Miasto Książek ♥ @coolcityofbooks - Tumblr Blog

Posts

Lara Jean nie spodziewa się, że coś gorszego od wysłania jej miłosnych listów, może się wydarzyć. Związek z Peterem miał być tylko na niby, a narodziło się z tego prawdziwe uczucie. Tylko czy jest ono w stanie przezwyciężyć przeciwności? Nagranie z wyjazdu trafiło do internetu i niszczy bohaterom życie. Czy może ktoś jeszcze odpowie na list Lary? Dziewczyna będzie musiała podjąć trudne decyzje i zmierzyć się w przeszłością. Od momentu, gdy skończyłam czytać Do wszystkich chłopców, których kochałam zastanawiałam się, jak potoczą się dalsze losy bohaterów. Intrygowało mnie, co autorka wymyśliła, jak poprowadziła fabułę. Muszę przyznać, że zostałam bardzo miło zaskoczona. Akcja rozpoczyna się dość drastycznie. Nagranie głównych bohaterów z jacuzzi trafia do sieci, a bohaterowie są z tego powodu wyśmiewani. Coraz większa liczba osób się o tym dowiaduje i zaczynają się problemy. Na dodatek Gen nie daje za wygraną i dalej łasi się do Petera. Na koniec pojawia się jeszcze jeden adresat listów miłosnych. Czy sprawi, że fabuła całkiem inaczej się potoczy? Bohaterowie przeszli wiele zmian. Lara Jean przestała być przestraszoną dziewczyną, która boi się nawiązywać nowe znajomości. Teraz ma grupę przyjaciół, znalazła swoje miejsce i ma ukochaną osobę. Przejęła obowiązki Margot i stara się ze wszystkich sił pomóc siostrze. Moim zdaniem Lara Jean dojrzała pomiędzy tomami. Zaś Peter niesamowicie mnie denerwował! Jego zachowanie było niedorzeczne! Gdyby mój chłopak tak się zachowywał to dawno bym go zostawiła. Bolało to, jak traktował główną bohaterkę. Jak pokazywał mało inicjatywy. Zwłaszcza pod koniec jego zachowanie bolało najbardziej i bardzo współczułam Larze Jean. Pojawia się w powieści również nowy chłopak, który miesza w akcji. Na początku bardzo go polubiłam, bo był ideałem, a potem jego zachowanie stawało się zwierzęce, zachłanne i nie chciałam, by Lara się z nim zadawała. Z dwojga złego lepszy był Peter. Jest jeszcze Kitty, którą uwielbiam i kocham! Książkę czytało mi się o wiele przyjemniej i szybciej niż pierwszy tom. Chociaż jak dla mnie, nie pasowało mi rozkład akcji i przemyśleń, ponieważ na początku dużo się działo, potem prawie 100 stron nic i nagle znowu bum! Akcja w dużej mierze składała się z przemyśleń Lary i jej pieczenia ciast i ciasteczek. To mi średnio przypadło do gustu, jednak nie odbiło się mocno na moim odbiorze. Podsumowując, P. S. Wciąż cię kocham to bardzo dobra kontynuacja pełna wzlotów i upadków. Historia, która zmusiła mnie do refleksji i do przemyślenia kilku spraw. Może nie znajdziecie tutaj dzikich romansów pełnych zbliżeń, tylko pierwszą nastoletnią miłość, która musi zmierzyć się z pierwszymi poważnymi problemami. Czytałam już fabułę ostatniego tomu i on zapowiada się na największy rollercoaster emocjonalny i już nie mogę się go doczekać!

Po zakończeniu trzeciego tomu, wiecie co się stało z bohaterami. Jaar szykuje się na wojnę, największą w historii. Po dwóch przeciwnych stronach stoją Strażnicy. W między czasie w Londynie pojawia się tajemniczy Kaspar. Czy mag odnajdzie się w świecie czarownic? Nadchodzą wielkie zmiany, wróg jest coraz silniejszy, a główni bohaterowie rozdzieleni. Jest jeszcze jedna postać, która będzie mieć bardzo ważną misję w całej historii. Odnośnie tego tomu słyszałam dwie sprzeczne recenzje. Jedni mówili, że ten tom jest najlepszy ze wszystkich dotychczas, a drudzy wręcz odwrotnie, że to najgorsza część. Dlatego bałam się sięgnąć za Tajemne imię. Jednak im bliżej premiery piątego tomu, tym bardziej tęskniłam za tym światem. Zebrałam się i przeczytałam książkę. Na moje szczęście trafiłam do pierwszej grupy, ponieważ również uważam, że ten tom póki co jest najlepszy! Według mnie ten tom pokazał, jak autor bardzo się rozwija z każdą kolejną częścią. Bohaterowie zmieniają swoje podejście do wszystkiego, myślą bardziej dojrzale, ale także potrafią walczyć o swoje poglądy. Dla mniej największą zmianę zobaczyłam u Kate i Fione. Dziewczyna jako Strażniczka musiała zmierzyć się z wieloma trudnościami. Została obarczona wielką odpowiedzialnością i czasami by wypełnić zadanie musiała podejmować trudne decyzje. To mocno na nią wpłynęło i zmieniło. Trwała przy swojej decyzji i nie ugięła się pod namową osób. Postawiła wszystko na jedną kartę. Zaś Fione, która na początku była postacią wesołą, szaloną i pełną dobroci, zmieniła się diametralnie. Miłość obudziła w niej kompletnie nowe emocje, o które bym się po niej nie spodziewała.To co zrobiła pod koniec książki, mocną mną wstrząsnęło. Z pewnością to posunięcie sprawia, że autor wiele w moich oczach zyskał. Chociaż szkoda, że relacja pary której tak kibicowałam, niestety potoczyła się nie po mojej myśli :( Ogólnie książka bardzo miło mnie zaskoczyła. Dzieje się w niej o wiele więcej niż w poprzednich tomach. Trudno przewidzieć co za chwile może się wydarzyć. Akcja mocno się rozkręca i szczerze, jestem bardzo ciekawa jaki będzie finał tej historii. Naprawdę trudno mi określić jak potoczy się cała fabuła i kto odegra tutaj najważniejszą rolę! Podsumowując ta książka jest naprawdę dobra. Zawrotna akcja, wyraziści bohaterowie i niesamowity obrót fabuły. Moim zdaniem warto kontynuować tą serię, nawet jeśli poprzednie części średnio Wam się podobały. Już nie mogę się doczekać kiedy w moje łapki wpadnie finałowy tom! ♥

