Delftse Post

Dit is het blog van de Delftse Post. Waarop je wellicht allerlei foto's aan gaat treffen, maar ook andere dingen die de redactie bezig houden en waarover we een ei willen leggen. Praat gerust mee, vraag ons de oren van het hoofd, draag bij aan dit Delftse stadsblog! Samen maken we de Delftse Post en samen maken we Delft.

[delftsepost-blog]

Pays-Bas douze points

O jee, het Eurovisie Songfestival komt er weer aan. Drie dagen ontzettend fout muzikaal (nou ja...) geweld uit een ontzettend fout land. Sommigen haten het (aan hen geef ik de overweging: zap naar een ander net en zeur niet!), anderen kijken er een heel jaar naar uit. Ik neig tot die laatste groep te behoren. Sinds ik in 1972 mocht opblijven om Vicky Leandros Sandra & Andres te zien verslaan ben ik aan het Songfestival verslingerd. Laat mij nou maar gewoon. Zoals ik ooit aan een collega uitlegde die vroeg "wat hebben 'jullie' toch met dat afschuwelijke Songfestival": precies hetzelfde als jij ELKE ZONDAG hebt met Studio Sport PLUS de hele maand juli met de Tour de France. Dus gun mij mijn drie dagen plezier, okee?

Op de foto's een greep uit de beste en vreselijkste kandidaten van dit jaar. De toppers maar eerst doen. Estland stuurt een leuke gozer met een prachtige ballad in het Ests; Frankrijk stuurt Anggun, een megaster uit Indonesie (alleen daarom al stem ik op haar, je bent een Indo of niet!); Zweden gaat winnen met een fantastische duistere discostamper, IJsland gaat op de Game of Thrones-toer en Italië stuurt een heerlijke diva met een super zomerhit. Afgrijselijk zijn dan weer de liedjes uit Montenegro, de ADHD tweeling Jedward die de Ierse reputatie bevlekt, de super ranzige 'wiebel met je reet'-rap uit het duffe Oostenrijk en vooral de mummelende ouwe besjes uit Rusland waarbij je de stomazakjes op de achtergrond hoort klotsen en dat best wel punten zal krijgen. Wansmaak scoort nou eenmaal.

Hoe houdt onze Joan Franka zich staande tussen al het geweld? Hmmm. Ze zit in een halve finale met heel veel sterke liedjes, veel sterker dan de eerste halve finale. Zal dus moeilijk worden... Ik gun het haar wel hoor, ondanks die aftandse Cher-look en die bespottelijke Indianentooi (waarom? waarom??). Het is in elk geval de beste Nederlandse inzending in jaren, en heel wat beter dan de domme shalalie-shine piratenhits die we de laatste jaren sturen, met dank aan de Tros.

Veel plezier dus voor wie er wel gaan kijken, en voor wie een hekel aan dit onzinnige liedjesfeest heeft en zeurt dat we toch niet winnen omdat het allemaal vriendjespolitiek is: Niet zaniken, straks mogen jullie twee weken naar voetbal, twee weken naar Roland Garros, twee weken naar Wimbledon en een maand naar de Tour de France kijken. Dat winnen we ook niet en daar hoor je nooit eens over dat we dan maar niet meer mee moeten doen. Meedoen is belangrijker dan winnen toch? Niet alleen in de sport maar ook in het Songfestival. Dus!

[delftsepost-blog]

Foto's uit de Delftse Post, week 7. De Bluesfoto's zijn allemaal van onze huisfotograaf Fred Nijs.

[delftsepost-blog]

Wie zwijgt stemt toe. En Rutte zwijgt...

Wordt het nou niet eens tijd dat Mark Rutte zich distantieert van Geert Wilders en zijn anti Polen-hetze? Onze economie kán helemaal niet zonder hardwerkende Oost-Europeanen, want vind maar eens een Hollander die van 8 tot 5 zich de vingers blauw wil plukken voor een karig loon. Zo diep is de crisis nou ook weer niet!

Maar nee hoor, er moet vooral op negatieve dingen gefocust worden. Duizenden dronken automobilisten lopen tegen de lamp, maar o wee als het een Pool is, dan is dat meteen blijkbaar reden om een heel volk te verketteren. Voor domme mensen dan, wel te verstaan. Waarvan we er heel wat hebben, eenzesde van de stemmers koos immers voor de PVV.

