hay nakoo. ang daming nangyari these past few months..
unang una, parang nagback to square one yung depression ko. i think my jovia is not working anymore kasi ang dalas ko na maging down. i just feel really better kapag wala ako sa bahay. pero namimiss ko naman yung pusa ko pag umaalis ako.
next, naattach na ng tuluyan ang ate mo girl! kilala niyo naman sino yung fixation ko these past few months. nung una happy crush lang talaga pero nung huli narealize ko na nahuhurt na ako. so i decided to distance myself before pa tuluyan lumalim kung ano man yung nafifeel ko kasi iām not really sure if he feels the same. nasasaktan pa din ako. napapanaginipan ko pa din siya. but he never reached out mag 3 weeks na. so i guess weāre really done na
third, not so important but i bought my first designer bag today! gucci sylvie worth XX,XXX. hahahaha.
fourth, cancelled europe trip ko gawa ng war sa middle east. moved siya ng october.
fifth, nakapunta na ako ng amerika.
sixth, nagpamember na ako ng anytime fitness.
ang random ko no? feeling ko dinidistract ko na lang yung sarili ko sa mga problema ko kaya ang dami kong side quests sa buhay including golf. if i donāt iāll turn insane.
sabi nga ni tita alice kay carlo, āsi celina, nasa kanya na lahat pero hindi siya masaya.ā hahahaha
siguro nandun lang ako sa point na iām yearning to have someone i can share all these burdens with. di naman kasi ubra na palaging friends yung tatawagin ko dahil may mga problema rin naman sila. pero twice na nangyari yung gabi na naghahanap ako ng kausap kaya chinachat or either tawagan ko yung mga friend ko na available. sobrang depressed kasi ako minsan and nagppray ako na if things arenāt gonna get better soon, sana kuhanin na lang ako kasi iām just so so tired and i feel really empty. umabot ako sa point na tinext ko yung doctor ko ng 12am to ask if pwede ba ako magpa consult kahit di pa schedule kasi pakiramdam ko hindi ko na kaya.
i dont want to sound ungrateful kasi sa totoo lang super blessed ako sa madaming aspects. but it just feels like pangcover lang yun sa lahat ng sugat na nasa pagkatao ko mula nung bata ako.
yeah. this life is really draining everything out of me. i donāt know how much more i can take. magdadalawang taon na akong nag gagamot. i got better pero parang recently bumalik ako sa dati. it just makes me feel more tired na labanan ng paulit ulit kung ano man yung demons na nasa utak ko.
i feel like the only one thing that makes me want to stay is Nutella. kasi sinong mag aalaga sa kanya?
yun lang. i hope it will all get better REAL soon.