Sempiternal

Ewout

[drownpour]

Levensleugen

En toen kwam er een bode Ik noemde haar pijn Veel dichters zouden het uitschreeuwen naar oude goden maar ik ben geen dichter en zulke kennis is niet de mijn

[drownpour]

Met streepjes gevormde werkelijkheid

Veel pret. 

[drownpour]

verscholen in verrimpeld vernis zal het zilver de stralen omarmen Het licht dat zal mijn ogen niet meer bereiken en schijnen Dat zal ik niet meer golvend door de witte wallen kronkelt uw kasteel mijn hart te binnen waar het storten nabij is Misschien was de steen toch eerder mooi dan stevig Twaalf zonden, twaalf zonden hebt gij begaan en vormen voor mij ongeveer permanent uw bestaan Gij wentelt u in wandaden en weemoed zodat de echte wanorde wet lijkt maar gij zijt geen richtlijn Gij zijt de maatregel die mij definieert

[drownpour]

Eenzame nachten zijn het langst voor verliefde slapers

[drownpour]

Zo optreden op de radio blijft een vervelend aantal zenuwen opleveren. 

[drownpour]

Ik lig langs uw schim die zich als een herinnering naar morgen in mijn muren heeft gekerfd Ik grijp naar uw armen zodat vingertoppen het missende rood beschilderen kunnen Maar Ik val telkens stenen minder Tot dat gij mij weer een nieuw huis geeft

[drownpour]

St. Vincent was goede boel. 

[drownpour]

Zwendel

Als ik met uw liefde slapen moest Zou het een koude nacht worden

[drownpour]

Gij plant bloemen in mijn huid, telkens wanneer gij met uw tinteling  mijn geluk bewatert om te groeien tot kleuren  zoals de vreugde die gij door mij laat beven Als het mooiste palet dat mij ontkiemt tot de felste bloem die ik naar mijn licht wijs. 

[drownpour]

Wat zie ik u graag schrijven.

Da’s lief van je, grijs manneken. En toch, wat zijn de dagen aangenaam waarop mijn doorsnee volger enige kanttekening wenst te maken bij zijn beweegredenen. Zo van die dagen waarop mijn digitale pen alleen maar lege onzin spuien kan. 

[drownpour]

't Is allemaal niet wat ge denkt. Het is gewoon mijn mentaal kompas dat niet meer naar zijn echte noorden wijst. Schuld van de straling die gij door mij heen laat beven. 't Zijn domme pasjes terwijl ik denk dat het de juiste zijn. Maar ze wijzen me enkel de weg naar de modder. Ik wandel zo voorbij het warme zeezand dat mij doet tintelen, omdat ik bang ben. Bang om het allemaal weg te trappen met mijn koude voeten.  Ge doet nog zo uw best ze warm te houden. 

[drownpour]

Iconoclast

Hoe kon jij ooit van inhoud spreken Waar onder de rijke oppervlakte Niets anders dan vluchten schuilde Zag jij niet dat het permanent verbleken Net was wat mij bepaalde?

[drownpour]

mag ik een handtekening van u

Enkel in ruil voor twee duikbrillen. 

[drownpour]

Eindelijk gevonden hoe ik hem afmaken kan, hoezo examens? (onder de vlinder zit een dolkje, maar dat blijkt wat onduidelijk te zijn)

[drownpour]

Tekstekens voor liedekens over den oorlog.

This battle of the heart Keeps tearing us apart and you're waiting On the break of wars to fight I want to leave the light but they're waiting

And guns sound the start They'll tear us apart, you're still waiting In the trenches we lay With the fear of the day we'll be fading

And we're in this silence And we're in this silence

All quiet at the front, we know it isn't done Where will we go from here? In flanders field we lay, awaiting guns & grenades Where will we go from here?

And we're in this silence And we're in this silence

[drownpour]

Zonnebader

 I gazed into reflective eyes. I cried against an ocean of light.  Crippled by the cushion, I sank into sheets frozen by rose pedal toes. My back shivered for your pressed granite nails. Dishonest and ugly through the space in my teeth. Break bones down to yellow and crush gums into blood. The hardest part for the weak was stroking your fingers with rings full of teeth.. It's 5 A.M...and my heart flourishes at each passing moment. 

[drownpour]

Waarom leek studeren ook alweer zo'n goed idee?