Not today Justin
shark vs the universe
titsay
No title available
Love Begins
Kaledo Art
Keni
I'd rather be in outer space 🛸
Product Placement
macklin celebrini has autism
official daine visual archive
Xuebing Du
JVL
★
hello vonnie
Janaina Medeiros
No title available
ojovivo
untitled
$LAYYYTER
seen from China
seen from Türkiye
seen from Venezuela
seen from Malaysia
seen from Belgium
seen from Türkiye
seen from Venezuela
seen from United Kingdom
seen from South Africa
seen from United States
seen from Austria
seen from United Arab Emirates
seen from Malaysia
seen from United Kingdom
seen from United States
seen from United States
seen from Brazil
seen from United States
seen from United Arab Emirates
seen from Pakistan
@chudaaga-blog
Somebody: How are you today?
Me: Great. (Bullshit)
Somebody: Did you eat today?
Me: Yes. (Bullshit x2)
Somebody: What did u eat?
Me: (think!think!think!) a tomato salad,with white bread and butter (Bullshit x Bullshit)
I lie all the time. I’m a liar.
Depresja: Przeze mnie będziesz smutny
Paranoja: Sprawie, że będziesz czuł się tak jakby wszyscy cie nienawidzili.
Strach/Niepokój: Dam ci atak paniki
Zaufanie: Zniknę po chwili
Szczęście: Jestem tylko iluzją
Anoreksja: Jesteś obrzydliwa. Popatrz na ten tłuszcz. Musisz schudnąć.
Lustro: Jesteś obrzydliwy.
Grandma: you always had fat legs
Me:*loses weight*
Grandma: did you gain weight?
.
Dad: maybe you should run a little?
Me:*loses weight*
Dad: maybe stop with this diet already
.
Mom: you really want to eat all of that?
Me:*loses weight*
Mom: omg you look so good, I’m proud of you
.
Brother: haha fatty whale
Me:*loses weight*
Brother: you’re skinny already *5min later* you’re huuuge
.
Boyfriend: you don’t need to lose any weight, you’re beautiful
Me: *loses weight*
Boyfriend: *is getting obsessed with my body and can’t stop touching my bones*
.
Everyone: has expectations of how I should live
Me: *being not thin enough for them to see I’m sick and I need fucking help* 🙃
Tylko Ja I Ana
Ona. Ona jest wspaniała. Jest przepiękna, chociaż na początku gdy na nią patrzyłam, bałam się jej. Bałam się, że ostre gnaty przebiją jej delikatną skórę pokrytą siniakami. Nie będę się dalej zagłębiała w szczegóły wyglądu, to potem.
Zafascynowała mnie. Na początku był strach, ale szybko przerodził się on w fascynację, potem chorą fascynację aby na końcu stała się obsesją.
Poświęciła mi mnóstwo czasu, nigdy go nie żałowała. Była jak moja syjamska bliźniaczka, nasze dłonie razem splecione nigdy nie oderwały się od siebie chociażby na sekundkę. No… Może raz. Ten feralny raz gdy postanowiłam zakończyć naszą przyjaźń, ale ona szybko uświadomiła mi jaki błąd popełnię.
Ana - Tak miała na imię. Przedstawiła mi się pełnym, ale ja wolę ją zdrabniać. Zazdrościłam jej i jej przyjaciółkom przedstawionym w magazynach. Wiele razy studiowałyśmy wspólnie kolorowe strony, a ona mi je przedstawiała. Powiedziałam jej, że zazdroszczę im tego ciała a ona złożyła propozycję doprowadzenia mnie do perfekcji.
Zasady były proste - Jedz mniej, waż mniej. Rzeczywiście gdy przerzuciłam się na nieco mniejsze porcje poczułam się o wiele lepiej, ale pewnego wieczoru wyjęłam z szuflady batonika.
Ana popatrzyła na mnie szczerze zaskoczona i spytała, czy mam zamiar to zjeść. Wzruszyłam ramionami i odwinęłam papierek.