Erkenwald to kraina rządzona przez Królową Lodu. Porwała ona wszystkich dorosłych, a dzieci poukrywały się na terenie całej krainy. Eska jest więźniem królowej w zaklętej pozytywce i właśnie w takim położeniu znajduje ją Flint. Chłopak przybył do zamku, by uratować swoją matkę. Jednak jego plan się nie powiódł. Ta dwójka postanowi zapobiec złej królowej zdobycia upragnionej nieśmiertelności. Tylko czy im się uda? Jakie przeszkody będą musieli pokonać? Jakie znaczenie ma Podniebna Pieśń? Na samym początku spodziewałam się typowej książki dla dzieci, którą przeczytam za jednym zamachem i pewnie szybko o niej zapomnę. Jednak im więcej czytałam opinii o tej pozycji, tym bardziej mnie ona intrygowała. Postanowiłam, że muszę się z nią zapoznać i dowiedzieć się, czy rzeczywiście jest taka dobra. I była to najlepsza decyzja! Ta powieść po prostu mną zawładnęła! Historia może nie jest szczególnie oryginalna. Dziewczynka, której przeznaczeniem jest uratowanie krainy i pokonanie tej złej postaci. Jednak powieść ma o wiele głębszy sens i to "drugie dno". Postacie zostały również niesamowicie dobrze wykreowane. Autorka stworzyła je tak, że czasami nie wiemy, jak dana postać się zachowa i czy to, co mówi jest prawdą czy kolejnym kłamstwem. Eska to postać, która musiała od nowa nauczyć się żyć. Królowa odebrała jej wspomnienia, przez co dziewczynka miała od początku pod górkę. Musiała w bardzo krótkim czasie zrozumieć funkcjonowanie tego świata i tego do czego jest zdolna. Zaś Flint to chłopak, który boi się być sobą. Chce się wpasować do reszty plemienia i nie rozwija swoich umiejętności. Spotkanie z Eską wiele w jego życiu namiesza. No i jest jeszcze urocza Blu, którą polubiłam od samego początku i o mało się nie popłakałam przy końcówce! Podniebną pieśń czyta się bardzo szybko i z wielką przyjemnością. Trudno się od niej oderwać, bo akcja cały czas pędzi. Autorka ma bardzo lekkie pióro i moim zdaniem i dzieci i starsi odbiorcy znajdą w niej coś dla siebie! Podsumowując Podniebna pieśń jest dla mnie odkryciem stycznia i wątpię by którakolwiek powieść szybko ją przebiła. To przepiękna opowieść o poszukiwaniu własnej tożsamości, przyjaźni, lojalności i walce o wspólne dobro. Jestem pewna, że każdy odnajdzie w niej coś dla siebie. Po cudowna opowieść o zamarzniętej krainie, gdzie przynależność nie liczy się od tego, w którym plemieniu się urodziłeś. Serdecznie polecam!

Katie choruje na pewną i niebezpieczną chorobę- XP, czyli pergaminowa skóra. Jest to schorzenie, które nie pozwala chorym na kontakt ze słońcem, ponieważ ich skóra nie umie się bronić przed działaniem UV. Przez chorobę, dziewczyna może opuszczać dom tylko w nocy. Gdy rozpoczyna się powieść, dziewczyna właśnie kończy liceum. Jej codzienną rutyną jest przyglądanie się przez okno pewnemu chłopakowi, którego ma okazję poznać, gdy gra na gitarze na stacji kolejowej. Czy dziewczyna ma szansę na miłość? Jak niebezpieczne będzie dla niej to uczucie? Od dawna zbierałam się za przeczytanie tej powieści, ale bałam się, że wywoła we mnie zbyt wiele emocji. Mogę od razu powiedzieć, że się nie myliłam! Powiem tak, miałam robić podsumowanie najlepszych książek zanim przeczytałam tę powieść i naprawdę się cieszę, że tego nie zrobiłam, bo ta od razu wskoczyła na moją topkę! "Przyciąga mnie bliżej i całuje. Całujemy się za każdą gwiazdę na niebie. Za każdy pocałunek, który nas ominął w przeszłości i każdy, który ominie nas w przyszłości." Historia podobna trochę do Ponad wszystko. Dziewczyna jest chora, jest wręcz uwięziona w swoim własnym domu, nagle poznaje chłopaka i jej życie się zmienia, a ona chce się buntować i wszystkiego próbować. Tutaj mamy ten sam schemat, tylko Katie może wychodzić z domu po zachodzie słońca i to jej trochę ułatwia relacje z ludźmi. Jednak nawet teraz, jak piszę tą recenzję mam w głowie niektóre momenty i aż łezki mi się w oczach kręcą. Bohaterowie zostali tutaj bardzo dobrze wykreowani. Katie to młoda dziewczyna, która wkracza w dorosłość. Rozumie to, że jest chora i nie może robić tego, co bardzo by chciała. Jej powiedzmy bunt nie jest taki jak w przypadku Maddy ("wyjdę z domu, bo mam dość życia pod kloszem"), tylko w miarę możliwości, wyjdzie w nocy i przed wschodem słońca wróci. Za co naprawdę ją polubiłam, bo nie każda bohaterka, która jest chora, tak się zachowuje. Charliego też bardzo polubiłam, mimo że to taki książkowy słodziak, praktycznie bez wad. Jednak jego podejście, zachowanie i poczucie odpowiedzialności, ujęło moje serduszko. No i postacie, o który muszę też wspomnieć to tata Katie, który był rewelacyjny! Każde dziecko chciałoby takiego tatę, który tak kocha swoje dziecko. Naprawdę to wyluzowany, śmieszny i kochający ojciec. To chyba mój ulubiony rodzic książkowy! No i jest jeszcze przyjaciółka Morgan, jej teksty rozwalały system, tak samo jak zachowanie! Po prostu postacie w tej książce są dla mnie świetne! "Amor vincit omnia. Miłość wszystko zwycięża." Nie zaprzeczę, że powieść jest jakoś wielce oryginalna, bo historia chorej dziewczyny, która się zakochuje jest od groma, jednak nowość stanowi choroba. Szczerze powiem, że nigdy nie słyszałam o tej chorobie i zostałam tym bardzo zaskoczona! Poza tym książka nie jest długa, ma dużą czcionkę i styl jest tak lekki, że od tej powieści nie można się oderwać! Jak już się zacznie, to ciężko przerwać czytać, bo chce się wiedzieć, jak to się wszystko skończy. Dla tej powieści również ważna jest muzyka, która odgrywa tutaj bardzo znaczącą rolę. Piosenki Katie, które można posłuchać w ekranizacji są cudowne i ciągle ich słucham! Dlatego osobom, które lubią wątki muzyczne w książkach, serdecznie polecam! Podsumowując, dla mnie W blasku nocy to cudowna historia. Oczywiście jest smutna, wzruszająca i wyciskająca łzy, ale również zabawna, pełna nadziei i wylewającej się aż z kartek miłości. To historia przy której nie da się nie płakać. Powiem szczerze, przeczytałam książkę i obejrzałam ekranizację i mimo że znałam zakończenie to i tak ryczałam jak bóbr!