Maar dankzij het MOE-meldpunt van de haatzaaiende blonde Dolly uit Venlo denkt zo onderhand driekwart van Europa dat Nederland vol kleinburgerlijke xenofobische huilebalken zit. Wilders' abjecte scheldblogje waarop mensen anoniem (!) hun haat, vooroordelen, domheid en angst kunnen botvieren doet onze reputatie heel veel kwaad. Wij denken dan misschien wel dat de wereld ons landje ziet als het toppunt van democratie, tolerantie en beschaving, maar het tegendeel is waar.

In Oost-Europa hebben ze het helemaal gehad met Nederland en alles wat Nederlands is. Onterecht? Zolang onze regering zich niet keihard van het racistische geblaat van Wilders distantieert moeten we het niet raar vinden met hem over een kam geschoren te worden. Zelf doen we dat toch ook?

- Wij vonden toch ook heel Oostenrijk maar een fout landje vanwege het gezwets van Joerg Haider?

- Wij vinden het toch ook choquant dat Jean-Marie le Pen zo veel stemmen kreeg in Frankrijk?

- Wij verwachten toch ook dat de hele moslimwereld zijn afschuw uitspreekt over de zoveelste aanslag of wandaad... en als ze dat niet doen (omdat er gewoonweg geen paus of andere centrale figuur ís!) denken we toch ook dat ze het stilzwijgend met Al Qaida eens zijn?

Altijd zijn we er als de kippen bij om anderen aan te spreken en te veroordelen op hun verkeerde gedrag. Welnu, zolang Mark Rutte laf blijft zwijgen over dat verfoeide meldpunt, zo lang mogen wij dus niet raar opkijken als Hollandse exportproducten worden geweerd en we NUL punten vanuit de Oost-Europese landen scoren op het Songfestival.

Dat het alleen nog in naam christelijke CDA zich niet keihard tegen de MOE-meldsite van de PVV afzet begrijp ik overigens nog veel minder. Maar die partij snap ik al heel lang al niet meer.

[delftsepost-blog]

Foto's uit de Delftse Post, week 6

[delftsepost-blog]

En toen was zelfs Sacha even een bitch

De Britse school van journalistiek maken waait over naar Nederland. Jeremy Paxman van de BBC komt er wekelijks mee weg om ministers ijskoud en bikkelhard voor leugenaar uit te maken. En ook de 'debatten' in het Lagerhuis gaan er in vergelijking met onze Tweede Kamer snoeihard aan toe. Waar hier nog het halve land in afgrijzen achterover valt als Geert Wilders 'Man doe eens normaal!' tegen Mark Rutte roept, daar is het in Londen heel gewoon om elkaar voor rotte vis uit te maken en 'boe' te roepen. Nee, van de veelgeroemde Engelse manieren is in de politiek en journalistiek niets te merken.

Geen wonder dus ook, dat de Britse pers verwikkeld is in het vunzige afluisterschandaal. Ze hanteren dubieuze normen, in het Verenigd Koninkrijk. En het is vervelend het te moeten vaststellen, maar wij zitten er niet zo ver meer vanaf.

Zo werden we deze week getrakteerd op Sacha de Boer, ja, dat aardige kind dat ooit sportdingetjes presenteerde, die NS-baas Meerstadt brutaal en onaardig de oren waste. Want o o o wat moesten we weer boos zijn omdat het had gesneeuwd en de treinen wéér vast waren gelopen. Enig begrip van Sacha's kant was er niet: de NS-meneer was de boosdoener en werd op bitse toon ondervraagd en zelfs onderbroken. Duidelijk was dat Sacha van haar regisseur te horen had gekregen welk antwoord ze koste wat kost uit Meerstadt moest trekken. Alles wat van het gewenste antwoord afweek moest worden afgekapt want dat diepte-interview moest natuurlijk weer binnen 41 seconden geklaard zijn.

Tsja. Sacha zelf heeft al aangegeven ook niet zo blij met het resultaat te zijn geweest en wijt haar kattigheid voor een deel aan de vertraging dankzij de satelliet. Maar toch. Moeten we dit soort horkerigheid echt met journalistiek gaan verwarren tegenwoordig? Is één onbeschofte etterbak à la Rutger Castricum niet méér dan genoeg, zelfs veel te veel?

Ik hoop echt dat we niet verder op de BBC-toer gaan. Dat zijn we in dit land gewoon niet gewend, en dat is prima zo. Met aardig en wellevend zijn kom je ook een heel eind, zelfs in de journalistiek.

