Ανοιχτά 17 Νοεμβρίου - 18 Δεκεμβρίου (μόνο με ραντεβού)
Navin G. Khan Dossos, Brian Dillon, Gary Lachman, Quinn Latimer, Sophia Al Maria, Paula Meehan, Marco Pasi και Mark Pilkington
Επιμέλεια: Pádraic E. Moore & Sofia Stevi
To Ψ είναι το 23ο γράμμα της Ελληνικής αλφάβητου.
Το Ψ είναι μία τρίαινα, το σύμβολο του θεού Ποσειδώνα καθώς επίσης και του πλανήτη Νεύτωνα.
Το Ψ είναι ένας όρος που περιγράφει ένα φάσμα φαινομένων τα οποία αμφισβητούνται από την ορθόδοξη επιστήμη.
Το Ψ, είναι επίσης μία ιδέα που συλλήφθηκε στο Μάαστριχτ τον Δεκέμβριο του 2014 (κάτω από την σκιά της τοιχογραφίας #801: Spiral του Sol LeWitt) και θα ολοκληρωθεί τον Νοέμβριο του 2015 στην Αθήνα.
Είναι δυνατή η μεταφορά της σκέψης μεταξύ δύο ατόμων; Αυτή είναι και η πρωταρχική αναζήτηση της ιδέας Ψ. Eφτά συγγραφείς, οι Brian Dillon, Gary Lachman, Quinn Latimer, Paula Meehan, Sophia Al Maria, Marco Pasi και Mark Pilkington, ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμά μας να προσφέρουν ένα κείμενο που εκφράζει μία σημαντική για αυτούς προσωπική ιδέα. Διαβάζοντας αυτή την συλλογή κειμένων, τα περισσότερα φαίνεται να έχουν τις ρίζες τους σε μία μεθοριακή, ονειρική εγκεφαλική κατάσταση. Κάποια άλλα περιγράφουν εικόνες που απασχολούν τον συγγραφέα. Ένα από αυτά εκφράζει το παράδοξο του να έχεις ζήσει μία κατάσταση αλλά να είναι αδύνατον να την περιγράψεις. Τα κείμενα αυτά "μεταφράστηκαν" σαν τοιχογραφίες στο διαμέρισμα της Φωκίδος από την Navine G. Khan-Dossos.
H ιδέα μίας διττής μεταφοράς ήταν και είναι αναπόσπαστο κομμάτι αυτής της έκθεσης, ιδιαίτερα όταν η καλλιτέχνης σκέφτεται το κείμενο του κάθε συγγραφέα, φανταζόμενη σχέσεις που αργότερα θα γίνουν μοτίβα και χρώματα. Σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας παίρνει τον ρόλο ίσως ενός μέντιουμ, ενός αγωγού μέσω του οποίου φανερώνονται οι σκέψεις κάποιου άλλου ατόμου. Αν και μέσω αυτής της "διοχέτευσης" η καλλιτεχνική αλφάβητος και ιδιοσυγκρασία της καλλιτέχνιδος επιβάλλονται κατά κάποιο τρόπο στο έργο, παρόλ' αυτά το προκύπτον δημιούργημα έχει παραπάνω από έναν συγγραφείς. Στην ουσία είναι έργο ενός συλλογικού νου ο οποίος δρα σαν μια κυψέλη και αποκαλύπτει εικόνες που δεν είχαν φανερωθεί εώς τώρα αλλά ίσως υπήρχαν πάντα. Άρα οι εικόνες που προκύπτουν από αυτή την διαδικασία είναι μία σύνθεση δύο προσωπικοτήτων, ένας "τρίτος νους". Αυτή η δυναμική μεταξύ παραγωγής και σύλληψης είναι πολύ σημαντική. Μέσω αυτής της ιδέας προσπαθούμε να επινοήσουμε μία κατάσταση στην οποία η υποκειμενικότητα έχει μοιραστεί σε παραπάνω από έναν δημιουργούς και έχει μεταμορφωθεί σε ένα διαπροσωπικό έργο. Ξεπερνώντας την ιδέα του δημιουργού ως μεμονωμένης οντότητας και εστιάζοντας στην πολυφωνία της ομάδας, το Ψ εξετάζει τις συλλογικές διαστάσεις της συνειδητότητας και της δημιουργικότητας. Το γεγονός ότι αυτό που αναφέρουμε ως "δημιουργική διαδικασία" δεν προκύπτει ποτέ απομονωμένα αλλά αντίθετα είναι προϊόν περίπλοκων σχέσεων μεταξύ του καλλιτέχνη, του έργου και του θεατή δημιουργεί και μία αναζήτηση για το τι τελικά είναι η ουσία μίας ομαδικής έκθεσης.