Newt Skamander przybywa do Nowego Jorku, by załatwić jedną sprawę. Jednak jego przygoda zacznie się dopiero, gdy zaginie jego tajemnicza waliza i uciekną z niej magiczne zwierzęta. Newt zostanie uwikłany w o wiele trudniejsze wyzwanie, od którego będą zależeć dalsze losy miasta. Czy podoła wyzwaniu? Kogo spotka na swojej drodze? Jak wielkie szkody mogą spowodować magiczne istoty? Przyznam się bez bicia, że nagle obejrzałam film, a dopiero niedawno zapoznałam się ze scenariuszem. Jak dla mnie nie było to wcale takie złe rozwiązanie, ponieważ mogłam lepiej odnaleźć się w całej historii i łatwiej przychodziło mi wyobrażanie sobie tych wszystkich magicznych istot. Powiem Wam także coś innego wielką fanką Harry'ego Pottera nie jestem, a jednak to uniwersum spodobało mi się o wiele bardziej. Jakoś bardziej zainteresowała mnie historia o magicznych zwierzętach, niż o kolejnym wyjątkowym chłopcu, który musi zniszczyć największego wroga. Ogólnie trudno powiedzieć jacy tak naprawdę byli bohaterowie po scenariuszu, ponieważ przy takiej formie to aktorzy ukazują całą psychologię całej postaci. Jakbym tak w skrócie miała cokolwiek o nich powiedzieć, to Newt to taka ciepła kluseczka, ale w dobrym znaczeniu, bo to dodało mu wielkiego uroku osobistego. Za to nieźle wnerwiała mnie Tina swoim wtrącaniem się, zachowaniem poukładanej panienki i wzorowej pracownicy. Naprawdę działała mi na nerwy. Kowalski zaś był takim zabawnym dodatkiem, którego naprawdę polubiłam i było mi bardzo przykro z powodu końcówki. "Lecz tam, gdzie jest światło, zawsze musi być cień." Muszę również powiedzieć coś na temat wydania tej książki, ponieważ jest rewelacyjne. Twarda oprawa, złote dodatki, cudowne ozdobniki w środku i ilustracje. Naprawdę oprawa graficzna jest rewelacyjna! Już nie mogę się doczekać aż w moje łapki wpadnie kolejna część, ponieważ drugiej części jeszcze nie oglądałam i jestem ciekawa, czy kolejność zmieni coś w moim odbiorze :) Także podsumowując, książka jest naprawdę dobra, pomimo, że jest to tylko scenariusz. Czyta się go lekko i bardzo przyjemnie. Strony uciekają z zawrotną szybkością i można ją pochłonąć w jeden wieczór. Jak dla mnie to świetna alternatywa dla osób, która za Harrym Potterem nie przepadają, jak i dla fanów, którym brakuje magii i Hogwartu.

Tess wiedzie spokojne życie wraz ze swoim chłopakiem. Ma zaraz ukończyć studia i szukać wymarzonej pracy. Brax ma dla niej wspaniały prezent- wyjazd do Meksyku. Zapowiadała się gorąca plaża, romantyczne zachody słońca i nocne zabawy i pieszczoty. Szkoda, że tylko to się tak zapowiadało, ponieważ podczas przystanku w jednym barze para zostaje zaatakowana. Chłopak zostaje znokautowany, a dziewczyna porwana i sprzedana. Czy uda jej się wydostać? Gdzie zostanie wywieziona? Czy jej nowy pan okaże się brutalem? Długo nie mogłam zebrać się, by napisać tą recenzję. Długo nie mogłam określić, czy ta powieść mi się podobała czy nie. Trudno mi cokolwiek o niej napisać. Wywołała u mnie setkę najróżniejszych emocji, a koniec powieści kompletnie zbił mnie z tropu. Postaram się wyjaśnić Wam mój mętlik i niczego nie zdradzić. Gdy przeczytałam opis książki, sądziłam, że powieść będzie o porwaniu i próbach ucieczki. Jednak mając za sobą część powieści, z tyłu głowy pojawiła mi się pewna myśl, jak ta powieść może się potoczyć i moja intuicja mnie nie zawiodła. Do momentu uświadomienia sobie tego, książka niezmiernie mi się podobał, a po tym już nie koniecznie. Nie chce Wam powiedzieć co miałam za myśl, bo to jednak dużo zdradzi. "Potwory odnajdują się wzajemnie w ciemności." Bohaterowie zostali bardzo wyraziście nakreśleni. Tess nie była ciepłą kluchą, tylko niesamowicie twardą kobietą. Nie dała się złamać, choć niejeden próbował. Ona nigdy się nie poddawała i szukała możliwości na odzyskanie wolności. Bardzo mi podobała się jej zawziętość, wolę walki i wszelkie próby. Jednak nie powiem, a drugiej połowy książki nie rozumiałam jej toku myślenia i zaczynała mnie irytować. Zaś Q to bohater tajemniczy, którego odkrywa się niezmiernie powoli. Trudno przewidzieć co za chwile zrobi, do czego się posunie lub co powie. Nigdy nie można było być z nim pewnym. Pod pewnymi aspektami rozumiałam jego zachowanie, ale czasami zachowywał się jak psychopata. Książka nie należy do tych najłatwiejszych i najprzyjemniejszych. Tematy porwania i sprzedania nie są miłe. To co autorka opisywała, sprawiało, że nie raz musiałam powieść odkładać i przemyśleć kilka spraw i przypomnieć sobie, że to tylko fikcja literacka. Psychika postaci też została mocno nakreślona i przedstawiona. Przez jedno wydarzenie rozumiem, że Tess mogła inaczej spojrzeć na Q, ale czasami jej tok myślenia i zachowanie były dla mnie kompletnie niezrozumiałe. Też od razu uprzedzę, że tutaj nie znajdziecie scen delikatnych, gdzie dwójka kochanków powoli się poznaje, a ich zbliżenie to motyle w brzuchu i gwiazdy przed oczami. Tutaj sceny seksu są brutalne, okrutne i aż ciężkie do wyobrażenie, że ktoś może mieć takie upodobania (jeżeli uważaliście, że Grey ma dziwne upodobania, to Q z pewnością go przebije!). Powiem jeszcze jedno co bardzo mi się spodobało, a chodzi mi o wplecenie w fabułę muzyki i motywu ptaków. Każdy rozdział to inny gatunek ptaka, a wróble mają szczególne znaczenie w tej historii. Mimo wszystko, powieść czyta się szybko, a styl autorki sprawia, że pochłaniamy ją z zawrotną szybkością (o ile nie są potrzebne przerwy, na przetrawienie tego). Podsumowując, dla mnie ta powieść jest dość osobliwa. Spodziewałam się po niej czegoś innego. Nie spodobało mi się, w jakim kierunku akcja się potoczyła, jednak mimo tego nie żałuję, że po nią sięgnęłam. Według mnie, to nie jest książka dla osób o słabych nerwach i żołądkach. To mocna, brutalna i straszna historia o tym, jak może się zamienić życie w ułamku sekundy i co potrafi z nami zrobić strach przed tym, co przyniesie kolejny dzień.

