Merhabalar Kitap Kurtları,
İkinci yazımda kendi romanımdan bahsetmek istiyorum. İkinci yazımda ikinci romanım yani MUHACİR’den J
Çocukluğum şimdiki çocuklar gibi silikon vadisinden uzak, sade ve sakin geçti. Birçok akranım gibi bende doğanın içinde; hayvanlarla, yaşıtlarımla ve sokak oyunlarıyla büyüdüm.
Ailem kocamandı. Çekirdek ailemin yanı sıra Dedemle, Anneannemle ve zayıf elinin çıkık damarlarını tutup, sündürmeye bayıldığım Babaannemle iç içe geçti okul öncesi hayatım. Sevgi ve gerçekliklerle bezeliydi minik dünyam anlayacağınız. Büyüklerimin titreyen sesle anlattıklarını hayal gücümle örtüştürerek uykuya daldım çoğu gece ve öğlen uykularına. Dinlediğim çoğu masalda küçük burnumun kızardığını ve gözlerimden yaşların süzüldüğünü dün gibi anımsarım. Anlatıcılarım çok içten anlatırlardı çünkü. Çocukların duymasında her hangi bir beis hissetmedikleri yaşanmışlıkları anlatmalarına rağmen “Yaaa! Gerçekten miiiii?” soru kiplerimle sözlerini keser sonra da kaldıkları yerden devam etmeleri için ısrar ettikten sonra uslu kız çocuğu kimliğime bürünürdüm.
Her çocuk gibi ben de büyüdüm ve okula başladım. Tarih derslerinde duyduğum bazı bilgilerin hiçte yabancısı değildim. Öğretmenimin anlattıklarını ben yıllarca duymuştum ve benim bildiklerimin birçoğunu, öğretmenimizin bize anlatmadığını daha doğrusu anlatamadığının da farkındaydım. Savaşın ne denli kötü olduğunu, insanları sevdiklerinden, doğup büyüdükleri memleketlerinden kısacası hayatlarından nasıl koparıldığını, yıllar geçse de gözyaşlarının kurumadığını bile biliyordum.
Uykuya geçmek için bana anlatılan yaşanmışlıkların çok sebebi vardı. Kopup geldikleri toprakların rengini, gökyüzünün kokusunu, duasız bıraktıkları mezarda yatanlarını, bahçesinde bıraktıkları elma ağaçlarını, bir zamanlar sevdalandığı sonra da düşman ilan edilen sevdiceğini, evlerinin arkasında besledikleri takla güvercinlerini ve umut dolu hayallerini unutmak ve unutturmak istemiyorlardı. Onlarla birlikte bu yaşanmışlıkların toprak olup gitmemesi gerekiyordu. Bende istemedim unutulmalarını. Büyük bir haksızlık olacaktı anlatılanlara çünkü.
Böylece 2013’de piyasaya çıkan romanımda 93 Harbi olarak tarihte yerini alan Osmanlı-Rus Savaşı döneminde Ahıska’dan Osmanlı topraklarına göçmek zorunda kalanların (Muhacirlerin) başından geçenleri kaleme aldım. Tarih kitaplarında o dönemi anlatan düz bir metni okuyup geçmek kolayken; yaşananları hissederek dinleyip, sonra da kaleme almak oldukça güç oldu benim için. Çünkü itibarını ve topraklarını hızla kaybeden Şanlı Osmanlı İmparatorluğu’nun yanı sıra, farklı dinlere mensup toplumların çatışmasını,salgın hastalıkları, kopuşları ve tüm bu kargaşalardan faydalanmak isteyen acımasız çeteleri kısacası dönemin “bu kadarı da olamaz”dedirttiği hayat şartlarına başka bir açıdan bakıp yansıtmaya çalıştım.
Şark’tan ve Garp’tan yurtlarından koparak Anadolu’ya göç etmek zorunda kalanlarla ilgili yanlış bilgiler ekleyip onlara saygısızlık etmemek için elimden geldiğince özenli davrandım. Romanı yazarken birçok kaynaktan yararlanmak istedim ancak özellikle Şark’tan göç edenlerle ilgili fazla kaynağa ulaşamadım ve yine bana anlatılanlara ve mecburen hafızama güvenerek kelamları birbiri ardına dizdim. Aslında ben kaleme değil kalem bana hükmetmiş ve okutmak istediklerini yazdırmıştı.
Sade bir dilin hâkim olduğu romanımda; Rus bir kadın ile Ahıskalı bir Osmanlı askerin çocuklarının hikâyesi yer almakta. Aşk ve sevgi bezeli ailenin ve Guşav ile Akel kardeşlerin hayatta kalmak için mücadelelerini, hırslarını, güçlü ve zayıf yanları anlatılmakta. Ayrıca birçok ironik olaylarla karşılaşmak mümkün. Bir zamanlar aynı mahallede yaşayan insanların birden bire düşman kesilmelerini ve hayatta kalmak için yaşanan trajik olaylarla nasıl baş etmeye çalıştıklarını okuyacaksınız. Ermeni olaylarının ilk defa baş göstermeye başladığı dönemin anlatıldığı romanda, yer yer aşk kokusunu da içinize çekeceksiniz. Hangi dönemde ve şartta olursak olalım insani özelliklerden asla vazgeçemediğimizi bir kere daha hatırlamış olacaksınız.
Hz Adem’e nefes üflenmeden önce bahşedilen sevgiyi, hırsı, intikamı, vicdanı, şifayı, utancı, arı ve bir çok özellikleri bu iki kardeşte görebileceksiniz. Kısacası insanı insan yapan ya da insanı insanlıktan çıkaran AŞK’ı okuyacaksınız.
Kendinize ait okunacak güzel cümlelerinizin olması dileğimle…
izzy806
vaporwave
snowghoul
germansingergirl