Blog

Wij ontwerpen, produceren en publiceren applied games die ingezet worden t.b.v. gedragsverandering.

[centerforappliedgames-blog]

Our blog as moved

Please note that as of 21 july 2014 our company’s name has been changed to Center for Applied Games B.V. and our blogs can be found on www.centerforappliedgames.com 

[centerforappliedgames-blog]

Zo zie je je eigen achterhoofd in de Oculus Rift

Een Poolse groep hackers heeft de Virtual Reality-bril Oculus Rift zo aangepast dat je jezelf kunt zien in het zogenoemde 'third person perspective.' Via twee camera's op een paaltje zie je jezelf van achteren, zoals dat in veel moderne games ook het geval is. En dat allemaal nu in 3D, natuurlijk.

De uitvinding is een inzending voor een hackwedstrijd van Intel. Het is uiteraard een prototype. TechCrunch vreest voor misselijkheid maar veel betere versies kun je je makkelijk voorstellen: een kortere paal, wijdhoeklenzen, snellere respons. Zo kunnen games straks plaatsvinden in de echte in plaats van een virtuele wereld.

[centerforappliedgames-blog]

Hans Hillen over applied gaming: You ain't seen nothing yet

Als minister van Defensie maakte Hans Hillen kennis met applied gaming bij training van piloten, bij werving en selectie en in allerlei situaties te velde. Onderschat zulke games niet, zegt hij. 'Je hoeft niet op het slagveld te staan om dezelfde effecten te voelen.'

Als je wilt weten of iemand geschikt is voor een functie, moet je 'm laten tennissen. Ook dat is gaming.

Defensie gebruikt applied gaming zelfs voor gevechtssituaties. Als je een militair zich bewust wil maken van een andere realiteit en je kunt die nabouwen in een virtuele wereld, en hij krijgt daardoor de geestelijk en lichamelijke reacties die daarvoor nodig zijn, alertheid en noem alles maar op, dan win je geweldig veel in termen van kosten en efficiency. In de context van Defensie zijn applied games ook al voor werving en selectie gebruikt: het Amerikaanse leger verspreidt sinds 2002 de game America's Army gratis om talent op te sporen voor militaire functies. Inderdaad. Neem Monopoly. Dat is ook een vorm van applied gaming. Mensen die nog nooit in huizen hebben gehandeld, blijken dan opeens heel hebzuchtig te worden. Ik ben tennisleraar geweest. Vroeger heb ik wel eens gezegd: als je de geschiktheid van mensen voor een bepaalde functie moet onderzoeken, moet je ze laten tennissen. Je ziet in vijf minuten tennis meer van hun persoonlijkheid dan in een gesprek van een uur. Je ziet of-ie egoïstisch is of niet. Of-ie agressief is of niet. Of-ie zelfcontrole heeft of niet. Als je op je gemak een kwartiertje kijkt naar iemand die in aanmerking komt voor een verantwoordelijke functie, en je ziet dat-ie zich op de tennisbaan onverantwoordelijk gedraagt, dan weet je dat je 'm niet moet hebben. Dat is ook gaming.

Eerder: Hans Hillen over applied gaming bij de revalidatie van geamputeerden.

De Amerikanen hebben ook geprobeerd met een game hun manschappen te trainen in omgang met de lokale bevolking in Afghanistan. Goed idee? De Nederlandse militairen doen dat van nature, en veel beter dan de Amerikanen. De Amerikanen moeten hier geen virtual gaming van maken, ze moeten gewoon hier in Nederland komen kijken. Maar het is wel goed dat ze daar wat in geoefend worden want als er bij Amerikanen ergens een lacune zit, is het daar wel. Met een game verander je het bewustzijn van mensen. Je kunt ze meer richten op het voorkomen van fouten of op veiligheid, of juist grenzen verleggen. Gedragsverandering die je met een goed gesprek niet voor elkaar krijgt, krijg je daarmee wel. Toen wij naar Bosnië gingen, waren er al virtuele programma's die je de situatie voorlegden: je staat bij een blokkade op de weg en er komt iemand naar je toe. Hoe reageer je daarop? Het is goed om dat meer toe te passen, omdat wij Nederlanders soms wel naïef reageren in zo'n situatie.

