E

[floramaisi]

Göğsümde bir boşluk var.

Dünya'nın en verimli topraklarını ta uzaklardan bulup getirmişim ; doğan güneşten ve can suyundan eksik etmemişim, bahar gibi çiçekler ekmişim.

Sonra nereye ektiğimi unutmuşum. Ezbere bildiğim yolları karıştırır, renklerini hatırlamaz olmuşum.

Göğsümde kepçeler dur durak bilmeden çalışır olmuş.

İnsan, gözünden sakındığını unutur mu?

floramaisi

[floramaisi]

KÖKSÜZ BİR ÇİÇEK

İçimde köksüz bir çiçek büyütüyorum. Midemin hemen üstünde göğsümün solunda dört odacığımı sarmalayan sarmaşıkların arasında kine bulanmış kanla can buluyor, Cavidan.

Annemin esirgediği toprağı, babamın açtırmadığı güneşin noksanlığını doldurmaya çalışıyorum, kendimce. Sevgiyle değil kinle büyütüyorum, mutlulukla değil acıyla can veriyorum fakat uymayan bir parçayı tamamlansın diye yapboza eklemek gibi eğreti kalıyor,Cavidan.

Gün geçtikçe serpilen yapraklarına hayranlığın tek bir emaresini yansıtmıyorum. Hayatta kalması için gerektiği kadarını yapıyorum ancak yaşadığını hissettirecek her durumdan imtinayla kaçınıyorum.Farkındaymış gibi küçük bir çocuğun yetinmeyi bilmeyen şımarıklığına bürünüyor, Cavidan.

Etrafını dikenli sarmaşıklar sarmalıyor. Yok edecek değildim, kurtulmayı bilmeliydi.Çiçeği seçen, bir gün dikenli sarmaşıklarının canına batacağının farkında olan bendim. Ancak kurtuluş yolunu ona bırakmamdan şikayet ediyordu. Vaadini vermediğim konularda, "yarı yolda bırakmaz" umuduyla yanan canını gözardı ederek inat ediyor, Cavidan.

Ne çok şeydim, bir hiç olduğum halde.

Köksüz bir çiçek... Cavidan bendim fakat davranışlarım öğretilendi.

floramaisi

Tabelasız Yol Dergisi Şubat saysısından hikayenin devamına ulaşabilirsiniz 💎

[floramaisi]

FUZÛLÎ ÖLÜM

Nefise takılmış maske, beşere zuhur ettiğinde köhne hâneden bir farkı kalmazdı. "Ol"manın ardındaki anlamını kavrama şerefine nail olamamış sefiller, halet-i ruhiyesini hasmından korumak için ördüğü duvarların ardında kalacağından bihaber ederlerdi bu kötülüğü.

Evvela gönül aynasında suretine karşı yabancılığını, fanilerin aynasında edindiği yerde izler. Bir sabinin başını okşamanın verdiği huzura, vaziyetine dair edilecek yakışıksız laflara aldırış etmeden haka yüz sürmenin teslimiyetini, göreceği küçük tebessümün uğruna bir mahluğun peşinde feleğin değirmeninde öğütülmenin elem dolu intizarını... N'eylesin iblise ruhunu satmış sefilan- beşer?

Kurtuluş gördüğü yolun ızdırap yolu olacağını idrak etmeyi son nefesini vereceği an'a mı saklardı?

Yerde kanında boğulan muhtazır iblise, ellerimi sırtımda birleştirmiş vaziyette baktım. "Af dileyeceksin!" Buyurgandı tavrım. " Çaldığın umutlar adına bağışlanmak isteyeceksin ve yanacağını bildiğin halde tek bir damlasına muhtaç olduğun nefes için yalvaracaksın bana!"

Maskenin koruyuculuğu kendisinden önce müteveffa olmuştu. Titrek elleri ağırlığı gitmiş maskeye sığınmak için yüzüne gittiğinde ayağımı kaldırarak göğsüne bastırdım. Asıl sığınması gereken şahıs olduğumu bilmeliydi. Baskıyla inledi. Korkunun emareleri gözbebeklerine sirayet ettiğinde memûl etmenin işe yaramadığını kabullendi.

