✿✿✿

[czas-na-sen]

Stoję przed wyborem pomiędzy ciągłym szczęściem i aktywnością a introspektywną biernością. Mogę też oszaleć, odbijając się rykoszetami pomiędzy nimi.

Sylvia Plath, „Dzienniki 1950-1962”

[czas-na-sen]

Uświadomić sobie, że są miliony ludzi nieszczęśliwych i że życie jest dżentelmeńską umową, że będziemy uśmiechać się do siebie, a na twarz nałożymy maskę radości, żeby innym wydawało się, że to głupio być nieszczęśliwym i lepiej złapać bakcyla radości, podczas gdy tak wielu umiera ze zgorzknienia i niespełnienia.

Sylvia Plath, „Dzienniki 1950-1962”

[dedukcje]

Nie chciałem Cię całować na pożegnanie, tylko na dobranoc, a to wielka różnica

- Ernest Hemingway

[czas-na-sen]

Tak bardzo rani ta gra w poszukiwanie partnera, te podchody, testy i próby. Nagle zdajesz sobie sprawę z tego, że zapomniałeś, że to gra, i odwracasz się ze łzami w oczach.

Sylvia Plath, “Dzienniki 1950-1962”

[czas-na-sen]

Zanim oddam swoje ciało, muszę oddać myśli, rozum, marzenia. Ty nic z tego nie dostałeś.

Sylvia Plath, “Dzienniki 1950-1962”

[polskie-zdania]

“To mi sprawia przyjemność, pomyślałam. Właśnie ten stan. Kiedy jestem przed telewizorem i nikt się do mnie nie przypierdala.”

— Piotr C. “#To o nas”

[czas-na-sen]

Bukowski

[czas-na-sen]

Cieszę się na tę pustkę, tę nicość, ten niebyt. Czekam na nie z utęsknieniem. A przynajmniej tak sobie powtarzam. Powtarzam sobie, że się  nie boję, że naprawdę chcę umrzeć i dopiero w ostatnim momencie uświadamiam sobie, że jednak chcę zostać ocalona.

Elizabeth Wurtzel, “Kraina prozaca”

[czas-na-sen]

Izolacja i poczucie, że wszystkie ludzkie relacje są dla mnie złudą, są naprawdę dostępne innym ludziom, szczęśliwym ludziom z drugiej strony lustra, były najgorszą stroną mojej depresji.

Elizabeth Wurtzel, “Kraina prozaca”

[czas-na-sen]

Czasem pragnę, bym mogła chodzić z plakietką "Ostrożnie! Szkło!" przylepioną do czoła. Czasem pragnę, bym mogła pokazać ludziom, że choć żyję w świecie bez praw, życiem bez zasad, to cierpię z tego powodu każdego ranka. Czasem myślę, że uciekłam w depresję, ponieważ tylko w ten sposób mogłam zaprotestować przeciwko światu, który pozwala ludziom przychodzić i odchodzić jak im się podoba, jakby nie mieli żadnych zobowiązań.

Elizabeth Wurtzel, “Kraina prozaca”

[czas-na-sen]

Umarliśmy już tyle razy, że teraz możemy tylko dumać, czemu wciąż nam zależy.

Charles Bukowski

[czas-na-sen]

- Myślisz, że drzazgi w rękach dotrą do naszych serc? - Nie ma mowy; to byłby nadmiar szczęścia.

Charles Bukowski, “Na południe d nigdzie. Zapiski żywcem pogrzebanego”

[czas-na-sen]

Charles Bukowski, Faktotum

[czas-na-sen]

I czułam jak ogarnia mnie otępienie, gorsze niż wszystko inne. To było jak zamarzanie w bardzo niskiej temperaturze, kiedy wydaje się, że lód zaraz pęknie lecz nie będzie pod nim wody, nie będzie pod nim nic płynnego tylko dalsze pokrywy lodu. Lód, lód, i znowu lód, kostki lodu, góry lodu, kry lodowe i lodowe posągi w miejscu, gdzie kiedyś była dziewczyna z krwi i kości.

Elizabeth Wurtzel, “Kraina prozaca”

[czas-na-sen]

Odnoszę wrażenie, że nie ma lekarstwa na depresję, że szczęście jest wieczną walką, i zastanawiam się, czy nie jest to przypadkiem walka, którą będę toczyła póki żyję. Zastanawiam się, czy warto.

Elizabeth Wurtzel, “Kraina prozaca”

[czas-na-sen]

Jak możesz uciec przed czymś, co jest w tobie?

[czas-na-sen]

Już na początku mojego życia, było o wiele za późno.

Marguerite Duras, „Kochanek”