Ailecek en sevdiğimiz mevsim ekim.
O yüzden heyecanlı ve bereketliyiz. Yazar burada bolca içip yiyoruz demek istiyor. Ayrıca satır arasında “Yeni Maarif Model” hakkındaki düşüncelerimi de iliştirebilirim lakin Silivri soğuktur, kahvesiz yapamam.

PR's Tumblrdome
RMH

Janaina Medeiros

Origami Around
AnasAbdin
"I'm Dorothy Gale from Kansas"

⁂

No title available
Sade Olutola
cherry valley forever
Three Goblin Art

#extradirty
we're not kids anymore.
Game of Thrones Daily
KIROKAZE
YOU ARE THE REASON
Peter Solarz

❣ Chile in a Photography ❣
Stranger Things

oozey mess
seen from United States

seen from United States

seen from Malaysia
seen from United States
seen from Indonesia
seen from United Kingdom
seen from United Kingdom
seen from Brazil

seen from Russia
seen from Saudi Arabia
seen from Kenya
seen from Brazil
seen from India
seen from Spain

seen from Argentina
seen from India
seen from United States

seen from Russia
seen from Brazil

seen from Nepal
@fanustakibalik
Ailecek en sevdiğimiz mevsim ekim.
O yüzden heyecanlı ve bereketliyiz. Yazar burada bolca içip yiyoruz demek istiyor. Ayrıca satır arasında “Yeni Maarif Model” hakkındaki düşüncelerimi de iliştirebilirim lakin Silivri soğuktur, kahvesiz yapamam.
Anıların, hislerin, her birinin birer kokusu var. Minik geriye dönüşler esnasında o koku somut birer gerçekliğe dönüşüyor. Biz geleceği yaşarken aslında “geçmiş” sandığımız o uzak var oluş dibimizde bitiveriyor.
Daha farklı, daha net bir portre halinde.
Belli bir yaştan sonra nöronların öldüğü ya da zihnin kendini yenilemediği bilgisini reddedişim de bundandır. Yaşarken kaotik ve kompleks gelen her şey şimdi apaçık bir gerçeklikte. Tecrübe ya da olgunlaşma gibi fonksiyonlar da işin alametifarikası elbette.
Geçmiş diyorduk. Her şeyle barışık ve tümünü sarıp sarmalamak; ne mutlu ki bana hatta her şeye minik geriye dönüş anlarında, zihnimin yoğurduğu hiçbir şey kötü değil ve ben o an’larda huzurlu hatırlayışlar yaşıyorum. Lanet ettiğim hiçbir şey gözümün önüne gelmiyor.
2025 yaz.
Benim çılgın, eğlenceli, destansı kocam hatta kocam da kocam. İnsanın en sevdiğini cebinde taşıması gibi bir şey evlenmek.
Birinci fotodaki Baileys opsiyonel.
Kilometrelerce yol yapıp Ordu tatilini tamamladık.
Kocamın köyünü seviyorum. Şaşırtıcı bir şekilde seviyorum. Issızlık, sessizlik, doğası ve sobası. Zihnen o kadar dinginleştirici ki. Yenilenip geldik bakalım, ikinci dönem hızlı geçsin amin.
Tatlı tatlı akıl yürütmelerin merkezindeyim.
Hayat nedir? Sorusuna verecek cevabım da aşikâr. Her gün bir döngü değil mi? Benim döngüm de bu tabii. Aldım, kabul ettim. shdhdk
Örtük iletide hoşnutluluğum mevcut. (Olumlusu)
Hayat güncellemesi!
Bir bir bir bitiriyoruz günleri, akşamları da büyük bir coşkuyla birbirimize kavuşuyoruz. Şükür ki senin varlığınla şenleniyor evim. Canım ya :’)
Ordu ve daha fazlası.
ay ben çok ağladım.
no kepşın needed arkdşlr.
içindeyken zerre bir şey anlamıyor gibiyim. haziran ayı bizde böyle başladı. kızlarla bekarlığa veda tatili, devamında bayram curcunası ki çok şükür bitti bitiyor. bizim nikah, Şühe'nin düğün, Esra'nın düğün derken Balıkesir'den Samsun'a daha sonra da bizim Ordu'ya... Tey tey tey yani!
daha ara görevler var. Ben iyice bilgisayar oyunu oynar gibi hissediyorum, elmasları topla ve level atla. Hadi bakalım.
hep öyle görünmekten veya böyle görünmekten çekindim. ikili ilişkilerde dağınık sevdalı, kariyer hayatında alakasız ve kabına sığamayan, arkadaşlık ilişkilerinde bağımlı, aile ilişkilerinde fazla evcimen. tüm bu kavram haritası benim zihnimde belirli görsellere evrilmiş ve -kendim dahil- birinin gözünde kendimi öyle görsem ı-ıh hoşuma gitmez. Ben-merkeziyetçilik eyv, kendiliğincilik eyv fakat insan psikolojisi öyle değil, kabullenelim.
insan kendini nasıl görüyorsa o bir yere kadar, insanlar beni nasıl görüyor?
yüz bin yıl süren mayıs ayını geride bıraktık.
Düğün telaşları, seyahatler, İlker beyciğimle keşifler derken bitti. Haziran dopdolu, temmuz dooooopdolu, ağustos düğün. Bu yazı siz düşünün.
Nisan/2024
İyi biri olduğumu hiç düşünmedim. Çünkü ekstra bir tarafım yok. İyi biri olmanın da turnusolu nedir, bilmiyorum. Şu kısacık zamanda -geriye doğru baktığımda- incitmedim, zarar vermedim, yıkmadım. Yeterli midir?
Kaldı ki lütuf kuralı da böyle işledi. Sevdim, sevildim, değer gördüm. Üzüldüğüm de oldu ama sonsuza kadar sürecekmiş gibi değil. (Önemli de değildi.) Şimdi ipin ucunu yine İlker'e değdireceğim ama dünyada tanıyıp tanıyabileceğim en harika kişi.
Çok şanslıyım. Sesli dile getirmem. Anlatmam. Ama süreç hep bana iyi davrandı.
Kendi nişanım diye demiyorum, her şey inanılmaz içime sindi. Ordulu bir aile ile Kocaelili bir ailenin tüm uyumsuzluklar içerisinde bu kadar uyum sağlaması tahmin edilemezdi. Aklıma geldikçe "tü tü tü" diyorum.
Bunu da buraya anı mahiyetinde iliştiriyorum.
Kendimi zihnimde yerleştiremediğim çerçeveye tasarlaya tasarlaya "bence" kusursuz bir şekilde yerleştirdim.
Anaokulu öğretmeniyle birlikte olmanın güzelliği hayatınızın hep etkinlik ve hayat boyu öğrenme şeklinde geçmesi. Canım sevgilim, bir ömür.
şu an buraya kendimin en iyi haline ulaşamadığım alt metinli motivasyon cümleleri sıralayabilirim. halbuki ben filtresiz, zorlamasız, olduğu gibi en güzel halinde dünyaya bakmak istiyorum. bir şeyleri başarmadan da var olabilirim. varlığım bana yeterli ve ihtiyacım olan. çoğu şey de dert edinmek için çok kısa zaten. uzun lafın kısası bu bir motivasyon postu değil fazlasıyla yapıcı ekli kendiliğincilik.
lav.