[iceridekibiri]

Müthiş bir uyumdu bizimkisi,

Sen yürürdün insanlar içinde.

Ben sıyrılırdım insanlar arasından.

Vardığımız sözsüz anlaşmanın tek şahidiydi gözlerimiz.

Neyi büyüttüysek onu sunduk aşkımıza

Birbirimize yollar eskittik deli adım.

Bütün taşıtlar bilirdi adresini

Seni bulurdum açılan kapılarda.

Müthiş bir anlaşmaydı bu şüphesiz

Savrulurduk günün içinde.

Görenlerin gözünde tektik.

Kalabalığın ritminde yürürken

Yalnız ikimizin adımları tutardı

Gölgemiz bile tekrar ederdi birbirini.

İvecen çarpardı saatimiz

Beklerdik zamanın kıvrak elini.

Bilirdik ışıkları çekilince göğün, dağılacak kalabalık,

Bize kalacak cadde, seni kolladığım sokak

Taşına uladığım anıt, ruhuna buladığım şehvet.

Ve nihayet anlam bulacak kesişmek.

Müthiş bir anlaşmaydı bu şüphesiz

Sevişirdik uyum içinde.

Yangına saldığımız gövdemiz

Her çalgıda tangoya dururdu.

Kan ter içinde sunardık gösterimizi.

Ateş yakardı göğsün

Hep kırmızıydı elbisen.

Mum benden bilirdi erimesini

Kirpiğinin kardeşiydi omzun

Senden bilirdim.

Müthiş bir anlaşmaydı bu şüphesiz

Attığımız her zar yek gelirdi.

Söz (Şiir): Ercan Çiftci

Mecruh / Şüphesiz

[iceridekibiri]

Sen menekşesin

rengini seçe seçe iliştirmişsin ruhuna.

Üstelik yaşama erken bakmışsın.

Özün akarken bıçkın limona kırılır dalım.

Tutar ince belinden sererim yere.

Bil bakalım, endişeni mi seni mi?

Biz seninle yediveren günler biliriz.

Bu yüzden fazlasında delilerimiz.

Delilerimiz deniz diyor

Delilerimiz kefilimiz.

Sokağa bırakıp telaşı

Göğe çizgi çeken dudaklarımızla

Çoğalttığımız sesler delilerimiz.

Öyle bir yerdeki senin kuytun

Sözümü biliyorsun…

SÖZ (ŞİİR): ERCAN ÇİFTCİ

MECRUH / SÖZ

[iceridekibiri]

Güzel, kendini geceye saklar.

Gece, hançerini güzele.

Yitip gider kokusu çiçeğin.

Zaman oluklardan sızar

Geçer vadesi, cemresi düşenin.

Misal,

Bir balık sudan çıkıp, göğü atlar

Son kanadını hep toprağa çırpar kuş.

Yokuş bulabilir insan düzlükte

Okunabilir gözlerden de yok oluş.

"Tüm yenilgiler asildir

Tüm dönüşler yenilgi!"

Kını deşer gece, varsa soracağı.

Güzeli örseler yaz, varsa alacağı.

Ne kabul ne inkâr, insan hep olacağı.

Misal

Yaranın darasını düş, onca literatür tara

İstese saklardı hançerini gece, güzelden.

Güzel, saklardı kendini geceden.

İnsan diyorum hep olacağı.

Güzel, geceye sundu

Gece, aldı bildiğini güzelden.

Söz (Şiir): Ercan Çiftci

Mecruh / Çarpışma

[iceridekibiri]

Artık özgür bırakıyorum seni Söyle düşüncen de özgür bıraksın beni. İkimiz de kırıldık Gördük ikimiz de Benim ağacım kurumaya büyümüş Senin çiçeğin solmaya. Bilir misin Kaç yokuştur Ankara? Bahçesizevleri koşmazsak Ciğer tutunur mu Kuğulu’ya? İnkâr edebilir misin Denk gelişimizin şiirini? Sancılı olsa da anakara Yara bere açsa da yaşananlar Anıtlarda yankılanan sesimizi Tekrar edebilir misin? SÖZ (ŞİİR): ERCAN ÇİFTCİ MECRUH / ANAKARA

