Diğer Dünya

Ya beyaz ya siyah... Asla Gri değil.

[digerdunya]

Gülüşler rüşvet midir? Ve tüm adamlar da inanmaya meyilli... Gülüşlerini aldılar kadınlardan. Daha sonra gülmeyerek duvar konulan bir dünyaya sıkıştı kadın. İyi birer dost olmayı yitirdi kadınlar ve adamlar. Adamlar şen kadınları özledi. Lakin mutsuz kadınlardan biriyle evlendi, ve ya rüşvet verenlerden biri. Ve mutsuz oldular. Şen kahkahaları henüz çalınmamış olan taptaze kadınlarla aldattılar ruhlarını, özlemini çektiler içten içe tebessümlerin. Bir kadının çalınan gülüşü o kadar da önemsiz değildi. Her gülüş de rüşvet değildi mutsuz adam...

[digerdunya]

İşte bu şehirde anlamsız bir beyefendilikle tanımadığı insanlarla konuşan metrodaki adam, Bir hayli şaşkınlıkla izlenir. Zaten o da saniyeler sonra damarlarındaki kokainle ilgilenip sessizliğe gömülecektir. Burada konuşamazsın, gülemezsin. Bu şehirde aşık olamazsın.. Giriş biletinin ön şartıdır çünkü tüketmek. Kısalık yegane kıstastır. İstanbul seni kısaltır, içini boşaltır. Sonsuz olmak burası için mümkün değil. İstanbul sadece ve sadece tüketmek içindir. Seni doymaz açlığının yanında yalnızca yutkunmak için içecektir..

[digerdunya]

Saat 5 Kendimi sorgularken buluyorum. Hayır ama, Ben belki hayatın difüzyon ilkesine inanıyorum. Ve sizi hiçbirşeyle suçlamıyorum.

[digerdunya]

Ağız Tadı

Kalkalı yaklaşık olarak 2 saat oldu.. Tamamen istemsizce oturdu kahvaltıya. Ha bir de kahvaltının mutlulukla bir ilgisi vardır derler Ah şu şairler... Yemeye çalıştıkça tatlar adeta kayboluyordu. Sonra en sevdiği şey olan krep yapıp önüne getirdiler. Önce içten, Sonra sonra hıçkırıklarla bir ağlamayla: "Tadı Kum gibi" der.. Tadı kum gibi... Bütün duygular tatlarını değiştirmiyor mu hayatımızın? Ve Tanrı bütün duyguları tecrübe etmekle cezalandırmıyor mu insanı? Şayet varsa, Ağız tadı bırakmıyor bizde. Yoksa insan kendisi mi yapıyor bu kötülüğü kendisine?

[digerdunya]

Sanki beynim sürekli olarak kendini zehirleyen sıvılarla dolu, Ah evrim nerdesin? Yalnızca biraz daha endorfin istiyorum. Çok mu? Ey adeta kılcal damarlarıma hastalıklı düşünceler pompalayan beynimin destekçisi kalp; "Uzak dur benden" Durun istiyorum. Sürekli böyle mi devam edeceksiniz? Sizin yüzünüzden herkes bizi hasta zannedecek. Organlarımızla yaşamak zorunda olmamız ne zor hakikaten.

[digerdunya]

Güneş dalga geçer gibi gösterdi kendini. Isıtmadan battı zaten. Güzel birkaç kelimam vardı aslında, Onları da genelde nakarat aralarında söyledim. Ki duyulmasınlar... Çok kuru değil mi buranın havası? Bir bardak su alabilir miyim?? Düşünmeden edemiyorum ne yapalım ki? Bazılarının nedeni huzursuzluk, kabul edilemez mi?? Değiştirilmeli miyim acaba? Sorunlara ve soru işaretlerine neden olmak, İstenmeyen olacağız sanki her zaman.. Uyduramadığın, uyum sağlayamadığın dokular zorla uydurulacak. İtinayla hep bir boşluk bırakacaklar içinde, iteleyip herşeyi yer edinecek, dengeleri sarsacaklar... Sonra belki de senin kanın istenmeyen olacak.. *** Girdiği kafede suyu gelmeden masaya çıkıp, "Biz istenmeyenleriz!"diye bağırmak geldi içinden. "Biz, türün istenmeyen ırkları, sorgulamak genetik hatamız." Neyse ki hızlıydı garson. Suyu gelmişti..

