gedichter

Soms moeten golven ook eens breken om terug te keren

[dichtergedichter]

Je bent de druk op mijn borstkas

Je bent een witte duif

voor een aankomende storm

Je bent alles behalve een last

Je bent hartzeer in zijn allermooiste vorm

[dichtergedichter]

Slaapdronken

In mijn eigen bed

Klemt hij zijn arm rond me

Alsof hij mijn domein kent

Nu slaap ik enkel nog in een vreemd bed

[dichtergedichter]

Gisteren stond ik voor het rode licht

En ik rook je even

Zo dicht en stevig

Toen sloeg me het besef

Dat mijn hoofd je heeft verloren

Maar dat mijn lichaam je nog kent

Als ik je me nog eens ziet

streel me dan alsjeblieft niet

[dichtergedichter]

Wat doe ik met deze golven

Ik probeer met mijn handen ze te breken

Het schuim ruikt zo heerlijk

Het zout in mijn kleren

Ik wil mijn hoofd erin verliezen

Om er na nooit meer weer te keren

[dichtergedichter]

Wassen handen

Ik schrijf je woorden op je huid

Je wist ze steeds opnieuw uit

Ik wist dat het menen verdween

Al vanaf je tegen me kroop

Bezopen in een vat van hopen

[dichtergedichter]

Hechting

Drie in mijn linker hand

En zeven aan jou

Je weet ook wel

dat ik het anders wou

[dichtergedichter]

Kruip onder mijn huid

Leg het nog één keer uit

Waarom je het deed

Was het je hand dat uitgleed?

Als mijn nachten maar weer wat lichter worden en jouw dagen donkerder

[dichtergedichter]

Ik draag je naam

Over mijn schouders heen

Je hoofd in mijn schoot

en je haar kriebelt mijn been

Op de achtergrond hoor je de tv

Ik volg al lang niet meer mee

Ik wil over je schrijven

Maar het lukt gelijk niet he?

[dichtergedichter]

Ze heeft haar zin verloren

in tientallen mannengeboden.

Van de ik wil je niet horen, ik wil je niet

Tot ik hoor je niet, waarom kom je niet?

Ze vindt zijn gezicht zonder op te sporen

Geen zorgen

Ze zal niet meer storen

[dichtergedichter]

Hand ontmijnen

De zijne met het mijne

Ringen niet meer vast

rond mijn vingers

Klein beetje overdreven

Maar toe

Af en toe

Wil ik het nog eens doen

[dichtergedichter]

Als ik je vingers van

Al tokkelend op je gitaar

Tot mijn huid rug haar

Mijn hoofd al passend in je hals

Treinreizen in het bijna Waals

Als

Als ik je even kus niet meer dan kus

Niet weten dat ik alles heb gemist

Wees gerust, de kus is veilig

[dichtergedichter]

Aan de jongens dat ik liefhad

Ik strijk hun wangen

Was hun schouders

Kus hun halzen

Onze lichamen als huizen

Op dijken of in woonwijken

Als dorpen bij elkaar

Ik zal nooit liefhebben ontwijken

[dichtergedichter]

Het geristel van de struiken

Als een rits op en neer

Glazige ogen

Ongehoorde geboden

Voel me ademen

Rits me dicht

Geef het me voor even

Ik beloof het terug te geven

[dichtergedichter]

Ik wil geen titel

Ik hou van je huid

Zo effen als zand

Zo zacht als perzik

Rood als je huilt

Bleek als je schuilt

Ik hou van niets meer

Dan je huid

[dichtergedichter]

Ik kan nu even niet dromen

niet geeuwen, niet horen

Ik wil je zien

Nemen, weten wat ik heb verloren

Ik wou dat ik kon balanceren

Op de golven die over me komen

Een golvenbreker van zand gemaakt

De zee neemt me steeds langzaam mee

[dichtergedichter]

Mijn kleren trekken mij uit

En ik heb geduld

Vraag me eerst

Voor grenzen mij snijden

Als messen in mijn dijen

Handen over mijn borsten glijden

kom niet met lijsten

Wat vrouwen moeten

Maar met lijsten

Wie voor verkrachting moet boeten

[dichtergedichter]

Het reflecteren van een spiegeling

Spiegeling zo fragiel

Alsof de scherven er al zijn

Het breken niet meer kan

En het niets meer is

Het reflecteren zo fijn

Alsof hij het altijd al wist

Wis me dan uit

Ik ben niets meer

Dan een gebroken ruit