"Efendim, " dedi kekeleyerek. "bağışlayın."

Göğsüne ayağımla sert bir darbe indirdiğimde kan öksürdü. Dizimi kırarak yüz yüze gelmemizi sağladım. "Her affın kabulü olsaydı, rüşvet görülen selamın değeri olmazdı."

Mazlumun yalvarışına sağır, gösterişin kulu olmuş iblisi ; hakikatle terbiye edecek olan o adamım, Fuzuliyim.

floramaisi

Hikayenin devamına Tabelasız Yol dergisi ocak sayısından ulaşabilirsiniz 💎

[floramaisi]

Unutmadık, unutmayacağız.

[floramaisi]

Kürk Mantolu Madonna - Sabahattin Ali

"İnsanlar birbirlerini tanımanın ne kadar güç olduğunu bildikleri için bu zahmetli işe teşebbüs etmektense, körler gibi rastgele dolaşmayı ve ancak çarpıştıkça birbirlerinin mevcudiyetinden haberdar olmayı tercih ediyorlar."

[metehandogan]

Uzun zamandır hayalini kurduğumuz, sadece bir web sitesi olmanın ötesine geçerek hayatınızın her anına dokunmayı hedeflediğimiz Tabelasız Yol mobil uygulaması, bugün itibarıyla App Store ve Play Store’da yayında! Bu yolculukta amacımız hep aynıydı Tabelaların, kuralların ve mesafelerin olmadığı, sadece samimiyetin konuştuğu bir alan yaratmak. Artık bu alanı cebinizde taşıyabilecek, bildirimlerimizle her an birbirimizden haberdar olabilecek ve sesli sohbetlerimizle aradaki kilometreleri bir saniyede sıfırlayabileceğiz.

Bizi biz yapan, bu yolda yanımızda yürüyen sizlersiniz bu uygulama da sizin eseriniz. Hatalardan uykusuz kaldığımız gecelere, en ince tasarım detayına kadar her şeyde sizin konforunuzu ve huzurunuzu düşündük. Şimdi hikayemizi daha gür bir sesle, daha güçlü bir bağla yazma zamanı. İndirin, deneyimleyin ve bu yeni evimizde yerinizi alın çünkü gidilecek çok yol, paylaşılacak çok hikaye var.

Tabelasız - Google Play'de Uygulamalar

Sohbet et, paylaş, bağlan: DM, genel chat ve sesli görüntülü sohbet

Tabelasız App - App Store

Download Tabelasız by metehan dogan on the App Store. See screenshots, ratings and reviews, user tips and more games like Tabelasız.

[floramaisi]

🩷💎

[floramaisi]

@tabelasizyol ; kendini yansıtabileceğin, tanıştığın insanlarla samimi bağlar kurmanı sağlayacak bir ortam sunmakta. Topluluğa ve arkadaş edinerek keyifli sohbetlerde bulunacağın tabelasız.com sitesine bekleriz efendim 🩷💎

Ve kediye katılıyorum :)

[floramaisi]

Nasıl toplanıp oynamaya karar veriyorsunuz biz de katılabiliyor muyuz(yeniyim de)

Tabelasız yol topluluğuna katılabilirsin. Duyurular ve etkinlikler olacağı zaman oradan haber veriliyor ve hoş geldinn 💎

Ayrıca elbette katılabilirsin buna cevap vermemişim.

[floramaisi]

DUMAN ALTI

Görülenin ardında gizlidir, görülmeyen. Bir kez hakikatin zayıf ışığına tutunduğunda, bir ömür öğüttüğün karanlığa aynı gözle bakamazdın.

Üç gün önce babasını kaybetmiş bir insana göre düşünceleri olması gerekenden uzak şekilde doluydu. Şimdi onun oturduğu koltukta, kendisinden bir cevap bekleyen jilet takımlarını karanlık hayatlarıyla gizleyen adamlara bakarken bir ışık arıyordu.

