[dillayy]

Sokaktayım, kimsesiz bir sokak ortasında;

Yürüyorum, arkama bakmadan yürüyorum.

Yolumun karanlığa saplanan noktasında,

Sanki beni bekleyen bir hayal görüyorum.

[dillayy]

Öleceğiz; müjdeler olsun, müjdeler olsun!

Ölümü de öldüren Rabbe secdeler olsun!

[dillayy]

O dem çocuklar gibi sevinçten zıplar mısın?

Toprağın altındaki saklanbaçta var mısın?

[dillayy]

Ne okudun, ne öğrendin, ne bildinse berhava;

Yer çökmeden, gök iki şak yarılmadan geçilmez.

[dillayy]

Varlık niçin, yokluk nasıl, yaşamak ne, topyekün?

Aklı yele salıverip çıldırmadan geçilmez.

[dillayy]

Eti zehir, yağı zehir, balı zehir dünyada,

Bütün fani lezzetlere darılmadan geçilmez.

[dillayy]

Bir musiki arda zaman ve mekan...

Yıldız dolu feza küçük camekan...

İmkan atomunu çatlatan imkan...

Bir hiç ki, içinde heplerin hepsi...

[dillayy]

Kesilmiş bir kamış, ormanlıklardan,

İnsan... Rüzgarlara bağlı bir düdük.

İndik de dünyaya karanlıklardan,

Sıra sıra mezar, başka ne gördük?

[dillayy]

Güneş mızrak boyu yaklaştı ufka.

Camlarda renklerin veda cümbüşü,

Ey gönül, madenin ne kadar yufka!

Yeter ağlamana bir kuş ötüşü.

[dillayy]

İnsan, bir mes'ut zalim, insan bir mağrur cahil;

Tekne kırık, su azgın ve kayıplarda sahil...

[dillayy]

Akıl, akıl olsaydı ismi gönül olurdu;

Gönül gönlü bulsaydı, bozkırlar gül olurdu.

[dillayy]

Ben o kutsi nefesin üflediği kamışım;

Ses onun, ben imzamı atmışım, atmamışım...

[dillayy]

Bir cümbüştür kopsa da, gece, yakamozlarda;

Münzevi balıklarız ayrı kavanozlarda...

[dillayy]

Anlamak yok çocuğum, anlar gibi olmak var..

[dillayy]

Ben, ben, ben; haritada deniz görmüş, boğulmuş;

Dokuz köyün sahibi, dokuz köyden kovulmuş.

[dillayy]

Ben, sırtında taşıyan işlenmedik günahı;

Allahın körebesi, cinlerin padişahı.

[dillayy]

Ben, kimsesiz seyyahı, meçhuller caddesinin;

Ben, yankısından kaçan çocuk, kendi sesinin.