Zelf heb ik in Amerika in die containers gezeten van waaruit aan de andere kant van de wereld drones worden bestuurd. Het opvallende is dat posttraumatische stress daar veel meer voorkomt dan iedereen ooit had verwacht. Dat komt zo: als zij op een doelwit worden gezet, dan volgen ze dat wekenlang. Dan zijn ze eigenlijk heel intiem met zo'n doelwit geworden, zonder dat ze dat zelf in de gaten hebben. Ze weten hoe laat de kinderen naar school worden gebracht, bijvoorbeeld. En dan is het ingrijpend al op een gegeven moment de opdracht krijgen: uitschakelen. Dan is het niet meer zomaar iemand. Dat is eigenlijk het omgekeerde van applied gaming. Het is de werkelijkheid die wordt gepresenteerd als een spel. Gamified reality. Daarom noem ik het voorbeeld ook. En het feit dat een militair achter zo'n monitor PTSS krijgt, geeft aan dat je niet op het slagveld hoeft te staan om dezelfde effecten te voelen. En internationaal gaan we steeds meer aan ict-achtige oplossingen werken. You ain't seen nothing yet. Daar moeten we ambitieus mee omgaan. Zodra je zegt: dat wil ik niet, dat vind ik eng, krijg je van mij een paar dikke dekens om je te verstoppen voor de realiteit. Maar als je de controleur van de realiteit wilt zijn, moet je alles willen weten. Dus ben ik ervoor om hier zo sterk mogelijk in door te gaan.'

[centerforappliedgames-blog]

De premier wil meer weten over games

Hoge beleidsmakers – en ook het Koninklijk paar – weten de Nederlandse gamesindustrie steeds gemakkelijker te vinden. De jonge industrie maakt zich op voor een grotere rol, zowel met entertainment- als toegepaste games.

Arjan Terpstra

Minister Kamp van Economische Zaken die begin april het Centre for Applied Games opent in Amsterdam. Minister-president Rutte die op 13 mei langdurig op werkbezoek gaat bij de Utrechtse Dutch Game Garden, verzamelplaats voor jonge gamebedrijven. En koning Willem-Alexander en koningin Máxima die zich in juni in Essen laten informeren over Nederlands-Duitse samenwerking over toegepaste games in de zorg. Drie momenten in de afgelopen twee maanden waarbij bewinds- en staatslieden zich ambtshalve met de Nederlandse gamingindustrie bemoeien. En dat terwijl het om een bescheiden bedrijfstak gaat, amper twee decennia oud: 350 bedrijven, 3.000 werknemers en 275 miljoen euro omzet per jaar. Dus valt het op als twee ministers en het koninklijk paar in korte tijd hun gezicht laten zien.

Minister-President Rutte bezoekt Dutch Game Garden Utrecht. Beeld: DGG/Benedicte Schellings

Waar komt de groeiende overheidsaandacht vandaan? In 2010, tijdens het kabinet Rutte I, werd gaming onderdeel van het ‘topsectorenbeleid’, waardoor de industrie aanspraak kan doen op innovatiekredieten, onderzoeksfinanciering en dergelijke. Het gaat daarbij niet om de amusementsgames, maar om toegepaste of serious games: games die worden gebruikt in de zorg, in het onderwijs, in bedrijven of door dienstverlenende instellingen. Na dat voornemen van vier jaar geleden, lijkt nu een fase aangebroken waarbij ministers de branche actief ondersteunen.

Opzet?

Wat is er aan de hand? In de marge van zijn bezoek aan de Dutch Game Garden ontkent Rutte opzet. „Binnen de topsector creatieve industrie is gaming een heel belangrijke stroom aan het worden. Maar er zit geen gecoördineerd beleid achter onze aanwezigheid. Ik denk dat de sector zichzelf beter presenteert, op beurzen en handelsmissies en dergelijke, en dat valt op.”

Minister Kamp van Economische Zaken wordt over toegepaste games ingelicht bij de opening van het Centre for Applied Games. Foto: Mirella Boot/Centre for Applied Games.

Een betere marketing maakt alleen nog geen betere industrie. Toch leeft bij betrokkenen het gevoel dat er iets broeit in Nederland. Dat ‘iets’ is moeilijk te kwantificeren – de meest actuele branchecijfers zijn uit de zogenaamde ‘Gamesmonitor’ van 2012. Wel bestaat de indruk bínnen de industrie dat steeds meer activiteiten worden ontplooid door steeds meer deelnemers, hoewel daar geen financiële conclusies aan verbonden kunnen worden (zie kader beneden). Maar misschien meer van belang: er is rond de industrie een opvallende bedrijvigheid rond collectieve voorzieningen aan de gang.

