresinden baksam bardağın kırık tarafı keser düşlerimi hangi adımda kırsam omuzlarımı yaslanır göğe doğru bir martı ve yasalar çıkarır güvercin yuvasında meltem kırılganca gelir dolar

göğsüme nefesimi alır dolaştırır sokaklarında dışarıda tamburun yanık sesi bu kamburluk eski yitirilmişlerin  eseri hangi noktadan vursam dünyayı hep daha az gelir cephanem baruttan bir toz bulutu gözleri miğfer bir kadındı beni ilk dakikadan nakavt  eden hangi noktadan dönsem sırtımı dünyana dünyam senin etrafında pervane döner tersine buhranım belki durdurmak mümkün olsaydı ışık saçan adımlarla gidişini                                    08.05.15

[borntobakirkoy]

terli bahar

zaten ne bahar havası açtı ufkumuzu ne de yasemin kokan sokaklarda koşturan terli çocuklar iyi olacak bir daha boşver evdeki hesap her zaman çarşıya uymaz evin derli toplu kafan huzurlu kalsın

ne Fenerbahçeden güldü yüzümüz ne de olacağına inandığım hatta inanmayı eyleme dökerek uyguladığım yaptığım uğraştığım hayallerimden biri diğer birkaçını elinin tersiyle itti daha ona elimi uzatma şansı tanımadan

[borntobakirkoy]

hesap makinesi

çektim göndere özgürlük bayrağını dalgalanıyorum gözlerinde dur bir saniye bak ışık sönüyor ekvatordan öteye gece uzundur  sevmesini bilmeyene anne bırak beni bırakta yok oluşumun tadına varayım ki var olduğumun hesabını yapsın hesap makinesindeki tuşlar

yaşamak çarpım tablosundaki kısaslardan ibretlik dersler sunar insan 1 başınadır ve birle çarpılan her sonuç karşındakini verir insana

ne güzel gözlerin var yeşilden ve kumru yavruları taşır yüreğim sen sustukça kırarım boynunu kırılgan düşlerimin

sen sustukça yeşerir koynumdaki yıldızlar verir filizini telaşla topraksız cehennemlerde yağmur özlemiyle

hayatım boyunca çalışmak zorunda mıyım hep çoban köpekliğini kabul görür mü kaderim

ne nikotin ne alkol erişemez hiç biriniz yaşadığım kafaya

çektim göndere özgürlük bayrağını dalgalanıyorum yeşil bir vaha özlemiyle

sorgulama beni gözlerinde hissettiğim her duygu doğaçlama çalışılmış bir ömrü yaşamayı kabul etmeyecek kadar devrimcidir sevmelerim ki darılanım çoktur affetmeyenim çok kaybettikelerimin sonu gelmez sonlarımı iyi yazamayacak kadar acizdir kaderim                               06.05.15

[borntobakirkoy]

yiv

kendimi çok ucuzca öldürmekten korkuyorum kardeş bencilce seven kadınlar gibi yağmur yağar avucuma mezar taşları mermerden kubbe diksem üstüme diken üstünde yaşama olgumu dahi açıklayamaz hiç biri yosma gözyaşları dökmekten utanıyorum sonumun onlar gibi süregelmesinden kaçıyorum ama sokaklar hep onun onların gözleri kırık okum yiv yapa yapa gidişim hep yakınına düşer bakışlarım ama onlara uzak kalır mazlum haykırışlarım üç günlük dünyada bir ömür toprağını sevecek karanfiller çokca ceplerimde dostum kardeş yarısı olan  sen sorarsın hemen sen pes etmeyi bilmiyor musun? ama bakışlarındaki savunma hangi komutanı tahrik etmez ki derinden                                                        03.05.15

[borntobakirkoy]

intihara meyillidir gecelerim...

[borntobakirkoy]

adım tenin

tenin ilerliyor karanlıkta ışığı kısık masumluğunun kendimi yazdığım tüm şiirlerler gibi yalnız hissediyorum ve durdurulması imkansız tenin otogar unutulmuş valizim bilerek unutuldum içimde eski çamaşırlar deterjan tadında geliyor  yeni yangınlar ateşin sıcaklığı yalnız su olan mı anlar köze tutunmayı tenin ilerliyor karanlıkta garda türkü söylüyor vardiyası uzayan seyyar satıcılar ışığı kısık şehirler yanıp sönüyor uzakta not alırsın köşeye uzak köyleri rastgele yabancılaştım  teninin sesine öyle kabaca ki cinayetim  içimde resimlerini yaktım kısır bir döngüye girdi tenin avuç içi sataşmalarında  kesildi adalet tenin ilerliyor karanlıkta yazdığım tüm şiirler kadar masumsun ama ağır vebal altında adını hala anan şehrim                                                                       07.02.15

[borntobakirkoy]

fay hattım

başka bir imalatta kaldı sesim ben senin şehirlerinde kimsesizim hunharca cinayetler işlenir, sevdim diyerekten kainatın kaba etlerinden kan alınır ve damar yolu tıkanır şehrin trafik akışkanlığını kaybeder yapışıp kalırız asfaltın günahlarına tren yolları uzar pazarlar uzar ceblerimdeki çukurlar gözlerimdeki çukurlar fakir yoksul sevmelerim gibi artar şiddetinde şehirleri vuran acımasız bin yıldır kırılmayı bekleyen fay hattının sabırsızlığında çatlar sesim nasılsın diye sormaya kalkıştığımda sana nasıl bir makamı var sesinin intizar intihar ve soluk borumda heyalansı hezeyanlar                                            22,02.15

[borntobakirkoy]

zafer için erken uyanmalı

zaferin olsun erken kalkışlarım uykulu gözlerimde köpürür uğultulu rüzgarlar ve taşar nefretim hafriyat fazlalığında gözlerinin en kuytu yerlerine boşaltırım nefretimi sen görmezsin baktığın yeri muson yağmurları taşar gözbebeklerimden bedenime ve taşar nehirler köprüleri yıkar atarım kopar birbirinden medeniyetler tüccar gibi sevme beni; en karlı işin olarak görme sen ucuzundan tart beni fakir varoş mahallelere zaferin olsun erken kalkışlarım gözlerimde yaşım kadar zaman sanki hiç gözlerim karşında tutulmamış gibi kimi kandıyoruz dersin batasıca düzen içinde kandırılan aldatılan çocuk günlerimizi avutan sokak aralarında zaman soğuk su kıvamında terleyen hayallerimize zaferin olsun erken kalkışlarım erkeksi ve kadınsı tuzlu bir coğrafyaya değsin yüzün toprağa küssün sesin kırmızı alkalinsin kanımda gezinen zaferin olsun bağışladım seni                               22.02.15

[borntobakirkoy]

fukara

Ulan para üstü gibi kaldık sevdiklerimizin elinde istemeye de çekindik fukara sanmasınlar diye yüreğimizi otostopçu kaldık bilmediğimiz şehirlerde meğer ne çok kadın sevmişim                                          08.02.15

[borntobakirkoy]

ilmik

karşımda ilmikten güneş boğazıma geçirdim gülüşünü sen susarken gece kırılıyordu eklemlerinden ve baytar arıyordum sokak sokak derdime çare için

kulluk yapımda var gözlerinde tanrı varken

karşımda ilmikten güneş bileklerimde pranga sesin boynum ağır bana tek başıma dik durmam için                              08.02.15