May point naman sa buhay ng tao na halos lahat ng bagay kekwestunin mo eh. Or i ooverthink mo. Siguro lang, sa iba sumusobra, kasi hindi na ko nagooverthink lately pero eto nanaman ako, nakakafuck up talaga ng andar pag nagiisip. I mean, ako naman talaga yung tao na normal nalang na kung ano ano yung iniisip, random na bagay, mga nababasa sa tabi tabi, itsura ng ibang tao, kilos nila. 4 na bagay lang naman yung sobrang nakakaapekto sa andar ng pagiisip ko. Pamilya Pagibig Kaibigan at Sarili ko. Una sa pamilya, nagsisimula nanaman akong kwestunin kung ano ba tong trip na binibigay samin, ok naman tatay ko eh, biglang nagkasakit. Ayoko talaga nakikitang nahihirapan siya, to the point na kung ano ano ng naiisip ko. Isa din kasing pasaway yun eh, nagpapaalam na, eh buhay pa naman siya, pero di ko padin matatanggal sa isip ko yun. Everytime nakikita ko siya nahihirapan, or naririnig na umuubo habang ako nakahiga, hindi makatulog. Tas maaalala mo pa gano ko kawalanghiyang anak, na palagi nilang sinasabihan ng walang silbi, alam ko naman talagang wala kong silbi dito sa bahay. Ok lang naman. Alam ko naman bat nila nasasabi yun. Nagiging bastos nga talaga siguro ko minsan, kasi hindi ko nadin maramdaman na anak nila ko, maliban sa tatay ko. Ewan ko nalang sa nanay ko na ginigising ako sa mga salitang "BUMANGON KA NA, WALA KANG SILBI." Tas pag si manang gigising sakin "Joma, bangon ka na, may pasok ka pa. May agahan ka na sa lamesa." Mas malambing pa si manang. Kaya di ko din masisi sarili ko kung bakit ang gaspang ng ugali ko sa nanay at kapatid ko. Blah blah. Pangalawa, pagibig, masaya naman ako, minsan, palagi. May punto nalang siguro na tatanungin mo yung sarili mo kung masaya ka pa. Oo naman sagot ko palagi pero natatanong ko padin, ewan ko bakit. Ayoko lang naman yung moodswitch kasi nakakapagisip ako ng mga kung ano anong bagay. Mahal ko siya, oo, sobra, pero minsan gusto ko palagi kaming masaya, tas biglang ayun. Moodswitch, tas kung ano ano nanaman maiisip ko. Kung tama pa ba ginagawa ko, may nagawa ba ko, masaya pa ba siya? At kung ano ano pa. Di din naman maiiwasan magtanong ng magtanong or maparanoid sa ganitong relasyon. Pangatlo, sa mga kaibigan, madalang naman to na problemahin ko, kasi kahit anong gawin ko, kung masaktan man ako, alam ko kanino ko tatakbo, siguro kahit walang contact at minsan nalang magkita, ok padin kami, alam ko kung sino totoo, mga bilang lang sa mga daliri ko, paa't kamay. Pero kahit na onti alam ko sinong totoo. :) Kahit mukhang B.I. yung iba, or gago, or kung ano pa, kilala ko yung totoo. Ewan ko. May mga ilang taong pumapasok sa isip ko. Pero iilan lang sila. Makakasigurado ba ko na kapag nagkatrabaho na kami at naging busy lalo, andyan padin sila? Pangapat, sarili ko. Eto lang naman talaga may kasalanan sa lahat ng pagiisip at kabadtripan na naranasan, nararanasan at mararanasan. Yung isip ko kasi parang may sariling utak na tipong nagiisip siya kusa tas hindi ko mapigilan. Minsan nga mas gugustuhin ko nalang, tumakbo ng tumakbo. Or wag tumambay sa bahay. Wala na nga kong pake kung di sila naniniwala sa pupuntahan ko. Bahala sila basta ayoko sa bahay. Kung may choice lang ako, aalis ako dito sa bahay, tas isasama ko yung pusa ko, kasi kami naman dalawa yung palaging pinapagalitan sa bahay. HAHAHA. Naiisip ko din minsan na umamin na, para di ko na sila kailangan tawanan pag sinasabi nila or tinatanong kung "Tibo" ba ko or kung may "Boyfriend" or may "Nanliligaw" ba sakin or ako ba yung nanliligawa tas isasagot ko "HAHA wala po eh" Gusto ko silang murahin at sabihin "Tang ina, may girlfriend ako, and masaya ko. Pwede bang tanggapin niyo nalang ako. At maging masaya kayo kasi masaya naman ako." Pero syempre di ko masabi at di ako makaamin. Kasi baka mamaya umamin ako tas bigla kaming maghiwalay? Oo pumapasok sa isip ko yan na baka nga magbreak kami, siya nadin naman nagsabi eh. Ayoko isipin, di ko iniisip pero sinabi niya eh. So pumapasok sa isip niya, at pumasok nadin sa isip ko. So ayun na nga. Nagtake risk na ko dati, pero bakit eto, yung pagamin ko, hindi ko magawa. Hindi ko kaya magtakerisk. Ewan. Di ko na nga alam minsan kung ako pa ba to eh. Buti may tumblr akong napagkekwentuhan ng walang kwentang mga laman ng isip ko. Ang mahal kasi nung journal na gusto ko sa nbs, 1299. -__- So ayun. Nvm.
turnnoffyourmind
blakekathryn
prguitarman
snowghoul
romaincrisis
stormborns