A R E S @cemalsureyagibisin - Tumblr Blog

“nerdeyse birlikte ölüyorduk,şimdi selamlaşmıyoruz bile.” bu cümleye kaç kez yakılır?

Özlemek mi daha zor, yoksa özledim diyememek mi?

Beklemek de acı vericidir, unutmak da.

Ama en berbatı bu ikisi arasında karar verememektir. Beklemeli mi? Unutmalı mı?

Bir sen söylediğinde güzeldi adım.

Ben içimden geleni de yaptım, elimden geleni de. Sen ikisinde de yoktun.

Dış dünyaya karşı inanılmaz dikkatsizim ama senin her detayını defalarca ezberledim.

Sizi güzel sevecek insanları kırdınız, yordunuz, bitirdiniz. Şimdi güzel sevecek insan arıyorsunuz.

Bekleyin NAH bulursunuz.

Herkes üzerime yağmur gibi yağarken,

Ben senin bir damlana muhtacım.

Herkesin hayalinde gitmek istediği bir şehir vardır. benim şehrim; senin omzun.

Sarılsak geçerdi, darıldık kaldı öyle.

Sarılınca geçecek şeyleri, konuştukça çürüyen şeylere dönüştürdük.

Gidenler bize ait değildi bu yüzden biz kaybetmedik.

Ben sana bunu yapar mıyım diyenlerin yapmadıkları şey kalmadı.

Hayat her an sigara yakmaya çok müsait arkadaşlar.

Gizli gizli içilen sigaranın ele sinen kokusu gibisin.

Tesadüflere ihtiyaç var, plansız ve zamansız gelen güzelliklere.

A R E S