- Zostaw to ty suko! - Krzyknęła.
Sparaliżowana popatrzyłam na nią. Ona nigdy nie krzyczy więc szczerze się zdziwiłam. Zapytałam ją dlaczego mam to zostawić, mam ochotę zjeść tego batonika. Wtedy ona podążyła do przedpokoju, zatem zrobiłam to samo. Stanęłyśmy obydwie przed lustrem - Ana w ogromnym swetrze i workowych spodniach, a ja w obcisłej koszulce z batonikiem w dłoni. Wtedy ona podciągnęła swój sweter a ja zobaczyłam chudziutki brzuch i wystające żebra. Kazała mi również podciągnąć - Ze spodni wylał mi się brzuch.
Wróciłyśmy do kuchni i z płaczem wyrzuciłam batonika. Od tamtej pory Ana robiła tak również przed kolacją, a ja ową kolację wyrzucałam. Wlewała we mnie hektolitry wody abym nie była głodna aż tak a zamiast czekolady w torebce układała mi zawsze paczuszkę gum do żucia bez cukru.
Minęły trzy miesiące a ja jadłam już tylko śniadania, trochę obiadu i jakieś małe warzywko do godziny 17:00. Razem z Aną chodziłam na siłownie a potem wracałam do domu, odpalałam trening na telewizorze i ledwo żywa zaliczałam kolejną godzinę.
Gdy mama odwiedziła mnie po pół roku, o mało nie zemdlała. Powiedziała, że wyglądam jak śmierć, że jestem za chuda.
- Nie nie jesteś… Popatrz na te uda - Szepnęła Ana, rymując komicznie.
- Dziewczyno, wyglądasz jakbyś miała wyzionąć ducha!
- Nie słuchaj jej. Tylko dotknij tego okropnego brzucha…
Obserwowałam moją mamę, zaś Ana stała za mną obejmując w pasie i wtulając twarz w moje zniszczone włosy.
- Pakuj się, jedziemy do psychologa.
- Nie jedź kochanie, nie tędy droga.
Ostatecznie jednak mama mnie tam zaciągła. Nie powiedziałam o Anie ani słowa bo nasza przyjaźń była słodkim sekretem.
Ale oni wiedzieli.
Wylądowałyśmy w zakładzie psychiatrycznym. Ana oczywiście trzymała mnie za rękę cały czas, ale nie mogłyśmy nic zaradzić. Spasli mnie, zrobili ze mnie tłuściocha, ale ona zapewniała, że gdy wrócimy do domu znów zaczniemy naszą przygodę.
Przez całą naszą przyjaźń Ana krzyczała tylko gdy zjadłam za dużo. Ale szczerze mówiąc poza tym była najlepsza na świecie. Gdy inni odeszli, ona została i pozwoliła się wtulać w swoje kości. Ona nigdy mnie nie zostawiała, była przy mnie na treningach, gdy studiowałam tabele kalorii, gdy stawałam na wagę, gdy brałam prysznic. Nagradzała za głód - karała za jedzenie.
Gdy wszyscy na mnie krzyczeli, ona głaskała mnie i pozwalała wypłakać. Gdy inni odchodzili, obydwie machnęłyśmy ręką i poszłyśmy do cukierni popatrzeć przez szybę na to obrzydlistwo na wystawie. Zawsze sprowadzała mnie na dobrą drogę.
Ważę mniej niż przed psychiatrykiem. Ana poświęciła mi kolejne pół roku. Poświęci mi każdą chwile, dopóki żyję, obiecała. Chociaż nie mam siły już stać na nogach i trzęsę się z zimna, jestem szczęśliwa, siedząc z nią w ciemnym pokoju, ze splecionymi dłońmi. Już nikt mi jej nie odbierze.
Tylko ja i Ana.
