ze liet haar kapotte horloge bij mij liggen, alsof ze wist dat de tijd stilstond wanneer zij er niet was
Monterey Bay Aquarium
🪼
will byers stan first human second

Andulka
Cosmic Funnies

Love Begins
AnasAbdin
we're not kids anymore.

titsay
Stranger Things
Lint Roller? I Barely Know Her
Today's Document

Kaledo Art
Claire Keane
almost home
he wasn't even looking at me and he found me
I'd rather be in outer space 🛸
Aqua Utopia|海の底で記憶を紡ぐ

PR's Tumblrdome

No title available
seen from United Kingdom

seen from United States
seen from Bangladesh

seen from United Kingdom
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from Sweden

seen from United States
seen from Sweden
seen from United States

seen from Germany

seen from United States

seen from United States

seen from Singapore

seen from New Zealand

seen from Denmark
@dromenland
ze liet haar kapotte horloge bij mij liggen, alsof ze wist dat de tijd stilstond wanneer zij er niet was
323/365
“Misschien zijn we allemaal nachtdenkers en dagdromers en misschien houden we te veel van sommige mensen en te weinig van onszelf en misschien is het wel oké zo.”
— zo probeer ik het te bekijken (via langzamerhand)
“[IX.] Ooit gebruikte men het woord ‘gebroken’ alleen voor ledematen die in gips gestoken zaten. Nu gebruiken je vrienden het als antwoord en kan de dokter om hun breuken geen gekleurd verband meer wikkelen.”
—
Van 9 naar 19 - Als kleine meisjes niet meer groot willen worden
deel 2/10
(via vriendenverliefdheid)
Misschien zou de waarheid zich onthullen als ik vaker over sterren zou schrijven
Wegens verdriet
om de toekomst
te koop
luchtkasteel
gevuld met teleurstellingen
en valse hoop
– Zinzuchten
“Alsof iemand had beloofd dat het leven eerlijk ging zijn.”
— Griet Op de Beeck (via onopvallendheid)
Aan het eind van de dag zijn er gelukkig altijd nog kinderen die midden in het gangpad van de Aldi op de grond gaan zitten, treinen die te laat komen, mensen die elk jaar naar dezelfde godvergeten camping gaan, bandjes waar tien mensen naar luisteren, fans die consequent de verkeerde tekst zingen en boeken die niemand begrijpt
Gelukkig zijn er altijd nog goedkope wijntjes om te drinken, meisjes om te kussen, bossen om doorheen te lopen, uitzichten om in stilte naar te kijken
misschien
lag het wel aan mij
(elke keer)
kus me vaarwel (en blijf dan toch)
Ik voel me moedeloos op zondag en ik stel me voor dat de andere moedeloze mensen rond kwart voor tien richting de kerk strompelen. Dat de huizen van die mensen leeg zijn en het huis van God vol. Voor iemand die niet in God gelooft, denk ik regelmatig aan Hem, omdat hij buiten mijn opvatting om beweegt en sommige dingen naast elkaar kunnen bestaan, zolang er een onzichtbare barricade tussen staat. Iets dat het een van het ander scheidt. De grenzen aangeeft, alsof daarmee te zeggen: tussen twee gebieden zit een lege ruimte die verweven kan worden. Wellicht een raakvlak. Wellicht ook niet.
je fietst langs maïsvelden, of ze zijn gekapt (zoals de dag nadat de buurman plots dood was), langs een kinderopvang, stoplicht, verloederd huis waar je soms een hond hoort blaffen, langs een ander huis, afgezet met rood-wit lint, waarin je een moord verzon