[delftsepost-blog]

Schoolkleuren in gerstekorrelsteek

Breien, haken en punniken, het is weer helemaal in. Het zal wel iets met De Crisis te maken hebben dat we gaten in sokken toch maar stoppen en zelf kleding vervaardigen. Zelfs mannen breien er tegenwoordig vrolijk en zonder gène op los.

Nee, mij zult u niet zo snel een pennetje zien overhalen. Zelfgebreide truien roepen bij mij gemengde gevoelens op. Gevoelens van vertedering en genegenheid, maar ook van ondraaglijke jeuk en diepe, diepe schaamte. Zoals die keer dat mijn moeder een sjaal in de schoolkleuren had gebreid. Vreselijk lief natuurlijk maar als puber wilde je nog niet dood gevonden worden in de schoolkleuren! Nog erger was dat het breien (in gerstekorrelsteek!) mijn moeder prima afging maar dat ze van afhechten geen kaas had gegeten. Na drie en een halve meter greep mijn oma in en maakte een eind aan de sjaal en mijn reputatie.

Ik denk ook terug aan Oma Geebel, de moeder van de vriend van mijn oom, voor wie mijn broer en ik surrogaat kleinkinderen waren. Zij uitte haar liefde in breisels: sokken, spencers, en minstens één keer per jaar een trui. Ik herinner me een bordeauxrood-met-olijfgroen geval dat zo lelijk was dat ik in snikken uitbarstte bij het uitpakken ervan. Lieve oma Geebel dacht dat ik weende van blijdschap en ik heb haar maar in die waan gelaten. Nu weet u waarom ik in elk geval geen zelfgebreide creaties meer draag.

[delftsepost-blog]

Hier zakken mijn trousers van af

Dit soort commerciele onzin krijgen we dagelijks in de mail.

Leuk hoor, wéér een hippe koptelefoon, precies wat we nodig hebben in crisistijd. Maarrr... het moet nóg hipper en dus wringt de copywriter zich in bochten om het taalkundig op te leuken. De 'mid size on ear' hoofdtelefoon (waarom nou niet 'headset' als we toch de Engelse ziekte hebben...?) blijkt verkrijgbaar te zijn in twee supertrendy kleuren: fluffy cloud en dark clown.

FLUFFY CLOUD en DARK CLOWN! 

Gelukkig staat de vertaling erbij voor de stakkers die nog gewoon in het jaar 2012 leven: wit en zwart.

Daar zakt me dus echt spontaan de trousers van af.

[delftsepost-blog]

Straatmuziek: de lol is er aardig af zo

INGEZONDEN STUK door Ton van Graas Sinds jaar en dag speel ik in Delft op straat mijn zelf gecomponeerde melodieën op het accordeon en dat heb ik altijd met veel plezier gedaan, maar sinds de beperkende regels ten aanzien van tijd en plaats zijn ingegaan krijg ik er steeds minder lol in... Deze inperkende regeling (die op 8 maart 2011 van kracht is geworden) houdt in dat alleen gedurende het eerste half uur van elk uur er muziek op straat mag klinken, en dan alleen op een beperkt aantal plekken en straten. Dus wég was mijn vaste plekje bij ‘Elizes Kledingvondsten’ aan het Vrouw Juttenland aan het einde van de zaterdagmiddag: in deze straat mag namelijk geen muziek worden gemaakt. Wég was de spontaniteit om op een willekeurig moment ‘Aan de Amsterdamse grachten’ op een mooi plekje in de stad te spelen; nee, éérst op de klok kijken of het mag, en wáár het mag...

De invoering van deze regeling was bedoeld om overlast door straatmuziek te verminderen, maar ook de betere straatmuzikanten (waar ik mezelf toch wel toe durf te rekenen) die niet zozeer overlast veroorzaken als wel het straatbeeld verrijken, zijn hier de dupe van.

Zaterdag is mijn dag ! Dan stap ik op de fiets met accordeon op mijn rug en probeer ik de mensen te verlokken tot luisteren naar accordeonklanken die ikzelf zeker de moeite waard vind; en als er dan iemand blijft stilstaan en de moeite neemt om te luisteren naar wat ik wil zeggen met mijn muziek, dan... ja, dan is er dat moment van iets van mezelf delen met een ander, en dat is een mooi moment.