Fondsen

Een opsomming. In het Centre for Applied Games in Amsterdam is, naast een aantal gamebedrijven, ook een nieuw fonds gevestigd: het Applied Gaming Fund. Een uitgeverij voor toegepaste games is in ontwikkeling. Daarnaast is er landelijk sinds 1 januari een tweede fonds voor toegepaste games actief, Growing Games, waar 25 partners uit het bedrijfsleven, kenniscentra en overheden in investeren. De Dutch Game Garden, een incubator voor jonge (veelal entertainment-) gamebedrijven in Utrecht, breidde uit met locaties in Amsterdam en Hilversum en ondersteunt een broedplaats in Groningen, Indietopia. In februari startte vanuit Haarlem het GameOn-fonds voor games in de mobiele (entertainment) markt. Noord-Nederlandse gamebedrijven, zorgverzekeraars, NDC mediagroep en het Universitair Medisch Centrum Groningen bundelen hun activiteiten in een binnenkort op te richten Game Pact. Daarnaast groeit het aantal game-ontwikkelaars aan de onderkant flink: Nederland telt inmiddels rond de 35 game-opleidingen op MBO, HBO en universitair niveau, waar jaarlijks honderden afgestudeerden vanaf komen.

Nieuwe zichtbaarheid

Met zoveel bedrijvigheid lijkt de industrie klaar voor een nieuwe rol in de samenleving. „Games gaan groeien van een luxeproduct naar iets noodzakelijks”, zegt Jurriaan van Rijswijk, directeur van het Centre for Applied Games. „Games waren puur vermaak en worden iets veel breders, alleen zien veel mensen dat niet.” Zo traint het Nederlandse leger bijvoorbeeld al jaren voor oorlogssituaties met speciaal gebouwde games  en gebruikt de KLM een entertainmentspel (Aviation Empire) in de marketing van het bedrijf, zonder dat het brede publiek dit direct onder ‘gaming’ schaart. De nieuwe zichtbaarheid waar Rutte over spreekt komt dus niet uit de lucht vallen. Van Rijswijk: „Door jezelf beter te organiseren, werk je aan het bereik van games en het opvoeden van de markt.”

Minister-President Rutte bezoekt Dutch Game Garden Utrecht. Beeld: Benedicte Schellings

Al die collectieve voorzieningen hebben alleen zin als er genoeg vraag is voor het aanbod. Die vraag is bij entertainment games enorm: in 2013 had de internationale markt (waar Nederlandse bedrijven per definitie voor werken) volgens meetbureau Newzoo een omvang van 75,5 miljard dollar. Voor toegepaste games bestaan dit soort cijfers niet: naar schatting is zo’n veertig procent van de Nederlandse omzet in games (circa 275 miljoen euro) aan toegepaste games toe te schrijven.

Ronde tafel

Volgens gamebedrijven kunnen ze de vraag naar gametoepassingen voor zorg, onderwijs, bedrijfsleven en dienstverlenende sector (leger, hulpdiensten) niet aan. Die vraag komt uit de top van de sectoren, blijkt tijdens een rondetafel discussie bij de opening van het Centre for Applied Game. Aan tafel zaten vertegenwoordigers van Defensie, KLM, KPMG, het Academische Medisch Centrum in Amsterdam en zorgverzekeraar CZ – allemaal enthousiaste gebruikers van gametoepassingen.

Rondetafeldiscussie bij de opening van het Centre for Applied Games. Vlnr: minister Kamp (EZ), investeerder Frank Botman, Marlies Schijven (AMC), kolonel Wilfred Rietdijk (defensie), Joep de Groot (CZ Ventures), Erik Schut (KPMG), Michiel van Dorst (KLM). Foto: Mirella Boot/Centre for Applied Games.

Minster Kamp vond het opvallend dat „het neusje van de Nederlandse zalm zich kennelijk zonder voorbehoud laat trainen met behulp van games”. Juist hoog opgeleid personeel (piloten, commando’s, artsen) wordt met behulp van games getraind, of gebruikt games bij gedragsveranderingsvraagstukken (KPMG bij bedrijven, CZ bij diabetespatiënten).

Menselijke maat

Jeroen van Mastrigt-Ide, oprichter van de Dutch Game Garden, ziet een bredere trend. „In de afgelopen decennia heeft automatisering allerlei processen in de samenleving efficiënter gemaakt. Inmiddels zien we dat daarbij de menselijke maat enigzins over het hoofd is gezien. Binnen games staat ‘beleving’ centraal; het medium is volwassen gworden en game designers weten steeds beter hoe ze die beleving kunnen creeëren. Je ziet steeds vaker dat organisaties precies dàt willen leren van game designers.”

Voor Van Mastrigt komt de aandacht van beleidsmakers niet uit de lucht vallen. „Vijftien jaar geleden hadden aleen communicatie-afdelingen en het onderwijs aandacht voor games. Hoe kunnen we jongeren beter bereiken, was dan de vraag. Nu spreken we op hoog niveau met bedrijfsleven, kennisinstellingen en dergelijke over het strategisch toepassen van games en game design. Met de toename van de maatschappelijke acceptatie van games is het logisch dat ook de politiek betrokken raakt.”

