Şarkıyı dinlerken kadının ayak seslerini duyuyorum. Postaneye gelen, onun evine giden, apartmanında yürüyen. Topuklularının sesi şarkının melodisine karışıyor. Postaneye giriyor. Ona yaklaşıyor ama hiçbir şeyden haberi yok. Dışarı çıkıyor. Topuklularıyla terk ediyor onu. Şimdilik.
İkinci gelişi. Şarkı hızlanıyor. Koşarak ayrılıyor bu sefer. Peşinden gidiyor. Hızlı adımlarını yakalıyor. Adımları yavaşlıyor. Dinliyor ama inanmıyor. Tekrardan hızlanıyor. Geri dönüyor ama dönen ayakları değil, kalbi.
Apartmana giriyor. Ayaları da kalbi de onu arıyor. İkisi de şaşkın. Çünkü bu sefer ikisi bir arada isteyerek hareket ediyor. Apartmanda attığı adımlar şarkıyla senkronize artık. Şarkı yolu gösteriyor ona.
İkisi de bir şeyi arıyor. Herkes bir şeyi arıyor. Ararken adımlarımızın ya da kalbimizin bizi nereye götüreceğini asla bilemiyoruz Beraber öğreniyoruz. Ayakları kalbine ayak uyduran kazanıyor.