Can'in Dogum Hikayesi
12 Haziran 2017 Pazartesi, hamileligimin 39+6. gününde, nisanimin geldigini farkettim. Tatilde olan doktorumu aradim, dogumun bugun de baslayabilecegini 1 hafta sonra da olabilecegini söyledi. Ertesi sabah, 13 Haziran tam da 40. haftamizin doldugu gün, hastanede baska bir doktora kontrole gidecegim icin rahattim. Yine uzun uzun yürüdüm, pilates topunda zipladim, kavusma animizin hayalini kurdum... Kontrole gittigimde 3-3.5 cm acilmam oldugunu ogrendim, ultrason olcumlerine gore bebek 3.800 gram civarindaydi. Doktor muayene sirasinda bir kemik cikintisinin dogumu zorlastirabilecegini, ama genelde bu durumun normal doguma engel olmadigini soyledi (boyle bir seyden kendi doktorum hic bahsetmedigi icin ciddiye almadim). NST'de önemli sancilar gorunmuyordu. Günüm dolmustu, acilmam vardi, bebegimin suyu kalp atislari gayet iyiydi, ertesi gun kendi doktorum geliyordu... En az 1 gün daha bekleriz diyerek Izmit'e kahvaltiya gittik. Ve sancilarim basladi! Çok mutluydum, hersey ne kadar da dogal akisinda ilerliyordu... Sancilarim iyice siklasana kadar bekleyip sonra hastaneye gitmeyi planlamistim. Eve döndük, aksama kadar düzenli gelen, çok siddetli regl agrisindan farkli olmayan sancilarimi karsiladim. Aksam yemeginden sonra geceyi bu sekilde gecirmem imkansiz hale geldi, sancilar cok siddetliydi. Hep soyledikleri gibi sanci aralarinda sanki hicbirsey yokmus gibi gulup konusuyor, sanci geldiginde beni en çok rahatlatacak pozisyon neyse onu aliyordum. Acilden hastaneye giris yaptik, nöbetci ebe muayene etti ve dogumun bu gece olacagini soyledi. Ama zaman vardi, hastanede beklemektense sancilarim 5 dakikada 1'e dusene kadar hastaneye yakin mesafede zaman gecirebilecegimi soyledi. Semra ablamlara gittik, artik sancilarim ciddi boyutlardaydi. Canim sevgilim her an yanimdaydi, süre tutuyor, bana destek veriyordu. Gece 23.00 civarinda artik sancilarim 5 dakikada 1'e dusmus son derece siddetli gelir olmustu. Hastaneye giris yaptik, ebe tekrar muayene etti ve o sirada suyum geldi. Odama yerlestim, sevgilimle basbasaydik. Annem, babam, Semra ablam ve kayinvalidem yan odada bizi bekliyordu. Sancilar o kadar yogundu ki beni bu sekilde gorup uzulmelerini, ayni zamanda konsantrasyonumu bozmayi hic istemiyordum. Ebe ilik bir dus alabilecegimi soyledi. Uzun bir sure suyun altinda kaldim. Sonra tekrar kontrol etti ve dogumhaneye indik. O andan itibaren bambaska bir boyuttaydim. Zordu gercekten cok zordu ama kendimdeki bu gucu kesfettigim icin de cok mutluydum. Az kalmisti, en gec sabaha karsi bebegimize kavusacaktik. Dogumhanede sevgilim ve Semra ablam hep yanimdaydi. Artik yorulmustum, her ihtimale karsi epidural istemedim, sezaryen olmak zorunda kalirsam spinal anestezi sansim olsun bebegimi dogdugu an gorebileyim istiyordum. Dogum zor ilerliyordu, ebe bitkisel bir jel sürdü ve cok kisa bir surede acilmam 4 cm'den 7 cm'e cikti... Ebe o gun beni kontrol eden doktora haber verdi, ancak bir sorun vardi... bebegimin basini atlatmasi gereken bir yer vardi ki orada tikanip kaldik... Ikinma hissim hic olmadigi halde, 1.5 saat kadar ikindim, olmuyordu sanki bebegim orada sikismisti... Doktorum daha fazla zorlamayi dogru bulmadigini, sezaryene almak istedigini soyledi. Gucum kalmamisti, cok yorulmustum ve her ne sekilde olursa olsun saglikla hasarsiz bi sekilde bebegime kavusmak istiyordum. Ameliyathane hazirlandi, artik orada tek basindaydim. Sanirim en zor tarafi buydu... o kadar saat elimden tutan canim sevgilim yolun sonunda beni ameliyathane kapisinda beklemek zorunda kaldi. Spinal anestezi yapildi ve sancilarim gitti, belimden asagisini hissetmiyordum. Cok kisa surede bebegimin aglama sesini duydum, ebem yanima getirdi. Saat 05.24'te 4 kilo dogdu Can oglum. Onu gordugum an o kadar heyecanlandim ki carpintim oldu, kalbim yerinden cikacak gibiydi... Doktorum cok yoruldugumu biraz dinlenmemi istedigini soyledi. Hafif bir sakinlestirici vermisler. Uyandigimda ameliyathane ekibi toparlaniyordu, gözlerim bulanikti. Bebegim beni babasiyla disarida bekliyordu. Odamiza gectik, bebegimi gogsume alir almaz butun yorgunlugum cektigim acilar gecti bitti.. Sütüm hemen geldi, bebegim cok guzel emiyordu. Meger bebegim basini ters sokmus dogum kanalina ve bir turlu duzeltememis, en dogrusu zorlamadan sezaryen ile alinmasi olmus. Ebe ve doktorum hem suni sancisiz ve epiduralsin normal dogum hem de sezaryen dogum yaptigimi soyleyip beni tebrik ettiler. Bebegim normal dogmus gibiydi, sutum gelmisti, anne bebek baglanmasi hemen gerceklesmisti, cok ama cok mutluydum... Tek problem sezaryen dikislerim dolayisiyla bir kac gun rahat hareket edemeyecek olmamdi ki buna kendimi hic hazirlamamistim. Yine de sezaryenden korktugum kadar kotu olmadi, hemen ayaklandim biraz da tezcanliligim ve yeni anne olmanin verdigi heyand ecan sayesinde :) Can hem kilosu hem de basini yerlestirme seklinden dolayi normal dogum ile dunyaya gelemedi, ama basindan sonuna kadar benim icin ve sevgilim icin essiz bir tecrubeydi. Her seye ragmen normal dogum diyorum, hayatta guzel olan ne var ki kolay olan! Biraz aci biraz gozyasi ve ardindan gelen sonsuz saf bir mutluluk!