[iceridekibiri]

Ilık bir esinti var kıyıda Hayli durgun deniz Kalmadı gelgitlerimiz Yükünü beklemiş gemi Biz gelmemişiz. Fevkaladeydi o kasırga O manzara muazzamdı Kusur, bizde anlamdı. Mümkün gecelerde Uykuya dalıp Çok ayıp etmişiz. Şimdi Demir tutmaz kumlardır aşkımız. SÖZ (ŞİİR): ERCAN ÇİFTCİ MECRUH / SALPA

[iceridekibiri]

Sen büyülü oyuncu bak ne güzelsin sahnede Ama inince, birden dönüyorsun mesleğe Ne fesatsın ne garip! Nedir eksiğin, kimdir düşmanın Asla varamıyorsun doruğa Bir işgüzarsın, bir garip. Yalanları seversin, sonsuzdur saygın Bir güruh içinde görünüyorsun pek aydın Ve yok, bulamıyorsun bir tutamak olsun Kalan yalnız kibir, ama o bile yakışmıyor sana, bil. Tanıdın beni küskün falanca Belki de derhal Freud amca Bir de merhaba! Bak şu yalan sensin Şu zaafın, şu kusurun Ve saklandığın hünerin Zil beklersin ovulmaya İlk salya sonra anla… Ama istemem oyna, Okuduğun her şey sensin Yine de oku iki kitap fazla Sakın başka anlatma kulaklara Bir bilgesin bin dilde, ama yine de yalnız benimki uyuz oluyor sana. Lady ya da Macbeth, olur olmaz gurur yapma Kanı duruyor daha ellerinin Sürün ne de olsa bu senin merhemin Yine bendedir kamburunu gösterecek ayna Benziyorsun az biraz dost mayasına. Ne heybetlisin sahnede ne hoş Alkışın yetişecek imdadına, korkma coş Ama inince sahneden, dönüyorsun mesleğe Çok fesatsın, çok garip!   SÖZ (ŞİİR): ERCAN ÇİFTCİ MECRUH / İTALYAN ALIYORUZ ARKADAŞLAR!

[iceridekibiri]

Olamadığım kitaplara düşmanım.

[iceridekibiri]

Biraz susarsa zihnim, anlayacağım olanı biteni.

Belki de kandıracağım, belli mi?

[iceridekibiri]

Bir şeye ihtiyacım vardı..

Zamana mı insana mı yoksa kendime mi? Ya da kitaplardan seçip inanmaya mı cümlelere? Unutmaya mı cümleleri en sevdiğim ağızlardan kulağıma bırakılan.

[iceridekibiri]

Tüm heceler yer değiştirdi şimdi, anlamlar yeni duygulara ulaşacak ve uzaklaşacak en yalın haliyle kendimden. Bir dalgınlık hali, bir topal, bir düş delisi, ben.. uzak mutluluğa koşan.

Ne de olsa dalgın gece...

[iceridekibiri]

Her şey fulu, nesneler anlamını yitirdi, biriken her şey kirli ve eski hissettiriyor.  Ruh.. evet, gözü gören tek kudretli..

[iceridekibiri]

Bakıyorsun, hayatın tüm güzel anlarında yanında hep o acı. Anın güzelliğini yok eden, çevreyi alaşağı eden muallak bir hal.. Ben bu hali sevemedim.

[iceridekibiri]

Ortamdaki varlığını kaybetmemek için hissetmediği sevmediği şeylere zaman ayıran insanlardan olmadım mesela. Oturdum ve sıkıldım. Olağanın akışıyla delirttim kendimi.

[iceridekibiri]

Hissizleştim. Bu beni ne yapar?

[iceridekibiri]

“Böyle olması gerekiyormuş.” kadar acı bir teselli cümlesi yok. Hele ki insan bunu kendi kendine söyleyince daha bi acı oluyor.

[iceridekibiri]

Ben çok defa kırılmıştım zaten, olurdu arada öyle, sonra geçerdi, geçmezse geçmiş gibi yapardım.

[iceridekibiri]

Mutsuz bir bilinç, gövdeyi eskitiyor.