29 July 2016 Kasama ko si Emong, Jason at Junjun, mga kapwa ko misyonero sa GK. Dumayo kami sa Brgy. Banilad, bayan ng Nagcarlan para maka-usap at makilala ang 10 bagong kabataan na tumugon sa tawag ng GK sa pang-apat na beses na pagsagawa ng kanilang Youth Camp. Madaming nangyari. Siguro pinaka mahalaga ay yung makita mong may pag-asa, pananabik, at pagkilos ang mga batang ito para sa magandang bukas ng kanilang bayan. Pero, isa sa mga pinag tuunan ko ng pansin ay yung pasensya, sakripisyo, at tiwala na binubuhos ni Emong sa kanila, ni wala naman siyang kaugnayan kahit isa sa kanila. Isa ang Nagcarlan, Laguna sa mga linggo-linggo, kung di man, araw-araw na binabyahe niya mula Bagong Silang, Caloocan patungo sa bayang inatas na kanyang alagaan (South NCR at CaLaBaZon). Kung minsan, kahit na pilit tinatago, ay ramdam mo din ang pananabik na maka-uwi sa piling ng kanyang asawa't anak. Pero nagpupumilit din, na mag alaga ng iba dahil, ika nga sa parati niyang sinasabi, "para ito sa kinabukasan ng mga anak ko, para sa paglaki niya, tahimik, ligtas, at payapa ang bansang kanyang kinabibilangan." Mahirap minsan ipagsiksikan sa ibang tao ang iyong mga paniniwala, kaugalian at mga prinsipyo. Mahirap, pero kailangan ipaglaban. Mahirap, pero kailangan maging matatag, kailangan matapang, pero higit sa lahat at maalaga. Ito ang buhay namin. Magkaiba man ng paraan pero, iisa ang puso, iisa ang adhikain. Sa mahigit 8 o 10 oras ng buong byahe namin, maraming masasayang alaala, pero sa madalas na katihimikan ng byahe namin, dasal, tiwala, at pag-asa ang tumatatak sa akin na kasama ko sila Jason, Junjun, at lalo na si Emong.
origamiaround
pixelskylines
izzy806
snowghoul
turnnoffyourmind
romaincrisis