Ida (2013): Kabullenme Üzerine
Polonya asıllı Pawel Pawlikowski Ida ile; İkinci Dünya Savaşı sürerken çok küçük yaşta manastıra bırakılan ve orada bir rahibe olarak yetiştirilen genç bir kadının kimlik arayışına bizi ortak ediyor.
Kendi doğrularından şüphe etmeye başladığında, sorgulamadan yaşadığın risksiz hayata geri dönüşün yolları kapanır. Artık ne bu taraf içe sinen taraftır, ne öteki. Yüzü, film boyunca yol yansımalarıyla buğulanan Ida gibi, sonrası sadece bir hiçlik.
Genç bir rahibe adayının yemin etmeden önce hayattaki son akrabasının yanına gitmesi ve burada gerçek geçmişi ile yüzleşmesini anlatan Ida; mazi, bellek, karar verme, kendi tabularıyla yüzleşme ve bireysel sınırları test etme üzerine düşünmemizi sağlıyor.
Pawel Pawlikowski’nin dramatik yapıyı kurmak için türlü numaralara meyletmediği, hikâyedeki çatışmayı yok sayarak karakterlerin duygu durumlarına odaklandığı film etkileyici görsel dili ile sonuca ulaşmayı başarıyor.
— birlikte gideriz o zaman. bizi dinlemeye gelirsin. kumsalda yürürüz.
— sonra bir köpek alır, evlenir, çocuk yapar ve ev kurarız.
— sonrası gündelik sıkıntılar… hayat işte.
///Bazen bilmiyorken bile, aslında biliyorsundur.///
///İnsanın benliğini oluşturan ve kısıtlayan her şeye dair müthiş incelikli bir film.///
/// Annesi, inekler için ahırın pencerelerini cam vitray ile süslemiş İda’nın.. ne incelik..
///Beni benden alan son sahne müziği
janainaart
titsay
stormborns
izzy806
turnnoffyourmind
jacobvanloon
prguitarman
kaledo-art
kianamaiart
jbbartram-illu