Şıvan ÇOBANOĞLU @bydoski - Tumblr Blog

İnsanlardan korkmak, ne kadar acı ne kadar ağır bu kadar düşünmek yıkamamak şu kalkanı önündeki duvarı ne olur diye harap olmak. İnsan insana muhtaçtır bunu anladım hep muhtacız sevgiye ilgiye takdire merhamete ne büyük bir ihtiyaç merhamet sarılması insanın koklaması en çokta neyse ne anlamı varki hepimiz aynı boksuz ya

siyahlaricindekii

morarmış göz altlarını, yorgun bakışlarını, dağınık saçlarını, kanayan dizlerini ve yara izlerini. çok.

difficult

burasiyangin

Ben istiyorum ki artık birine zırhlarımla, duvarlarımla gitmem gerekmesin. Ben istiyorum ki kimseyle savaşmam gerekmesin.

Islanmış serenatım

saedii

bydoski

Natural

meralmeri

Meğer hayal dünyasında yaşıyormuşum… Bu sessizlikler getirdi beni kendime, Ya da büsbütün yitirdi… Kaybettirdi beni kendime karşı. Ben de sanıyordum ki; karıncaların izinden gidiyordum; Duvarlar,tuğlalar,taşlar falanlar- filanlar hikayeymiş yani. Meğer hayal dünyasında yaşıyormuşum…

Çocuklar demiştim… Sonra ,sonra her şeyi yerle bir etmiştim. Kırlangıçlar demiştim: Uçarken kırılmazdı kanatları… Fakir ama grurlu,onurlu bir yoksulluk vardı, Belki de ben öyle sandım…

Çocuklar demiştim…yine de omuzlarımı silkip. Sonra ,sonra yanlış yerde yanlış bir ışık huzmesi döküldü dağın eteklerine… Neden böyle oldu? Anlatamadım derdimi; halbuki yol da vardı su da, Toprak da çamur da, Kuru da yaş da, Mutlu da mutsuz da.

Çocuklar demiştim ya hani; Meğer hayal dünyasında yaşıyormuşum… Eğilip büküldüğümle kalacak değildim ya, Çekip gitmiştim ben de kaplumbağa gibi. “Ben ona rüzgar gibi geçti” derim dedi, esasen rüzgarın ta kendisi. Laf aramızda hani, ben yine de çocuklar demiştim- İçimden mi demiştim yoksa? Ne bileyim, kimsecikler duymamıştı da!

Meral Meri / Kendi Derinliğimin Ötesine Gittim / Bütün Çocuklar Uçar Ama Büyüyemezdi Hepsi Bey Baba

Öğrendim ki...

Öğrendim ki... İki insan aynı şeye bakıp Tamamen farklı şeyler görebilir. Öğrendim ki... Aşık olmanın ve aşkı yaşamanın çok çeşidi vardır. Öğrendim ki... Her şartta kendisiyle dürüst kalanlar Daha uzun yol yürüyor. Öğrendim ki... Hiç tanımadığın insanlar, iki saat içinde, senin hayatını değiştirir. Öğrendim ki... Anlatmak ve yazmak ruhu rahatlatır. Öğrendim ki... Duvarda asılı diplomalar İnsanı insan yapmaya yetmez. Öğrendim ki... Aşk kelimesi ne kadar çok kullanılırsa, anlam yükü o kadar azalır. Öğrendim ki... Karşısındakini kırmamak ve inançlarını savunmak arasında çizginin nereden geçtiğini bulmak zor. Öğrendim ki... Gerçek arkadaşlar arasına mesafe girmez. Gerçek aşkların da! Öğrendim ki... Tecrübenin kaç yaşgünü partisi yaşadığınızla ilgisi yok, Ne tür deneyimler yaşadığınızla var. Öğrendim ki... Aile hep insanın yanında olmuyor. Akrabanız olmayan insanlardan ilgi, sevgi ve güven öğrenebiliyorsunuz. Aile her zaman biyolojik değil. Öğrendim ki... Ne kadar yakın olursa olsunlar En iyi arkadaşlar da ara sıra üzebilir. Onları affetmek gerekir. Öğrendim ki... Bazen başkalarını affetmek yetmiyor. Bazen insanın kendisini affedebilmesi gerekiyor. Öğrendim ki... Yüreğiniz ne kadar kan ağlarsa ağlasın Dünya sizin için dönmesini durdurmuyor. Öğrendim ki... Şartlar ve olaylar, Kim olduğumuzu etkilemiş olabilir. Ama ne olduğumuzdan kendimiz sorumluyuz. Öğrendim ki... İki kişi münakaşa ediyorsa, Bu birbirlerini sevmedikleri anlamına gelmez. Etmemeleri de sevdikleri anlamına gelmez. Öğrendim ki... Her problem kendi içinde bir fırsat saklar. Ve problem, fırsatın yanında cüce kalır. Öğrendim ki... Sevgiyi çabuk kaybediyorsun, pişmanlığın uzun yıllar sürüyor Ataol behramoğlu

Lady Gaga - I'll Never Love Again

#sokratesinsavunması

Her zaman güzel öten kuğular, ölümlerinin yaklaştığını hissettiklerinde, belki de hizmetinde bulundukları tanrının yanına gideceklerine sevindiklerinden, daha çok ve daha güzel ötmeye başlarlar. Ama insanlar ölümden korktukları için kuğulara iftira atarak, üzüntülerinden öttüklerini, yaklaşan ölümleri için ağıt yaktıklarını söylerler. (sayfa:129)