At Full Brightness

insta:_demytass_

[demytassix]

august

[astronomicallywilling]

Making her suck the fingers you fingered her with >>

[dargy25]

“Εκτιμάς την αξία κάποιου όταν τον χάνεις. Μαλακιες. Από την αρχή σε είχα ψηλά. Απλά εσύ ήσουν αχάριστος.”

— Η καρδιά μου ουρλιάζει

[kowarte-deactivated20190626]

[taksidiara-psixii-deactivated20]

Ίσως ζούμε μονάχα για εκείνες τις λίγες στιγμές ανάμεσα στα ανοιγοκλείματα των ματιών που δεν θέλουμε να τελειώσουν.

[afethika-deactivated20240614]

[oldwww]

[danger]

change is inevitable 

[den-antexwallo]

Το παθιασμένο φιλί

Ξεπλένει τώρα η βροχή

Δε με νοιάζει αν φοβήθηκες μετάνιωσες ή είχες πιει

Σε μιαν άλλη εποχή

Θα ήταν η αρχή

Στα φιλιά που σκοτώνουν ενός λεπτού σιγή.

-Βαλς για ενα φιλί, Ελεωνόρα Ζουγανέλη

[mazisoy8aekanatapanta-deactivat]

[demytassix]

Να μην συνδεθω για να μην πληγωθω αν μου φυγεις και εσυ το ξημερωμα.

[demytassix]

Ειναι 2. Ακουω μουσικη και διπλα μου ενα μισοτελειωμενο πακετο με δυο τριγαρα.

Παλι σε θυμηθηκα. Παλι εσυ στο μυαλο μου.

Η τελευταια φορα που αντικρυσα τα ματια σου παιζει χωρις σταματημο.

Και τωρα, καθως τα ματια μου βουρκωνουν, παιρνω ενα τσιγαρο, και γραφω πανω το ονομα σου.

Το αναβω και τραβαω μια τζουρα, σκεπτομενη το βραδυ εκεινο στην θαλασσα, κατω απ’το φως του φεγγαριου που με ειχες αγκαλια.

Και οσο το τσιγαρο καιγεται, τοσο το ονομα σου εξαφανιζεται. Γινεται σταχτη και καπνος.

Ακούς;

Και ο καπνος σχηματιζει το προσωπο σου. Σε ενιωσα κοντα μου παλι.

Ατιμα αυτα τα τσιγαρα. Σου κανουν κακο.

Μα, τι το θελω το καλο αν δεν εχω εσενα;

κατι που δεν θα διαβασεις ποτε.

[nenoukos]

Ας ήταν αυτός ο Αύγουστος σαν τα Σάββατα.

Εγώ να ανυπομονω να έρθεις και εσύ να είσαι μια Κυριακή.

Έρχεσαι και σε πιάνει μια νοσταλγία που έρχεται Δευτέρα.

Σου φέρνω καφέ τη Τρίτη για να μην γκρινιάζεις πως ακόμα ειμαστε στα μέσα της εβδομάδας.

Την Πέμπτη θα μου αρέσεις ακόμα περισσότερο.

Παρασκευή θα είναι η μέρα για μας. Μας μοιάζει. Ανυπόμονη. Εγώ να θέλω τον Αύγουστο και να εσύ είσαι όλο το καλοκαίρι.

[disturbedlolita]

[teryxnoarc]

[aidashakur]

[olia-a]

Οσες λέξεις κι αν βάλω στη σειρά,

πρώτες έρχονται εκείνες του αντίου.

Κι όσοι άντρες κι αν περάσουν απ’ το κρεβάτι μου,

εσύ είσαι εκείνος που φεύγει πρώτος.

Πάντα φεύγεις πρώτος.

Θες κάτι να προλάβεις ή κάτι να αποφύγεις;

Ότι κι αν είναι, ξέρω πως εγώ μένω πίσω.

Στάσιμη στον χρόνο.

Και πέρασαν από πάνω μου, μπόρες.

Καμιά πιο δυνατή απ’ τη δική σου.

Και, φίλε, συγγνώμη αν δεν είμαι ιδανική για ‘σένα.

Και, μαμά, συγγνώμη αν δεν είμαι η κόρη που ήθελες πάντα.

Μου έμαθαν ν’ απολογούμαι, μα έτσι είμαι εν τέλει.

Και φοβάμαι, γιατί το αντίο είναι πάντα μια ανάσα μακριά.

Κι όσοι κι αν φύγουν, πάντα φεύγεις πρώτος.

Κι όσοι κι αν μείνουν, ποτέ δεν είναι αρκετοί.

Τίποτα, δίχως εσένα, δεν είναι αρκετό.