iyi görünüyorsun, iyi olmana sevindim. en son 2 mart’ta görüştüğümüzde çok çökkün görünüyordun diyor tam karşıdamdaki berjerde tatlı mı tatlı ve de otoriter ses tonuyla. gülücükler ve neşe saçan yüz ifademle herkesi kolayca kandırıyorum, iyiyim diyorum. o zamanlar kötüydüm ama artık daha iyiyim, insanlarla iletişim kurabiliyorum, dışarı çıkıp vakit geçirebildiğim arkadaşlarım var, kendimi iyi hissediyorum. emin olmak istiyor, duygu durumumun stabil olup olmadığını anlamaya çalışıyor kendince. sürekli mi böylesin yoksa yine üzgün olduğun zamanların da oluyor mu diye soruyor. ona kopya veriyorum usulca, benim iki hâlim var diyorum. bugün kendimi neşeli hissediyorum ama üzgün olduğum zamanlarım da oluyor. illaki bir sebebi oluyor ama diyorum, üzgün olmamın. bir şeye canım sıkılmış oluyor muhakkak. kendimden başka canımı sıkacak bir şeyim de yok diyemiyorum, halletmiş görünmek istiyorum. oyunlar oynuyorum, hikayeler yazıyorum, inanmış görünüyor. ama diyorum, benim mizacım da biraz böyle. biraz hüzünlü bir insanım. zaten herkes biraz mutsuz değil mi? hiç kimse tam olarak mutlu değil bence diyorum. hemen kavrıyor durumu, onay vermiyor tabii ki. ne evet ne de hayır diyen yüz ifadesiyle bana bakıyor. profesyonelliğini koruyor, oyunlarıma gelmiyor, takdirimi kazanıyor. bana anlatmak istediğin bir şey var mı diyor. ben bu hayatta ne yapacağımı bilemiyorum diyemiyorum. hayır diyorum usulca, vedalaşıp ayrılıyorum.
yousharknotpass
vaporwave
tangentwithtanner
pixelskylines
izzy806
s-u-f-j-a-n-s-t-e-v-e-n-s
areudirty
dailybridgerton