Asan si Kristo?

Homilies of Fr. Aldwin Ivan Gerolao

[for-d-win]

Thursday after Ash Wednesday 2026

Magandang gabi po sa inyong lahat! Pakibati naman po ang inyong mga katabi ng GOOD EVENING!

Ang pangit ang lasa, madalas masustansya; at ang masasarap, madalas, nakasasama.

Mga kapatid, admittedly po, itong Season of Lent or Panahon ng Kwaresma ang pinakamahirap na panahon sa ating Simbahan. Bakit?

Dahil maraming ipinagbabawal!

Halimbawana na lang po: every Friday of Lent, alam niyo po na kailangang mag-abstain or umiwas sa tatlong M: Manok, Mamoy, at Maka. Kaialangan ay gulay lang o ‘di kaya ay isda.

Ngayong Kwaresma rin po, bawal rin o pinapaiwas rin tayo sa sobrang pagkain – fasting. Sana daw may mga araw na one full meal lang tayo kakain.

Ang hirap-hirap at ang higpit-higpit ng Simbahan sa mga araw na ito. Napatanong po ako kung bakit?

Well, for one, pwede po nating kuhanin ang sagot mula sa Ebanghelyo or Gospel natin sa araw na ito: inamin naman talaga ni Hesus na may kahirapan ang pagsunod sa kanya.

Ano po ang sabi Niya: “If anyone wishes to come after me, he must deny himself and take up his cross daily and follow me.”

Emphasize po nating yung mga salitang “deny himself” at “take up his cross daily.”

Deny himself – talikuran ang sarili, iwasan ang mga sariling layaw o kagustuhan.

Take up his cross daily – mabigat ang krus at parang sinasabi ni Hesus, ang pagsunod sa kanya ay araw-araw na krus, ang pagsunod sa kanya ay araw-araw na mabigat.

Kaya nga po pwede nating itanong, bakit ba mahirap sumunod kay Hesus – ang daming bawal, iwas, at bigat? Bakit hindi na lang laging MASARAP at MAGINGAWA?

Tanong ko po kayo: ano po ang favorite food or comfort food po Ninyo ngayon?

May isa pong Kabataan tayo, samgyeoupsal kahit mag-isa lang siya; may isa po tayong Kabataan, bili ng bili ng iced coffee kapag stressed siya; may isa po tayong Kabataan, paborito yung bagnetsilog. Masasarap, hindi po ba.

Pero, kapag inaraw-araw itong masasarap na ito, ano pong mangyayari? Nasarapan pero tatas ang cholesterol, tataas ang sugar. Anong sinasabi sa atin nito? Ang masasarap, madalas nakasasama.

Kapag naman kain ka ng kain ng gulay, kamote, saging na saba, oatmeal – anong lasa ng mga ito po? Mapakla, matabang, pangit ang lasa – pero ano naman pong nangyayari sa katawan natin – nagiging malakas at masigla. Ano naman pong sinasabi sa atin nito? Ang pangit ang lasa, madalas masustansya.

Kung si Hesus, iniimbitahan po tayong talikuran ang ating sarili at ang ating mga layaw o kagustuhan, hindi po ito isang uri ng parusa. Kung pinapabuhat niya po sa atin ang ating mga Krus, hindi niya po tayo pinahihirapan.

Bagkus, pinagdadahan-dahan niya po tayo sa ating mga saya sa buhay – kasi mamaya, itong mga saya na ito, dinadala pala tayo sa kapahamakan.

Kaya nga po, sabi sa ating First Reading: “If you obey the commandments of the LORD, your God, you will live and grow numerous, and the LORD, your God, will bless you.”

“If, however, you turn away your hearts and will not listen, I tell you now that you will certainly perish; you will not have a long life.”

Kaya nga po, ngayong kakapasok lang po natin sa Panahon ng Kwaresma, Maganda rin siguro balikan, ano ba yung mga bagay na nagpapasaya sa atin?

Kilatisin natin kung itong mga bagay na nagpapasaya sa atin ay nilalapit tayo kay Hesus – kung oo, ipagpatuloy! Pero, kung ang nagpapasaya sa atin ay inilalayo tayo kay Hesus, baka panahon na para bitawan, ialay kay Hesus, at magbagong buhay.

Tandaan po: Ang pangit ang lasa, madalas masustansya; at ang masasarap, madalas, nakasasama.

Amen.

Deuteronomy 30:15-20 Psalm 1:1-2, 3, 4 and 6 Luke 9:22-25

[for-d-win]

Tuesday of the 6th Week in Ordinary Time

Magandang umaga po sa inyong lahat! Pakibati naman po ang inyong mga katabi ng GOOD MORNING!

Mga kapatid, maraming beses po sa ating Banal na Kasulatan or sa ating Bible, maririnig natin ang salitang “lebadura.”

Tanong ko lang po, alam niyo po ba kung ano ang lebadura? Sa panahon po kasi natin ngayon, kahit ako po, mula maliit hanggang ngayong trenta anos na, hindi ko pa po nagagamit ang salitang lebadura at hindi rin po itong naririnig na binabanggit sa akin ng ibang tao.

Kaya kagabi po, nag-research po ako kung ano ang lebadura.

Number One: ang lebadura sa English po ay yeast.

Number Two: ano naman ang yeast or lebadura? Ginagamit po ito sa baking o paggawa ng tinapay.

Number Three: para saan ang yeast sa tinapay? Ito po ang ginagamit ng mga Panadero para paalsahin yung mga tinapay, para lumaki, para mag-expand.

‘Di lang po ako sigurado dito, pero kapag naparami ang yeast or lebadura, lalaki ng maigi ang tinapay; kapag kakaunting yeast o lebadura ang nailagaya, maliit at siksik yung tinapay – matigas-tigas.

Ngayon, bakit ko po ito inexplain sa inyo?

Kasi po, sa ating Ebanghelyo sa araw na ito, narinig po natin na nagbabala si Hesus sa kanyang mga alagad, “Kaiingat kayo! Ilagan ninyo ang lebadura ng mga Pariseo at ang lebadura ni Herodes!”

Pinag-iingat ni Hesus ang kanyang mga alagad sa lebadura or yeast ng mga Pariseo at ni Herodes. Anung ibig sabihin ni Hesus? Bakit kailangang mag-ingat sa yeast ng mga Pariseo? Panadero ba sila? Hindi po…

Balik lang po tayo sa lesson natin kanina… anu nga ulit ginagawa ng yeast or lebadura sa tinapay? Pangpa-alsa, pangpalaki, pangpa-expand…

Ang sinasabi po sa atin ni Hesus, kung ang buhay daw natin, lalagyan natin ng yeast o lebadura ng mga Pariseo at ni Herodes – tandaan, mga Pariseo at si Herodes ang nagpapatay kay Hesus; mga Pariseo at si Herodes ang nanira kay Hesus…

Kung lalagyan natin ng yeast, ng lebadura, o ng pampalsa ng mga Pariseo at ni Herodes ang mga buhay natin – tandaan, sila ang nagpapatay at nanira kay Hesus – sa tingin po Ninyo, ano ang aalsa, mag-eexpand, o lalaki sa buhay natin?