Gördüğü koca bir hiçlikti.

"Başın sağ olsun Kenan." hemen sol tarafından yükselen sabırsız sesin niyetini biliyordu. Sadece onun değil, yüzleri mezar taşından hallice katı bu adamların,şimdiden masada parmak oynatacak yahut gözleri yuvalarından taşacak sabırsızlığın nedenini biliyordu.

Sana ulaşmak için geç kaldım oğlum. Omuz omuza olsaydık, anlatsaydım sana uçurumlardan bir kurtuluşun olmadığını ; gösterseydim her uçurumun bir manzarası olabileceğini şimdi korkar mıydım böyle delicesine?

Yazılarla buluşmasaydı babasıyla, diklenerek "Ben korku bilmem." diyebilirdi. Kana susamış bir tilkinin cürretiyle kendisinden bir çalım bekleyen bu mahlukların arasında, sözlerindeki manayı daha iyi kavrayabilmişti.

On yedi yaşındaydı. Ağzına sigara almışlığı yoktu.Üzerinde babasının ceketiyle oturduğu koltukta onun gibi olmaya çalışıyordu. Sol cebinden gümüş çakmağını çıkararak masaya bıraktı. Ardından sigara paketinden bir dal aldı. Babasının öfkelendiği her an dudaklarının arasında düşecekmiş gibi tutuşturduğu dalı, titreyen eliyle yaktığına çok kez şahit olmuştu.

Şimdi parmakları arasına aldığı dalı dudağının kenarına yerleştirdiğinde, çakmağı almaya yelteneceği esnada kendisinden önce davrandı bir tilki. "İsteyin ben yakarım." demişti ateşe verdiğinde.

Düşmanın dostundan daha yakın olacak. Gözünün içine bakacak, yeri gelecek canını mermi ucuna atacak. Unutma oğlum kandığın her insan senin uğruna önce kanayacak. Kanamadan, kandıramazlar.

Derin bir nefes çektiğinde sigaradan, genzine dolan acıyla bir an nefesi kesilir gibi oldu. Öksürme isteğiyle yükselen göğsüne elini yaslayarak baskı uyguladığında tıpkı babası gibi dumanların dudaklarından yavaşça sızmasına izin verdi.

Gizli bir anlaşma yapılarak ortaklaşa bir karara varılmış gibi masadaki beş kişi sigaralarını yakarak eşlik ettiler, yeni üyelerine.

Üç günün sonunda matemini ilk defa yaşadığını o an fark etti Kenan.Haberi aldığında, annesi ve kız kardeşine omuz açtığında, kendisinden üç katı yaşı büyük insanlarla tokalaşarak karşıladığında değil tam şu an yaşıyordu.

Babasının yerine geçtiğinde sadece babasına değil kendine de veda ettiğinin farkında olarak tüttürdü.

Yerin altında, küçük ve basık oda kısa süre sonra dumanlarla kaplandığında gözün gözü seçmediği yerde görülmeyeni görmeye medet umdu.

Bir sis çöktü hayatına oğlum.Dağılması mümkün değil, böyle yaşamaya alıştığında o berraklığı sen yaratacaksın.

floramaisi

[floramaisi]

BEDAVA

Bedava yaşıyoruz, bedava;

Hava bedava, bulut bedava;

Dere tepe bedava;

Yağmur çamur bedava;

Otomobillerin dışı,

Sinemaların kapısı,

Camekanlar bedava;

Peynir ekmek değil ama

Acı su bedava;

Kelle fiyatına hürriyet,

Esirlik bedava;

Bedava yaşıyoruz, bedava.

Orhan Veli Kanık

[floramaisi]

özlediğin bir arkadaşın varmı

Güzel anıları hatırladıkça özlüyorum. Sonra neden artık yanımda olmadığını anımsayınca anıları özlemekle, benim için artık doğru olmayan bir insanın varlığını istemenin aynı şey olmadığıyla yüzleşiyorum.

