[brutalizacja]

Gdy leżąc w łożku czujesz się przygnieciony ciężarem smutnych myśli, to przewróc się na drugi bok a smutne myśli będa przygniecione tobą.

[brutalizacja]

Psst psst psst, chodź się przytulić

[brutalizacja]

jak Ci mija wieczór?

Cała noc w pracy i ledwo swoje na nogach. Właśnie wlokę się po kawę, wziąć komuś?

A u Ciebie jak minął wieczór?

[brutalizacja]

Zbyt zmęczony na dramaty

[brutalizacja]

Skrzynka otwarta

Zostawcie mi coś ciekawego na wieczór

[brutalizacja]

Czasem łapię się na tym, że najcięższe myśli uderzają we mnie, kiedy po całym dniu wreszcie siadam w ciszy. Jesteśmy tak cholernie skupieni na tym żeby iść do przodu i odhaczać kolejne cele, że zapominamy sprawdzić, czy w ogóle idziemy w dobrą stronę. Zbyt łatwo zgubić w tym wszystkim siebie.

A wy? Kiedy ostatnio zrobiliście coś tak po prostu dla siebie, a nie dlatego, że "tak trzeba"?

[brutalizacja]

Patrzysz w sufit o 3 w nocy z ulubioną piosenką zapętloną w słuchawkach. Zastanawiasz się wtedy, ile osób na świecie czuje to samo ciche ukłucie samotności w dokładnie tym samym ułamku sekundy

[brutalizacja]

Jak tam wyniki matur bejbiki?

Dostaniecie się na wymarzone studia czy powtórka za rok?

[brutalizacja]

Środek nocy, cisza w mieście, a Ty patrzysz na mnie tak, że zapominam jak się oddycha

[brutalizacja]

Pozwól mi pokazać ci, jak to jest gdy facet pragnie każdego centymetra twojej skóry, tak jakby od tego zależało jego życie

[brutalizacja]

Uwielbiam patrzeć jak tracisz oddech, kiedy moje dłonie dopiero zaczynają błądzić po twoim ciele

[brutalizacja]

Najciekawsze historie to te, których nigdy nikomu nie opowiesz. Te wszystkie usunięte wiadomości tuż przed kliknięciem „wyślij”, spojrzenia z których nie wynikło kompletnie nic i plany, które rozmyły się gdzieś w połowie drogi. Jesteśmy w równym stopniu zbudowani z tego, co zrobiliśmy, jak i z tego, co nigdy się nie wydarzyło.

[brutalizacja]

Kiedy w końcu odchodzą, nie zostawiają po sobie tylko pustego miejsca w łóżku. Zostawiają cię z paranoją, brakiem zaufania do własnej intuicji i odruchem przepraszania za to, że w ogóle oddychasz. Zabierają twoją tożsamość, a w zamian zostawiają zbiór mechanizmów obronnych, których nikt nowy nie będzie w stanie przebić

[brutalizacja]

Tęsknię za tobą, ale chyba jeszcze bardziej tęsknię za osobą, którą byłem, zanim pozwoliłem ci wejść do mojej głowy

[brutalizacja]

Hej, idziemy do kina, a później zostaniesz u mnie na noc?

[1010e]

[brutalizacja]

niewiele rzeczy budzi we mnie tak głębokie obrzydzenie, jak wysyłanie przez spocenców zza ekranu swoich ekshibicjonicznych zdjęć

Przepraszam za nich