Ang paninira at pagpatay sa damdamin ng mga tao.

Kaya ang paalala rin po sa atin ni Hesus, mag-iingat po sa mga bagay AT TAO na pinapapasok sa buhay natin. Baka hindi natin namamalayan, tulad ng yeast, lebadura, o pampa-alsa ng mga pariseo at ni Herodes, baka umaalsa, baka lumalaki na rin sa puso at isip natin ang panglilibak o pagpatay sa damdamin ng iba.

Dagdag nga po ni Apostol Santiago sa Unang Pagbasa, “Mapalad ang taong nananatiling tapat, sa kabila ng mga pagsubok; kapag ang pita ay tumubo at nag-ugat, nagbubunga ito ng pagkakasala.”

Kaya sa panahon ng pagsubok o matinding emosyon tulad ng inis o galit, maging mapanuri kung anung lebadura o pampa-alsa ang ilalagay sa puso.

Kapag nagtanim ng kasamaan, magbubunga ito at aani rin tayo ng kasamaan.

Subalit, kapag lebadura or yeast ng pag-ibig naman ang isinaboy na sa ating puso, magbubunga rin ito at aani tayo ng pag-ibig mula sa Diyos at sa kapwa.

Sa puntong ito, magandang maalala yung payo ni Pope Leo XIV ngayong Season of Lent, lalo't sisimulan na natin ito bukas:

"In this regard, I would like to invite you to a very practical and frequently unappreciated form of abstinence: that of refraining from words that offend and hurt our neighbor.

Let us begin by disarming our language, avoiding harsh words and rash judgement, refraining from slander and speaking ill of those who are not present and cannot defend themselves."

Amen.

Santiago 1, 12-18 Salmo 93, 12-13a. 14-15. 18-19 Marcos 8, 14-21

[for-d-win]

Thursday of the Second Week in Ordinary Time

Ang ating NARARAMDAMAN ay nakadepende sa kung anon gating PINAGMAMASDAN/TINITIGNAN.

Magandang gabi po sa inyong lahat! Pakibati naman po ang inyong mga katabi ng GOOD EVENING!

Mga kapatid, naalala ko po last year 2025, nagprusisyon po tayo ng Nazareno. Marami po ang umattend!

Bago pa magsimula yung prusisyon, nagsabi na po ako na magpalaman tayo ng tinapay para pagkatapos ng mahabang prusisyon, may meryenda ang mga umattend.

‘Edi palaman kami ng halos 200 na tinapay.

Ano pong nangyari?

Natapos po ang prusisyon, successful – walang nasaktan, nakauwi after two hours, nakadasal ang lahat sa prusisyon, wala masyadong naaberya na traffic at motorista.

Pero, yung pinalamanang tinapay: WALANG NAKAKAIN!

Bakit? Kasi nakalimutan dito sa sacristy, nawala sa isip ng in-charge!

Galit nag alit po ako kasi iniisip ko yung gutom ng mga tao, iniisip ko yung pagod nila after two hours!

Talagang napagsabihan ko po yung organizer, tumaas po talagang maigi yung boses ko! Nagalit po ako!

Tanong ko sa sarili ko after ng mga kaganapan, saan galing yung galit ko? Sa pagkakamali ba nung in-charge?

HINDI! Yung aking NARAMDAMAN, nakadepende sa aking TINITIGNAN!

Saan lang po ako nakatingin? Doon sa pagkakamali ng organizer, hindi po ba?

Kung sakali po na nakatingin, nakafocus ako doon sa success:  walang nasaktan, nakauwi after two hours, nakadasal ang lahat sa prusisyon, wala masyadong naaberya na traffic at motorista – ano po sa tingin ninyo ang mararamdaman ko?

MASAYA, THANKFUL, NAKANGITI!

Anong sinasabi po sa atin nito: Ang ating NARARAMDAMAN ay nakadepende sa kung anon gating PINAGMAMASDAN / TINITIGNAN.

Bakit ko po ito kinukwento sa inyo?

Let’s go back to our First Reading. We heard that “King Saul has the intention of killing David.” Bakit po nais paslangin ni Saul si David?

Inggit po! After po kasi ng gera, pagbalik nila ang mga kababaihan ay umaawit, “Saul has slain his thousands, and David his ten thousands.” “Libu-libo ang pinatay ni Saul, ang kay David naman ay sampu-sampung libo.”

Nainggit si Saul kasi parang mas pinapaboran na ng mga tao si David kaysa sa kanya, samantalang si David ay hindi hari at isang alipin lang.

Pero, bakit galit at inggit si Saul? Dahil ba love na nang mga tao si David? Hinde! Mali siya ng tinitignan.

Uulitin ko po: Ang ating NARARAMDAMAN ay nakadepende sa kung anon gating PINAGMAMASDAN / TINITIGNAN.

Nakatingin lang kasi si Saul sa papuri ng mga tao kay David.

Kung sakali na tignan ni Saul ay ang tagumpay o pagkapanalo nila sa gera, na napatay si Goliat at sumuko ang mga Philistines –

ano sa tingin niyo ang mararamdaman ni Saul bilang hari na panalo sila sa gera?

Masaya, nagpapasalamat, relaxed na dahil tapos na ang gera.

Ang ating NARARAMDAMAN ay nakadepende sa kung anong ating PINAGMAMASDAN / TINITIGNAN.

Kaya nga po, ang imbitasyon po sa atin ng mga pagbasa sa araw na ito – maging MAPANURI sa mga bagay na binibigyan natin ng atensyon, binibigyan natin ng pansin – kasi ito ang makaka-apekto sa ating damdamin.

Ngayon ko lang po napagtanto, minsan po (or baka madalas), tayo rin pala ang humahanap ng batong ipupukol sa ating mga ulo at puso – hindi pala ang ibang tao.

Kaya nga po sa Gospel natin today, nakakatuwa yung mga “unclean spirits.” Tanong niyo po ako kung bakit…

Nung nakita si Hesus, imbis na sabihin na “Kaaway kita, Hesus!” “Sumpain ka!” – paano po nila tinignan si Hesus?

“You are the Son of God.”

PINILI at PINILIT nilang makita ang Mabuti sa iba! At hindi ang kasuklam-suklam o pangit sa iba!

PAALALA: maging MAPANURI sa mga bagay na binibigyan natin ng atensyon, binibigyan natin ng pansin – kasi ito ang makaka-apekto sa ating damdamin.

Ang ating NARARAMDAMAN ay nakadepende sa kung anong ating PINAGMAMASDAN / TINITIGNAN.

Sikaping makita lagi ang mabuti, para labi natin ay laging may ngiti!

Amen!

1 Samuel 18:6-9; 19:1-7 Psalm 56:2-3, 9-10a, 10b-11, 12-13 Mark 3:7-12

[for-d-win]

Solemnity of Mary, the Holy Mother of God

Magandang gabi po sa inyong lahat! Pakibati naman po ang inyong mga katabi ng HAPPY NEW YEAR!