Maar nu begint mijn moed om op zaterdag met mijn instrument de stad in te gaan te tanen. Het begint al met: zal ik om 12 uur beginnen, of om 1 uur ? Dus hoe laat ga ik dan van huis... en als ik dan mijn toegewezen half uur heb gespeeld, kan ik weer een half uur wachten.

Waarom is gemeente Delft niet wat creatiever geweest in het bedenken van een regeling ten aanzien van overlast door straatmuziek ? Konden ze niet wat meer rekening houden met kwáliteit, in plaats van kwantiteit? Ikzelf ben nog altijd vóór een vergunningensysteem, en ben ook best bereid om voor een afgegeven vergunning te betalen; als ik daarmee maar mijn vrijheid terugkrijg om mijn publiek te trakteren op wonderschone klanken. Wanneer en waar ik dat graag wil (enige tijd- en plaatsbeperking daargelaten).

REDACTIE: De gemeente Delft heeft het restrictieve beleid t.a.v. straatmuziek ingevoerd naar aanleiding van klachten over muzikaal gezien inferieure ‘artiesten’, doorgaans afkomstig uit de Balkan, die soms de hele dag op één en dezelfde plek zitten en urenlang hetzelfde vervelende deuntje spelen. Voor de ondernemers die daar in de buurt zitten is dat iets om stapelgek van te worden. Berucht is het bankje in de Choorstraat. Aangezien de gemeente geen onderscheid wenst te maken in de kwaliteit van de musici is er het huidige ‘gelijke monniken, gelijke kappen’-beleid gekomen. De goede muzikanten van de stad, die er wel degelijk zijn, lijden daaronder.

Reageren? Mail naar [email protected]

[delftsepost-blog]

Nee, het ís niet belangrijk!

Vanochtend overkwam het me voor de zoveelste keer.

Ik botste zomaar op een jonge vrouw in zo’n stomme dekbedjas met dooie kat-capuchon (u weet wel, die zwarte parka van het merk N., met zo’n afschuwelijke kraag van levend gevilde wasbeertjes, die elke mode- maar niet zelfbewuste jongere draagt en die vooral stoere jochies zo ongelooflijk truttig staat). De dame kreeg namelijk een berichtje binnen op haar smartphone, en dat vereiste meteen zo veel aandacht dat zelfs lopen onmogelijk werd.

Ze verontschuldigde zich. “Ik krijg net het geneesmiddel voor kanker door”.

Onder de indruk (ondanks die jas) vervolgde ik mijn weg. In de tram zat driekwart van de passagiers ook naar het kleine schermpje te staren. Belangrijke mensen die belangrijke kan-niet-wachten berichten aan het tweeten waren natuurlijk.

‘Ja, ik wil met je trouwen’.

‘De code om de lancering van de kernraket te stoppen is 565-ABC-777’.

‘Meteen 30cc adrenaline en intuberen’.

‘Maar ik héb al een Nobelprijs!’

Helaas: het tegendeel is waar: 99 procent van die berichtjes gaat nergens over. Over wat je die middag op je brood had. Over wat dingetje van die over haar van zus en zo gezegd had. Over wie The Voice had moeten winnen. Dat soort flut die ook gewoon kan wachten.

Van de week zag ik een filmpje van een vrouw die al Facebookend tegen een rijdende trein liep. Ze stuiterde over het perron. Ze had door haar bonten wasbeercapuchon en het getuur naar haar smartphone de trein niet zien aankomen.

Smart phone, stupid woman.

[delftsepost-blog]

Foto's uit de Delftse Post van week 4.

[delftsepost-blog]

Enkele foto's uit de Delftse Post van week 52! Namens alle medewerkers van de Delftse Post wens ik de Delftenaren een gelukkig, gezond en stressvrij 2012 toe!

[delftsepost-blog]

Lichtjesavond in Delft, 12-12-2011. Tienduizenden bezoekers, prachtige lichtjes, gezellige kraampjes, muziek, warme wijn en een bijzonder lichtspektakel op de Markt.

Alle foto's zijn gemaakt door Willem van Altena, Delftse Post

[delftsepost-blog]

Foto's uit de Delftse Post, week 48. Ook enkele foto's die de krant níet gehaald hebben.

[delftsepost-blog]

En de raad bleef zwijgen...

Alle pogingen van Martin Stoelinga ten spijt: afgelopen donderdag werd er dus wéér niet over de Gondelaffaire gepraat door de gemeenteraad. Men hield de kaken stijf op elkaar, en weigerde zelfs een klein gebaar te maken, zoals een onterecht uitgedeelde tik op de vingers van Leefbaar Delft uit 2005 terugnemen! Met een botte volharding die je alleen van de Paus of van een tweejarige peuter verwacht bleef het gros van de Delftse politiek vasthouden aan het eigen gelijk.

