“üzülmeni istemiyorum fakat yaşadığın ilk sıkıntıda aklına gelirsem, ona haksızlık ettim demeni çok isterim”

oozey mess

shark vs the universe

blake kathryn

JBB: An Artblog!
No title available
🪼
$LAYYYTER
ojovivo
Show & Tell
todays bird

Product Placement
Peter Solarz
cherry valley forever

#extradirty

@theartofmadeline
Cosimo Galluzzi
we're not kids anymore.
Lint Roller? I Barely Know Her

pixel skylines

Janaina Medeiros

seen from United Kingdom

seen from Iraq
seen from Lebanon

seen from Argentina

seen from Russia

seen from United States

seen from France
seen from United States

seen from Italy
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States
@duygusalyanim
“üzülmeni istemiyorum fakat yaşadığın ilk sıkıntıda aklına gelirsem, ona haksızlık ettim demeni çok isterim”
“bazı şeyler zaman alır, zaman ise her şeyi”
—
uzun zamandır hiçbir şey yazmıyorum. yazamıyorum da. eskiler bilir, ben kendimi hep kelimelerin arasında bulan biriydim. yazarak anlar, yazarak iyileşirdim. ama bir süredir içimde bir sessizlik vardı; ne kalemim konuşuyordu, ne de içimden bir cümle geçiyordu.
belki de bazen insanın susması gerekiyordur kendini yeniden duyması için.
şimdi, o sessizliğin bana öğrettiklerini ufak ufak da olsa sizinle paylaşmak istiyorum çünkü sustuğum zamanlarda bile, bir şeyler hep içimde birikiyordu.
belki bu kez yazmak, yine en çok kendime iyi gelir. ama kim bilir, belki bana iyi gelirken size de biraz ilham verir.
belki de bu sefer, kelimeler bizi yeniden bulur.
hayatım boyunca hep garantici oldum. attığım her adımın sağlam olmasına özen gösterdim. önümü göremediğim o karanlık yollarda, hep bir ışık bekledim… bekledim ki, emin olayım. yanılmayayım. düşmeyeyim.
ama bir gün, o karanlığa istemeden de olsa daldım. ve çıkmak sandığımdan çok daha zordu. yine de o karanlığın içinde çok şey öğrendim.
anladım ki, başarmak için bazen tökezlemek gerek. düşmek, yönünü kaybetmek, yanılmak… bunların hepsi aslında hayatın en güzel öğretmenleri.
eğer bu hataları bahane değil de birer ders olarak görebilirsen, her şey, gerçekten aydınlanıyor.
yeter ki kendine inan. yeter ki sürece güven. çünkü bazen ışık, yolun sonunda değil tam da düştüğün yerde doğuyor.
hayatın anlam kazanması, bir şeylerin yoluna girmesi için birçok şeyi bırakmak gerekebiliyor. seni geriye çeken, tutunup bırakamadığın ne varsa bırak. elbet daha iyisi seni bulacak. ya da daha iyisini sen bulacaksın.
عسى أن يحقق الله لكم ما تتمنون ، ويجبر خواطركم بواسع فضله ، ويبدل صبركم فرحاً لا يخطر ببالكم
"allah size dilediklerinizi nasip etsin, gönüllerinizi geniş lütfuyla ferahlatsın ve sabrınızı, aklınıza bile gelmeyecek bir sevinçle değiştirsin."
hayatımın bazı dönemlerinde istemeden de olsa insanları ittiğimin, kendimden uzaklaştırdığımın farkındayım. ama buna rağmen yanımda kalanların cidden bana değer verip, beni koşulsuz, şartsız seven insanlar olduğunu çok iyi anlıyorum. çok sevdiklerini söylemelerine rağmen uzaklaşıp gidenlerin de boş insanlar olduğunu çok iyi biliyorum. o yüzden hayatımda senelerdir var olan herkese daha fazla bağlı kalıyor ve değer veriyorum. onlara ayrıca çok teşekkür ediyorum. bu insanlarla uzun süre iletişim kurmasak da, iletişim kurduğum an bıraktığım gibi buluyorum. çünkü gerçek samimiyet zamanla, mesafeyle ya da herhangi bir şeyle yok olup gidecek bir değer değil. ama sahte olan her şey en ufak bir terslikte yok olup gidiyor.
iyi bir insan incindiğinde öfkesi ağır olur.
güzel şeyler birdenbire oluyor.
kafamda sürekli dönüp duran aynı düşünceler.
sevgi ve nefret aynı madalyonun iki yüzüdür diyor freud
hak verilmesi de değil, evet buna kırılmış olabilirsin denmesi bu kadar mı zor ya duygularının görülmesi bu kadar mı zor
sizi anlamayan bir insana aldığı nefesi dahi anlatamazsınız.
bazen bir anın değerini bir anıya dönüşene kadar asla bilemeyiz.
9 yıldır süren home office çalışma maceram bugün itibariyle bitti. şimdi daha heyecanlı bir macera başlıyor.
insan hayatında bir alttan alma dönemi, bir de hak ettiğini verme dönemi vardır. birçok insan sabreden ve susanı korkak zannettiği için, karşısındaki insanın sınırlarını zorlar da zorlar.
acıyla ve haksızlıkla olgunlaşan insan, kaybetme korkularını yitirir. fedakarlık döneminden, herkese hak ettiği değeri verme dönemine geçer. ölçüyü hayatına rehber kılar. kimine duvarlar örer, kimine köprüler kurar. sadece huzur arar. eskisi kadar olur olmaz her şeyi affetmez. gerekirse acımadan limanlarını yakar. ne kimin hakkında ne dediğinden, ne de yalnızlıktan korkar. o artık sadece önüne bakar.
be grateful for your life, because somewhere in the world there's someone dreaming of that life.