Mga kapatid, grade five po ako noong natuto po akong mag-DotA. Hindi ko po alam kung familiar kayo duon pero kaming mga millennials ito yung sikat na laro naming noong early 2000s. At nilalaro po naming ito sa mga computer shop – kaya naman, madalas po kami noon laging nasa labas ng bahay.

Isang araw, inabot na po ako at ng mga pinsan ko mag-DotA sa may Emme Roxas sa Santa Ana – ten-thirty na po ng gabi.

Alam niyo po nangyari? Naglalaro ako, naka-headphones po ako – may kumakalabit sa akin… (imagine niyo po ah, grade five lang po ako nito, eleven years old)

Sabi ko doon sa kumakalabit, “Mamaya na, naglalaro pa ako!”

Lalong dinamihan at diniinan yung kalabit. Sabi ko, “Teka nga lang!” Sabay tingin po ako sa likod…

Nanay ko na po pala!

Paano umabot doon ang nanay ko – kasi ganoon ang mga nanay: praning, worrier, hindi mapakali lalo na kapag ang mga anak ay wala pa sa bahay.

Kaya nga, masasabi mong nanay ka na talaga – hindi lang basta sa pagkakaroon ng anak – kung hindi, kapag marunong ka na rin mag-alala!

And the same is true with our Blessed Mother, Mama Mary! Paano po natin nasabi na siya ay isang ganap na nanay? Well, one of you will tell me, “Father, sure kami na nanay si Maria kasi may anak siya, si Hesus.”

Tama naman po iyung logic na iyun, we celebrate today Mary as the Mother of God kasi nga nagka-anak siya. But my deeper proof na nanay na talaga siya, yung isang proof na napanindigan niyang nanay na talaga siya: marunong siyang MAG-ALALA!

Makinig po sa ating Ebanghelyo; “Isinaysay [ng mga pastol] ang mga sinabi ng anghel tungkol kay [Hesus…] at natanim sa isip ni Maria ang mga bagay na ito at kanyang PINAGBULAY-BULAY.” “The shepherds made known the message that had been told them about this [Jesus] and Mary kept all these things, reflecting on them in her heart.”

[For today in the city of David a savior has been born for you who is Messiah and Lord. Luke 2:11]

Pinagbulay-bulayan, pinag-isipan, nag-alala si Maria! Hindi na siya basta may anak lang, hindi na siya basta isang dalaga na lang – nanay na siya dahil marunong na siyang MAG-ALALA. Hindi na sa sarili niya umiikot ang mundo niya kung hindi sa kanyang anak na si Hesus!

Kaya po, kung ang nanay ko, nag-alala kanina na 10:30 na hindi pa ako umuuwi kaka-DotA; ganoon din nag-alala si Maria sa mangyayari peligro sa anak niya – at sinasabi po sa atin na bawat araw na ginawa ng Diyos, nag-aalala rin po si Maria sa atin. Bakit?

Dahil siya ay nanay at tayo’y kanyang mga anak. Nag-aalala siya sa bawat panalangin na naririnig niya – at higit sa lahat, nag-aalala siya kapag hindi pa tayo umuuwi sa kanyang anak na si Hesus, nag-aalala siya kapag tayo ay nawawala.

Noong maliit po ako, para ‘di mawala, laging akong nakakapit sa kamay ni Mama. Kinalaunan, noong Malaki na po ako, may nausong bagong technology para hindi mawala ang bata sa mall – yung palang leash, yung parang retractable na tali tapos nakasabit sa vest ng bata para kahit tumakbo, masusundan…

Nag-iwan si Mama Mary ng isang tali – tali na pwede nating hilahin para mapalapit at makabalik tayo sa kanya; tali na pwede niya ring hugutin kapag tayo ay naliligaw at nawawala.

Ano po iyung tali na iyun?

Ang Banal na Rosaryo. Binigay niya kasi siya ay praning, maalalahanin – may lubid na pwedeng hilahin para makabalik tayp sa kanyang anak na si Hesus; pwedeng hilahin para hindi mawala sa kanyang piling.

Kaya naman po, kung mag-iiwan man po ako ng isang mungkahi or suggestion na pwedeng gawin sa 2026 – hatakin lagi yung lubid, hilahin lagi yung tali na tinatawag nating Rosary para hindi mawala at laging mapalapit kay Hesus sa pamamagitan ni Maria.

Amen.

Bilang 6, 22-27 Salmo 66, 2-3. 5. 6 at 8 Galacia 4, 4-7 Lucas 2, 16-21

[for-d-win]

December 24 Christmas Vigil Mass

Ginawa lahat ng Diyos para makasama ka!

Magandang gabi po sa inyong lahat! Pakibati naman po ang inyong mga katabi ng MERRY CHRISTMAS!

Ang haba nanaman po Gospel natin sa gabing ito! At kung nakumpleto po ninyo ang Simbang Gabi, alam po ninyo that on the 2nd Simbang Gabi, ito rin po ang Ebanghelyo po natin.

I was honestly asking the Lord this afternoon, “Lord, narinig na po naming ito some eight days ago, at ang haba-haba, nagkakanda-bulol na po ako sa mga pangalan ng mga lolo or ninuno ninyo. Tell us, Lord, why do we have to hear the list of your ancestors, on the very eve of your birthday? Bakit naming kailangan marinig at makilala ang mga lolo mo sa gabi bago ang birthday mo?

I guess, the answer will come from the very first book of the Bible – ano po ang unang aklat sa Biblia?

The Book of Genesis. Dito natin narinig ang kwento ng ating mga pinaka-unang magulang – si Adan at si Eba.

Ano po ang ka-isa-isang instructions sa kanila? “Pwedeng kainin ang bunga ng kahit na anong puno sa Hardin, maliban sa sa bunga ng puno na nasa gitna ng Hardin – at kapag kinain, sila’y mamatay o mapapa-alis ng Hardin ng Eden.”

At alam po natin ang karugtong ng kwento… kahit napakadaming pwedeng kainin, pinili pa rin nilang kainin yung bunga na ipinagbabawal – kaya sila ay napatalsik sa langit, napatalsik sa Hardin, napatalsik sa kaharian ng Diyos.

Alam po natin yung nangyari kay Adan at kay Eba pagkatapos nilang magkasala – pero tatanungin ko lang po kayo… alam niyo po ba ang nangyari sa Diyos pagkatapos umalis ni Adan at ni Eba?

Sumagi na po ba sa isip ninyo kahit minsan kung ano ang kanyang naramdaman noong mag-isa na lang po Siya sa Hardin?

Malungkot.

Ginawa niya si Adan at si Eba para mahalin at hindi para patalsikin. Kung ang Diyos lang ang masusunod, siguro gugustuhin niya na magkakasama lang silang tatlo sa langit – ngunit sa katigasan ng ulo ng tao, kaya tayo ay nawawalay sa Diyos.

Babalik po ako sa tanong ko kanina, “Lord, Bakit naming kailangan marinig at makilala ang mga lolo mo sa gabi bago ang birthday mo?”

Anong sagot ng Diyos? “Kasi, Father Aldwin, I want you to know, mula noong Nawala si Adan at si Eba sa langit – hinanap ko kayo, hinanap kita. At yung kwento ng mga ninuno ni Hesus – yan ang patunay kung paano ko kayo hinahap sa iba’t ibang siglo, sa iba’t ibang tao hanggang makarating ako sa mundo noong December 25, 2,000 years ago!

