«Ερωτευμένος με το χάος της»
- Θεσσαλονίκη.
occasionally subtle

JVL
art blog(derogatory)
KIROKAZE

Kiana Khansmith

Kaledo Art
Peter Solarz
almost home
Keni

No title available
styofa doing anything
Alisa U Zemlji Chuda

★
i don't do bad sauce passes
Claire Keane
DEAR READER
NASA

titsay
Show & Tell
Today's Document
seen from Brazil
seen from United States
seen from Germany
seen from France

seen from Türkiye

seen from Iraq
seen from United States

seen from Lithuania
seen from United States
seen from France

seen from United States
seen from Belgium
seen from Kuwait

seen from Türkiye

seen from United States
seen from United States
seen from Switzerland
seen from United States
seen from Singapore
seen from United States
@denantexwalloo
«Ερωτευμένος με το χάος της»
- Θεσσαλονίκη.
Δεν ζητάω πολλά🫠
ΣΕ ΈΧΑΣΑ
Ποια είσαι;
Προσπαθώ να σε βρω αλλά δεν σε αναγνωρίζω.
Μα όλοι μοιάζουν σαν να σε ξέρουν, σαν να έχουν λύσει το αιώνιο αίνιγμα σου.
Σου λένε τα λάθη σου, κι οι γονείς σου σε λυπούνται.
Το βλέπω στα μάτια τους, όταν σου λένε ότι δεν ξέρουν γιατί είσαι έτσι.
Σε κατηγορούν, το νιώθεις;
Ίσως κατηγορούν και τον εαυτό τους, που έβγαλαν μια ελαττωματική σαν εσένα.
Ποια είσαι;
Σε κοιτάω όπως πλένεις τα δόντια σου και προσπαθώ να σε αγγίξω στον καθρέφτη.
Εξαφανίστηκες.
Τα τετράδια σου σκονισμένα, τα μελάνια στα στυλό σου ξεραμένα.
Ξέχασες να γράφεις, σαν να μην υπάρχει καμία λέξη να σε παρηγορήσει πια.
Κανένας στίχος δεν σου ταιριάζει.
Κανενα σκίτσο δεν βγαίνει έτσι όπως το θέλεις.
Σε έχασα όταν πήρες κιλά, νιώθω.
Ήσουν τόσο αδύνατη και κατάλευκη, ήσουν όμορφη, θυμάμαι έβλεπα τις φλέβες στο στήθος σου, στα χέρια σου ενώ οι υπόλοιποι δεν σε έβλεπαν καθόλου και ήσουν αόρατη.
Μα τώρα κάποιος σου είπε ότι πάχυνες και έγινες γυναίκα, αλλά εσύ έβαλες τα κλάματα στο μπάνιο όταν έμεινες μόνη σου.
Εξαφανίστηκες όταν οι ουλές στα πόδια σου και στα χέρια σου είχαν πια επουλωθεί.
Και εγώ πάντα ξέρεις σε αναγνώριζα από αυτές, μύριζα το αίμα σου.
Και ήξερα ότι εγώ είμαι εσύ, και εσύ εγώ.
Ποιά είσαι;
Όλοι σου λένε ποιά είσαι με τόση αυτοπεποίθηση, και έχουν βγάλει τα συμπεράσματά τους αλλά εσύ;
Κάνεις κύκλους γύρω από τον εαυτό σου, εγκλωβισμένη στο ίδιο δίλημμα.
Να πεθάνεις ή όχι ακόμη;
Ο θάνατος σου συνέχεια αναβάλλεται.
Το όνομα σου ξεθωριάζει κάθε φορά που κάποιος καρφώνει μια ακόμη ταμπέλα πάνω στην ασχήμια σου.
Και εσύ τον αφήνεις, γιατί μάλλον ξέρεις πολύ καλά όπως και γω πως έχεις χαθεί χρόνια τώρα.
Το ήξερες ότι κοντεύεις τα 25;
Εγώ σε νιώθω ακόμη μικρό παιδάκι.
Σκέφτεσαι σαν παιδί, θυμώνεις σαν παιδί, πληγώνεται η παιδική σου ψυχούλα, κλαις με λυγμούς και ζητάς την μανούλα σου.
Εξαφανίστηκες μέσα στα ψέματα σου.
Εξαφανίστηκες μέσα στις ζωές των άλλων.
Παρατησες τα πάντα και ζεις σε μια γυάλα χρυσόψαρου προσπαθώντας να γίνεις χρήσιμη στους άλλους.
Αλλά δεν είσαι χρήσιμη σε κανέναν ταυτόχρονα,
παρά μονάχα ένα εμπόδιο.
Και στο τέλος της ημέρας αναρωτιέμαι μήπως τελικά δεν αξίζει να σε βρω.
Είναι πια πολύ αργά να σε αναζητήσω.
« Δεν μετανιώνω για το πώς κατέληξαν τα πράγματα.
Γιατί πλέον αποφασίζω να κρατάω άτομα που με κάνουν να γελάω και όχι να κλαίω κάθε βράδυ και κάθε ξημέρωμα.
Έχει διαφορά πλέον μεγάλη,
Και δεν την αλλάζω για ένα ψίχουλο αγάπης...
Όχι πάλι.
Ποτέ ξανά... »
❤️🩹❤️🩹
«Αν σε αγαπούσε, δεν θα άντεχε μακριά σου».
Άλλη μια 🔁
Τα όχι σου, θα τους θυμώσουν, μα θα σαι ελεύθερος και αν μέχρι τώρα δεν στο είπε κανείς, η ελευθερία σου είναι πιο σημαντική απ’τον θυμό τους.
No one is hotter than someone who longs for your soul more than your body.
Είσαι καλά;
sxolaw se mish wra kaibto mono pou thelw einai na paw spiti mou na klapsw :(
““i hope you find someone who knows when to give you space and when to hold you close.” - r.h. sin”
—
Prwth mera periodou, mou aksizei
κυνηγώ το χάος
γιατί εκεί νιώθω οικεία
μα πόσο ανάγκη έχω την ηρεμία
μονάχα εγώ το ξέρω
Φαντάσου κάποιος να σε θεωρεί τέχνη...
Θες να ρθεις να ονομάσουμε ένα αστέρι και να γίνει δικό μας;