Unlucky–fellow
Jedzenie emocjonalne 🌯
Następnym razem, gdy będziecie sięgać po jedzenie odpowiedzcie sobie na pytanie: dlaczego chcę to zjeść? Jedyną prawidłową odpowiedzią powinno być: ponieważ odczuwam głód i chcę go zaspokoić.
Powody, dla których sięgamy po jedzenie poza głodem to stres, zdenerwowanie, smutek, nuda, radość, czyli różne emocje. Pomaga ono je chwilo zagłuszyć, ponieważ zajmujemy się przygotowaniem posiłku i jego spożywaniem. Oprócz tego jedzenie oddziałuje na ośrodek przyjemności w mózgu. Zaspokaja nie tylko głód fizjologiczny, ale też daje nam poczucie bezpieczeństwa, bliskości, uspokaja nas. Często jemy, dlatego że sprawia nam to przyjemność. Krótko po zjedzeniu niepotrzebnego posiłku odczujemy wyrzuty sumienia, przejedzienie, a negatywne emocje tylko się nasilą.
Przede wszystkim musimy sobie uświadomić, że jedzenie nie rozwiąże naszych problemów. Służy tylko i wyłącznie do zaspokajania głodu i tylko wtedy powinniśmy po nie sięgać.
Jestem zestresowana – NIE JEDZ!
W takiej sytuacji prawdopodobnie sięgniesz po kaloryczne, tłuste, słodkie jedzenie ( bo raczej nie po jabłko). Zrobisz to, aby się odprężyć i choć na chwilę zapomnieć o powodzie Twojego stresu.
Jak zrób? Znajdź inny sposób na radzenie sobie ze stresem. Proponuję usiąść wygodnie, oprzeć się, zrelaksować ciało, zamknąć oczy i spokojnie oddychać. Ja to robię tak: kładę rękę na brzuchu,wdycham powietrze nosem tak długo jak mogę, aż całe płuca się wypełnią, wstrzymuję je przez 3sekundy, a następnie powoli wypuszczam ustami, tak długo jak mogę. Kontynuuję przez 5-10min. Jeśli już udało Ci się wstępnie uspokoić zastanów się nad przyczyną Twojego stresu. Czy aby na pewno jest warta Twojego zdrowia? Wyobraź sobie najgorszy scenariusz i pomyśl jakie będą jego konsekwencje. Gwarantuję Ci, że cała sprawa okaże się trochę mniej straszna. Jeśli chodzi o długoterminową walkę ze stresem niezawodna jest oczywiście aktywność fizyczna,a także medytacja.
Jestem zdenerwowana – NIE JEDZ!
Załóżmy, że ktoś Cię zdenerwował, a ty szukasz możliwości natychmiastowego rozładowania napięcia. Sięgasz po jedzenie, bo jest łatwo dostępne i szybko ukoi Twoje nerwy.
Jak zrób? Znowu pomocne może się okazać ww. ćwiczenie oddechowe. Jeśli to za mało wykrzycz się w poduszkę albo zrób szybki sprint w miejscu jednocześnie boksując 😀 A najlepiej wykorzystaj negatywną energię, by przekuć ją w tą pozytywną i idź na trening! Możesz też pomyśleć sobie tak: czy warto się denerwować tą sprawą? Jeśli nie to przestań, wyjdzie Ci to na zdrowie. Jeśli tak to usiądź i na kartce wypisz możliwe rozwiązania problemu. Przemyśl wszystko i postaraj się znaleźć wyjście z sytuacji. To najlepsze co możesz zrobić. Jedzenie na pewno Ci nie pomoże.
Jestem smutna – NIE JEDZ!
Ktoś sprawił Ci przykrość, masz zły dzień, więc myślisz że jedzenie poprawi Ci nastrój. Być może tak będzie, ale tylko na chwilę. Potem Twój nastrój jeszcze się pogorszy, pojawi się poczucie winy, a smutek nadal zostanie.