Hindi yan basta listahan ng mga Lolo ni Hesus – ‘yan ang kwento ng paghahanap ko sa iyo. Mga kapatid, anung punto ng mahabang Ebanghelyong ito – iniwan niya ang langit, iniwan niya ang paraiso para hanapin po tayo.

At bakit niya gagawin ito, bakit niya hahamakin ang maraming tao; from Abraham to Jesus is about 2,000 years inabot siya ng 2,000 years kakahanap sa atin hanggang dumating Siya ng December 25 – please tell me, bakit ito ginawa ng Diyos?

Dahil MAHAL KA NIYA!

Hinanap ka dahil mahal ka Niya! Hinanap ka dahil ka-ibig-ibig ka!

Kaya nga po, ang tunay na espiritu ng Pasko, ‘liban sa mga regalo, ay may DIYOS NA HINANAP AT SINAMAHAN TAYO.

May Diyos na iniwan ang langit para Samahan ang kanyang minamahal!

At pangako ng ating Unang Pagbasa ng First Reading, “At ikaw Israel ay ituturing niyang kasintahan, ang manlilikha mo’y pakakasal sa iyo…”

Simula ngayong gabing ito hanggang bukas, ituturing tayong kasintahan, pakakasalan ng Diyos – para Samahan at hindi na muling iwan.

Ang pangako po ng Pasko ay PAGSAMA ng Diyos, COMPANIONSHIP – ang pangako ay “may KASAMA ka” at hindi, may regalo ka.

Maganda ng ma-realize na hindi lahat ng dasal natin ay maaring matupad, marami sa problema ay mananatili – pero, ang sigurado may kasama.

At ito rin sana ang maging Espiritu natin ngayon Pasko – Samahan ang isa’t isa, presensya. Hindi naman lahat dito, afford mag-regalo; hindi lahat afford yung minimum na presyo ng exchange gift…

Pero, ang isang bagay na kayang ibigay kahit wala tayong pera – pagsama, presensya.

Kung papaanong hinanap at sinamahan tayo ng Diyos ngayong Pasko, sana mahanap at masamahan rin natin yung mga taong NAWALA sa buhay natin.

Hinanap tayo ng Diyos nung nawala tayo sa Hardin, sana mahanap rin natin mga taong nawala sa buhay natin:

- Kaalitan; - ‘Di Kapansinan; - Naka-Misunderstanding; - Mga ating Nasaktan; - Mga Nakapanakit rin sa atin.

At sa paghahanap natin sa kanila, isang word lang ang sasabhin at wala nang iba pa (pili na lang kung English o Tagalog):

𝗦𝗼𝗿𝗿𝘆. 𝗣𝗮𝘁𝗮𝘄𝗮𝗱.

Baka nang dahil sa salitang ito, dumating sa buhay nila si Kristo, baka maranasan nila ang tunay na Pasko – kesa sa iyong materyal na regalo.

This Christmas is more about Presence than Presents.

Amen.

Isaias 62, 1-5 Salmo 88, 4-5. 16-17. 27 at 29 Mga Gawa 13, 16-17. 22-25 Mateo 1, 1-25

[for-d-win]

Friday of the 34th Week in Ordinary Time

Magandang gabi po sa inyong lahat! Pakibati naman po ang inyong mga katabi ng GOOD EVENING!

Mga kapatid, kung may isang tao po akong kakilala na pinakamadasalin – ito po ay ang aking amang si Alexander. Tama po kayo ng narinig – napakamadasalin po ng aking ama.

Subalit, may dahilan kung bakit at papaano po siya naging madasalin…

Noong 2008, sa murang edad po na thirty-nine (39) years old, ang tatay ko po ay na-stroke, kalahati po ng katawan niya ang paralyzed, hindi niya maigalaw at hindi rin po nakakaramdam.

Mula po noong na stroke po siya at nahirapan po siyang makagalaw at hindi na rin po makapaghanap-buhay, doon po nagsimula ang kanyang pagkamadasalin at pagkapit ng maigi sa Panginoon.

Bakit ko po ito kinukwento sa inyo?

Sa karanasan po naming sa pamilya, doon ko po napatunayan na totoo po pala yung sinasabi ni Hesus sa ating Ebanghelyo: “Heaven and earth will pass away, but my words will not pass away.” “Mawawala ang langit at ang lupa, ngunit ang salita ko’y hindi magkakabula.”

Parang sinasabi sa atin ni Hesus…

Lahat ng bagay ay mawawala…

Kalusugan mo…

Kabuhayan at pera mo…

Kaibigan at mga mahal-sa-buhay mo…

But my words will not pass away, ngunit ang salita ko’y hindi magkakabula…

Mawawala ang lahat, pero si Hesus ay mananatili…

Gusto lang po sabihin sa atin ni Hesus ngayong gabi – dahil bukas ng gabi ay First Sunday of Advent na – balik ka lang… hindi ako aalis, hindi ako lalayo, andito lang ako, mananatili.

Minsan makakalimutan po ako, minsan magiging masaya ka sa mga karanasan mo…

Pero anuman ang mangyari, lagi akong mananatili, balik ka lang, ako’y nag-aabang sa iyo.

Amen.

Daniel 7:2-14 Daniel 3:75, 76, 77, 78, 79, 80, 81 Luke 21:29-33

[for-d-win]

Wednesday of the 34th Week in Ordinary Time

Magandang gabi po sa inyong lahat! Pakibati naman po ang inyong mga katabi ng GOOD EVENING!

We are celebrating today what we call RED WEDNESDAY – RED because we wish to commemorate the color of blood, the blood that was shed by many Christians in some parts of the world – marami pa pong parte kasi ng mundo na pinapaslang pa rin ang mga Kristiyano. Pinapaslang sila simply because sumusunod sila kay Kristo.

We are quite blessed enough here in the Philippines wherein the Catholic faith is being celebrated – sangkatutak ang ating mga prusisyon, nakakapag-Misa tayo kung saan-saan; samantalang may ilang Kristiyano, may ilang tao na gusto lang naman mahalin at sundan si Hesus subalit kailangan pang magtago para lang maging Katoliko – para lang makapag-Misa. Our prayers in this Holy Mass are offered for these persecuted Christians.

However, my dear brothers and sisters, you do not need to go to other countries to see this kind of persecution. Kasi kahit dito po sa ating bayan – gusto mo lang sumunod kay Kristo, gusto mo lang naman gawin yung nararapat, pero tinutuligsa ka rin, pine-persecute ka rin, siniraan ka rin.

At pakiwari ko, walang pinagkaiba yung pagkamatay ng mga Kristiyano sa pamamagitan ng baril o ng itak sa pagkamatay natin mula sa dila at labi ng iba – pareho lang tayong namamatay – baril man o sa salita.

At ito’y masakit – at siguro, minsan sa isang buhay ng sumusunod kay Hesus, makakaranas po talaga ng panunuligsa sa iba.

