Fazlasıyla siyasete gömülü ve endeksli yaşıyoruz. Siyasi kavgayı varlığımızın en önemli rüknü haline getirmek, hayatın ruhumuzda açtığı yaralara merhem olup bizi iyileştirmeyecektir. Aksine taraflaşmaya ve kamplaşmaya istemeyerek de olsa kapı aralayacak bu kutuplaşma beraberinde saldırganlığı, düşmanlığı ve nihayetinde de yok etme arzusunu getirerek bizi güzel olandan adım adım uzaklaştıracaktır.
Partilere yahut parti liderlerine iman etmek için dünyaya gelmedik. Allah şahittir, bunu birçok defa dile getiren, geçiciliğini ve acziyetini hatırlatan liderler de var, şükür. Fakat her ne hikmetse bu sözleri arzu ettiğimiz karşılığı bulup insanlara bir gün ölecekleri gerçeğini hatırlatmıyor.
Siyaseti iyi bir dünya düzeni kurmak için araç olarak kullanmak yerine, siyasi parti ideolojilerini bizatihi iyi bir dünyanın kendisi zannedebiliyoruz. Bu rüyadan uyanıp ortak bir zeminde buluşamadıkça kavgalarımız ve kırgınlıklarımız da kalplerimizi oymaya devam edecektir.
Kim olduğumuzun unutturulmaya çalışıldığı bu naylon dünya düzeninde kudretli ve mübarek bir toprak parçasına sahip olduğumuzu, sadece yaşayanlarımızla değil aynı zamanda ölülerimizle beraber de bir millet olduğumuzu akıldan çıkartmadan söyleyelim: Türkiye Cumhuriyeti tahayyül ettiğimiz ölçülerden ve anlamlardan daha büyük bir devlettir. Bugüne kadar binlerce badire atlatmış, binlerce hainlikle baş başa kalmış ve netice itibariyle sancağını bir gün bile yere düşürmemiş bu aziz devlet, bu günden sonra da birlik ve beraberlik içinde yaşamaya devam edecektir. Yapılacak bu referandum ne ilk ne de sondur, bunu bir hayatta kalma mücadelesi olarak görmek, büyük bir harp olarak milletimizin önüne sürmenin düşmanlıktan başka getireceği bir şey yoktur.
Milleti bir arada tutan şey, o milletin anlamlar dünyasının bir arada oluşudur. Bu anlamlar dünyasını; sağ-sol, Sünni-Alevi, Türk-Kürt, laik-dindar gibi kategorilere ayırıp sinir uçlarımızı kaşıyarak anlamlar dünyamızı yıllardır baltalamaya ve bizleri güçlü dalları budanmış bir ağaca çevirmek istiyorlar. Tekrarlamakta fayda var: Başaramadılar ve başaramayacaklar! 15 Temmuz gecesi Taksim Meydanı'nda FETÖ'cü teröristlere karşı sarhoş haliyle saatlerce karşı duran, bayrak sallayan ve referandumda hayır oyu kullanacak Beyoğlu'nun delikanlıları da, Boğaziçi Köprüsü'nde 66 yaşında protez bacağıyla FETÖ'cü hainlerin mermilerine karşı sarığıyla, koltuk değnekleriyle koşan yoluna kurban olduğum Hacı Akkaya da bu vatanın öz be öz evladıdır. Bizler aynı evin aynı yurdun çocuklarıyız; kimimiz haylaz, kimimiz dağınık, kimimiz dindar, kimimiz çalışkan, kimimiz kumarbaz, kimimiz âlim, kimimiz zalim… Ama biz bu eve aitiz; günahlarımızla, sevaplarımızla, hatalarımızla, kusurlarımızla. Yeri gelecek kavga edeceğiz, kalp kıracağız, öğüt vereceğiz, günah işleyeceğiz, birbirimiz için dua edeceğiz ama asla evimizi, yuvamızı, milletimizi terk etmeyeceğiz, bizi bir arada tutan ‘Büyük Türkiye’ rüyasından asla uyanmayacağız, vazgeçmeyeceğiz. Ne ‘evet'te ne de 'hayır'da….
tangentwithtanner
prguitarman
