Hayaller içinde gün görmeye bak
The Stonewall Inn
No title available

No title available

❣ Chile in a Photography ❣
macklin celebrini has autism
Today's Document

roma★
🪼

izzy's playlists!
tumblr dot com
Noah Kahan
KIROKAZE
almost home
Cosimo Galluzzi

Kiana Khansmith

Love Begins
Lint Roller? I Barely Know Her
2025 on Tumblr: Trends That Defined the Year
Monterey Bay Aquarium

tannertan36
seen from Sweden

seen from Australia

seen from Portugal
seen from Malaysia

seen from Malaysia
seen from United States
seen from Italy

seen from Singapore

seen from Netherlands
seen from Bangladesh
seen from Uruguay
seen from United States

seen from Saudi Arabia

seen from Malaysia

seen from United States

seen from France

seen from Canada

seen from Bangladesh
seen from Venezuela
seen from United States
@cihaaatt8
Hayaller içinde gün görmeye bak
Bugün her ölümle biraz ölürken,
Seni düşündükçe hayata dönüyorum yeniden
Uzaksın, yakınsın, özlenensin ama bugün değil, yarın gibi
Bir 'şey'sin sen
Kimse içimde neyin kırıldığını sormadı…
Ama kırıldığımda gösterdiğim tepkiyi büyüttüler.
Yaramla değil sesimle ilgilendiler.
Oysa ben susarken daha çok incinmiştim…
~
Sevim Batur
“kızıyordum, artık kızmıyorum. bir şey oldu epey önce, kimsenin beni öldüremeyeceğini fark ettim. affedilmeyecek ihanetlere tanık oldum. affetmeyeceğim. affetmenin, ne büyük uyum isteği ve palavra olduğunu fark ettim. çok uyumsuzmuşum. azıcık uyayım diye, ne fedakârlıklar yaptım, geçmiş olsun, affedemiyorum, etmeyeceğim de. korku kendi cehenneminde debelensin, benim cehennemim başka.”
İplerim inceldiği yerden koptu kopacak
Ve ufacık bir bakış boğazımı düğümlendiririr.
Kimi özlediğimi bilmeden hasretin en yoğun halini yaşarım.
Ahh içimden dağıtmak gelir, dağıtamam ya, Kendimi dağıtırım.
Bir ağaca bakıyorum şimdi. Başladığı yerde bitiyor dünya.
Didem Madak
Azımsanamayacak kadar ölmüşüm,
Azımsanamayacak kadar ölüyüm.
Yok olma isteğiyle kalbim attığı zaman, bana "yaşa" der gibi gülen senin yüzündü.
"Yoldaşlar! Acaba şu yaşadiğımız hayatın manası
nedir? Bunu açıkça ve olduğu gibi anlamalıyız;
hayatımız sefil, kısa ve oldukça yıpratıcıdır.
Doğuyoruz, bedenimizi canlı tutacak kadar bize
yiyecek veriyorlar, aramızda gücü yetenleri son
nefesine kadar çalıştırıyorlar ve çalışamayacak
duruma geldiğimiz anda da en vahşi bir acımasızlıkla
bizi boğazliyorlar."
Bazıları uyurdu. Bazıları ise…
İntihar ederdi.
İntihar bir kurtuluş muydu?
Yoksa ihtilâl mi?
Vazgeçsen olmuyor ölsen olmuyor.
Yoruldum arada kalmaktan
anlatamamaktan
yok sayılmaktan
ağlayamamaktan
güven sorunu yaşamaktan
kırılmaktan
dolup dolup taşamamaktan
Ve daha bir çok şeyden YO RUL DUM
“Bana ne olduğunu tam anlamı ile tanımlayamıyorum. Şimdi ve daha sonrasında, hep korkunç bir kaygı yaşıyorum. Açıkçası nedensiz bir şey. Diğer taraftan, kafamda bir boşluk ve yorgunluk hissi yaşıyorum… Bu aralar, melankoli ve iğrenç pişmanlık ataklarım var”
Yorgun ve yalnızım kaldırımlara misafirim…
Gecenin gözleri üzerimde.Denizin ortasında küçük bir adayım, yüzme bilmem…
Yüreğimi bir yere bırakmışım, bıraktığım yerden çok uzaklardayım.
Kapıları kapatmışım üstüme, sürgüleri beynime çekmişim.