Brodataty

[brodataty]

21.08.2017 Dębki

Dwie cyganki w lesie bursztynowym śpiewały kantaty na sznureczkach z kamieni. Kamień, nożyczki, namiot. Żywioły lasu pod pośladkami nabrzmiałymi od dywanów mchów, porostów, i karimat wijących się w rulon miękki, w ciepły naleśnik z jabłkami, ugryziony przez ślimaka co wpełz podczas postoju na stacji sen poobiedni. Karimat noszących brzemię półpustych termosów, w których to stalowych, rozgrzanych, namiętnych licach odbijają się wizje małej dziewczynki z gabinetu luster pańskich okien nieumytych słońca wieczornego, wizje nieumytych nas wydętych w kamień co udaje styropian i na odwrót. Rekurencja święta. Amen

[brodataty]

[brodataty]

[brodataty]

22.03.2014 Sacramonte

W samochodzie blabla z Teodorem do Grenady minął nam dzień jeden jedząc wątróbkę fałszywą Trójnogi zając zaprowadził nas pokrętna drogą na Wzgórze Tam powitał nami świat kanalizacji i wodociągów sułtańskich Mozaiki nieśmiertelne omamiały swym matematycznym wyrachowaniem złudnym przedziwnym i strasznym Sam Escher gdyby istniał, one nie powstydziłyby się Sama też Pod murami worki z kaszą i makaronem musztardą ze zbóż świńskie bino Pan w piekarni Zgasło światło Albaicin uliczek czart rysuje je dla dzieci uwikłanych w przestrzenne łamigłówki o odcieniach żółci czerwieni niebieskiego Homonimkami sypie z rękawa na placu Aliator pewna Algarroba co wie jak przyrządzić kakao z trzech główek kapusty Święta góra a nie jasna Na drzewie spał skrzat zwinięty w cieniu skrzata tworzono transparentny przekaz dla rozumu w miliardzie Sacramonte. W dół Walijski bard zastąpił nam drogę Płacąc my mumyto oddaliśmy muto się do słuchania dźwięków zachodzącej Grenady uosobieniem Walii w tym momencie czasu

[brodataty]

Visit Original Link

 chlegar am uned a chenedl a gwlad o hyd; Mae digon o’r rhain, heb Gymru, i’w cael yn y byd.

Rwyf wedi alaru ers talm ar glywed grwn Y Cymry bondigrybwyll, yn cadw...

[brodataty]

Visit Original Link

T.H. Parry-Williams "Hon"

Beth yw’r ots gennyf i am Gym...

[brodataty]

[brodataty]

12.01.2014 Texel

Porwany dnia poprzedniego obudziłem się na Texel Wśród dzikich i Ginny Ginny komunikowała się ze mną za pomocą dzioba była ptakiem nielotem miała wszystkie ptasie atrybuty tasiemki z kolorowymi kropkami i GPS Ginny bała się dzikich Bała się ich rowerów i opinii Ja bałem się ich kompostownika którego nie mieli i zeszłorocznych drzew przewróconych wczoraj Ginny była ptakiem uroczym w swym cieple Jabu również nie ptak brak tasiemek i GPS Go zdradzał. Na rozjeździe stał krzyż pod nim autobus pod nim my Trzy kwadranse dalej na rozjeździe stał krzyż pod nim my Trzy kwadranse dalej na rozjeździe stał krzyż Minuta ciszy dla Wadden Zee Drzwi i telefony zamknięte przez dzikich na skobel w pałacu Ginny gubiła się w przestronności grała w tysiąca żeby pozostać mistrzem swej klatki u sufitu której zawieszona była autentycznie wełniana mapa Texel w skali 1:1 Ginny wspominała swoich dzikich w maskach wyuczonego strachu bądź wierzących że ziemia to sześcian Pojazd przemieszczał się ze mną Den Burg to miasto pomylone bez nadziei na wytłumaczenie dlaczego Ach te gęsi morskie psy trędowaci podążający za promem wydmy wydęte surrealnie Wr

[brodataty]

[brodataty]

[brodataty]

[brodataty]

10.01.2014 Lieve Heer op Zolder

Czapka różowa przemieszcza się brukiem za nią but Wołam odwraca się kierownik tramwaju płci żeńskiej Z twarzy sympatyczny z głębi kto wie z toni też ni jeż Podążam jej krokiem śladem swoim wśród lalek ulicznych zgiełku i schyłku czerwonych latarników siedzących w oknach wypatrujących swoich żon odzianych w sztormiak Lieve Heer op Zolder Droga Nasza Pani na strychu ukryta w bucie zawiązanym po schodach wciśnięta we flak ewakuacyjny podczas słynnego pożaru dusz Mieszkała tam sama później bracia się wprowadzili Quay Ona ich zaprosiła nie wie po co po kolacji Unieśli instruręce dla Witolda Siedział tam też Słuchał Miął lub mełł coś Zakonnica w tramwaju co siedzi na kole geometryczna forma w tramwaju do nieskończoności Różowa czapka oziębła Nie przydzielono jej swetra ode mnie Urodziny 14 miał chłopiec w kapeluszu bez uszu Zdjąłem czapkę tę różową odłożyłem do szuflady z rowerem zostałem sam.

[brodataty]

[brodataty]

[brodataty]

1.06.2013

W kąciku ust ukryty efemeryczny słoń. Dłoń wyrastająca z serca na wprost. Upadek krzty ja odkrywa piękno lasu. Zakrzywiony czas przez małego chłopca bawiącego się opuszkami palców nieswoich. Ułada z nich konstrukcje myślowe dla pięknego spokoju światła wydobywającego się z kącika ust Papuszy.

[brodataty]

15.06.2012

Zamknięty w pieluszce ja w baobabie egzystencjalnej pustki z nogami w bawełnie antropocentryczny geniusz ulepiony z cząsteczek ludzkich polemik bezkształtny jak świat Świata Światów

[brodataty]

16.05.2012

Gdzie to nic w ramionach dzikiej róży otoczonej paprocią rozmów o kształcie wanny iść czas księżyc ślepemu ukraść obudzić głuche ja w ramach tygodnia wierszoplatania swetrów kołaczących w ciemnościach ideałami dobrych zon

[brodataty]