Στην είσοδο του διαμερίσματος της Φωκίδος, ο επισκέπτης βρίσκει μία μικρή έκδοση που περιέχει τα κείμενα όλων τον συγγραφέων καθώς επίσης και ένα κείμενο του Pádraic E Moore. Αυτή η έκδοση λειτουργεί επίσης και σαν χάρτης της έκθεσης. Στο τέλος του Δεκεμβρίου οι τοίχοι θα έχουν βαφτεί και πάλι λευκοί. Η λευκή αυτή μπογιά θα σφραγίσει τις τοιχογραφίες σαν ένα ακόμα κεφάλαιο στην ιστορία ενός παλαιού οικιακού χώρου.
Ευχαριστούμε την Van Eyck Academie για την έκδοση του φυλλαδίου καθώς και την εταιρία Lascaux για την δωρεά των χρωμάτων.
SHOWTIMES: 17 November - 18 December 2015 (by appointment only)
Paintings by Navine G. Khan-Dossos and writings by Brian Dillon, Gary Lachman, Quinn Latimer, Sophia Al Maria, Paula Meehan, Marco Pasi, and Mark Pilkington
Curated by Pádraic E. Moore & Sofia Stevi
Ψ(Psi) is the 23rd letter of the Greek alphabet.
Ψ(Psi) is the trident, a symbol for Poseidon as well as for planet Neptune.
Ψ (Psi) is a term to describe the spectrum of phenomenon contested by orthodox science.
Ψ(Psi) is also a project that was conceived in December, 2014 in Maastricht (under the shade of Sol LeWitt's Wall drawing #801: Spiral) and will materialise in November, 2015 at Fokidos, Athens.
Ψ (Psi) is primarily concerned with the transfer of thoughts from one person's mind to another. Seven writers were invited - Brian Dillon, Gary Lachman, Quinn Latimer, Paula Meehan, Sophia Al Maria, Marco Pasi and Mark Pilkington- and were asked to provide in writing an idea or image that possessed some sort of personal significance. In most cases the contributed writings originate from dreams or liminal states of mind. In other cases the text is more akin to a group of images that preoccupies the contributor; in one instance the ‘scene’ submitted was one the contributor was striving to summon in his mind but seems paradoxically unable to do so. These texts were then interpreted by artist Navine G. Khan-Dossos and translated into gouache paintings directly on Fokidos' walls.
The idea of a dual transfer has been integral in the process, such as the painter considering each writer's work, envisaging and imagining relations that would later become colours and patterns. It is perhaps at this stage in the process that she assumed a role comparable to that of a conduit, through which the thoughts of another are made visible. Through this "channeling" process some of the sensibilities and idiosyncrasies of the artist are inevitably imposed upon the artwork, but the resultant painting is ultimately a work authored by several individuals - in essence a collective mind acting as a hive and revealing images that have never been created but have always existed.
Artworks that emerge from this process might be seen as a synthesis of two personalities; what might be termed a "third mind". This dynamic between authorship and production is central; the project aims to devise a situation in which subjectivity could be shared and transformed into a transpersonal work of art. In going beyond the individual creator and focusing instead upon the polyphonous potential of the group, this explores the collective dimension of consciousness and creativity. Ultimately the endeavour emphasises the fact that what might be termed the "creative process" never occurs in solitude but inherently entails complex communications between artist, artwork and viewer and raises questions in what a group exhibition could be.
