aşksal olarak da birkaç kelam edeyim efendim. saçma sapan insanlarla vakit geçirmek yerine bana iyi gelen eşdeğer sevgi saygıda bulunduğum insanlarla birarada olmayı daha çok istiyorum. eskilerde kendime verdiğim 'arkadaşlar' sözünü yi şekilde yerine getirdiğimi düşünüyorum. birkaç gün önce -benim için- o kadar kalabalık şekilde tiyatroya gittik ki gözlerimle gördüğümde çok şaşırdım çünkü bu kadar çok arkadaşım olduğunu bilmiyordum. hepsini seviyorum ve onların da beni sevdiğii biliyorum bu bana yeter. erkek biri gelip bu mutluluğumu elimden alamaz, ona bu hakkı vermem. benimle aynı yola baş koyacak önüme engel koymak yerine onu kaldıracak biri kafamın uyuştuğu ve sadece benim değil onun da beni sevdiği bir ilişki içinde olduğum zaman mutluluğum yerini bulacak. az önceki yazımda başarmak istediklerimi başarmadan da hayatıma birini almayı düşünmüyorum. ama hayat bu önüme ne çıkaracağı belli olmaz:)












