Düşünmeden Edemiyorum... @dusunmedenedemiyorum - Tumblr Blog

Bir yıldızda yaşayan bir çiçeği seviyorsanız, geceleyin yıldızlara bakmak hoştur .

hazelpalee-deactivated20200531

canım, birini pencere kenarına çiçek koyacak kadar sevmek lazım. his boşluğu ve iç burkulması diye bir şey varmış. çok sevince anladım. hayat, o evde yerin yok diyor. yerini bil. evdeki ve sokaktaki tüm savaşları kaybettiğim yerdeyim. hala güzel olduğunu bilmeden, güzel duranı seviyorum. ellerini takip ediyorum, hala. elin ısısıyla kalbin ısısı birbirine ne yakınmış. kalp sıkışıyor, el buz. yüzümü yağmura uzatsam geçecek diyorum. geçmiyor. ev buz. anlamaktan yoruldum. sarılmaktan. sen, o evde - sarılmaktan korkanların en uzağında dur, olur mu? öyle birine aşık ol ki, her şeyi unut. dans etmeyi hatırla. birini pencere kenarına çiçek koyacak kadar sev. çok sev. çok küs. çok barış. ellerini takip et sonra. ellerinde ne gördüğümü bulursan sonunda, gülümse. güzel gülene aşık ol. aşık olursan bir gün benim kadar. yüzünü yağmura uzat… geçti, geçti desin biri. hiç geçmesin…

artık senin de bir şiirin var!

geçti… geçti…

welcometogodnesspage-blog

Sarılsana sevdiğine,sevdana,nefesine bir daha bırakmak yasakmışçasına sarıl.Hadi cesur ol biraz , yanındaysa sarıl ,gözlerine bak hani sevdiğini söyle özlediğini söyle sevdanı anlat ona. Emin ol elinden kayıp gidince ya da onun toprakla buluştuğunu görünce sarılma ihtimalin bile kalmayacak en azından ihtimal varken sarıl… İhtimallere sarıl küçükte olsa. Unutma; kaybetmek en dayanılmazı…

Begonya…

Doğru olmak için yanlışlarla verilen bir savaştı bu. Kimse bilemedi doğruyu yanlışlar içinde. Binlerce çürük meyvenin içindeki tek çürüksüz meyve gibi. Kim vurduya gitti 7'den 70'e. Sadakatle bağlı değillerdi belki de. Sadakat öldü yerini kin ve nefrete bıraktı. Her yer siyah... Simsiyah bulutlar... Oda sıcaklığı sensiz kaldı. Nefes bile almıyorum dengeler bozulmamalı. Yokluğun belli olsun en azından. Gidişin çok muazzamdı... Öyle bir gittin ki keşke yarım kalsaydım. Beni giderken de tam bıraktın. Neyi nereye koyacağım onuda kestiremedim ya... Aklım, fikrim, kalbim ve ellerim, ellerim soğuk ortada kaldı. Sahi gittin gideli üşümelerim hiç geçmedi. Ziyanı yok... Üşürüm... Korkmuyorum artık yalnızlıktan...

Yine Aylardan Kasım mesele 27

Yaşıyorsun. Yaşıyorsun da? Neye yaşıyorsun ? Kime yaşıyorsun? Soruyorum kendime. Sana yaşıyorum. Sana yaşıyorum da? Sana neden yaşıyorum? Soruyorum kendime. Soruyorsun. Soruyorsun da? Neden soruyorsun? Kime soruyorsun? Kendime soruyorum. Sonra da susuyorum. Susuyorsun da? Sustuğundan ölüyorsun. Susma artık. İnceldiği yerden kopanlara selam olsun... Herkese selam, sana hasret olsun... Kalbimdesin dur orada. Sakın kıpırdama bir yere. Gidersen ordan biterim tükenirim çünkü ben, Seninle yaşıyorum. Soruyorum... düşünüyorum. #Düşünmedenedemiyorum

Gün aydın

Akacaksa kan, akacak biliyorum... Gözlerime yaş, çayıma dem, içime ses oldu karanlıklar. Gün aydın biliyorum...

O bilmiyor Siz bilin!

Herkes uyurdu, ben uyumam. O gidene ben hayatımdan veririm, o bunu bilmez, sarılır hayata. Benim hayatımı sarana veririm bir ömür, kalbim sanki kömür, paramparça hep ölür.

Gidene selam, gidene hasret, gidenlere vurgun bu insanlar. Gelenleri hiç sevmedik ki, bizim sevdamız gidene. Gitti ya, bitti ya, tüketir yana yana kül eder ya. Yanmak lazım sevmek için. Mutlu sonla biten aşk mıdır? Sevmenin tarafı mı olur. Olursa bizim tarafımız yangından yana. Teşekkür etmek gerekir zamana. O gösterir sana gidişleri. Özür de dilemek gerekir. Ama zamandan değil kalpten sevişlerden. Bir hikaye varsa o mutlak gidişten. Ben nasıl bir adamım sizce? Ne “-çağresiz” i saçmalamayın. Ben arkasındayım, arkalardayım. Kaybolamadım… Kaybolduğumda ararım, beni bulun. Yaklaşmasın lütfen durun. Bana acımayın kalbim değil bir kurum. Sadece hikayem bu kelebek olun konun. Cümlelerime saygınız vardır umarım. Bu hikaye benim, o gidiş bana ve kalbim amansız. Herşeyim yalansız, yeter ki bunu bilin. O bilmiyor siz bilin… Şimdi hepimiz gidin!