Upon entering the Fokidos apartment, a pamphlet containing all the writers' work as well as an essay by Pádraic E Moore will be there as a map to guide the visitor through the exhibition. By the end of December the wall drawings will have been painted over. The layer of white paint will seal the gouache in the walls as another chapter in the apartments' history.
Fokidos would like to thank Van Eyck Academie for providing the printing technology for the production of the pamphlet and Lascaux Colours for generously donating the paint for the murals.
This video shows you how to say Jana. Learn the correct pronunciation of the portmanteau name blend of world-renowned performance artists Georges Jacotey and Lana Del Rey.
SHOWTIMES: 21 June - 11 July 2015 (by appointment only)
Hannah Black, Enrico Boccioletti, Jennifer Chan, Jesse Darling, echo+seashell, Cédric Fargues, Zoe Giabouldaki, Caspar Heinemann, Valentinas Klimašauskas, William McBride, Kimmo Modig, Petros Moris, Peristeri On, Filip Olszewski, Mathew Parkin, Tristan Stevens, Valinia Svoronou & Olga Papadimitriou, Saoirse Wall
Curated by Georges Jacotey
*Sorry for the lame flyer. It’s Georges feeling the acropolis.
Dear you / Enemy,
Georges, oh, is very tired. You would be, too, if you’d have to deal with career pressure & your homeland falling apart. Oh, Georges.
Somehow, Georges has tons of love. That’s how Georges curates: by loving the artists more than the audience or the artists themselves, zeroing out self-doubt, is how.
Georges raises the emotional bar like it’s the affect olympics. Ser Groeg.
After this show, each of us will simply do another thing, or die. We hope this show gives you life like someone else used to, before.
A show is nothing but an excuse to feel and belong. B tell.
I spent 10 days in Fokidos, in the guest room, sweating from fever most of the time. I can’t remember the name of the dog there, but Sofia insists she’s a he, and, fittingly, the dog’s name is a male one in the cold Finnish language you saved.
Ask Sofia she’ll tell you.
kimmomodig.com
Learning from Georges
I’m in between desperate attempts to revive a momentum in my career which I’m under the impression, too often lately, it never existed. What is there to learn from Georges? For as long as I remember, the most popular male name in Greece. Perhaps, there is another George. So there’s probably another show too.
I’m thinking, belatedly, if this is an inclusive enough show, which means I did a bad/lazy job already. This is a 99% white show, I guess reflective of my whiteness. Damn my title then, a wordplay obviously on the upcoming Documenta subtitle; I have as much to teach you as Athens.
Sofia plays with words too, channeling some healthy resentment when she pronounces Fokidos “Fuckidos.”
In case you’re wondering though, I’ve gathered an insanely promising flock of artists, but only asked them to create non-works for a non show. To create more room where there’s probably enough room already. That’ll do the trick.
ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 21 June - 11 July 2015 (μόνο με ραντεβού)
Hannah Black, Enrico Boccioletti, Jennifer Chan, Jesse Darling, echo+seashell, Cédric Fargues, Zoe Giabouldaki, Caspar Heinemann, Valentinas Klimašauskas, William McBride, Kimmo Modig, Petros Moris, Peristeri On, Filip Olszewski, Mathew Parkin, Tristan Stevens, Valinia Svoronou & Olga Papadimitriou, Saoirse Wall
Επιμέλεια Georges Jacotey
Αγαπητέ εσύ/ Εχθρέ μου,
Ο Ζωρζ είναι, ω, τόσο κουρασμένος. Και εσύ θα ήσουν άλλωστε αν αντιμετώπιζες όλες τις φυσιολογικές πιέσεις μιας καριέρας και αν η πατρίδα σου ήταν στα πρόθυρα της καταστροφής. Ω Ζωρζ!
Όμως ο Ζωρζ είναι γεμάτος αγάπη. Αυτός είναι και ο τρόπος που ο Ζωρζ επιμελείται: αγαπώντας τους καλλιτέχνες πολύ περισσότερο από το κοινό ή από τους καλλιτέχνες τους ίδιους, μηδενίζοντας κάθε ίχνος διστακτικότητας, αυτός είναι ο τρόπος.