[floramaisi]

𝘈𝘥𝘴ı𝘻

Nasılsın?

Bir hitapla başlamak isterdim ama çevrende ne olarak barındım ki sesleneceğim bir söz olsun?

Ama isterdim ki... Boş ver. Görmek istemeyeceğin hiçbir şeye - kendime- maruz bırakmayacak kadar candan ötesin.

Ama nasılsın? İşte bunu bilmiyorum. Güneşin ne zaman battığını, uykudan mahrum kaldığım geceleri, aynadaki sıfatın yabancılığını, göğsüme çöken ağırlığı... Gereksiz her şeyi biliyorum ama bir senin nasıl olduğunu bilmiyorum. İşte bu gerçek bir kıymık gibi batıyor soluğuma.

İki aydır yeni yaşın için bir hediye hazırlama telaşına girdim. Tuhafiyeden renkli renkli ipler aldım, çok sevdiğin Şermin teyze ilgime mi yoksa kucak dolusu iplerle yetinemediğime mi şaşırsa bilemedi. Küçükken yağmur yağdıktan sonra çıkan gökkuşağına hayranlıkla bakardın. Renkli kalemleri, alışagelmiş kıyafet renklerine tezat giyinmeyi severdin. Hiç sevmediğim renkleri sevmemi sağladığını bilseydin şayet bir an düşünmeden tüm kıyafetlerini, eşyalarını döker ; gözlerimin içine bakarak verirdin ateşe.

Seni de sevdiğim için mi toprak gözlerinde çiçekler açmaz oldu?

Artık mevzu sen olunca anlattıklarımdan nasıl saptığımı bildiğim için silmeyeceğim bu satırları. Başta nasıl örebilirim diye kendim denemeye çalıştım. Şermin teyzenin kafasını mahallenin yaramaz çocuklarından daha çok ütülemişimdir. Güzel gittiğini düşünerek başladım örmeye. Kattım en sevdiğin renkleri ama istediğim gibi gitmedi. Herkes uyuduktan sonra sokak lambasının vurduğu balkonda saatlerce büyük bir heves ve umutla denedim. İpler yeniydi, annemin yıllardır kullandığı tığ sağlamdı ama ben olması gerekeni yapamadım. Annemden istedim. Önce renkli eldiven yapmasını istediğimde garipsedi belki anladı niyetimi ama ses etmedi.

Bir çift renkli eldivenin oldu.

Açık hava sineması kurulmuştu bir yaz akşamı. En önde birlikte izlemiştik o filmi. Kızın doğum gününe özel çocuk bir video hazırlıyordu.Onu ne kadar sevdiğinden bahsediyordu.Hazırlanılmış mekanda kız ekrandaki videoyu izlerken çocuk arkasından seslenip diz çökerek evlenme teklifi ediyordu.

"Kız ne kadar da şanslıymış." demiştin iç çekerek. Aksini göstermek, o şansın bir tek ona ait olmadığını ispatlamak istedim. Eldivenlerle birlikte izlemeni isteyeceğim bir video hazırladım.

Gerildim. Sanki ekranda gözlerine bakıyormuş gibi sözcükleri söylemek zor gelince bir deftere yazdım. Defalarca çektim o videoyu sürekli bir yerde ya takılı kalıyordum ya da deftere saniyelik de olsa bakarak planımı belli ediyordum.

Yedi dakikalık seni ne kadar sevdiğimi anlattığım bir videon oldu.

13 Mart. Uğursuz sayıyı sevdiren on üç.

Defalarca kapının önüne kadar geldim. Alparslandan sağlam bir yumruk yedim ama bilmiyor ki ne vuruşları ne de içmek benim zihnimi yıkayacaktı.

Gülümsedin ama bana değil. Öyle bir elimde bir çift eldiven bir elimde video kasetiyle toprağında filizlenen çiçekleri izledim. "Zümrüt yeşili" bir bakışıyla sadece kuraklığını bildiğim o toprakta çiçekler açtırdı ; sen diye kan ağlasam bana mısın demez, bir fırtınaya tutulmuş gibi dökerdi yapraklarını, biliyordum.

