de weg van de minste weerstand

[dewegvandeminsteweerstand]

[dewegvandeminsteweerstand]

snot

Een ander nadeel van een baard komt naar voren in tijden van overvloedige snotproductie. Als de hoeveelheid uitgeblazen snot te veel is voor je papieren zakdoekje bestaat de kans dat er een klodder langs je mond scheert en vervolgens in je baardhaar blijft hangen. Vervolgens blijkt baardhaar veel geschikter om snot vast te houden dan die gladde papiertjes die de binnenkant van de neus wel sparen, maar vals doen terugverlangen naar een katoenen lap (ook handig voor het afvegen van diverse oppervlakken, het poetsen van brillenglazen, etc.)

[dewegvandeminsteweerstand]

D. Hillenius - Ik zou wel ambitieus willen zijn (uit Tegen het vegetarisme)

[dewegvandeminsteweerstand]

[dewegvandeminsteweerstand]

Nova Akropola (gemiste concerten 1)

Als je het leven een beetje langs je heen laat glijden hoef je niet veel te missen. Zo zitten er tussen de concerten die ik nooit bezocht enkelen uit mijn ultieme concerttopzoveel.

Een van die klappers was het optreden van Front 242 in Rotterdam, op 4 maart 1989. In dat seizoen was ik begonnen aan mijn studie Bouwkunde in Delft waar ook F. rondliep. Beter gezegd: in 1988 was F. in Delft begonnen aan de studie Bouwkunde, waar ik ook rondliep. Ik was ook toen meer geïnteresseerd in muziek dan in architectuur en F. - een op latere leeftijd ingetreden eerstejaars die schaamtevrij in t-shirts met v-halzen rondliep en zijn vrouwelijke kanten alle ruimte gaf - vroeg of ik zin had om mee te gaan naar het optreden van Front 242 in Nighttown. Ik had zin en fietste op een koude zaterdagavond naar de West-Kruiskade. Daar stond een gigantische rij hippe vogels te vernikkelen in de kou. Wij sloten aan, kregen argwaan, bestudeerden het witte vel naast de onvriendelijke portier en liepen weer terug om onze fietsen van slot te halen. Uitverkocht. Met een omweg langs de avondwinkel voor een paar flesjes bier reden we naar de kamer van F. voor een avondje oldskool volksvermaak met gedimde lichten; bier drinken, chips eten, plaatsjes draaien en dia’s kijken. F. had gewapend met zijn spiegelreflexcamera allerlei Oost-Europese landen bezocht en daarmee foto’s gemaakt waar ze op Destroyed and Abandoned heel erg blij van zouden worden. Overwoekerde fabrieksterreinen, enorme ingestorte schoorstenen, cement dat langzaam verkruimeld werd door de tijd. Apocalyptische landschappen met een grauwsluier erover. Nadat we Front By Front hadden gedraaid haalde F. een album tevoorschijn van een Oost-Europese band die de meest pompeuze muziek maakte die ik ooit had gehoord. Het vormde een perfecte soundtrack voor de dia’s. Sinistere beats, industriele klanken, gescandeerde teksten, oerkreten, hoorngeschal en drumgeluiden waar Phil Collins een moord voor zou doen. Sowieso muziek om moorden bij te plegen, de lijken in stukken te hakken en ergens in de bossen te begraven. Onder het licht van een stroboscoop. Ik was meteen om. De twee elpees van F. nam ik mee om op een bandje te zetten en toen Laibach drie jaar later in Tivoli optrad stond ik vooraan. Zonder F. overigens. Die moest naar een concert van Front 242.

[dewegvandeminsteweerstand]

ƒ

Al van jongs af aan weigerde ƒ zijn leven in dienst te stellen van een jacht op piekmomenten. Wat andere mensen zagen als luiheid of gebrek aan ambitie was een nog niet volledig bewuste keuze. In de pubertijd probeerde hij woorden voor zijn levenshouding te vinden. Terwijl hij met zijn beste vriend voor de zoveelste keer die zomer naar het zwembad wandelde, worstelde hij met het concept dat hij over wilde brengen.

"De kans dat je miljonair wordt is zo klein dat je beter kunt proberen tevreden te zijn met wat je hebt. Het is net zoiets als meedoen aan de loterij: je wint toch niet. Waarschijnlijk." “Tevreden!” Zijn vriend sprak het woord uit alsof hij een voorgekauwde maaltijd door moest slikken. “Dat is gewoon een ander woord voor niks doen. Je neerleggen bij je lot. Tevreden is ongelukkig. Ik wil gelukkig worden!” ƒ proefde de smaak in de mond van zijn vriend, maar was het niet met hem eens. “Je mag wel proberen iets te bereiken in het leven, maar het mag niet ten koste van alles gaan. Als je eenmaal een basisniveau hebt bereikt kun je beter je energie op wat anders richten. Hoe groot je huis ook is. Het blijft een huis.” Hij werd aangekeken of hij gek was. “Dus ik kan beter aanpappen met die lange in die zwarte bikini omdat die eigenlijk hetzelfde is als die met die dikke tieten?” ƒ probeerde zijn lach te houden. “Eigenlijk wel.”

[dewegvandeminsteweerstand]

2

[dewegvandeminsteweerstand]

1