Ang gusto ko lang pong i-highlight mula sa Ebanghelyo natin mula sa araw na ito – sinabi ni Hesus: “you are not to prepare your defense beforehand, for I myself shall give you a wisdom in speaking…” “huwag kayong mababalisa tungkol sa pagtatanggol sa inyong sarili; sapagkat bibigyan ko kayo ng katalinuhan at ng pananalitang hindi kayang tutulan…”

Jesus promised us a wisdom to defend ourselves, Jesus promised us a wisdom to ease the pain of being persecuted – but, such wisdom will only come from familiarity with Jesus.

Ang tumitibay ang DAMDAMIN ay yung marunong MANALANGIN. Such wisdom and strength to face the slander (paninira) and persecution from other people can only come from a constant and deep relationship with God.

Kaya makikita mo – yung taong mabilis mag-react sa sinasabi ng iba, yung taong sensitive (konting kibot, inis-na-inis na) – tanungin mo, how’s your relationship with Jesus? Kamusta prayer life mo? Because a person who has a constant and deep relationship with God has values – may understanding yan, may patience, may prudence, at temperance – alam niyan kailan magsasalita at ibubuka ang bibig dahil nga sa values na nakuha niya sa palagiang pagsama kay Hesus sa pagdarasal. Hindi yung bira ng bira, hindi reactive!

Such is evidenced by our First Reading – how can Daniel interpret or discern the signs sent by God to King Belshazzar? Is Daniel bright? Is Daniel intelligent? NO!

He is prayerful!

His wisdom came from his familiarity with God – a familiarity that is gained by the REGULAR spending of time with Him. ‘Yan ang nagagawa ‘pag tunay at laging sinasamahan si Kristo.

Kaya po, gusto ko lang sabihin:

Ang tumitibay ang DAMDAMIN ay yung lumalalim at laging NANANALANGIN!

Amen.

Daniel 5:1-6, 13-14, 16-17, 23-28 Daniel 3:62, 63, 64, 65, 66, 67 Luke 21:12-19

[for-d-win]

Paggunity kay San Carlos Borromeo | Martes ng Ika-31 Linggo sa Karaniwang Panahon

Magandang umaga po sa inyong lahat! Pakibati naman po ang inyong mga katabi ng GOOD MORNING!

Mga kapatid, may isa po akong confession sa inyo – ang favorite pizza restaurant ko po ay YELLOW CAB!

Kwento ko po sa inyo paano ko nagging favorite ito. Noong maliit po ako – ang sikat na pizza parlor ay Pizza Hut or Shakey’s. Liban sa makukulay ang restaurant nila, sangkatutak rin po ang commercial nila noon sa TV.

One time, nasa Glorietta po kami ni Mama – sabi niya sa akin, “Aldwino,” sabi niya, “sa Yellow Cab tayo kakain ngayon ah!”

Sabi ko, “Ayaw ko jan! ‘Di nga sikat iyan eh! ‘Di ko nga ‘yan nakikita sa TV eh! Tapos, walang pang kumakain sa restaurant nila oh, ibig sabihin, hindi masarap.” Eh siyempre, nanay ko siya, sad ulo siya nasunod at duon kami kumain.

Pero, nung natikman ko na po yung kanilang Manhattan Meatlovers: NAKU PO! Ubod ng sarap! Nawala bigla sa isip ko ang Pizza Hut at Shakey’s.

Bakit ko po ito kinukwento sa inyo?

Mga kapatid, masasabi ko po, kung papaano ako nasarapan sa Manhattan Meatlovers ng Yellow Cab – ganoon rin kasarap at kalasa ang Katawan ni Kristo para sa ating kaligtasan at kaluluwa.

Kung malulubos lang natin ang Kanyang Katawan at ang tunay na epekto nito sa buhay natin, tiyak ko po, babalik-balikan po natin ito!

Parang sa Ebanghelyo po natin ngayon – narinig natin na “May isang lalaking naghanda ng isang malaking piging, at marami siyang inanyayahan.” Kinakatawan ng lalaking ito si Hesus na lagi po tayong inaanyayahan sa piging ng Banal na Misa, subalit wala raw pumunta.

Napapisip po tuloy ako… ‘di hamak na masarap naman yung handa nung lalaki, ‘di hamak naman na Malaki ang tulong at benepisyo sa atin ng Katawan ni Kristo, pero bakit walang pumupunta or umuonti ang nagsisimba.

Bigla ko pong naalala, sa Ebanghelyo, nakalagay dito, “inutusan niya ang kanyang mga alipin at ipinasabi sa mga inanyayahan, ‘Halina kayo, handa na ang lahat!’”

Bakit hindi nagsipuntahan ang mga tao kahit pinatawag at pinaimbitahan na sila sa mga tauhan nung lalaki, kahit masarap at libre ang pagkain?

Pakiwari ko po kasi, KA-DUDA DUDA O HINDI KAPANIPANIWALA YUNG MGA TAONG NAG-IIMBITA SA KANILA!

May posibilidad po, na ang problema – wala dun sa naghanda o sa mga tinawag – bagkus, baka ang problema, nasa nagtatawag.

Isang Magandang paggising po ito:

Una, sa aming mga pari – Kamusta ba ang aming pananalita, ang aming pagkilos, at ang aming pamumuhay? Kapag ba kami, narinig ninyong magsalita o nakita Ninyo ang aming lifestyle o aming ari-arian, NAIIMBITAHAN AT NAIILALAPIT PA BA NAMIN KAYO PAPUNTA KAY KRISTO? Or nilalayo at dinedirekta na lang ang atensyon Ninyo sa amin?

Ikalawa, sa inyong mga nagsisimba at nagdarasal araw-araw – Nasusunod natin ang batas na manalangin palagi… pero ang ating mga usapan, kwentuhan, at topic sa araw-araw, sumasalamin pa ba kay Kristo? ‘Pag Nakita tayo ng ating asawa, mga anak, o mga apo, kapanipaniwala bang tinatawag natin sila papunta kay Kristo o magaling lang tayo sa panlabas?

Mga kapatid, sab isa Ebanghelyo, “Handa na ang lahat!” Ginawa na po lahat ni Kristo, susunod na lang po tayo, mag-iimbita na lang po tayo. Pero, bago tayo mag-imbita, siguraduhin po muna nating nasa atin na si Kristo, binubuhay natin sa araw-araw si Kristo sa ating puso para tayo ay maging kapani-paniwalang naglalapit ng ibang tao kay Kristo.

You cannot give what you do not have. Hindi mo mailalapit ang iba kay Kristo kung wala siya sa puso mo.

At Maganda itong Ebanghelyo na ito para sa santo na pinagdiriwang natin sa araw na ito – San Carlos Borromeo.

Ang kanyang motto sa coat of arms ay: HUMILITAS. HUMILITY. PAGPAPAKUMBABA.

Paano niya ito isinabuhay? Panahon niya, nagkaroon din ng pandemya. Obispo at Kardinal siya noon – pero nasaan siya? Nasa kanyang toreng garing? Nasa kanyang safehouse? Wala po!

Nasa kalsada, nagbibigay ng ayuda at Komunyon sa mga nahawa ng sakit. Hindi nagtago sa kanyang comfort zone – totoo siya sa salita niya, HUMILITAS. HUMILITY. PAGPAPAKUMBABA.