O siyah atkıyı paketinden çıkarttığında saniyelik değişen mimiklerini izlemenin bile beni mutlu etmesi nasıl bir yarıştı? Biliyorum o siyah atkı bir çift rengarenk eldivene galip gelirdi.

İlk defa 13 Mart'ı sevmek istemedim, içinde sen olsan dahi.

O videoyu ne tekrar izleyebildim ne de atabildim. Annem giymeyeceğimi bilmesine rağmen, "Boşuna mı ördüm? " diye sitem etse de görmek istemedim. Görürsem kendimi kaybetmekten korktum, küçük bir çocuk gibi ağlasam mutlu olurdun ; biliyorum ama tek bir gözyaşı uğramadı bana. İçimde taşan okyanustan geriye bir buhar kalmıştı sanki.

Nasılsın demiştim ya...Her güne bir cevabın olsun ama ben 13 Martta nasıl olduğunu hiç duymayayım. Çünkü ilk defa iyi olman bana zarar verdi. Halbuki bu denklemin tek zararı ben olmalıydım.

İyi ki doğdun.

Varlığımı hiçbir zaman kabul etmemiş varlığım olan 𝘈𝘥𝘴ı𝘻𝘢.

floramaisi

[floramaisi]

İyi akşamlar. Bu akşamın sana sorusu artık seninle♡

En çok kime güvenmek istemiştin?

Merhabaa Salep 🩷

Burada bahsedilen güven sorusu yarıda kalmış ya da istenileni karşılamamış olduğu için ailemden bahsetmek doğru olmaz.

Hepimizin hayatında bir merkez var ve o merkezi şekillendiren, destek sunan, merkez kadar önemli olan fakat bu düzenden çıkması merkezi yok edecek etkiye sahip olmayan yan olaylar vardır. Önemli olan o merkeze kimi koyduğun kişidir çünkü bir yerde onun yönlendirmesiyle şekillenir insan.

Bu konuda sevdiğim insanlarla yavaş ama güçlü bağlar kuran biri olarak çok değer verdiğim bir insanı farkında olmadan o merkeze aldım. Aslında bakıldığında güzel bir şey çünkü sevdiğin insanın duygularıyla yaşamak, aldığı kararlara göre uyum sağlamak ve bunu verdiğin değerin göstergesi olarak görmek. Ne zaman o merkeze ters düşersen o zaman bunun iyi bir şey olduğundan söz etmek eksik kalır. Çünkü mevzu bahis fikir ayrılığı senin yaşadığın hayatla, bakış açınla bir yerde karakterinle ilgili olacak.

Ötekileştirirsin ama kendini. Kolayca merkeze ters düştüm diye silip atmazsın o insanı. Önce kendine olan güveni sorgularsın. Bu kadar değer verdiğim insan bana ters düştü diye kızacak mıyım, dersin. Sonraları peki beni benden iyi tandığını söyleyen insan bu kararı alırken hiç o üzülür ya da istemez dedi mi, diye düşünmeye başlarsın.

Bence insanın içine şüphe düştüğünde ya da aynı yolda yürümek uğruna verilen karar sana doğru gelmediğinde o güven eskisi gibi olmuyor.

Önceki sorulardan birinde doğru ve yanlışımız artık birbirleriyle uyum sağlamıyorsa ya da ortak payda da buluşamıyorsak, görmezden gelmek insanın kendisine saygısızlığı, değişmesini istemek ise karşı tarafa bencillik demiştim.

Sanırım bu güvenle de bağlantılı çünkü şey vardır ya o bir karar verdiyse beni de düşünmüştür, üzülmeme o da dayanamaz, bunu söylediyse vardır bir bildiği ama aslında öyle değildir. Sadece istediği için yapmıştır sadece istediği için söylemiştir. Çünkü farkındasın hayatının merkezine alarak güven duyduğun o insanın atacağı adımı kestiremiyorsun.

