@elefteria - Tumblr Blog

Gölgemi dansa kaldırdım. bugün özgürdüm. yarınımı bilmiyorum

Miktarını hesap edemediğim şu ruhumun şu sıska bedenime sığınışını henüz anlamış değilim

Yeri apayrı olanlardan

Karanlığın içinden yankılanan ruhlar yazmış eski zamanların destanını,

Ayık kafayla söylemeye cesaret edilemeyen şarkılarla doluymuş.

Beton direklerin olmadığı bir dünyada, dönüş dualarıyla dolup taşmış,

Titrek ellerin gönderdiği telgraflar, umut taşırmış.

Bedenler güçlenmek için koyunların peşine düşmüş,

Sabahın beşinde başlayan mesailer, akşam altıya kadar sürmüş,

Ocaklarda pişen bulgur ekmekleri, hayatın temel taşı olmuş,

İnancın gücüne inanmakmış mesele, söyledikleri gibi.

Etin yokluğunda varoluşun izleri,

Kemiklerle sarılı inanç dolu kalpler,

İki kişilik odalarda sabahlara kadar kalmışlar,

Gıcırdayan yay seslerinden uyku tutmamış gözleri.

Öğretmek zorunda oldukları şarkıları unutan birkaç kişi,

Parça parça kaybetmişler hatıralarını,

Hatırlanacak bir şey kalmamış,

Sönmüş parıldayan gözleri, üşümüşler.

Bir kızla karşılaşmışlar kibrit satan, tanrının doğduğu gün,

Yüzleri kızarmamış, kış saati uygulaması olmadığından,

Elleri bu kez titrememiş,

Ulu olmanın cezası yokmuş, nefes alamazlarmış.

Nefilimler gibi dev çocuklar doğurmuş insanlar,

Cennetin devasa başlarıyla dolmuş,

Bedenler kara iplikler gibi kurumuş,

Gökte yankılanan müzikler kesilmiş.

Gecesi olmayan günlerin sabahında,

Küçük çocukların masal dinleyemediği zamanlar,

Kaybolmuşlar, susmuşlar,

Yitirdikleri umutları yetmezmişmişmiş

Her zerreme milim milim işliyorum seni

Ben bir senfoni, pek çok şeyin içindeki kırılmış ışık. Yapraklar gibi düşüyorum ve yok oluyorum , en kanlı yerlerimden büyüyorum

Buffalo `66 (1998)

İçime yuva yapan ağırlığın ne adını biliyorum ne yerini ne de ne olduğunu