Po śmierci babci Piper musi przejąć po niej dziedzictwo, jako ostatnia żyjąca potomkini Białych Kruków. Dziewczyna nie jest w ogóle przygotowana do odpowiedzialności, jaka na nią spadła. Do tego nadal nie zna swoich umiejętności i sama nie wie, czego może się spodziewać. Prócz politycznych problemów, pojawiają się również te sercowe, ponieważ kocha nie tego Huntera co powinna. Zaaranżowane małżeństwo jest dla niej problemem, bo nie chce wychodzić za mąż ze względu na układy, tylko z prawdziwej miłości. Czy dziewczyna podoła zadaniom, które na nią spadły? Czy odkryje w sobie moce? Jak poradzi sobie ze swoimi uczuciami? Jakoś długo nie mogłam się za tą powieść zabrać. Coś mnie od tego wielokrotnie powstrzymywało. Jednak gdy po nią sięgnęłam, to zrozumiałam dlaczego. Podświadomie czułam, że w tym przypadku pojawia się syndrom drugiego tomu, ponieważ tutaj było nudno! Ponad połowa książki to rozwodzenia miłosne bohaterki, jej treningu i wzdychanie do Zane. Dopiero końcówka sprawiła, że nie usnęłam... Naprawdę chyba po raz pierwszy nie wiem kompletnie, co mam napisać o książce. "Nie mogłam zmienić przeszłości,ale moja przyszłość wciąż stała pod znakiem zapytania." Bohaterowie przede wszystkim mają mnóstwo walk samych ze sobą. Każdy ma swoje tajemnice i problemy, które utrudniają im życie. Na Piper spadło wiele rzeczy na raz. Nieoczekiwana śmierć babci, potrzeba odesłania brata, niechciane zaręczyny i pojawienie się na wyspie osoby, której nie powinno być. W sumie prócz Piper i Zane to nie zauważyłam większych zmian wśród bohaterów. Dziewczyna musiała się zahartować i pogodzić z losem. Powoli uczy się swoich mocy, praw i obowiązków, które na nią czekają. Musi zacząć myśleć bardziej strategicznie i być bardziej ostrożna. Za to Zane stał się aż za bardzo opiekuńczy i taki kluseczkowaty. To już nie ten sam chłopak co w pierwszym tomie. Jednak nie będę aby narzekać, ponieważ książkę czyta się bardzo szybko. Z tego co pamiętam to przeczytałam ją szybciej od pierwszej części. Jakoś styl autorki powoduje, że nawet jak nie chce nam się tego czytać to i tak nie możemy się oderwać. Dlatego pod tym względem nie zamierzam narzekać. Poza tym autorka też potrafi budować napięcie. Końcówki kompletnie się nie spodziewałam, może inaczej, przeczuwałam, że coś się może odwalić, ale nie na taką skalę i nie tyle rzeczy na raz. Niestety, ten tom mocno mnie zawiódł. Liczyłam na mocny rozwój akcji, więcej magii i walk, a dostałam rozterki miłośne bohaterki i nudne treningi. No cóż, na szczęście zakończenie zrekompensowało mi tą nudę i jestem ciekawa, jak ta historia się zakończy.

Alcatraz popsuł talenty wszystkich Smerdych. Jednak to nie koniec jego problemów, ranni podczas ataku na Mokkię, nadal są w śpiączce, a jedyne miejsce, w którym można znaleźć antidotum to największa baza Bibliotekarzy. Alcatraz musi wyruszyć na bardzo niebezpieczną misję, a nawet samobójczą. Czy da radę? Czy ocali rannych? Kto zginie? Czas na wielki finał tej historii! Wielki finał... Nadal nie wierzę, że poznałam tę historię od początku do końca, zwłaszcza, że po pierwszym tomie chciałam zrezygnować z kontynuowania tego. Ten tom miał podsumować wszystkie sprawy, wyjaśnić wszelkie tajemnice. Przy tym tomie spędziłam kilka dobrych godzin i mam wielki niedosyt! Rozwój akcji mnie powalił i kurde tu się nadal nic nie wyjaśniło! Nie bawię się tak! Chociaż końcówka daje małą nadzieję, to i tak nie podoba mi się taki obrót spraw. Bohaterowie podróżują, odwiedzają najbardziej strzeżoną twierdzę, poznają nowych sojuszników, ale też niestety wrogów. Jednak kto tu jest tym prawdziwym wrogiem? Żałuję, że skończyłam czytać tą książkę i nie mam pod ręką kontynuacji... O bohaterach nie będę się wiele wypowiadać, ale Alcatraz znowu zyskał moją sympatię. O pozostałych postaciach raczej zdania nie zmieniłam, a jeśli tak, to nie powiem kto, bo to za dużo może zdradzić. Jednak wiele osób zaskakiwało w tym tomie. Książkę pochłonęłam bardzo szybko. Pan Sanderson zaczął korzystać z przypisów i ich, pojawiało się naprawdę wiele, bo nadrabiał zaległości. Poza tym, wtrącenia były naprawdę świetne i rozbawiały mnie co chwila. Naprawdę żałuję, że ta historia się skończyła. Chociaż znalazłam informację, że ma być jeszcze jedna książka z tego świata i z pewnością będę chciała się z nią zapoznać. Dlatego jeżeli macie ochotę na lekką, zabawną i wciągającą historię, to Alcatraz będzie dobrym wyborem. Jest ona skierowana raczej do młodszych czytelników, ale Ci starsi też znajdą coś dla siebie :)

Do zdobycia korony pozostało już tylko dwanaście kandydatek. Przed nimi drugie zadanie. Będzie gorsze od poprzedniego? Tania próbuje sobie przypomnieć co wydarzyło się podczas nocy meteorytów. Czy w końcu poznamy, który z chłopców jest księciem? Cudowna kontynuacja, na którą czekało wiele fanów, wreszcie nadeszła! Po zakończeniu drugiego tomu, nie mogłam uwierzyć, że kontynuacji nie mam od razu pod ręką! Zakończenie wtedy pozostawiało tyle pytań. Na szczęście już na samym początku mogę uprzedzić, że kończenie tego tomu jest bardzo spokojne. W tej części poznajemy jeszcze bardziej młodzieńców, Tatiana próbuje sobie przypomnieć wydarzenia z nocy meteorytów, randkowanie nadal trwa, a drugie zadanie czeka. W Zamku z alabastru naprawdę wiele się dzieje, co chwila pojawia się ktoś nowy, tajemnice wychodzą na jaw, kolejne serce zostaje złamane, a wszystko ze względu na koronę. W końcu mamy okazję poznać bliżej Charlesa, który w poprzednich tomach był raczej pomijany. No i to, co wcześniej dużo osób zarzucało tej powieści, poznajemy parę królewską! Także możemy liczyć na wiele nowości. O innych bohaterach nie wiem co powiedzieć, bo mogę zdradzić coś, a poza tym, tak często zmieniałam o nich zdanie podczas czytania, że ciężko teraz dać jednoznaczną opinie o nich. Ogólnie możecie spodziewać się rollercoastera emocjonalnego! Podsumowując, Zamek z alabastru to jak dla mnie, póki co najlepsza część. Pełna niespodzianek, zwrotów akcji i złamanych serc. Jestem niesamowicie ciekawa jak potoczą się losy bohaterów i jak rozwiążą się wszystkie tajemnice. Gorąco polecam Wam zapoznania się tą serią, spędzicie z nią kilka cudnych godzin wśród pięknych sukien, przystojnych młodzieńców i królewskich intryg!