[digerdunya]

Alarm çaldı. Artık saati pek takip etmediği zamanlardaydı. Kalkıp ilaçlarını içti. Hızlı hasta olup, hızlı da iyileşiyordu. Yorgunluklar, sessizlikler,dinledikleri zamanlar. Hızlı ilerliyor, aynılaşıyor. Hissetmek zorlaşıyordu, hissedilecek ve düşünülecekler listesi çıkarılır mı acaba çocuklarım için diye geçirdi içinden. Çocuklarım??? Uzaklaşıyordu. Acaba elindeki aletlerle dünyada kaç kişiyle aynı anda aynı uygulamada geziyordu? Ne ortak noktaları vardı ama insanlarla(?) ... Evrensellik gerçekten huzur getirmiş miydi?? Artık dinlemek, anlatmak için mesafeler yakınlaşmıştı ama... Yakınlaşırken anlatacaklarımızı nerede bırakmıştık? Aslında yerlilik en özlediği şeydi bu aralar.. Anlatacakları şeyler olan insanlarla bir araya gelmek. Fiillerle yaşayan insanları dinlemek hoş olurdu mesela. Ya da kahvesini içine çekerken, Durup izlemek isterdi karşındakini.. Yaşadığı hayatın sesini çıkarırken gürültü içinde duymaya çalışırdı, hissetmeye.. Kim olduğunu, ait olduğu yeri, ait olduğu ruhları, zamanı hiç yadsımayan insanlar.. Yerlilik önemli.. Hem de çok...

[kahkahasesleri]

[nyctophilana-deactivated2018060]

Uyuyamayan, uykusuzluk hastalığı çeken kişiler, karanlığın getirdiği sınırsız özgürlük ve gerçeklikle baş edemeyen kişilerdir aynı zamanda. Bu insanlar, gün boyunca, her şeyi izlemekle oyalanırlar. Oysa gece artık izlenecek bir şey yoktur. Sadece, yaşamın o belirgin sesi duyulur içten içe. Gündüzden soyutlanıp, kurtulmuş olan anlamsızlık, artık saklı değildir. Hayatta olma bilinci kendini daha güçlü bir şekilde hissettirir geceleri, ölümün varlığı da öyle. “Yaşamın anlamı” gece duyumsanır ve sorgulanır. Kimse bunu öğle yemeği sırasında tartışmaz. Yaşam, gecenin konusudur.

[digerdunya]

An geldi. Tarihleri birbirinden çıkardı küçük. Ne yazık ki cevabı beklemiyordu, şüphe etti matematiğinden. Ah. Dudakları acıyordu resmen. Su nerede?? Dudaklar ve eller için fazla soğuk günler, Fazla soğuk bir ülke... Düşündü.. Sokak çocukları için daha soğuk. Vicdanımızın bibloları. Önlerinden geçerken acıma dolu bakışlarımız, durdukları bir metro girişi dışındaki hayatlarını merak etmiş midir acaba? Yok, o da insanoğlunun üzerindeki basir bir ışın kırılması... Fizik ne kadar ruhsuz olabiliyor değil mi biz insan değilken? Neyse. Tarihler arası uzaklık diyorduk. Fazla olmuştu gerçekten de. Odada etrafına bakıp duruyordu küçük. Neredeydi şu lanet olası nemlendirici?? Tuz iyi gelmiyordu kesinlikle vücuda.. Ruha da... Ve tarihler... Hiçbir zaman tutamadı aklında. İlk günler, son günler, Ölümler, doğumlar falan. Takvim yapraklarının birindeydi işte. Akılda kalıcı değillerdi kendini suçlamıyordu bu yüzden. İzledikleri mi belleğinde daha kalıcıydı diye düşündü.. Şu zeka biçimlerinden hangisi onda baskın? Ne kadar düşünse de bilemeden ölecekti sanırım.. Tarihler... Sayı dizileri... Sayılarla arası iyi olmak zorunda mıydı sanki? Şu sayılar ve pazarlama ürünümüz kelimeler, Onlardan kurtulup, biraz HİSSETSEK artık? Olmaz mı?

[digerdunya]

Cesaret mi? Yok göremiyorum.. Göremedikçe katil olduğuma inanmam zorlaşıyor.. Öldürdüm? Üzereyim? Kanıtsız cinayetime inanmam zaman alacak.. İnandığım gün yüzümde duyduğum nefes kesilir mi? Aslında okşar gibiydi.. Yazık olacak... Olmamalı...