Een gemiste kans, op zijn minst.

Er wordt ook wel heel makkelijk voorbijgegaan aan het kristalheldere oordeel van de Hoge Raad. Waarvan je mag aannemen dat die echt wel beter weten hoe iets juridisch in elkaar zit dan het gemiddelde Delftse raadslid. Die Hoge Raad oordeelde dat Stoelinga volledig in zijn recht stond toen hij de alarmbel luidde over wat op zijn minst de schijn had van onfris gesjoemel door een Delftse wethouder.

Wat er daarna allemaal gebeurde, en wat de Gondelaffaire is gaan heten, verdiende sowieso al geen schoonheidsprijs. Maar is door de uitspraak van de Hoge Raad zelfs keihard veroordeeld. College en Raad stapelden fout op fout op fout.

Loopt u even mee?

Fout: er werd geen fatsoenlijk onderzoek naar handel en wandel van Baljé gedaan. In plaats daarvan werd het belangrijker gevonden om Stoelinga op de beklaagdenbank te plaatsen.

Fout: de gemeenteraad stak geen vinger uit om Stoelinga's rechten te beschermen, integendeel zelfs. Het leek er juist sterk op dat vooral links Delft maar al te graag met de vervelende rechtse luis-in-de-pels wilde afrekenen. (Overigens heb ik het altijd markant gevonden dat de VVD, toch de eigen partij van Baljé, zich nauwelijks in het strijdgewoel mengde. Waarom lieten zij het verdedigen van de eer van hun partijgenoot aan GroenLinks en PvdA over? Wisten ze er meer van?)

Fout: Baljés integriteit werd niet alleen níet ter discussie gesteld; hij kreeg als ambteloos burger zelfs een zak gemeenschapsgeld mee om er vrolijk op los te procederen tegen Stoelinga. Die daardoor dus enorm op kosten gejaagd werd, want de enigen die garen sponnen bij de onzinnige juridische strijd waren de advocaten.

Etcetera, etcetera. Met als laatste fout dat zelfs nu, nu dankzij de Hoge Raad voor eens en voor altijd duidelijk is dat men er toendetijd -om wát voor reden ook!- finaal naast zat, er niet eens een excuusje afkan! Kinderachtiger kan gewoon niet.

Ik vraag me nu toch een paar dingen af.

Stel nou dat meneer Daga die video niet aan Martin Stoelinga, maar aan Femke Stolker had laten zien. Geen raar idee want zij leidde immers de grootste raadsfractie. Zou zij een andere conclusie uit de beelden getrokken hebben? Ik heb de video zelf gezien, en mij lijkt dat volslagen onmogelijk. Zou zij dan níet de alarmbel hebben geluid? Ook dat bestaat gewoon niet. En zou het college haar dan net zo in de hoek getrapt hebben als met Stoelinga gebeurd is?

Ik geloof er niets van. Echt helemaal NIETS.

Wát je ook van Martin Stoelinga, de Leefbaar-beweging, populisme of Geert Wilders vindt: wie gelijk heeft, heeft gelijk. Of je dat nou leuk vindt of niet. Een raadslid die zo'n video te zien krijgt waarop een wethouder zúlke dubieuze uitlatingen doet, die mág niet alleen aan de bel te trekken, die móet dat zelfs. Dat vindt de Hoge Raad. Okee, misschien had Stoelinga de kwestie wat discreter onder de aandacht kunnen brengen in plaats van zo snel al de media op te zoeken. Dat doet nog steeds niets af aan het feit dat hij wél in zijn recht stond. En dat college en Raad hem passief én actief gedwarsboomd hebben, jarenlang zelfs.

Of Baljé wel of niet corrupt was staat hier los van, ik heb daar geen mening over, maar dat moet dringend eens grondig uitgezocht worden. Wat in elk geval wél duidelijk is, is dat er grove fouten gemaakt zijn door college en Raad in de manier waarop er met de Gondelaffaire is omgegaan.

Dat ook de huidige raad, die heel anders is samengesteld, en die beloofd heeft beter en opener met de burger om te gaan, volhardt in de fouten van de voorgangers is een regelrechte klap in het gezicht. Dat er gewoon wéér een cordon sanitaire wordt opgetrokken tegen Martin Stoelinga is zelfs belachelijk. Alsof daarmee de kous af is!