Kojarzycie serial Riverdale? Pewnie tak, ponieważ głośno o nim było, gdy była jego premiera. Ta książka to zbiór informacji niezbędnych dla nowych uczniów liceum Riverdale. Poznacie tam wiele przydatnych informacji. Poznajcie zasady, które trzeba spełnić, by wstąpić do nowego świata. Powiem Wam tak, serial Riverdale zaczęłam oglądać jak był emitowany drugi sezon. Przez ten szał na to, normalnie nie miałam ochoty nawet obejrzeć zwiastunu. Dopiero wielka nuda mnie do tego namówiła. Obejrzałam i nadal nie rozumiem wszystkich tych rewelacyjnych opinii. Dla mnie on mógł się zakończyć na pierwszym sezonie, bo trzeci to dla mnie jakiś żart po prostu, no ale ja nie o tym. Ta króciutka książka to zebranie wszystkich najważniejszych informacji z serialu i umieszczeniu ich w przewodniku. Znajdziecie tutaj historię liceum, kadencje dyrekcji czy kadrę nauczycielską. Poznacie bliżej bohaterów, dowiecie się, jakie przedmioty lubią, na jakie zajęcia dodatkowe uczęszczają. Jakie wymagania ma szkoła odnośnie uczniów, nauki czy ubioru. Poznacie również całe miasto, rodziców bohaterów. Zobaczycie jakie zajęcia pozalekcyjne oferuje szkoła. Możecie przeczytać pełne teksty piosenek, które przewijały się w serialu. Bardzo zaskakujące było to, że nawiązywała ta książka do trzeciego sezonu i to dokładnie do 4 odcinka, bo pamiętam, że skończyłam go oglądać i następnego dnia zabrałam się za lekturę. Książka jest również świetnie wydana, prócz samego tekstu mamy mnóstwo zdjęć, jakiś wycinek z gazet, portrety, odręczne pisma, bazgroły, dopiski postaci. Ogólnie bardzo dużo rzeczy, które urozmaicają książkę wewnątrz. Moim zdaniem ta książka skierowana jest głównie dla fanów serialu, którzy chcieliby, by wszystkie informacje z tej produkcji były w jednym miejscu, bo osoby, które oglądają serial na bieżąco i mają dobrą pamięć, to ta książka niczym Was nie zaskoczy, niestety. Dlatego dajcie znać czy macie tę książkę w planach czy jednak odpuścicie. No i z tego co wiem i mogę już zdradzić, w pierwszym kwartale 2019 roku ma wyjść jeszcze jedna książka o Riverdale, która ma opowiadać o tym, co działo się przed fabułą serialu. Tej pozycji jestem mega ciekawa!

#riverdale

Kate myślała, że już wszystko się w jej życiu poukładało. Ma wspaniałego chłopaka, w końcu poznała świat magii i ma nowych przyjaciół, którzy pomagają się tą magię zgłębić. Jednak sielanka nie trwa długo, bo z Jaaru przychodzą straszne wieści i Strażnicy muszę ponownie wyruszyć w drogę. Kto okaże się sojusznikiem? Jakie niebezpieczeństwa czekają na bohaterów? Czy uda się uratować zaginioną? Wiecie co, cieszę się, że rozkładam sobie czytanie kolejnych części tej serii w czasie. Dzięki temu jestem w stanie przemyśleć wiele spraw i uświadomić sobie kilka wątków. Dzięki temu wiem, jak autor będzie chciał mniej więcej poprowadzić fabułę i jacy będą bohaterowie. Ten tom skupia się przede wszystkim na akcji, na odkrywaniu nowych tajemnic i rosnącym znaczeniu, wcześniej nieznaczącej postaci. Bardzo mi się to spodobało, bo nie było tutaj takich wypełniaczy, nadmiernych opisów czy zbędnych dialogów. Tutaj cały czas coś się działo, akcja pędziła do przodu i na końcu wiele namieszała. Nie spodziewałam się takiego zakończenia i przez nie, bardzo szybko chce sięgnąć po następny tom, ale muszę się wstrzymać, ponieważ finałowy tom będzie dopiero w 2019 roku. Co do bohaterów, to przeszli wiele zmian w swojej osobowości. Kate stała się dla mnie taką ciepłą kluseczką, ponieważ nie potrafiła się porządnie postawić, ciągle w siebie nie wierzyła i narzekała na swoje umiejętności. Nie potrafiła pokazać Strażnikom, że to ona jest ich przewodnikiem. Przez to, wiadomo jak się zakończyła ta część. Tom i Lilian też bardzo się zmienili, zaczęli być bardziej charyzmatyczni i w końcu mieli swoje zdanie. Jednak bardzo zawiódł mnie Jonathan, którego bardzo polubiłam w poprzednim tomie, a w tym, to wszystko stracił. Teraz stał się bezbarwny i podejmował nieracjonalne decyzje. Nie ma co się rozpisywać wiele o tym tomie, ponieważ nie chce niczego zdradzać tym, którzy go nie czytali. Ta część trzyma poziom poprzednich, może nawet jest ciut lepsza od drugiego tomu. Jest też zdecydowanie dłuższy od poprzednich. Czyta się go jednak ciężej od poprzednich. Nie wiem dlaczego, ale strasznie ta książka mi się dłużyła. Dlatego, jeżeli już zaczęliście czytać o przygodach Kate w Jaarze, to serdecznie polecam ją kontynuować. To dobra seria fantazy, która wielu przypadnie go gustu. Znajdziecie tu wiele postaci, z którymi można się utożsamić i przeżyć z nimi wiele przygód, zwłaszcza w tej części.