İnsan bir kez geliyor bu hayata. Kendin için nefes almak, adım atmak, kararlar almak en doğal hakkım. Artık en çok merkeze aldığım kişiye, kendime güveniyorum. Düşsem de yalnız bırakmam kendimi.

Teşekkür ederim sorun için, iyi akşamlar 🩷

[floramaisi]

Nefret, sevginin bozulmuş hâli olabilir mi?

Merhabaa Salep 🩷 ( yazmayı unutmuşum hahdjsj)

Nefret ve sevgi bir insanın duyabileceği iki güçlü duygu olduğunu göz önünde bulundurduğumuzda ikiye ayırabiliriz : Sevginin nefrete dönüşme hali ve sınırını ihlal edilen bir durumda karşıdaki insanın yakınlığı umursanmadan duyulan nefret hali.

Soruna yönelik ilk ihtimali değerlendirdiğimde çok sevdiğim bir yerde hayatımın merkezine alacak kadar kendimi ötekileştirdiğim insanın yaptığı en ufak şey daha yıpratıcı olur gözümde. Hatta bu tarz duruma karşı söylenen ve yerinde bulduğum Pir Sultan Abdal'ın sözü var. "İlle dostun bir tek gülü yaralar beni."

Nefret gibi güçlü bir duyguyu yaşamak de yine en sevdiklerime mâl olur ya da bunu hissedecek noktaya gelen bana. İlk kısım için nefretin sevginin bozulmuş hali olduğunu söyleyebiliriz fakat nefret konumuna geçtiğin insanı hala sevmeye devam edebilirsin. Belki bunun ne kadar sağlıklı olduğu tartışılabilir o raddeden sonra.

İkinci duruma gelirsek hepimizin hayatında sınırları ( çizgileri) vardır. Bu tek bir sınırdan oluşmaz. Mesela sarı sınırlarımız olabilir küçük ve umursamadan yola devam edebileceğimiz kurallarımızı kapsar. Sonra mavi sınırlarımız olabilir bunu en yakınımızın aşmasına müsaade edebiliriz. Bir de kırmızı sınırlar vardır ki bunu kendimizin bile ihlal etmesine izin vermeyeceğimiz sınırlardır. Örneğin senin kırmızı çizgin bir haksızlığa uğramak/şahit olmaktır. O an gözün sana bunu yapanı görmeyecek kadar kararır ve artarak hissedebileceğin nefret duygusunu en üst seviyede yaşayabilirsin.

Kısaca nefreti ayrı sevgiyi ayrı değerlendirmek pek mümkün olmuyor. İki zıt ve güçlü duygu bir yerde ortak paydada buluşmayı başarıyor. Belki bir başka ihtimal olarak sevgi, nefretin bozulmuş halidir.

[floramaisi]

Tumblr'da en sevdiğim şey tamamen blog olarak kullanılan hesaplar arasından rulet oynayıp seçmek ve yazılarına ortak olmak. Sonra yazılarını beğenmek istemek ve üst üste beğenirsem ya da çok eski gönderilerine kadar gidip birini beğenirsem ayıp olacağını düşünerek "en iyisi çıkayım" diyerek gezintiyi sonlandırmak.

[floramaisi]

Hayatında hiç birine bakıp "bu tam şiir yazılacak kadın/adam dedin mi?"

~Salep

Merhabaa Salep

Ortaokul altıncı sınıfta Atatürk'e yazdığım şiir haricinde tanınmış ya da özel hayatımda birine karşı şiir yazmadım ya da yazmayı düşünmedim. Genel olarak kafamda hayali bir karakter oluşturur, olay örgüsü düzenler ve birkaç kırılma noktası eklerim ve sonra da o hayali karaktere şiir yazarım.

[floramaisi]

Kuzunun postunu görünce zarar gelmez sandın oysa şeytan kötülüğü hiçbir zaman kılık değiştirmeden yapmazdı.

🩶

floramaisi