ellusionia @ellusionia - Tumblr Blog

12 Mayıs 2019

İçim titreye titreye üşüyorum ama aslında soğuk değil.

Yaşadığım yoksunluğu tarif etmek için çaba harcamak istemiyorum. Tüm çaba hevesimi nerede kaybettiğim hakkında zerre fikrim yok.

Özeniyorum. Çok özeniyorum. Bir aşık oluşa, bir feda edişe, bir çabaya, bir çırpınışa özeniyorum. Sevdaya özeniyorum. Benim olmayan bir sevdayı izleyip şaşırıyorum.

Kalbimin hasta olduğunu fark ediyorum. Tedavi olması için çok geç kalınmış bir hastalığa tutulduğunu anlıyorum. Elimden bir şey geliyor mu bilmiyorum, ama gelmeyeceğini de önkabul olarak cebime koyuyorum sanki.

Üzgünüm.

24 Mayıs 2015

Uzun zaman sonra ilk kez seninle aynı kıtada nefes alıyoruz. Uzun zaman sonra aynı gökyüzüne baktığımızı yeniden hissediyorum. Yollarda beraber dinlediğimiz şarkıları dinliyor, bir an bile sorun yaşanmayan bir aşkın nasıl mazide kalabildiğini düşünüp duruyorum. Ama galiba aşk hiç eskimiyor. Yaşanan her an, üzerinden ne kadar zaman geçerse geçsin, hep canlı kalabiliyor. Afrika'nın ortasında, Nil'in başladığı yerde, Afrika'yı ve Nil'i bana sevdiren, nehrin diğer ucundaki adamı düşünüyorum.

En çok yolculuklarda düşünüyorum seni. En çok yolculuklarda dinliyorum kalbimin sesini. Burnun aksa saatlerce ağlıyorum bünyen zayıf düştü ve hasta oldun diye. Kalbin kırılacak diye ödüm kopuyor. Evet, hala. Ve sen, hala yaşamına tek kişilik devam ediyorsun. Başkasını seveceksin bir gün, bunu biliyorum. Yerimin hiç değişmeyeceğini söylesen de bir gün değişecek. Bir gün tek kişilik oyuncak tahtım yerle bir olacak ve kalbinde başkasına güzel ve gerçek bir taht inşa edeceksin. O zaman senelerdir içimde yaşayan bu aşk ve acı beni tekrar öldürecek. Aşk üzerine çok şey söylenir, çok fazla aşk hikayesi yazılır. Ama kimse aşkı bölük pörçük yaşayanların hikayesini yazmaz. Kimse bizim hikayemizi yazmayacak, kimse okumayacak. Benden başka.

Hayatının daha saydam, daha yalın, daha sorusuz ve cevapsız olmasını istedikçe her şey daha manasız ve üzücü hale gelebiliyor.

İstediğim gibi olmayınca, elimden de bir şey gelmiyorsa, senelerdir yaptığım tek şey var: bu süreci olabildiğince kendimle baş başa kalmadan bitirmek. Daha çok oku. Daha çok gez. Daha çok dinle. Ama daha az kafa yor, daha az sorgula.

Oturdum, ağladım.

Bir şeye değil, birçok şeye.

Başkalarının böylesi aşkları yaşayabildiğini görünce sevinçten ağladım. Olmayacak düşlerin peşinde değildim çünkü.

Seni düşündüm, hiç konuşamadıklarımı düşündüm. Buna ağladım.

Hayat çok kısaydı, senle geçen vakit çok daha kısa, hislerim sonsuzdu, sen sağırdın, dört duvar dardı, ben lâldim. Ağladım.

Sen yanımdayken uyuyamıyordum korkudan. Kalbimin atışını duyup uykun bölünecek diye korkumdan kalbim dursun istedim, hıçkırığımı duyma istedim, biriktirdiklerimi şimdi ağladım.

Her "Görüşürüz" deyişinde ya bir daha göremezsem diye korktum, gitme diye arkandan bağıra bağıra ağlayamadım, o an özlemeye başladım, özlemim sığmadı evime, ağladım.

Seni sığdıramadım içime, kalbim acıdı, her gün daha çok acıdı, acımdan ağladım.

Gözlerinde endişe gördüm, dermanın olamıyor oluşuma ağladım.

Bazen bir bebeğin kare boşluğa zorla sokmaya çalıştığı üçgen prizma oyuncak gibiyim. Evrene uymuyorum ama inatla uyumlu olmaya çalışıyorum.

Öyle depresif oluyor bazen insan, çok özlediğiyle bile konuşası gelmiyor. Zaten konuşsa daha çok özleyecek.

Ortalığı dağınık bırakıp giden çocuklar gibisin. Girdiğin kalbi darmadağın edip arkana bile bakmadan gidiyorsun.

Biliyorum ki hafzalanın almadığı şey nasıl bu kadar çok sevdiğim değil, varoluşuna dahi nasıl hayran olduğum.

'Yokluğunun varlığı' ile de yaşıyor elbet insan.

Bugünkü kalbim sendeki toyluğumu da bağışlayamıyor.

Onu ilk gördüğün anda, neler yaşayacağınızı bilebilmek mi aşk?

Kalbime sigara basılmış gibi. Geçmeyen bir yanık izi var.

Senin yerin, benim solum; gidişin de sonum olmuş.

Zaman dediğimiz şey, yitirilen masumiyetmiş. Tecrübe ise acı.

Çok rahatsızım. Olan bitenden. Olmayan ve bitemeyenden. Süregelenden. Sürüklenenden. Rahatsızım. Huzursuzum.

Trending Blogs

Recently Viewed Blogs

ellusionia