Düşün ki...

yazdıklarımın muhattabı gökyüzü ve yıldızlardır...

[dusunki]

Toz zerresi kadar bile umudun peşinden gitmek insana cenneti getirebiliyormuş. Yaşadım ve gördüm. Hep daim olsun...

[dusunki]

Seviyorum...

... nasıl ve ne kadar çok sevdiğimi anlatacağım kelimelerin keşfedilmesi ümidiyle...

[dusunki]

Yeniden doğuşumun üçüncü yılı, mükemmeliyete ulaşmamın dokuzuncu ayındayım... Huzurumun onun yüzüne düşen bir kirpik tanesini oradan alıp başımın üzerine koyduğumdaki anda saklı olduğunu anlayalı çok olmadı... Gözlerinin baktığı yere baktığımda renklerin daha doygun ve canlı, güneşin daha sıcak sarı, denizin ve gölün mavisi yok canım farketmemiş olamam diyecek kadar harika olduğunu anlayalı çok olmadı... Galiba ben yaşadığımı anlayalı çok olmadı...

[dusunki]

Hayallerim sana dökülüyor...

...toprağına kavuşan tohum gibi. Seninle yaşıyor, seninle büyüyor.

[dusunki]

Yasla ruhunu bana kır papatyası...

[dusunki]

Gölgem bile ağır geliyor bazen, bedenimi hapsediyor karanlığın tam içine. O kadar çok o olmuşum ki, bir şey kalmamış kendime. Mutluluğumda hüznümde onun gözlerinde doğuyor, büyüyor, ölüyor... Üzülmesin, üzülmeyelim. Mutlu olsun, mutlu olalım.

[dusunki]

“O”...

...nefesiyle ömrüme ömür üfleyenim.

[dusunki]

Bazen kendimi boşlukta hissediyorum...

...çok uzaklarda ve boşlukta. Gökyüzü gibi bir yerde dünyaya uzaktan bakarmış gibi, dünyada hiç yaşamamış gibi. Ve o bir yıldız hani şu en parlak olan, sabah gün doğarken en son gözden kaybolan akşam gün batarken ilk önce görülen. O aslında gezegen nam-ı diğer venüs. Bense anlamsızca dolaşan göktaşı. Onun yanından geçmem milyarda bir ve birdaha gerçekleşmeyecek ihtimal. İşte öyle bir boşluk, öyle bir mutluluk, öyle bir korku...

[dusunki]

Bazı şeyleri aklım almıyor...

[dusunki]

Erkek kadınının gözlerinde kendini görmüşse...

...doğumu da ölümü de oradadır. Başka hiçbir şey o gözler kadar mutlu veya mutsuz edemez. Onlar gün gelir şefkat dolu sığınak, gün gelir idam sehpası oluverir. Şefkati uçsuz bucaksız ama ölümü tektir.

[dusunki]

Beni öldüğüm yere gömsünler...

Gözlerimi, gözlerine. Dudaklarımı, dudaklarına. Ellerimi, ellerine. Tenimi, tenine. Ömrümü, ömrüne…

[dusunki]

Bende son sözü yürek söyler...

...o ne derse doğru odur.

[dusunki]

Hayatımsın. Bunu bilmeni isterim. En önce bunu bilmeni...

Cemal Süreya'dan Zuhal'e

[dusunki]

Hayırdır

Şer’le işimiz yok.

[dusunki]

Ben kaybedeli çok oldu...

...güzel gözlerinde kendimi.

[dusunki]

Sevmek; güzel birinde aşkı aramak değil. O kişide, bilmediğin bir zamanın beklenmedik bir anında kendini bulmaktır.

Fyodor Mihayloviç Dostoyevski

[dusunki]

Çok uzağa gitme olur mu? Diyeceksin ne kadar çok. Sesinin duyulmayacağı, kokunun hissedilmeyeceği ve gözlerimin seni göremeyeceği kadar çok uzağa. Çoklar da olsun tabi hayatımızda. Çok sevelim mesela. Çok değer verelim birbirimize. Çok küs kalmayalım. Yok yok, hiç küsmeyelim daha doğru galiba. Çok uzun yıllar varmış gibi yaşayalım ama çokta hoyrat kullanmayalım zamanı.

Hiç siz olmaz ki. Hiç vazgeçmeyelim. Hiç ayrılmayalım… Gözlerimize öyle bakalım ki. Birbirimiz için yaratılmış ve sadece birbirimizin göreceği ve anlayacağı birer sanat eseriymişçesine. Sesimiz ve gülüşümüz birbirine karışsın. Odanın camları buğulanacaksa ikimizin nefesi ile olsun olur mu?

Ve dudaklarımızda, kalbimizde dua hiç eksik olmasın…