Rie @dauntlessminds - Tumblr Blog

“[IX.] Ooit gebruikte men het woord ‘gebroken’ alleen voor ledematen die in gips gestoken zaten. Nu gebruiken je vrienden het als antwoord en kan de dokter om hun breuken geen gekleurd verband meer wikkelen.”

—

Van 9 naar 19 - Als kleine meisjes niet meer groot willen worden

deel 2/10

wonderenswaaaardig-blog

So sad but true 💔

marsinkt

“Het is geen geheim dat depressieve mensen zelfmoordgedachten hebben. Het rare van die gedachten is dat ze oude goede vrienden worden. Je gaat het niet écht doen. Als je je heel slecht voelt, probeer je er natuurlijk door te raken, maar als het niet kan, dan weet je dat er een uitweg is. Hoe negatief ook, die gedachte kan troostend zijn. Als er een kind op komst is, valt die troost weg. Ik vond dat een keiharde confrontatie: het is een soort vrijheid die je wordt afgepakt.”

— Alda Egilsdottir

the-onrush-of-scenery

Het strompelde, maar struikelde tenslotte over zijn eigen voeten om dadelijk op beide knieën te belanden. Het vallen van de schaduw was geen triest gebeuren, het was eerder onbedoeld prachtig. Als een suïcidale ster die zichzelf uit de hemel werpt om de wens van een bijgelovige in vervulling te laten gaan.

- m. r.

ongesprokenwoorden-blog

Take me away.

wstdxo-deactivated20220224

petitjeanofficial

“Er moeten mensen zijn die zonnen aansteken, voordat de wereld verregent. Mensen die zomervliegers oplaten als het ijzig wintert, en die confetti strooien tussen de sneeuwvlokken. Die mensen moeten er zijn. Er moeten mensen zijn die aan de uitgang van het kerkhof ijsjes verkopen, en op de puinhopen mondharmonika spelen. Er moeten mensen zijn, die op hun stoelen gaan staan, om sterren op te hangen in de mist. Die lente maken van gevallen bladeren, en van gevallen schaduw, licht. Er moeten mensen zijn, die ons verwarmen en die in een wolkenloze hemel toch in de wolken zijn zo hoog ze springen touwtje langs de regenboog als iemand heeft gezegd: kom maar in mijn armen Bij dat soort mensen wil ik horen Die op het tuinfeest in de regen BLIJVEN dansen ook als de muzikanten al naar huis zijn gegaan Er moeten mensen zijn die op het grijze asfalt in grote witte letters LIEFDE verven Mensen die namen kerven in een boom vol rijpe vruchten omdat er zoveel anderen zijn die voor de vlinders vluchten en stenen gooien naar het eerste lenteblauw omdat ze bang zijn voor de bloemen en bang zijn voor: ik hou van jou Ja, er moeten mensen zijn met tranen als zilveren kralen die stralen in het donker en de morgen groeten als het daglicht binnenkomt op kousenvoeten Weet je, er moeten mensen zijn, die bellen blazen en weten van geen tijd die zich kinderlijk verbazen over iets wat barst van mooiigheid Ze roepen van de daken dat er liefde is en wonder als al die anderen schreeuwen: alles heeft geen zin dan blijven zij roepen: ‘neen, de wereld gaat niet onder‘ en zij zien in ieder einde weer een nieuw begin Zij zijn een beetje clown, eerst het hart en dan het verstand en ze schrijven met hun paraplu ‘i love you’ in het zand omdat ze zo gigantisch in het leven opgaan en vallen en vallen en vallen en OPSTAAN Bij dát soort mensen wil ik horen die op het tuinfeest in de regen BLIJVEN dansen ook als de muzikanten al naar huis zijn gegaan De muziek gaat door De muziek Gaat Door”

— Toon Hermans

elkedagzin

‘Je bent de rode draad in mijn hoofd.’ - 18 augustus 2020

woordjesuitmijnhoofd

Kan je meer van mij houden?

Meer dan dat ik mij haat?

y-u-k-e-t-s-u

Call me stupid, call me sad

You're the best I've ever had

yellowsugarwords

“how glad I am that you existed. how glad I was to have a being as rare as you, petals that so many palms will never kiss. a soft brush, a fine drink, limited edition.”

— i miss you

notsalgic

“I love you. So, so much. But I can’t tell you everything in my life. I can’t tell you about all my problems and everything going on in my head, because it makes me feel worse when you don’t know what to do about it. You don’t know how to handle me being sad, as much as you have tried before. You can’t. No one can. So I’ll just smile and laugh for your sake, pretend I’m alright. And just bury these feelings deep inside.”

— to my best friend #1

the-onrush-of-scenery

Het strompelde, maar struikelde tenslotte over zijn eigen voeten om dadelijk op beide knieën te belanden. Het vallen van de schaduw was geen triest gebeuren, het was eerder onbedoeld prachtig. Als een suïcidale ster die zichzelf uit de hemel werpt om de wens van een bijgelovige in vervulling te laten gaan.

- m. r.