İnsanlık, düzgün bir şekilde akıl yürütmeye başlayabildiği zamandan bu yana hayatı anlamlandırmaya çalışmıştır. Bunu yaparken de kendisine bir hedef belirleyerek o hedefe ulaşmanın ya da ulaşmaya çalışmanın asıl hayatı anlamlandıran şey olduğunu düşünürler. Dolayısıyla kişi, hayatının anlamını da kendisi belirlemiş olur. Bu hedef gerek üst insan olsun gerek gerçeği keşfetmek olsun fark etmez fakat yine de bu seçenekler birisi tarafından seçilmiştir. Oysa genel anlamda “hayatın anlamı” olarak düşündüğümüzde herhangi birisinin seçimi (bu birisinin filozof ya da bilim adamı olması bir şeyi değiştirmez) nesnel olarak düşünülemez. Herkesçe hissedilebilen ortak bir durum olmak zorundadır. Artık herkesin dilinde olan “Hayatın anlamı sence ne?” sorusuna kendimce bir cevap vermek istiyorum.
İnsan ilk kez kendini fark etmeye başladığından beri bir istek sahibi olur. Bu istek kimi zaman birden fazla olabilir veya sonradan farklı şeylere dönüşebilir fakat hiçbir zaman yitip gitmez. Kişinin diline, ırkına ya da değerlerine göre bu istek her geçen gün değişir. Her gün sadece gitar çalmak isteyen birisi bile bir süre sonra farklı bir şarkı çalmak isteyecek ve notaları değiştirecektir. Dolayısıyla dönüşümün büyük olmasına gerek yoktur. Herhangi bir şey istemeden hayatını geçiren birisi var mıdır? Böyle birisi olsa bile büyük ihtimalle aklen sağlıklı durumda olamaz.
İşte hayatın anlamı da budur. Bir kez olsun etrafa bakıldığında da anlaşılacaktır ki kendi istekleri uğruna çalışmayan kimse yoktur. Dünyanın en büyük putu olan parayı kazanmak için onlarca kötü iş yapılmasının nedeni de bu ruhun açlığını doyurmaya çalışmaktır. Yeterli miktarda para sahibi olunduğunda da değişen açlığı doldurmak daha da kolaylaşıyor. İnsanın temel ihtiyacı dışında gelecek olan ilk şey de yine bu ruhtan kaynaklı istektir.
Buradan da varabiliriz ki insan aslında bencil bir varlıktır. Sadece kendi içindeki ruhun açlığını doyurmaya çalışan ve iyilik ya da kötülük kavramını bu doyurma biçimini masumlaştırmak için kullanan bir yalancıdır. Hatta çoğu zaman iyilik peşinde olan bir kişi zamanla kendinin masumluğuna o kadar inanmaktadır ki küçük bencilliklere göz yummaktadır. İnsanın temel ihtiyaçlarının karşılanmasını sağlayan çok küçük bir kısım için göz yumulabilir. Örnek olarak iştah verilebilir. Bu temel düzeyin dışındaki her istek ise (isteğe göre değişir) bencillik barındırmaktadır. Özgürlük ve adalet gibi kavramlar da açlığı doyurmak için bir sınır çizmektedir. Özgürlük ile herkes başkasını engellemeden kendi istediğini yapabilir, adalet de sınırı geçenler için ceza verir.
Bir kimsenin ruhunda açlık barınmaması söz konusu değildir ve bu açlık doğal olarak ortaya çıkar. Nesnel olarak cevaplanması gereken “Hayatın anlamı nedir?” sorusunun da cevabı “Her daim aç olan ruhu doyurmaktır.” olacaktır. Bu cevap her ne kadar bencillik barındırsa da yerinde bir cevaptır çünkü kendi iyiliği için olmayan bir şeyi isteyemez. Yaptığı her iyilik bile en ufak boyutta bencillik barındırmaktadır. Bu durum gözle görülemez fakat ortadadır.
andulkaphoto
amandla
ellievsbear
gamechangershow
s-u-f-j-a-n-s-t-e-v-e-n-s
romaincrisis
blakekathryn