Fouten maken doet iedereen, dus ook politici. Maar er niet van willen leren is slechts voorbehouden aan de arrogantste of domste mensen.

[delftsepost-blog]

Het recht om te mogen discrimineren

ChristenUnie-voorman Arie Slob zit zó te worstelen met het homohuwelijk en met het recht van ambtenaren om -zolang het maar op geloofsgronden is!- te discrimineren, dat hij ervoor pleit om het burgerlijk huwelijk maar gewoon helemaal te degraderen tot een kille formaliteit. Alsof je je vispas verlengt. Alles, om de weigerambtenaar maar de hand boven het hoofd te houden.

Is dit Nederland, is dit de 21ste eeuw vraag je je dan toch af. En: stel dat een ambtenaar vindt dat roodharigen niet zouden moeten trouwen. Of tegen interculturele huwelijken is. Of vindt dat een leeftijdverschil van tien jaar tussen de partners het maximum is. Of welke reden dan ook? Het huwelijk is het huwelijk, en daarbij hanteren we het wettelijke uitgangspunt. Niet het religieuze!

Stel dat de religieuze definitie van het huwelijk namelijk wel de maatstaf vormt, wat staat dan invoering van sharia-wetgeving in de weg? Want je kunt niet de ene religie voortrekken boven de andere. Als je op grond van jouw interpretatie van het christen-zijn meent dat homo's tweederangsburgers zijn, waarom mag een orthodoxe moslim dan niet menen dat 13 jaar een prima huwbare leeftijd is voor een meisje, en waarom mogen mormonen dan niet met vier vrouwen in het huwelijk treden. Met andere woorden: waar trek je dan nog de grens?

Nee Arie Slob, je slaat een heilloze weg in en het wordt tijd dat jij -en met jou de weigerambtenaren, die we goddank (!) in Delft niet hebben- je eens afvraagt wat belangrijker is. Je recht op je eigen mening, of je recht om te discrimineren. Als je vindt dat je niet op grond van het geloof gediscrimineerd mag worden, dan hoor je ook te onderschrijven dat je zélf dus ook niet op grond van datzelfde geloof anderen discrimineert.

Is dat iets typisch christelijks, dat gehuichel en gedraai?

[delftsepost-blog]

Belgische toestanden? Was het maar waar!

Delft kiest ervoor om parkeren flink duurder te maken. Niet alleen voor de bewoners, maar ook voor de bezoekers. De tarieven voor de garages gaan met 10 procent omhoog.

Is dat nou wel zo verstandig. Uit het Koopstromenonderzoek, dat om de zoveel wordt gehouden, blijkt keer op keer dat gemakkelijk en goedkoop -of gratis!- parkeren door bezoekers als dé factor om ergens wel of niet te shoppen wordt ervaren. Op 30 november komt het nieuwste koopstromenrapport uit en ook daaruit blijkt die tendens. Een gezellige binnenstad vol horeca wordt lang niet zo belangrijk gevonden door het winkelend publiek.

Dat verklaart meteen het succes van Zoetermeer en Leidsenhage.

In Brugge -een Vlaamse monumentenstad die véél meer bezoekers dan Delft trekt- pakken ze het anders aan. Beter. Daar betaal je het vriendenprijsje van 2,50 per 24 uur in de grote parkeergarage bij het station. En alsof dat nog niet aantrekkelijk genoeg is, krijg je er ook nog een gratis retourtje centrum mee met de stadsbus! Het gevolg: drukke winkels en volle terrasjes, want op zo'n manier wordt een dagje stadten weer leuk.

Vraag is dus: waarom kan zoiets nou niet in Delft? Laat mensen voor een vriendenprijsje parkeren bij Lijm & Cultuur -dat ligt toch maar leeg te wezen- en doe er dan een retourtje per Canal Hopper of pendelbus bij. Regel ook zo'n pendelbusje met de IKEA-garage, zodat een deel van al die mensen die het Zweedse woonwarenhuis bezoeken verleid worden om ook eens de stad Delft in te gaan. En maak een regeling met het Transferium in Nootdorp zodat mensen er niet alleen goedkoop naar het strand kunnen pendelen, maar ook naar Delft.

Kom op zeg, wat Belgen kunnen kunnen wij toch zeker ook???

[delftsepost-blog]

Delftse Post-foto's van week 47.