Jak zrób? Jest to takie uczucie, które musisz do siebie dopuścić i je przeżyć. Innej opcji nie ma. Tylko w ten sposób możesz się go pozbyć. Oczywiście mówię tutaj o przypadkach, gdy naprawdę masz jakiś poważny powód do smutku. Jeśli chodzi o drobiazgi to nie sięgaj po jedzenie tylko znajdź inny sposób na szybką poprawę humoru. Moje pomysły: wypij kawę, herbatę lub inny ulubiony napój, usiądź i delektuj się nim. Włącz odcinek ulubionego serialu, a żeby nie podjadać zrób sobie dużą szklankę wody z cytryną i imbirem. Poczytaj gazetę lub książkę ( ja lubię Women’s Health, skutecznie powstrzymuje mnie od podjadania). Wyjdź gdzieś, sam, ze znajomymi, byle by coś robić! Oczywiście znowu świetnym sposobem na poprawę humoru jest trening, ponieważ podczas niego wydzielany jest hormon szczęścia.
4. Jestem znudzona – NIE JEDZ!
Myślisz sobie, że jedzenie jest dobrym sposobem na zabicie czasu i przy okazji przyjemnym, ale konsekwencje nie są warte tej krótkiej chwili zapomnienia.
Jak zrób? To proste, znajdź coś pożytecznego do zrobienia. Po prostu zajmij się czymś, co lubisz lub czymkolwiek, bo wszystko będzie lepsze, niż ładowanie w siebie kalorii, których nie potrzebujesz.
Jestem radosna – STOP! Pomyśl zanim zjesz
Często traktujemy jedzenie jako formę nagrody. Załóżmy, że dostałeś wymarzoną pracę i idziesz do kawiarni na kawę i ciastko, by to uczcić.
Jak zrób? Jeśli nie zdarza się to często, nie jest regułą tylko wyjątkiem to zjedz. W końcu jesteśmy tylko ludźmi. Nic się nie stanie, jeśli postąpisz tak raz na jakiś czas. Gorzej jeśli każdy Twój sukces w życiu będziesz chciał uczcić obfitym jedzeniem. Wtedy pojawi się problem. Nie dopuść do tego. Już sam sukces powinien być nagrodą za Twoje wysiłki.
Dla przyjemności – STOP! Pomyśl zanim zjesz
Zjadłeś już obiad, ale masz straszną ochotę na deser.
Jak zrób? Jeśli jest to jakaś okazja, na przykład jesteś u znajomych to zastanów się i podejmij decyzję. Jak się będziesz czuć jak to zjesz? Usatysfakcjonowany czy raczej przepełniony i niezadowolony? Nie sięgaj po coś tylko dlatego, że ładnie wygląda. Naucz się odróżniać poczucie głodu od chęci sprawienia sobie przyjemności. Wyobraź sobie, że każdy kawałek jedzenia, który zjadasz gdy nie jesteś głodny od razu zasila Twoje komórki tłuszczowe. Jesz i tyjesz. O to Ci właśnie chodzi? Jeśli nie, naucz się odmawiać zachciankom.
O Boże… Przytyłam.
(via dwunastawpoludnie)
Przyjaciel: Dlaczego nie śpisz w nocy?
Ja: Lubię myśleć.
Przyjaciel: Wstajesz o trzeciej w nocy by myśleć, to jest chore.
Pewnego dnia, gdy mnie spotkasz zobaczysz jak bardzo jestem krucha. Już nie tylko w duszy, ale też na ciele. Wtedy nie tylko będziesz się starać by nie powiedzieć mi czegoś co może mnie zranić, będziesz się bał, że przez Twój dotyk się rozpadnę
(via a-gulek)
Dzisiaj pójdę na stację, pooglądać pociągi, wyobrażę sobie, że wpadam pod jeden.