Pierwsze słowo to zbiór opowiadań, które pokażą autorkę w całkowicie innej formie i stylu. Mamy zupełnie nowe opowiadania, a także starsze i pierwotną wersję Dożywocia! W tej książce nie zabraknie śmiechu, radości, wzruszeń czy smutku. Każdy czytelnik odnajdzie coś dla siebie! Długo dość zajęło mi zebranie się do tej recenzji. Nie wiedziałam, co mogłabym Wam o tej książce powiedzieć, nie spojlerując a jednocześnie zachęcając do sięgnięcia po nią. Jednak opowiem wam w skrócie jakie miałam miłe zaskoczenie względem tej pozycji. Po przeczytaniu Dożywocia jakoś nie byłam szczególnie zachęcona do sięgnięcia po inne książki tej autorki. Jednak okładka tej książki sprawiła, że musiałam sie za nią zabrać. Gdy przeczytałam pierwsze opowiadanie poczułam jakbym nie czytała czegoś od Marty Kisiel, tylko jakiegoś zagranicznego autora. Byłam w kompletnym szoku, a z każdym kolejnym opowiadaniem coraz bardziej ta książka mi się podobała. Każde opowiadanie było inne i unikalne. Każde wywoływało we mnie inne odczucia. Gama emocji, które wywołała we mnie ta pozycja to głowa mała! Najlepiej chyba jednak czytało mi się Dożywocie i Szaławiłę.Naprawdę niesamowitym uczuciem było poznanie pierwowzoru i móc porównać sobie początkową wersję, a finalną. Ten zbiór opowiadań jest niesamowity. Każde opowiadanie jest inne, porusza różne tematy i wywołuje najróżniejsze emocje. Jak ja nie jestem zwolenniczką krótkiej formy historii, tak te bardzo mi się spodobały i mam szczerą nadzieję, że i Wam zachwycą.

Karuzela po powieść o dużych pieniądzach, intrygach i młodych ludziach, którzy są uwikłani w duży spisek. Ola i Piotrek to dwójka przyjaciół, którzy znają się od lat. Obydwoje są w beznadziejnych związkach, mąż kobiety jest hazardzistą, którzy przepuszcza wszystkie zarobione pieniądze, a żona mężczyzny przeszła załamanie nerwowe i ma tok myślenia trzynastolatki. Jednak nie wszystko idzie zgodnie z planem. Karuzela podatkowa musiała w końcu się potknąć. Część zamieszanych zostaje aresztowana. Jednak prawnicy wiedzą jak się bronić, jakich argumentów używać i gdzie są luki w prawie. Czy uda im się wydostać? Czy wszyscy wpadną? Jakie będą tego konsekwencje? Jest to moje pierwsze spotkanie z twórczością Pauliny Świst i ogólnie nie wiedziałam, czego mogę się spodziewać. Szłam na żywioł. Pierwsze na co zwróciłam uwagę, to lekkość pióra, przez co książka bardzo szybko mi mijała. Czytałam ją z zawrotną prędkością. Historia nie jest wielce tajemnicza, brakuje w tym nuty dramatyzmu, ponieważ udało mi się przewidzieć praktycznie wszystko, kto jest czemu winny i dlaczego to robił. Od początku kilka postaci mi nie pasowało. Nie powiem, jeden wątek z panią mnie zaskoczył, bo tego nie zakładałam. Akcja leci bardzo szybko. Przeskakujemy w czasie i poznajemy historię od samego początku do bieżącej akcji. Bohaterowie też są całkiem nieźle wykreowani. Ola spodobała mi się ze swoją stanowczością, zawziętością, ciętymi ripostami i charyzmą. To kobieta, która nie dała sobie wejść na głowę i miała swoje zasady. Dla mnie ta postać to najmocniejszy punt całej powieści. Zaś Piotrek był stanowczy, czasami bezwzględny i ta jego druga twarz mnie przerażała. W powieści przewija się jeszcze kilka postaci, ale nie chce jakoś się na nich skupiać, bo to właśnie Ola i Piotrek wysuwają się na pierwszy plan. Książka, o dziwo bardzo wciąga i angażuje czytelnika. Mimo że już na samym początku wiemy przed jaką sytuacją stoją bohaterowie, to zaraz potem cofamy się w czasie i dowiadujemy się, jak do tego doszło. Jak zaczęłam to czytać, to ciężko potem było mi się oderwać. Cały czas zastanawiałam się, jak to się skończy, czy im się uda, kto zginie, kto jest winny i kto trafi do więzienia. Dlatego kończąc już, ogólnie nie zawiodłam się na tej pozycji, a pierwsze spotkanie z twórczością autorki, uznaje za dość udane. Oczywiście, nie jest to literatura najwyższych lotów, ma czasami błędy językowe (jednak mam nadzieje, że przy wersji finalnej zostało to poprawione), jednak jak nie zwraca się na to uwagi, to czerpie się z tego dużo przyjemności. Dlatego jeśli macie ochotę, to serdecznie polecam :)

