Bij een gewone stadsfiets is het zadel van een kunststof gemaakt, met een schuimrubber of gel vulling. Onder het zadel zijn drukveren aangebracht.
Kunststoffen zijn chemische verbindingen die door niet-natuurlijke scheikundige processen worden gemaakt. Kunststof is een organisch materiaal dat is opgebouwd uit zeer grote moleculen die ontstaan door synthese (een reactie waardoor er een nieuwe stof ontstaat) van grondstoffen. Deze grondstoffen gaan covalente of ionaire bindingen aan en vormen zo amorfe of kristallijne stoffen.
In plaats van kunststof wordt ook de benaming plastic gebruikt. In het Engels is dat de gebruikelijke benaming. Die naam komt ook terug in vele materialen, thermoplasten genaamd. Thermoplasten vallen ook onder de definitie van kunststoffen.
Het gebruik van kunststof geeft aanleiding tot afval en dientengevolge ook tot milieuverontreiniging. Een voorbeeld van grootschalige vervuiling in de oceanen heeft de naam 'plasticsoep' gekregen.
Sommige kunststoffen kunnen worden hergebruikt. Thermoplasten door het opnieuw verhitten en in een nieuwe gewenste vorm persen. Wanneer het hergebruik, ook bekend als recycling, leidt tot een materiaal van mindere kwaliteit dan spreekt men vandowncycling. Sommige producten, zoals boodschappentassen, kunnen worden gemaakt van bioplastics. Deze producten zijn biologisch afbreekbaar.
Schuimrubber is een poreus materiaal (schuim), dat bekendstaat om zijn verende eigenschappen. De gebruikte rubber is van oorsprong een natuurproduct (latex), maar wordt ook langs chemische weg vervaardigd uit nafta. Schuimrubber wordt veel gebruikt voor matrassen.
Een vergelijkbaar materiaal is polyetherschuim (gemaakt van polyether). Ten onrechte wordt ook dit wel "schuimrubber" genoemd.
Polyethyleen is een aardolie product dat niet kan worden gerecycled.
Gel is een puddingachtige substantie met een hoge viscositeit.De naam gel is evenals het woord gelatine afkomstig van het Latijnse woord gelare (bevriezen).
Gels zijn verdunde moleculaire structuren die plaatselijk aan elkaar plakken. Er zijn chemische gels met chemische bindingen en fysische gels die hun krachten putten uit intramoleculaire aantrekkingskrachten.