Dit artikel verscheen eerder in NRC Handelsblad. Met dank aan het Centre for Applied Games en Dutch Game Garden voor het beschikbaar stellen van beeldmateriaal. 

Bron: Arjan Terpstra www.gamesclowns.com

[centerforappliedgames-blog]

Online spel meet cognitieve vermogens Vierdaagselopers

Deelnemers aan de komende Vierdaagse van Nijmegen krijgen het verzoek mee te doen aan een game die onder andere hun geheugen en ruimtelijk inzicht in kaart breng. Op Expeditiecognitie.nl vinden ze een tropisch avonturenspel met een aantal puzzels. Ook niet-Vierdaagselopers kunnen een account maken en meedoen.

Het is de bedoeling dat mensen het toekomstige spel thuis online kunnen spelen, bijvoorbeeld op advies van de huisarts als er een vermoeden is van de ziekte van Alzheimer. 'Als ze het met tussenpozen van een maand spelen, kan blijken of hun cognitieve vermogens achteruitgaan,' legt Aalbers uit. 'Dan kunnen ze óf worden gerustgesteld, of ze kunnen in een heel vroeg stadium in behandeling worden genomen, met meer kans op vertraging van de ziekte.'

ExpeditieCognitie.nl zoals het nu wordt aangeboden is géén dementietest, benadrukt Aalbers. 'Het spel dat nu online staat, dient om onze database te vullen met achtergrondgegevens: hoe presteert een normale populatie als die dit nieuwe spel speelt. Daar hebben we nog te weinig gegevens over.' Deelnemers krijgen geen bericht over hun prestaties, het is een vrijwilllige bijdrage aan de wetenschap.

Een officiële eerste versie van ExpeditieCognitie wordt later dit jaar verwacht. Wie zich op dit moment ongerust maakt over zijn geheugen of andere geestelijke vermogens, kan het beste naar de huisarts gaan. En wordt dan misschien - nu nog wel - geconfronteerd met saaie tests.

Bij de ontwikkeling van ExpeditieCognitie werkt RadboudUMC samen met Monpellier Venture en game-ontwikkelaar Little Chicken.

[centerforappliedgames-blog]

Ex-minister Hans Hillen: Geamputeerden herstellen sneller door games

Voormalig journaalverslaggever, Kamerlid en minister van Defensie Hans Hillen is een fan van applied gaming. Op allerlei manieren is hij ermee in aanraking gekomen. 'Verdikkie, het werkt!' Eerste deel van een interview.

Audio van het vraaggesprek aan het einde van dit artikel.

Bent u zelf een gamer?

Nee. Ik heb wel Donkey Kong gespeeld en zo. Dus bij het begin van gaming was ik erbij. Maar ik heb er geen tijd voor.

Maakt u gamers mee in uw omgeving?

Ja hoor. Ik heb applied gaming zelf voor het eerst meegemaakt toen een neefje zo'n game had op de Nintendo Wii, waarmee je kon tennissen tegen de televisie. Hij stond raar te dansen voor de televisie en ik begreep daar niks van. Tot ik zelf zo'n ding in mijn handen kreeg, en dacht: verdikkie het wérkt! En toen zag ik ook dat je door virtueel te spelen echt lichamelijk bewegingen gaat maken. En er zijn altijd inventieve mensen die daar de mogelijkheden van zien. En dus is het nu een uitkomst van jewelste in de zorg. Bijvoorbeeld voor ouderen maar ook om spierkracht te vergroten of wat dan ook.

Hoe heeft u praktische toepassingen van gaming leren kennen?

Toen ik minister van Defensie was, ben ik diep onder de indruk geraakt. Ik bezocht het revalidatiecentrom in Doorn voor gewonde militairen. Militairen kunnen in hun loopbaan de meest verschrikkelijke wonden oplopen. Het gaat bijvoorbeeld om mensen die hun ledematen kwijt zijn. Als je die mensen ziet, begrijp je dat ze een hoop wilskracht nodig hebben om voor zichzelf weer zin in het leven te vinden.

Je moet je voorstellen dat je marinier bent. Commando. Sterk. En je zit ergens in het oerwoud of zo en je kunt van alles. De wereld ligt aan je voeten. En de volgende dag mis je je benen. Dan heb je niet alleen een lichamelijke verwonding maar je hebt ook een geestelijke knal van jewelste.

Lees/scroll door voor video over revalidatie van geamputeerden met applied games.