Poznajcie Bree, a może jednak Kristine, sami się przekonajcie. To dziewczyna, która w życiu nie ma łatwo. Mieszka z dwójką rodzeństwa, matką i jej partnerem. Na wakacje jedzie w końcu do swojego biologicznego ojca. Ten wyjazd wszystko w jej życiu zmieni. Pozna czym jest bestia, prawdziwa miłość i uzależnienie. Dziewczyna zacznie popadać w coraz większe problemy. Jej życie nie będzie usłane różami, a kto raz spróbował bestii, tak szybko już od niej nie ucieknie. Wiecie co Wam powiem, odkąd usłyszałam o tej powieści na WTK, to nie mogłam się doczekać aż będę mogłam ją przeczytać. Gdy wreszcie miałam ją w swoich łapkach, to obawiałam się, że mogę się zawieść na tej powieści. Jednak gdy już po nią sięgnęłam, to uzależniłam się tak samo, jak główna bohaterka od bestii. Ta powieść cały czas siedzi mi w głowie i nie mogę przestać o niej myśleć. Dlatego tak trudno mi zebrać myśli i cokolwiek napisać konkretnego w tej recenzji. Uzależnienie to bardzo poważny temat i bardzo trudny do opisania. Autorka tworząc tą powieść opisywała doświadczenia, które przytrafiły się jej córce oraz rozmawiała z osobami dotkniętymi uzależnieniem. Może odrobinę rozjaśnię Wam, czym jej tytułowy Crank i jakie są jego skutki. Crank to slangowa nazwa metamfetaminy, inaczej nazywana też metą, ice, kryształ czy quartz. To narkotyk, który silnie oddziałuje na ośrodkowy układ nerwowy. Ma podobne działanie do amfetaminy, wywołuje silne pobudzenie psychoruchowe. Taki stan może utrzymywać się od 3 do 24 godzin. Efektami zażywania tego narkotyku są: uczucie błogostanu, przypływ energii, poczucie siły, pobudzenie seksualne, zmniejszenie apetytu (często używany podczas odchudzania), brak uczucia zmęczenia, zniesienie potrzeby snu. Jednak nie ma tylko pozytywnych skutków, jeżeli już zacznie się używać ten narkotyk, prawie niemożliwe jest całkowite wyjście z nałogu, a poza tym praktycznie w każdym przypadku, narkotyk spowodował uszczerbek w układzie nerwowym. Historia głównej bohaterki jest straszna i bardzo dołująca. Nieraz podczas lektury miałam poczucie samotności i brakowało mi osoby, do której mogłabym się po prostu przytulić. Powieść porusza też dużo trudnych wątków, jednak nie będę Wam teraz o tym wspominać, bo to za dużo zdradza. Jednak temat uzależnienia jest tu pokazany dobitnie i bardzo prawdziwie. Tak czytając książkę, naprawdę rozumiałam jej tok myślenia, nawet wiedziałam dlaczego po to sięga i nawet ją usprawiedliwiałam, że na jej miejscu pewnie też bym się załamała. Ta powieść tak mocno wpływa na psychikę, że sama jestem w szoku. O bohaterach za bardzo nie ma co wspominać, bo jest ich naprawdę dużo i przewijają się co chwila. Jednak z główną bohaterką da się bardzo utożsamić. Jej tok myślenia mocno wpływa na czytelnika i sprawia, że usprawiedliwiamy jej zachowanie. Dalej mocne wrażenie wywarła na mnie matka Bree, ponieważ bardzo mnie denerwowała i jej zachowanie sprawiało, że chciałam na nią się wydrzeć. Jest jeszcze Brendan, którego miałam ochotę ukatrupić za jedno zachowanie i po prostu nie mogłam wytrzymać jak jego imię pokazywało się na stronie. No i jest Chase, którego na początku średnio lubiłam, ale potem zauroczyłam się w nim ♥ Powieść jest naprawdę mocna, wywołuje dużo skrajnych emocji, a poza tym jest pisana w zupełnie dla mnie nowy sposób. To nie jest proza, ani nawet wiersz, to takie połączenie tych dwóch stylów, które możecie zobaczyć na zdjęciu. Przez co powieść, o dziwo, czytało mi się szybciej i bardziej przez to się wciągnęłam we wszystko. Styl autorki jest bardzo przystępny, ale i też dosłowny. Niektóre wydarzenia były opisane dosadnie i normalnie musiałam kilka razy przerywać czytanie, bo za dużo emocji się we mnie kłębiło. Jeżeli macie ochotę i nerwy, to koniecznie sięgnijcie po tę powieść. To jedna z takich, które na długo pozostają w pamięci czytelnika i nie pozwalają o sobie zapomnieć. To książka, która na długo ze mną pozostanie! Już nie mogę się doczekać kontynuacji, bo zapowiada się równie strasznie jak przypuszczałam! Ja po prostu podziwiam autorkę za stworzenie tej powieści i jestem naprawdę ciekawa, co wymyśliła w kolejnych!

Riley przenosi się do szkoły, gdzie chodzi jej najlepszy przyjaciel. Już od pierwszego dnia wzbudzają oni nie lada widowisko, ponieważ Clay jest uważany za największego playboya w szkole, z którym nie da się związać ani "oznaczyć". Sprawy komplikują się kiedy na horyzoncie pojawia się Blake, który zbliża się do głównej bohaterki, a jednoczenie jest byłym rywalem Claya w drużynie. Jak sprawy się potoczą? Kto okaże się przyjacielem, a kto wrogiem? Czy przystojniaków da się uwiązać koło siebie? Czy przyjaźnie damsko-męskie zawsze muszą kończyć się zakochaniem? Długo czekałam na tą powieść. Odkąd przeczytałam opis, który bardzo przypominał mi moją historię z przyjacielem, chciałam tą książkę mieć u siebie i w końcu przeczytać. Nawet nie wiecie, ile ta historia wywołała u mnie emocji! Emocji dużo, jednak nie tych dobrych! Okey, początek nie był zły. Zaczynając ją cały czas miałam uśmiech na twarzy, ponieważ przypominały mi się własne wspomnienia i dokładnie wiedziałam jak czuje się główna bohaterka i jak reagują ludzie na takie zachowanie. Jednak im dalej w las, tym było tylko gorzej... Autorka chyba na siłę stwarzała bohaterom problemy, wymyślała niestworzone scenariusze i wplotła wszelkie możliwe schematy i mity do tej powieści. Normalnie od połowy to się zmuszałam, by ją kontynuować. Tylko że dalej nie było wcale lepiej, tak podczas lektury miałam odczucie, że mogła się już zakończyć, bo praktycznie wszystkie wątki zostały zamknięte, a tu nie trzeba dodać jeszcze dramatyzmu. Boże naprawdę, niektóre zachowania i wydarzenia były tak bezsensowe, że aż żal o tym pisać. O bohaterach nawet ciężko mi opowiedzieć, ponieważ oni byli tak cukierkowi, że aż zęby mogły od boleć. Cały czas zwracali się do siebie tak słodko, po tygodniu związku, oni myśleli już o ślubie i dzieciach. W ogóle nagle miłość sprawia, ze wszystkie problemy znikają i wszyscy muszę wiedzieć, że oni są razem. Ja naprawdę rozumiem wszystko, euforia z powodu związku jest wielka, ale skoro i tak wszyscy w szkole myśleli że oni są parą, to po co dawać ludziom pokaz, że to prawda? Nie patrząc na to, to nasza główna bohaterka odkąd zaczęli interesować się nią chłopcy, to jej główny problem polegał na tym, że musi jak najszybciej stracić dziewictwo. To wygrało wszystko. Jak już jest z chłopakiem, to wręcz go namawia i błaga, by odebrał jej dziewictwo. To było tak złe, że żal o tym pisać. No i jeszcze oprócz głównych bohaterów jest Blake, który został tak źle przedstawiony, że aż było mi go żal, serio pomysł bym dobry na tą postać, ale bardzo źle wykorzystany... Szczerze to nie wiem, czy chce dalej gnębić tą powieść, dlatego może na tym zakończę tą recenzję. Dla mnie to najgorsza książka tej autorki (a nie czytałam tylko jednej). Powielone wszystkie schematy jak friendzone, byli niedoszli, pijaństwo i robienie głupstw w Vegas. Naprawdę, tylko ze względu na styl autorki, dobry początek i zabawny epilog, ta książka nie dostała ode mnie jeszcze niższej oceny. To naprawdę gruba książka, a gdyby była o połowę krótsza, to byłaby o wiele lepsza, ale cóż. Ja osobiście nie polecam. Ale jeśli Wam się podobała to bardzo mnie to cieszy, że przynajmniej Was ta książka nie zawiodła :)