Madaling paniwalaan, madaling makita si Hesuss a kanya dahil pinaninidigan niya at totoo siya sa kanyang mga sinasabi. Amen.

Roma 12, 5-16a Salmo 130, 1. 2. 3 Lucas 14, 15-24

[for-d-win]

Dakilang Kapistahan ng Lahat ng mga Banal

Magandang gabi po sa inyong lahat! Pakibati naman po ang inyong mga katabi ng GOOD EVENING!

Mga kapatid, sino po nakaka-alam sa inyo kung ilang taon po si Rizal noong siya ay pumanaw? How old was Rizal when he died?

He was 35 YEARS OLD! He died on December 30, 1896. Ngayon po, sa December, pang-ilang anniversary na po ng kanyang kamatayan? Ilang years na po siyang pumanaw?

129 years na pong pumanaw ang ating Pambansang Bayani. Alin na po ang mas mahaba? Yoong siya ay nabuhay o yoong siya ay patay? Mas matagal na po siyang pumanaw.

Bakit ko po ito kinukwento sa inyo? Para po ipaalala na mas matagal ang ating afterlife kaysa po sa buhay natin sa mundong ibabaw.

Sana maalala po natin that everything we do here on earth is only a preparation for our salvation. Yung thirty-five years ni Rizal ay paghahanda lamang para sa 129 years and more na siya ay pumanaw.

Kaya, Magandang tanong po sa atin ngayon… paano natin pinaghahandaan ang ating after life, ang ating life eternal?

Kung napaghandaan po natin itong maigi at napunta tayo sa langit – then, magiging masaya ang ating life eternal kasi habambuhay natin kasama si Hesus.

Kung tayo ay nakalimat at nagpakampante sa mundong ibabaw at nahulog po tayo sa impiyerno – then, magiging masalimuot at kaparuparusa ang ating life eternal.

At hindi kailangan mag-aalala dahil may mga kakilala po tayo na nasiguro nating maayos at masaya ang kanilang life eternal, na nasiguro nilang sila ay nasa langit na.

Sila po ang mga SAINTS o ang mga SANTO.

Paano sila nakapunta sa langit? Hanapin natin ang sagot sa Unang Pagbasa: “Sila ang mga NAGTAGUMPAY sa kabila ng mahigpit na pag-uusig. NILINIS nila at pinaputi sa dugo ng Kordero ang kanilang damit.”

Ang mga santo at santa, sila ang mga pinagsumikapang sumunod sa mga pinapagawa ni Hesus at sinisikap araw-araw linisin ang dumi ng kanilang mga kasalanan.

Nakapunta sila sa langit dahil pinaghandaan nilang maigi sapamamagitan ng pamumuhay ng may pagmamahal sa kapwa at takot sa Diyos. Maikli man ang buhay nila sa mundong ibabaw pero nasiguro nila na pangmatagalan sila sa buhay sa kalangitan.

Kaya nga po, ang buhay natin dito sa mundo, paghahanda po lamang para sa buhay na walang hanggan. Everything we do on earth is only a preparation for our salvation.

Kaya nga, Magandang isabuhay ang sinabi ni San Juan sa Ikalawang Pagbasa: “Tinatawag niya tayong mga anak ng Diyos… ang sinumang may takot sa kanya ay NAGPAPAKALINIS, tulad ni Kristo.” Sikapin natin buhay si Kristo sa ating buhay nang magkaroon tayo ng pangmatagalang buhay.

Dagdag pa ni Hesuss a ating Ebanghelyo: “Mapalad ang mga may malinis na puso, sapagkat makikita nila ang Diyos.”

Huli na ba ang lahat para sa atin? Hindi pa po!

Last October 19, may bagong saint po. Ang pangalan niya ay Bartolo Longo. Alam niyo po kung ano siya dati? Satanic priest! Pari ni Satanas.

Laging may sumusunod raw sa kanya na shado, he is often depressed at galit sa mundo. At sa gitna ng kanyang buhay, a Dominican priest and sister introduced him the Rosary, NILINIS ang sarili, inayos ang buhay, at sumunod sa Diyos! Now, he is enjoying life eternal because he prepared well for it.

Sana, maliban sa paghingi ng tulong ng mga santo, kaya rin nating gawin inspirasyon ang kanilang paglilinis ng Puso at pagsunod kay Kristo.

Amen.

Pahayag 7, 2-4. 9-14 Salmo 23, 1-2. 3-4ab. 5-6 1 Juan 3, 1-3 Mateo 5, 1-12a

[for-d-win]

Thursday of the 30th Week in Ordinary Time

Gawin and dapat mong gawin. Si Hesus na ang bahala sa kanilang sasabihin.

Magandang gabi po sa inyong lahat! Pakibati naman po ang inyong mga katabi ng GOOD EVENING!

Mga kapatid, mahigit isang taon na po akong naninilbihan dito sa Mandaluyong at isa ko pong na realize sa isang taon na ito –

na kahit yung mga programa na pag-aabot ng  relief good sa mga nangangailangan,

pamimigay ng pagkain sa mga nagugutom, o ‘di kaya,

yung pagbabahay-bahay sa mga maysakit…

Kahit Mabuti at Maganda ang hangarin, hindi pa rin pala ito ligtas sa mga puna at panghuhusga ng iba.

Akala ko po kasi dati, kapag mga ganitong outreach program, akala ko LAHAT na-aapreciate. Hindi rin po pala.

Bakit ko po shinishare itong bagay na ito?

We heard from our Gospel this evening that Jesus “cast out demons and perform healings [for the sick].” “nagpapalayas ng mga demonyo at nagpapagaling [ng mga maysakit].”

But, despite the kind-hearted gesture of Jesus, what did the Pharisees tell him? “Go away, leave this are because Herod WANTS TO KILL you!”

Kahit pala ang kabutihan at pagmamahal ni Hesus, hindi ligtas sa pangpupuna at panghuhusga ng iba – to the point that people wanted, not simply to hurt him, but to KILL Him.

Marami po sa ating pag-aalay at pagbibigay at paglilingkod at paggawa ng Mabuti sa kapwa, dadaan rin sa panghuhusga ng iba. May makaka-appreciate, pero meron at meron din naman maninira – may gusto ring ikaw ay paslangin, hindi naman po literal…

Pero, may iilang nais paslangin ang ating puso’t damdamin gamit ang kanilang paninira at mga salita.

At Maganda ang ginawa ni Hesus, “Go and tell that fox, I MUST CONTINUE ON MY WAY, I MUST CONTINUE WHAT I AM DOING!”

The same way po, CONTINUE THE GOOD that you are doing! Ituloy mo lang po ang Magandang pinagagawa sa iyo ni Lord.

Anong pong gagawin dun sa mga may nasasabi napupuna?

Sino nga nagpapagawa nung Mabuti mong ginagawa? Si Hesus…

Tanong po kita – sino ang dapat mamroblema sa sasabihin ni iba? Yung gumagawa o nagpapagawa?