(via a-gulek)
Dziś mnie ignorujesz, bo jestem ziemniakiem, ale jutro mogę być frytkami i wtedy będziesz o mnie błagał
(via poryw)
Stop. Stanowczo przesadziłaś z jedzeniem, i dobrze o tym wiesz. Ale wiesz co? To nawet dobrze. Jutro będziesz bardziej najedzona by zjeść mniej. Rano masz wstać, spojrzeć w lustro i powiedzieć ,,Dzisiaj jest ten dzień, dzisiaj się uda". Masz to powiedzieć z uśmiechem. Za każdym razem gdy będziesz chciała włożyć jedzenie do ust, mów sobie ,,Dzisiaj się uda, udowodnię wszystkim, że mam silną wolę!“ I tak rób codziennie. I wiesz co Cię czeka za tydzień? Na pewno nie większa masa ciała. To wspaniałe uczucie gdy waga schodzi w dół. Dasz radę, motylku. Nadszedł czas Twojego zwycięstwa
(via a-gulek)
Witajcie w kolejny dzień Waszego życia! Wierzę, że dzisisj uda Wam się być zadowole z Waszego bilansu! Stańcie proszę przed lustrem i powiedźcie/ wyszeptajcie ,,dzisiaj się uda, dzisiaj będę z siebie dumna! Udowodnię wszystkim, że mam silną wolę! “ Oczywiście z uśmiechem na ustach! Trzymam za Was kciuki :* polecam zjeść coś w domu by się nie obżerać w szkole! (Ja swoje drugie śniadanie zostawiam w domu, a przed szkolą zjem omlet) Powodzenia, motylki!
(via a-gulek)
Witam wszystkich w kolejny wrześniowy dzień! Serdecznie zapraszam każdą osobę, która to przeczyta, do spólnej diety! Wspierajmy się razem! Więc zaczynamy! Stań koło lustra i znów mów sobie ,,że dzisiaj się uda, że to jest ten dzień" ale tym razem z determinacją w oczach, dasz radę! Pamiętajcie o śniadaniu przed szkołą, wtedy nie będziecie aż tak głodni w niej! Czytałam, że dużo osób ma problemy z jedzeniem po obiedzie, ja polecam rano zamrozić kostki lodu by po obiedzie łakomstwo nas nie dopadało! Zamiast tego possij lód! Ma zero kalorii, a do tego sam je spala! Idealna przekąska, prawda? Oprócz lodu polecam zakupić mrożone truskawki, mniam. Są pyszne, mają mało kalorii oraz przez zimno je spalamy! Genialne! Jeśli macie jakieś problemy, to piszcie, kochani x
(via a-gulek)
Dzisiaj pójdę na stację, pooglądać pociągi, wyobrażę sobie, że wpadam pod jeden.
(via a-gulek)
Pewnego dnia, gdy mnie spotkasz zobaczysz jak bardzo jestem krucha. Już nie tylko w duszy, ale też na ciele. Wtedy nie tylko będziesz się starać by nie powiedzieć mi czegoś co może mnie zranić, będziesz się bał, że przez Twój dotyk się rozpadnę
(via a-gulek)
Witam wszystkich w kolejny wrześniowy dzień! Serdecznie zapraszam każdą osobę, która to przeczyta, do spólnej diety! Wspierajmy się razem! Więc zaczynamy! Stań koło lustra i znów mów sobie ,,że dzisiaj się uda, że to jest ten dzień" ale tym razem z determinacją w oczach, dasz radę! Pamiętajcie o śniadaniu przed szkołą, wtedy nie będziecie aż tak głodni w niej! Czytałam, że dużo osób ma problemy z jedzeniem po obiedzie, ja polecam rano zamrozić kostki lodu by po obiedzie łakomstwo nas nie dopadało! Zamiast tego possij lód! Ma zero kalorii, a do tego sam je spala! Idealna przekąska, prawda? Oprócz lodu polecam zakupić mrożone truskawki, mniam. Są pyszne, mają mało kalorii oraz przez zimno je spalamy! Genialne! Jeśli macie jakieś problemy, to piszcie, kochani x
(via a-gulek)