[digerdunya]

Aylardır Duyduklarımız

Bizler her zaman buralardayız. Bizle aynı fikirde, aynı fikirde olmasa bile gelişime, değerlendirmeye açık, Bir kısmı aydın, Sorgulayan, Düşünen, Değerlendiren, Bizlerle aynı sonuçlara çıkan insanların olduğu nezih mekanlarımızdan, Sosyal medya sayfalarımızdan Türkiye'nin tamamını görüyoruz sanıyoruz. Sonra sonuçlara şaşırıyoruz. İstanbulda; Ataköy'ün karşısında Şirinevler, Modern Nişantaşı'nın gerisindeki Kurtuluş'un ara sokakları. Bizim için Cihangir'den İstiklal'den ibaret Beyoğlu! Her şehir İzmir olamıyor ne yazık ki.. Biz naif meydanlarımız, çiçekli sokaklarımız, alışveriş merkezlerimizde bugünlerde her masada, her iki insan arasında "Nasıl oldu bu sonuç?" konuşmaları dinleyeceğiz. Gördüğümüz yanan oylar, okul basan Bakanlar da cabası. Biz şımarıklığı bırakmadıkça "ezilenler" politikası yolsuzluk, usulsüzlük, her türlü pisliğe rağmen işleyecek. Umutlu muyum? Değilim ama bırakıp, küsüp çekilmenin mantıklı olduğunu da düşünmüyorum. Korktuğumuz ara sokakları gezmeden nabız tutuyor gibi davranmayalım artık. Sorgulayan,kendi fikir ve inançlarına sahip nesiller yetiştirmek için çalışalım. Durmak, depresyona girmek,ülkenin bu halinde evimizden çıkmamak benim için, hepimiz için en kısa, en olası yol. Belki beklenen, istenen bu. Belki küskün çocuk tavrımızı kenara bırakıp, havadaki burunlarımızı indirmeliyiz artık. Mizacınız değişmeli. Ben anlıyorum, onlar anlamıyorlar, müstahak onlara duruşu bizi kurtarıyor. Aylardır duyduğumuz, birlikte söylediğimiz " Kurtuluş yok tek başına, ya hep beraber ya hiçbirimiz" i uygulama zamanındayız!

[digerdunya]

De

Telefondaki de. Ve gözlerini kaçırdığı diğerleri. Oysa ego kaldıraçları vardı katlandığı insanların. Egolarının karşısına ağzını koluyla kapatıp biriktiriği çığlıkları koymalıydı. Denge şartı buydu doğada. Kaldıraçlar eğrilmemeli, güç dengeleri bozulmamalı. Alacakların için vermelisin, doğanın şartlarına uyum sağlamak zorunda olduğunu öğrenince kavga etmez, çığlık biriktirirsin.

[digerdunya]

Biz İzmirlilere soğuk bir salı gününde, Sıkı sıkı giyinip görev yerine gitmeye çabaladık. Sen 16 kilo kalmışsın.. Montlar,eldivenler, soğuk ve zehirden korumaya çalıştı atkılarımız... Sen en son 16 kilogrammışsın...

[digerdunya]

Doktor

Bazı zaman geliyor sanki hepinizi bizim uydurduğumuzu düşünüyorum doktor. Doğru yerleri ve hatta doğru insanları gerçek kılmamak elimizde. Varlığımın, belki de benim bile farketmediğim işine gelenleriyle kazıyıp şekillendiriyorum burayı. Acaba histeriyi mi not alıyorsunuz defterinize??? Hiç zannetmiyorum. Sanki hiçbirşeyin kontrolü bende değilmiş gibi. Ama aslında bende. Burayı ben yarattım doktor. Hatta en ufak belasına kadar... Ama sadece uyku, işte uykuyu atladım. Anlamsız düzenim çoktan oturdu da yerine. Rica etsem, O uzman beyaz melekleriniz azıcık yardımcı olabilir mi bana?

[digerdunya]

Sadece Oyun

Beni bir oyun yerinde öldürmek mi seni büyük yapıyor? Oyunun parçası olan ölümü unutmuş olman seni insan yapan. Aklıma geldikçe ölmeden görmeliyim dediğim insanlar var. Kimbilir belki de hayatımdaki yeri bir kaç saatten fazla olmayacak. Hayatımdaki hacimleri saat gibi tek bir boyuta sığmayan insanlar. Aklıma geldikçe ölmüş olmalarından korktuklarım.. Ve keşke öyle bir egom olsaydı ki hepsinin beni o köşe başında beklediğini düşünebilseydim. Sanırım bu yüzden oyunun oyunun parçası olmakta zorlanıyorum..

[limandakihuzur]

daha fazlası burda!