Yung nagpapagawa – problema mo ay tapusin yung pinapagawa sa iyo. Problema ng Diyos ang sinasabi ng iba.

Siya na ang bahala sa kanila. Kaya nga sab isa First Reading, “If God is for us, who can be against us?” “Kung ang Diyos ay panig sa atin, sino ang laban sa atin?”

Take care of your mission. God will take care of its completion

Gawin ang misyon. Diyos ang bahala na matapos mo ang misyon – Siya na ang bahala sa mga sinasabi ng iba.

Otherwise, nagwawagi ang demonyo kapag – nang dahil sa pa-apekto natin sa naririnig natin sa iba – hindi matatapos yung trabaho o papangit yung quality ng pinagagawa ng Diyos, mananalo ang plano ng demonyo.

Kaya, CONTINUE YOUR WAY, CONTINUE THE GOOD THAT YOU ARE DOING!

Take care of your mission. God will take care of its completion.

Gawin and dapat mong gawin. Si Hesus na ang bahala sa kanilang sasabihin.

Amen.

Romans 8:31b-39

Psalm 109:21-22, 26-27, 30-31

Luke 13:31-35

[for-d-win]

Wednesday of the 30th Week in Ordinary Time

Nasa atin na ang Buhay na Walang Hanggan – pagsumikapan at pagkaingatan!

Magandang gabi po sa inyong lahat! Pakibati naman po ang inyong mga katabi ng GOOD EVENING!

Mga kapatid, nakikita po itong picture na ito?

Sino po yung naka-white? Sino namana po yung humahalik sa kamay niya? Si Fr. Cesar, ang ating Parish Priest.

Maganda po ang kwento niyan, kung paano naka-face-to-face at nahawakan ni Kura si Pope Leo.

Una po kasi, pina-upo po muna kami sa benches – kasi, makikinig po muna kami sa message niya para sa Weekly General Audience. Marami pong nag-unahan duon sa harapan para makita ng mas malapitan si Pope, para mas maganda ang mga kuha sa kanya.

Si Kura po, humble as he is, pumuwesto po sa bandang likuran – hindi naman po siya mahilig sa picture-picture. Tingin-tingin lang, sapat na sa kanya, kaya kahit sa likod, okay lang.

Pagkatapos po ng message ni Pope, pinatayo na po kaming lahat, pinapunta kami, yung parang sa class picture nung maliliit pa tayo.

Ang unang tinawag ay yung mga nasa likod. Sino nga uli yung naka-pwesto sa likod? Si Fr. Cesar. Silang mga nasa likod ang nakapili ng pwesto nila at silang lahat ay yung nasa harapan!

At yung mga nasa harapan kanina sa benches, yung mga nag-unahan para maganda at malapit yung mga picture nila kay Pope – sila naman po yung na-pwesto sa likuran.

Si Kura na tahimik na pumuwesto sa likod, siya pala ang mapupunta sa harapan para ang Pope ay makamayan.

Bakit ko po ito kinukwento sa inyo?

Sabi po kasi sa Ebanghelyo natin sa gabing ito, “Some are last who will be first, and some are first who will be last.”

Mga kapatid, at this very moment, kung pag-uusapan natin ay kaligtasan ng kaluluwa, tayong mga Katoliko ang first:

Mark 16:16      - “The one who believes and is baptized will be saved.”

John 6:51          - “Whoever eats of this Bread will live forever.”

Out of God’s love for us, everything is provided already for our salvation, lahat ay ginawa na ng Diyos para sa ating kaligtasan. When it comes to salvation and life-after-death, we, Catholics, are first receivers.

However, this might NOT be the case already today – tayo nga ang mauunang maliligtas, but take a look, paunti nan ang paunti yung gumagawa ng John 6:51, paunti na paunti at padalang na ng padalang yung kumakain ng Tinapay na nagbibigay buhay.

May gumagawa ng Mark 16:16, nagpapabinyag pero pagkatapos ng binyag, maniniwala sa anting-anting o hula-hula na parang mas totoo pa ang mga ito kaysa sa Diyos.

Kaya nga takot ni Jesus, “…some are first who will be last.” Baka kung sino pang dapat mauna, tayo pa po ang mahuli dahil sa kapabayaan, katamaran, at kawalan ng paki-alam.

Please know that in our Catholic faith, God already provided everything just so we can have eternal life and see Him immediately upon our death. Let us devoutly and lovingly maximize all these gifts of Jesus for us.

Natatakot lang rin po si Hesus: mamaya, tayong mga Katoliko na provided na ang lahat para sa kaligtasan, tayo pa ang mahuli, tayo pang ang malaglag – “first who will be last.”

At mauna pa po sa atin yung nasa ibang religion or sekta – kasi sila, kahit hindi Katoliko, baka mamaya, mas mabait, mas mapagbigay, mas madasalin pa kaysa sa atin. Mamaya, sa kanila pa magkatotoo yung, “Some are last who will be first.”

Let us then seek the help of the Holy Spirit, hingi tayo ng tulong sa Espiritu Santo, na gabayan niya ang ating mga kalooban papuntang kabanalan. Sabi po ng First Reading, “The Spirit comes to the aid of our weakness; he intercedes for the holy ones according to God’s will.” “Tinutulungan tayo ng Espiritu sa ating kahinaan; ang Espiritu’y lumuluhog para sa mga banal, ayon sa kalooban ng Diyos.”

Amen.

Romans 8:26-30 Psalm 13:4-5, 6 Luke 13:22-30

[for-d-win]

30th Sunday in Ordinary Time

Ibato ang HUSGA kapag MALINIS ka na, para hindi bumalik sa iyo ang iyong mga PUNA!

Magandang gabi po sa inyong lahat! Pakibati naman po ang inyong mga katabi ng GOOD EVENING!

Mga kapatid, noong maliit po ako, tawag sa akin ng mga pinsan ko, ng mga tito at tita ko – ALASKADOR daw po ako, malakas mang-asar, pintasero ba.

Hanggang ngayon naman po, alam ko ng malakas pa rin ako mamintas at mang-asar lalo na po kapag kasama ko mga tropa ko, mga close sa akin, at mga kapatid kong pari.

Pero, sa lahat ng inasar ko, sa lahat ng pinintasan ko, may isang lait na hindi ko po ginagawa…

Hindi po ako nanlalait sa kutis ng iba! Hindi po ako nanlalait sa kinis ng iba! Bakit kamo?

Nakikita niyo naman po ako ng malapitan, nakikita niyo naman po gaano ka-kinis ang aking mukha - kilala ko po kasi ang mukha ko, alam ko po kung gaano ka-kinis ang mukha ko! Parang kalsada ng DPWH, ‘di ba…

Hindi po ako nanlalait sa kutis ng iba DAHIL BAKA BIGLANG BUMALIK SA AKIN YUNG HUSGA KO SA IBA!

Kaya natutunan ko po – kapag nakakita ng hindi maganda o panget sa iba – bago bitawan ang iyong husga, siguraduhing malinis, makanis, at perpekto ka na – baka kasi, bumalik sa iyo ang iyong PUNA!

Kung manghuhusga sa iba, natural lang po iyan. Bakit? Please remember in the book of Genesis, we are created according to the image and likeness of God!