Presley z dnia na dzień musi zmienić całe swoje dotychczasowe życie. Jej mąż pozostawia ją i bliźniaków samych. Kobieta z powodu długów, musi powrócić do rodzinnego domu w Tennessee. Tylko, że jednej osoby miało tam nie być. To on na początku ją zniszczył i porzucił. Czy kobieta zaufa znowu mężczyznom? Czy poradzi sobie ze wszystkimi stratami? Czy stanie na nogi i znowu zacznie cieszyć się życiem? Jeżeli czytaliście tej autorki Consolation, to wiecie, że ta pani piszę książki łapiące za serce, niedające zasnąć i przyprawiające do płaczu. Ta powieść właśnie taka jest. Pierwsze dwadzieścia stron, a ja miałam łzy w oczach (najgorsze, że czytałam to podczas lekcji i musiałam się powstrzymywać od płaczu :D). Co do tej powieści mam dość mieszane odczucia. z jednej strony historia łapie za serducho, a z drugiej, niektóre wydarzenia i zachowania bohaterów działają na nerwy, ale zaraz wyjaśnię dokładniej o co mi chodzi. Historia nie jest jakoś wielce oryginalna. Główna bohaterka miała chłopaka, a nawet narzeczonego, dla niego zmieniła studia i sądziła, że założą rodzinę i wszyscy będą szczęśliwi. Jednak jedna decyzja Zacha, psuje te plany. Dziewczyna się załamuje i poznaje drugiego mężczyznę. Tak wszystko układa się do pewnego tragicznego momentu. Presley wraca w rodzinne strony i znowu spotyka Zacha. Zapewne znacie podobne historie do tych, dlatego wiadome było jak to się musi skończyć. Dlatego od początku byłam na to przygotowana. Bohaterowie też się nie wyróżniali. Presley przeżywa żałobę, zaniedbuje dzieci i chowa się przed światem. Rozumiałam jej zachowanie do pewnego momentu. Wiem co autorka chciała uzyskać, dając taką postać i jej takie niestabilne zachowanie. Dla mnie Presley za dużo płakała, to była zdecydowanie przesada, ile można płakać w książce. Zach za to chyba był pierwszą postacią, którą nie chciałabym jako chłopaka, zwłaszcza tego młodego Zacha. Jasne wykazywał się wielką cierpliwością i pomysłowością, ale po tym co zrobił, to nie dziwie się, że tak się wykazywał. Najbardziej urzekli mnie za to Cayden i Logan. Było mi ich naprawdę żal, a ich postępowanie było najbardziej zrozumiały. To naprawdę wspaniałe dzieci, które przeszły wiele i zachowywały się bardzo dojrzale, jak na swój wiek. Bardzo przypadły mi do gustu także Angie i brat Zacha. Te postacie wprowadzały trochę humoru do całej historii. Nie licząc tych małych wad, książka jest dobra. Historia chwyta za serce i często doprowadza łez. Miłość między bohaterami jest niesamowita. Jak to mówi Biblia "Miłość cierpliwa jest, łaskawa jest..." to idealnie odnosi się do uczucia pomiędzy Zachem a Presley. Czasami aż narzekamy, że to wszystko tak wolno się dzieje. Te uczucia powoli się rozwijają i widzimy jak wszystko się rozrasta, jak bohaterowie próbują ponownie sobie zaufać i pogodzić się z obecną sytuacją. Podsumowując Powiedz, że zostaniesz to dobra historia, przywołująca wiele różnych emocji i dająca nadzieje na lepsze jutro. Jednak jak dla mnie Consolation była lepsza, ale zobaczymy jak kolejne tomy się ukażą, czy dzięki nim zmienię zdanie :)

Poznaliście już Augusta Pullmana i kilka innych postaci w "Cudownym chłopaku", ale czy wszystkich? Otóż nie, ta książka przybliży Wam jeszcze perspektywę Juliana, który dokuczał głównemu bohaterowie, Christphera jego najlepszego przyjaciela z dzieciństwa i Charlotte, która miała się nim opiekować podczas jego pierwszego roku w szkole. Co oni mają do powiedzenia? Czy dzięki tej książce zmienicie nastawienie, do niektórych postaci? Cudownego chłopaka czytałam już jakiś czas temu, ale nadal nie mogę o tej książce zapomnieć. To taka historia, która zmusza do myślenia. Zostaje w głowie czytelnika na długo. Ekranizacja do tego jest jeszcze lepsza! A czy ten dodatek był potrzebny? Powiem tak, w skrócie opowiem Wam o czym są dane historie i jak na mnie wpłynęły. Pierwsza jest perspektywa Juliana. W pierwotnej historii go nie lubiłam, a jego matki to już w ogóle nie znosiłam. Tutaj tylko się to potwierdziło. Julian opowiada o całej piątej klasie, jak on przeżył pojawienie się nowego ucznia, co robił i jaki miał wtedy tok myślenia. Najbardziej zabolało mnie to, że te takie zachowanie wyniósł z domu, ponieważ jego rodzina nie nauczyła go tolerancji, tylko jeszcze podburzała nienawiść. Może ciut lepiej zrozumiałam jego postępowanie pod koniec, po opowieści babci, która mnie zniszczyła, ale i też dała nadzieje. Dalej poznajemy Christophera, który podobał mi się w perspektywie Augusta. Akurat on opowiada wszystko podczas jednego dnia. Co się dzieje u niego teraz i wspomina czasy zanim się przeprowadził. Jednak postępowanie chłopaka nie było sprawiedliwe. Chris przez całą swoją opowieść podkreślał, że jego przyjaźń z głównym bohaterem była trudna. Niejednokrotnie to powtarzał i nie zachowywał się fair. Najbardziej zdenerwowała mnie końcówka, gdzie Chris wykorzystał sytuację dla własnych celów. Szkoda że nie ma tam jeszcze jednego rozdziału, który pokazuje czy jego podejście się zmieniło czy nie :( I na koniec pozostaje Charlotte i jej opowieść uratowała moje myślenie o tej historii. Jej opowieść była pozytywna, pełna empatii i pracy nad sobą. W filmie i książce jest pokazana jako ta popularna, która myśli tylko o swojej karierze i pokazaniu innym czego ona nie może zrobić. Jednak prawda jest ciut inna. Jest pomocna, odczuwa często empatię i stara się ze wszystkich sił, spełnić swoje wielkie marzenie. Dla Auggiego była miła i uprzejma. Zwłaszcza końcówka podbudowała jeszcze moje zdanie na jej temat! Tak oto opowiedziałam Wam w skrócie co myślę o tej historii. Wywołała u mnie wiele różnych emocji i nadal mam mętlik co o tym myśleć. Jednak moim zdaniem cieszę się, że ta powieść powstała, bo dzięki temu mamy szerszą perspektywę spostrzegania całej tej historii i tego, jak różne osoby reagowały na towarzystwo Augusta. Cieszę się, że wreszcie znalazłam czas, by po nią sięgnąć i po tej książce znowu nabrałam ochoty, aby obejrzeć ekranizację :)

Trending Blogs

Recently Viewed Blogs

Miasto Książek ♥