Als je dan in de traditionele geneesomgeving komt van bedden, witte jassen en steriele dingen, dan wordt je herinnerd aan het feit dat je niet meer bent zoals je was. En dat is volgens mij een hindernis bij het geneesproces. Omdat het je psychische herstel hindert en volgens mij daardoor ook het lichamelijke.

In Doorn hebben ze in contact met met name de Amerikanen, gaming ontwikkeld die helemaal is toegesneden op het revalideren van militairen. En ik heb daar militairen zien lopen, zonder benen, op protheses die uiterlijk net normale benen leken. Maar eerst moesten ze hun spieren weer leren gebruiken. En dat leerden ze in een verbazingwekkende omgeving.

Je zag zo iemand staan met een panoramisch beeld om zich heen, met bijvoorbeeld water, en dan zat-ie in een roeiboot. Of hij moest door een woestijn lopen of wat dan ook. Die beelden waren zo overtuigend dat je inderdaad het idee kreeg dat je op zo'n plek was.

Vervolgens zaten daar hindernissen in. Dus er was een kuil. Of er kwam een beest op je afspringen. Dingen waar je op moest reageren. Alert als militairen altijd zijn, zagen ze dat aankomen en ze moesten leren daar iets tegen te doen. Ze werden op de proef gesteld terwijl ze hun oefeningen deden.

En je zag ten eerste dat ze daar veel plezier in hadden. Dus geestelijk was het heilzaam. Het gaf ze hun waardigheid terug.

Tegelijkertijd was het goed voor hun spierontwikkeling en voor de mogelijkheid weer een normaal leven te leiden. Er zijn heel wat militairen die in Afghanistan zwaar gewond zijn geraakt die nu weer een normale baan hebben, zelfs bij Defensie. Omdat ze dank zij dit soort technieken een sneller herstel hebben gehad.

Denkt u dat het met zulke militairen die van amputaties herstellen slechter zou zijn afgelopen zonder zo'n applied game?

Absoluut. In de eerste plaats zou het genezingsproces langer hebben geduurd. En dat is ook voor je constitutie niet goed. In de tweede plaats zouden ze veel meer met hun neus op de feiten van hun lichamelijke invaliditeit zijn gedrukt, wat hun genezing ook niet had bevorderd. En bovendien waren ze daardoor zich minder bewust geweest van de krachten die ze nog in hun lichaam hadden. Je kunt zeggen dat een ziekenhuis patiënten maakt van mensen, terwijl een goeie applied game mensen maakt van patiënten. 

[centerforappliedgames-blog]

Topbedrijven zetten games in voor klanten en personeel

Delta Airlines, Mazda en Applebee's restaurants zijn onder de bedrijven die hun applied games presenteerden op de recente Gsummit in San Francisco. Mazda heeft door een interactieve game in bioscopen in Canada het aantal proefritten zien exploderen. De games van Delta en Applebee's trainen aspecten van klantenservice, verkoop en dergelijke. Een en ander wordt beschreven door Examiner.com.

[centerforappliedgames-blog]

Doelen halen voor beginners (3): Punten scoren

Laat ik met mezelf beginnen. Ongeveer halverwege de testperiode ben ik nog niet op de helft van het boek dat ik zou lezen (The Singularity is Near van Ray Kurzweil). Ik heb nét mijn actiedoelen gehaald maar die zijn goed voor slechts vier van de negen hoofdstukken. Er zijn meer lotgenoten die achterliggen, bijvoorbeeld door tijdgebrek. (De doelen zijn vaak juist bezigheden waar ze door tijdgebrek niet aan toekwamen, zoals sporten.)

Het dashboard van onze coach Nina laat prachtig zien wie het goed doet, in termen van de eigen doelen maar ook in sociale activiteiten zoals reacties en likes. Als coach kan Nina extra aandacht geven aan deelnemers die buiten de boot dreigen te vallen. 'Als je een persoon een berichtje stuurt, reageren ze meestal wel. Ik kan bijvoorbeeld suggereren dat ze een profielfoto uploaden. Maar ik kan ook een actie voor ze aanmaken, in plaats van dat ze dat zelf doen.'

Door een goed gekozen actie toe te voegen, kan de coach iemand snel een extra doel laten halen. Dat stimuleert. Zelf had ik dat toevallig al ontdekt. Een boek lezen kost veel tijd en zo kwam ik op het idee de audioversie van hetzelfde boek te proberen. Audioboek gedownload en op de mp3-speler gezet. Zo kon ik verder lezen achter het stuur, in gratis tijd. Niet dat dat beviel - bij dit vrij technische boek is het moeilijk geconcentreerd te blijven luisteren, hoe goed het ook wordt voorgelezen. Maar intussen had ik het wel als actie ingevoerd in Supportr. Het voltooien van deze test leverde mooi weer punten op.