Ο Ζωρζ ανεβάζει τον πήχη του συναισθήματος λες και παίρνει μέρος στους Ολυμπιακούς αγώνες της αγάπης, Ser Groeg.
Μετά από αυτή την έκθεση, κάθε ένας από εμάς θα κάνει κάτι άλλο ή θα πεθάνει. Ελπίζουμε ότι αυτή η έκθεση θα σας δώσει ζωή όπως κάποιος άλλος σας έδινε, κάποτε.
Μία έκθεση δεν είναι τίποτε άλλο παρά μία πρόφαση για να νιώσεις, και να ανήκεις. Β πες.
Πέρασα δέκα μέρες στον ξενώνα της Φωκίδος, τον περισσότερο καιρό ιδρώνοντας από τον πυρετό. Δεν θυμάμαι το όνομα της σκύλας που μένει εκεί, αλλά η Σοφία επιμένει ότι είναι σκύλος, και όπως και να έχει το όνομα της στην κρύα Φιλανδική γλώσσα είναι αρσενικό.
Ρώτησε την Σοφία, θα σου εξηγήσει.
kimmomodig.com
Μαθαίνοντας από τον Georges
Μάταια προσπαθώ να ανακτήσω ένα κάποιο momentum στην καριέρα μου το οποίο, έχω την εντύπωση, πολύ συχνά τελευταία, δεν υπήρξε ποτέ. Τι μπορεί να μάθει κανείς από τον Georges; Γιώργος, παντοτινά το πιο δημοφιλές αντρικό όνομα στην Ελλάδα. Ίσως, μιλάμε για κάποιον άλλο Γιώργο. Οπότε, μιλάμε και για ένα άλλο show.
Αναρωτιέμαι, καθυστερημένα, αν το show είναι αρκετά inclusive, το οποίο σημαίνει πως έκανα ήδη μια κακή/τεμπέλικη δουλειά. Μιλάμε για ένα 99% λευκό show, υποθέτω χαρακτηριστικό της δικής μου λευκότητας. Ανάθεμα τον τίτλο μου λοιπόν, προφανώς παράφραση του υπότιτλου της Documenta. Έχω να σας μάθω όσα κι η Αθήνα.
Παίζει και η Σοφία με τις λέξεις, διοχετεύοντας μια δόση υγιής δυσαρέσκειας καθώς προφέρει τη Φωκίδος «Fuckίδος».
Στην περίπτωση που αναρωτιέστε βέβαια, έχω μαζέψει μια ομάδα απίστευτα ταλαντούχων καλλιτεχνών, μόνο που τους ζήτησα να φτιάξουν μη-έργα για ένα μη-show. Με την πρόθεση να δημιουργήσουμε περισσότερο χώρο εκεί που υπάρχει ήδη αρκετός χώρος. Αυτό αρκεί.
An off-site project by Athens based artist-run project space Fokidos. Four emerging artists from London and Athens: Bobby Dowler, Camilla Emson, Christopher Green and Sofia Stevi, will present recent works comprising painting, sculpture and installation at the Steffani Hotel in the center of St. Moritz.
London based artist Camilla Emson will also be displaying her social sculpture Group Process in the Plazza Paracelsus outside the Heilbad in St.Mortiz-Bad and her installation Life Is Never Completely Sewn Up installation at Culögnas 9 7502 Bever.
Foreword
The beginnings of the Bobsleigh were humble, starting when English tourists were enticed to stay over the winter in the mineral spa town of St. Moritz by the successful marketing of hotelier Caspar Badrutt. A year or two later some of his more adventurus English guests began adapting delivery sleds for recreation, an action that saw them collide with pedestrians whilst speeding down the town\s lanes, alleys and roads.
In 2014 the first mixed four-person team was conceived in St. Moritz. Upon their formation the team vowed never to train or compete; "We choose to cruise, to career around. If we all sit in this sleigh it appears to move faster than if we were to stand next to it. Our efforts are distributed in equal measures, so for each a personal presence is attained."
pixelskylines
germansingergirl
annaxmalina
theartofmadeline
prguitarman
vaporwave
izzy806
