ANNE; yazması ne kolay. Altı üstü dört harf. Açıklamaya kalkıyorsun, hep bir şey eksik kalıyor, hiçbir zaman sendeki karşılığını tam olarak ifade edemiyorsun. Edebiyata ne kadar hakim olursan ol, kelimeler konusunda ne kadar mahir olursan ol asla tam olarak içini dolduramıyorsun. Ne yazsan kifayetsiz, ne yazsan eksik kalıyor anlatmaya. Öyle yüce bir makam ki “ANA”lık, öyle eşsiz, öyle biricik ki... Şefkatin, merhametin, emeğin, karşılıksız sevginin, sonsuz fedakarlığın yoğrulup tek bir bünyede dünyaya gelmiş şekli. Ne diyor Özdemir Asaf; “Ne cenneti merak ediyorum ne de cehennemi; Çünkü ben annemi gülerken de gördüm, ağlarken de.” ANA diye yazılıyor, canıma can katan, derdime derman olan, yanında huzur bulduğum, dizine uzandığımda yeniden çocuk olduğum, 9 ay karnında taşıyan sonrasında ölene kadar nazımla oynayan, göbek bağımı makasın kestiği, gönül bağamı ölümün bile etkileyemediği, koca cennetin yaradan tarafından ayaklarının altına serildiği doğa üstü muhteşem canlı diye okunuyor...Başta kendi annem olmak üzere bütün annelerimizin ve anne adaylarımızın Anneler Günü’nü yürekten kutluyorum. BAZI HAKLAR VARDIR ÖDENMEZ, kalbinde taşır, sadece sevginle karşılık vermeye çalışırsın. İşte ANALIK da tam olarak böyle. Asla ödeyemeyeceğimiz sadece sevgiyle karşılık verebileceğimiz bir hak. Terk-i diyar eyleyen tüm annelerin de mekanının cennet olmasını temenni ederim. Bilenler bilir, gerçek sevgiyi tadan kalplerde ölüm de sevdaya engel değildir. Ayrılıklar sadece fiziki uzaklaşmalardır, maneviyatta kimse kalplerimizdeki sevgiyi sökemez, kimse sevdiklerimizi bizden koparıp ayıramaz. Annelerini kaybeden tüm dostlarıma da canıgönülden sabırlar dilerim...Op. Dr. M. DENİZ ALTIPARMAK (MDA)
pixelskylines
izzy806
vaporwave
jacobvanloon
yousharknotpass
amandla
gummygunk