Programmeur Jogchem (niet betrokken bij de ontwikkeling van Supportr) wil zichzelf leren kraanvogels vouwen. 'Ik moest een doel hebben, niet al te werkgerelateerd, en dit is heel meetbaar.' Wel heeft hij de vergissing begaan om 'Twee keer per dag een kraanvogel vouwen' als één actie in Supportr te definiëren. 'Daardoor kan ik deze actie pas voltooien aan het einde van de testperiode.' Eigenlijk had elke kraanvogel een aparte actie moeten zijn, dat had veel meer punten opgeleverd.

De van theezakjes gevouwen kraanvogels worden steeds netter en het vouwen gaat met de dag sneller. 'Ik heb intussen een behoorlijke collectie.' Wat het uitdelen van likes aan groepsgenoten betreft is Jogchem pragmatisch. 'Ik heb dat vooral gedaan om punten te scoren. Je zou misschien beter vooraf in de groep kunnen afspreken wat je precies met een like bedoelt.'

Intussen heeft de programmeur wel wat aanmerkingen op de gebruiksvriendelijkheid. Maar we testen een betaversie dus het is niet te laat. 'Het is grappig dat software toch altijd eerst gebruikt moet worden voordat het af is. Dan komen altijd dingen aan het licht die niet waren voorzien. Aan die tekortkomingen wordt nu gewerkt.'

Eerder:

Doelen halen voor beginners (2): de eerste mijlpalen

Doelen bereiken voor beginners (1)

[centerforappliedgames-blog]

IBM had in 1997 al een Google Glass - en een Glasshole

Meer dan 15 jaar geleden had IBM al een voorloper van Google Glass. Het ding zag er prachtig uit maar werkte moeizaam. Er kwamen draadjes uit, onder andere naar een bedieningsapparaat op de heup. IBM heeft er nooit goede sier mee gemaakt, maar liet wel een fraaie promotievideo opnemen.

Rond 2000 kwam er ook een clip met prettige zelfspot (tweede video hieronder), waarin een gebruiker van dit apparaat zich op een plein zit aan te stellen. Vandaag zouden we hem een 'glasshole' noemen. De vooruitziende blik van IBM verdient respect, al vergaten ze natuurlijk wel het gadget in de markt te zetten. Meer in een artikel bij Wired.

IBM WEARABLE COMPUTER from possible pictures on Vimeo.

[centerforappliedgames-blog]

Ja, meisjes kunnen het ook

Google wil graag dat meisjes leren programmeren. Het nieuwe initiatief 'Made with Code' laat meisjes zien die met plezier en met succes code schrijven die iets betekent voor mensen.

Het bijbehorende videokanaal bevat clips over vrouwen die hun programmeervaardigheden gebruiken in onder andere de filmindustrie, de danswereld, ontwikkelingshulp en de zorg. Zo is daar Robin die games wil maken die mensen elkaars gedrag laten begrijpen, Tesca (foto) die 'robots met een hart' wil programmeren, en Brittany die programmeert in de strijd tegen kanker.

Google steekt 50 miljoen in projecten die de verhouding tussen jongens en meisjes in de computerwetenschappen recht moeten trekken. Behalve door Google wordt Made With Code gesteund door onder andere het MIT Media Lab, weblog TechCrunch en Chelsea Clinton.

[centerforappliedgames-blog]

Schieten op je iPad met Snipe

De makers van Snipe hebben genoeg van games die zich alleen maar op het scherm afspelen. Ze hebben een pistool ontwikkeld dat aanraak-darts op je iPad afschiet zodat 'shooters' ook echt shooters worden.

Ze onderstrepen dat met vlot gemaakte video's (Try this at home), waarvan de beste te vinden is op hun Kickstarter. Of je met zo'n pistool ook echt schietvaardigheid kunt ontwikkelen lijkt een open vraag, maar wie weet. Leg de schappen maar vol, dan merken we het vanzelf.

[centerforappliedgames-blog]

Doelen halen voor beginners (2): de eerste mijlpalen

Jezelf een doel stellen en dat ook werkelijk halen. Stoppen met roken. Een studie volgen. Gedragsverandering realiseren. Het zijn geen eenvoudige opgaven. De app Supportr helpt om groepsgewijs mijlpalen te halen. De app helpt, de coach helpt en de groep helpt zichzelf.

Zelf probeer ik al bijna een week een boek te lezen: Ray Kurzweils The Singularity is Near. Ik kan niet zeggen dat ik als een speer ga. Ik heb mijn doel opgesplitst in vier 'acties' van twee of drie hoofdstukken per week. Inmiddels had ik twee hoofdstukken uit moeten hebben maar ik lig zo'n 40 bladzijden achter. Met anderen in mijn groep gaat het beter. R. bijvoorbeeld heeft zijn eerste doel gehaald: het schrijven van een gedicht. En I. ligt op koers met het leren van Grieks. Zij krijgen digitale schouderklopjes, die zowel degene die ze geeft als degene die ze krijgt keiharde punten opleveren.

'De sociale component is belangrijk,' aldus een van de geestelijk vaders van Supportr, Jaap Gerretsen van QLVR in Utrecht. 'Gedragsverandering in een groep is 20 tot 30 procent succesvoller dan wanneer je er alleen voor staat.'

Hoe het met iedereen gaat kan ik heel makkelijk bekijken door te grasduinen in de 'profielen' en 'acties' van de anderen. Ook onze coach kan dat, en die móet dat natuurlijk ook doen om onze successen te bejubelen en vastgelopen collega's vlot te trekken.

'Het is leuk om de voortgang te zien en te merken dat mensen op elkaar reageren,' zegt onze coach N. 'Ik kan heel makkelijk tussendoor verschillende mensen afgaan om te zien hoe het met ze gaat. Maar je moet er wel de tijd voor nemen dus inplannen blijft nodig.'

'De coach is essentieel om het vliegwiel van het groepsproces aan de gang te houden,' vindt Jaap Gerretsen van QLVR. 'Dat bleek tijdens het maken van de app veel belangrijker dan we van tevoren dachten. We begonnen aan een lifestyle game maar uiteindelijk bleek dat we een sociale coachomgeving aan het maken waren.'

'We hebben daarom ook een training opgezet voor coaches. Hoe doe je dat eigenlijk, e-coaching? Als je zomaar vraagt: "Waarom is het niet gelukt?" kan dat rottig overkomen via het beeldscherm. De coach kan bijvoorbeeld stimuleren dat iemand zich geen cijfermatig doel stelt, zoals half zoveel sigaretten roken, maar liever iets wat meer motiveert, bijvoorbeeld 'vrijer ademhalen' of 'met de kleinkinderen kunnen wandelen.''

In mijn geval zou dat iets kunnen zijn als 'trots zijn op de verworven kennis.' Maar uiteindelijk moet ik gewoon 450 bladzijden lezen, en dan is een cijfermatig doel wel zo handig.

Intussen incasseer ik een onverwachte bonus: bij het bekijken van de vorderingen van de anderen word ik door Supportr zomaar uitgeroepen tot Goede Profiel Gast Pro, omdat het zo goed van mij is dat ik aandacht besteed aan de profielen van mijn groepsgenoten. Een automatisch gegenereerd schouderklopje van de app zelf dus. Dat levert extra punten op, en extra blokken in de game die deel uitmaakt van Supportr. Daarin bouwen we gezamenlijk op symbolische wijzen aan een Weg en daar kan ik nu dus een extra steentje aan bijdragen.

Eerder:

Doelen bereiken voor beginners (1)

[centerforappliedgames-blog]

Solliciteren door te puzzelen

Bij HackerRank kunnen programmeurs zich uitleven op problemen die de site aanbiedt. Sommige van die puzzels worden aangeboden door bedrijven die op zoek zijn naar programmeertalent.

Zo kunnen whizkids met elkaar wedijveren en krijgen ze de kans over hun prestaties op te scheppen, terwijl voor de klanten van de site het talent vanzelf komt bovendrijven. Dit probleem bijvoorbeeld wordt gepresenteerd door Snapchat. Andere klanten van HackerRank zijn Facebook, Quora, VMWare, Yahoo, Microsoft, Evernote, Square, Bloomberg, EA Sports, and Pocket Gems, volgens dit verhaal in Venturebeat.

HackerRank kreeg vorige week negen miljoen dollar durfkapitaal van een vijftal investeerders.

[centerforappliedgames-blog]

Leer vogelgezang herkennen met Bird Song Hero

Deze hartveroverende game laat je vogelgeluiden horen én zien, in de vorm van grafieken van de toonhoogte. Aan de hand van de grafische weergave kies je welke vogel daar zingt.

[centerforappliedgames-blog]

Hardrockband uit League of Legends komt tot leven

De heavy metal band Pentakill is een wel heel bijzondere vorm van een 'toegepaste game.' De groep is virtueel en de leden zijn figuren uit de game League of Legends. Er zijn complete levensbeschrijvingen van Mordekaiser, Karthus, Yorick, Sona en Olaf. Er is een album verschenen met als titel Smite and Ignite. Ook de songs gaan over onderdelen va het spel. De hele collectie songs is gratis te downloaden en bij elke song is een video - al ben je op die laatste snel uitgekeken.

[centerforappliedgames-blog]

Doelen bereiken voor beginners (1)

Heb je moeite jezelf doelen te stellen, of die doelen te bereiken? Met de app Supportr kunnen groepen mensen elkaar steunen, wat de kans op slagen flink vergroot. Bedrijfsleven en gezondheidszorg kunnen daar van alles mee. Monpellier Venture's huisschrijver neemt de proef op de som.

Supportr is ontwikkeld om patiënten in de geestelijke gezondheidszorg te helpen moeilijke doelen te bereiken, zoals stoppen met roken, drinken of teveel eten, vertelt oprichter Jaap Gerretsen van softwarebedrijf QLVR ('clever'), waar Supportr is bedacht. 'Het probleem is vaak te zorgen dat ze het volhouden. Daarbij is het nodig elke stap te belonen en te bekrachtigen.'

Bij Monpellier Venture zijn we full time bezig met applied games en het is interessant om zo'n game eens te testen. Zelf ben ik geen patiënt maar moeilijke doelen ken ik wel. Voorbeeld: sinds ik met werken de kost verdien, en dat is al ruim 30 jaar, lukt het me zelden meer een boek te lezen. Daarvóór, als scholier en student, las ik veel en graag. Tegenwoordig houden werkverslaving, sociale media en YouTube-filmpjes me in een ijzeren greep.

Daarom wordt mijn doel voor de Supportr-test het lezen van The Singularity Is Near van technologiegoeroe Ray Kurzweil (tegenwoordig in dienst van Google). Dat gaat over het moment dat computers en robots intelligenter zullen zijn dan mensen en dan - om maar wat te noemen - ons niet meer nodig hebben voor hun eigen verbetering. Toepasselijke materie. Een reden te meer om dit boek te kiezen is dat ik het twee jaar geleden cadeau heb gekregen van Jurriaan en Sandra van Rijswijk, de drijvende krachten achter Monpellier Venture, die ook Supportr 'mede mogelijk hebben gemaakt.'

In afwachting van een instructie zit ik alvast wat met de app te spelen op mijn Android-smartphone. Supportr is geen robot die ingeblikte aanmoedigingen op je loslaat. Ik maak deel uit van een groep Monpellier-collega's die allemaal hun eigen doel hebben en allemaal de anderen kunnen aanmoedigen, hun daden 'liken' en wat dies meer zij. De bedoeling is natuurlijk dat dat stimuleert, en de sociale druk moet mensen ervan weerhouden het op te geven.

Ik moet er niet aan denken dat ik straks moet opbiechten dat het in vier weken niet is gelukt, een boekje lezen. Dat gaat dus niet gebeuren. Je ziet: het werkt al.

'Gedragsverandering in een groep is 20 tot 30 procent succesvoller dan wanneer je het alleen doet,' zegt Jaap Gerretsen. 'Wij hebben het bovendien georganiseerd via de smartphone, wat de reikwijdte vergroot. Je vertelt dan niet na een week wat je hebt gedaan, maar van moment tot moment. Zo kun je veel meer geïnspireerd worden door wat anderen doen. We hebben het niet gezocht in competitie tussen groepsleden maar juist in gezamenlijk doelen halen.' Geen wonder dat Supportr intussen ver buiten de gezondheidszorg ook wordt gebruikt, bijvoorbeeld bij trainingen en gedragsverandering in het bedrijfsleven (daarover een volgende keer meer).

De doelen die ik op mijn Supportr-scherm voorbij zie komen zijn zo divers dat ik me er nu al op verheug de vorderingen van mijn collega's te kunnen volgen. Meer sporten. Bijdragen aan een opensource-softwareproject. Grieks leren. Respect hoor. Wat dat betreft stelt mijn doel niet zoveel voor. 450 bladzijden in vier weken, 15 pagina's per dag. Maar het moet eerst nog even lukken. (Herbert Blankesteijn)

[centerforappliedgames-blog]

Documentaire over Fryske gaming bedriuwen

Omrop Fryslân volgt Tim Laning van het Leeuwardense Grendel Games, gespecialiseerd in applied gaming, in de aanloop naar de uitreiking van de Dutch Game Awards 2013. Grendel Games was genomineerd met Underground, een game voor Nintendo Wii, waarmee vaardigheden voor chirurgen worden getraind. Aan de game was vijf jaar gewerkt in overleg met honderden chirurgen en leerling-chirurgen. De docu is geheel in het Fries, maar prima te volgen en spannend, want wat wordt de beste 'serious game'?