God is the all good – trained po ang mata natin makita ang GOOD, ang maganda, ang kaaya-aya dahil ginawa tayo ayon sa wangis ng Diyos.

Kaya nga, kapag may imperfections o pagkakamali, madali nating makita – kasi sanay ang mata natin sa GOODNESS ni Lord, alam ng mata kapag may mali o panget.

Bakit ko po ito kinukwento sa inyo…

Sana Magaya po natin yung tax collector sa Gospel natin sa gabing ito. Sabi po dito, “the tax collector… would not even raise his eyes to heaven…” – hindi na po makatingala, laging nakayuko, hindi makatingin sa iba, hindi na makapanghusga dahil KILALA NIYA ANG SARILI NIYA: “O God, be merciful to me a SINNER.” “O Diyos, mahabag po kayo sa akin na isang makasalanan!”

Hindi na niya matignan ang iba dahil alam niya, makasalanan siya, imperfect siya – takot lang niyang bumalik sa kanya lahat ng husga niya sa iba.

Number one, let us learn to bow down our heads – iyuko at maging mapagpakumbaba – na may pagkakamali at pagkukulang ang iba – TAYO RIN! Maghunos dili at ibato agad sa atin ang pagsusukat natin sa iba. Matutong iyuko ang ulo.

Tignan naman natin yung sinabi ng Pharisee:

Sabi po dito, “O God, I thank you that I am not GREEDY, DISHONEST, ADULTEROUS. I FAST TWICE A WEEK, and I PAY TITHES [from] my whole income!” “O Diyos, nagpapasalamat ako sa iyo pagkat hindi ako katulad ng iba – mga magnanakaw, mga magdaraya, mga mangangalunya – o kaya’y katulad ng publikanong ito. Makalawa akong nag-aayuno sa loob ng sanlinggo; nagbibigay ako ng ikapu ng lahat kong kinikita.”

Ito naman – PERFECT NA PO! Parang wala nang bahid dungis – hindi maramot, hindi nandaraya, hindi nangangalunya. Nag-fasting na, nagbibigay pa sa simbahan. Pwede na siyang manghuga, ano? Near perfect na!

Pero, narinig niyo po bang sinabi niyang siya ay NAGMAMAHAL!

Lahat ng NAGMAMAHAL, ginagawa ang TAMA. Pero hindi lahat ng gumagawa ng TAMA ay NAGMAMAHAL!

Panukat sa lahat ng ating ginagawang tama at pag-iwas sa mali – gaano po tayo nagmahal.

Kaya, ‘wag mayabang sa outward goodness na pinapakita sa iba. Ang tinitignan kasi po ng Diyos, yung puso na nasa inyong kalooban – gaano kalaking pagmamahalan ang binaon sa iyong panalabas na kabutihan.

Dalawa lang po ang paanyaya ko sa inyo sa gabing ito:

Gayahin ang Tax Collector – iyuko ang ulo dahil marami pa tayong pagkakasala at pagkukulang; we’re far from being perfect. Kapag nakakita ng hindi maganda o panget sa iba – bago bitawan ang iyong husga, siguraduhing malinis, makanis, at perpekto ka na – baka kasi, bumalik sa iyo ang iyong PUNA!

Lagyan ng pagmamahal ang iyong ginagawa – ginawa ng Pharisee lahat ng tama at umiwas rin siya sa mali… pero paalala sa atin, susukatin ang ating panlabas na kabutihan sa lalim ng ating pagmamahalan. Lahat ng NAGMAMAHAL, ginagawa ang TAMA. Pero, hindi lahat ng gumagawa ng TAMA ay NAGMAMAHAL!

Amen.

Sirach 35:12-14, 16-18 Psalm 34:2-3, 17-18, 19, 23 2 Timothy 4:6-8, 16-18 Luke 18:9-14

[for-d-win]

Thursday of the 29th Week in Ordinary Time

Magandang gabi po sa inyong lahat! Pakibati naman po ang inyong mga katabi ng GOOD EVENING!

Handang kaninisan ang taong nagsasabi ng katotohanan.

Minsan po titanong ko ang sarili ko: kelan ba masasabing maganda or effective yung mga homily ko?

Kapag ba may napaiyak ako, kapag ba may napatawa ako, kapag ba may napagbago ako?

Pwede – pero, sinabi ni Hesus sa Ebanghelyo natin sa gabing ito, “I have come to set the earth on FIRE… I have [not] come to establish peace, but rather DIVISION!” “Naparito ako upang magdala ng APOY sa lupa… [ako’y] pumarito upang magdala, hindi kapayapaan Kundi PAGKAKABAHA-BAHAGI.”

Bigla ko po tuloy na-realize: siguro, isang marka na maganda nan ga ang homily – hindi lang sa napaiyak, napatawa, o napabago – kapag may nainis na rin sa sinabi ko.

Nainis dahil ginagambala, nilalagyan ng DIVISION between their old sinful ways and the new loving way of Jesus.

Paalala ni Hesuss a atin – ang pagparito niya ay FIRE, APOY, upang banlian, linisin ang ating mga puso mula sa ating mga kasalanan. Handa Siyang kainisan ng marami kung ang ibig sabihin naman noon ay madadala niya tayo sa TAMA at TOTOO.

Kaya nga po, magandang ring magisip-isip: may nainis o nagalit na ba sa akin? Posible po kasi, na kapag lahat friends mo, kapag wala pang naiinis sa iyo – pwedeng sobrang bait mo or lahat na lang na tao – ino-OOhan mo.

Premarital Sex – oo-ohan kita para ‘di tayo mag-away!

Contraceptives at Pills – okay lang yan kaisa magalit ka sa akin!

Corruption at Pagnanakaw – tatahimik na lang ako para hind imo pakialaman buhay ko!

Hindi naman po sa hinihimok tayo ni Hesus na makipag-away o mang-inis lagi. Ang sinasabi niya lang po ay parte ng buhay ng mga sumusunod sa kanya ang kainisan at kagalitan dahil nga DIVISION – tayo ay narito upang magdala ng PAGKAKABAHA-BAHAGI sa pagitan ng tama at mali, kabanalan at kasalanan.

Tignan na lang po natin ang ating first reading. Si St. Paul, walang kapreno-prenong sinasabi, “What profit did you get from your sins? SHAME and DEATH!” “Anung nakuha ninyo sa kasalanan? KAHIHIYAN at KAMATAYAN!”

Walang tumpik-tumpik, sinasabi ang totoo – para banlian, pasuin at linisin ang ating puso mula sa kasalanan.

Kaya sana po, bilang mga sumusunod kay Kristo, magkaroon tayo ng tapang magdala ng DIVISION, PAGKAKABAHA-BAHAGI – hindi sa ugnayan – Kundi mula sa kabanalan at kasalanan.

Handang kaninisan ang taong nagsasabi ng katotohanan.

Amen.

Romans 6:19-23 Psalm 1:1-2, 3, 4 and 6 Luke 12:49-53

[for-d-win]

Wednesday of the 29th Week in Ordinary Time

Magandang gabi po sa inyong lahat! Pakibati naman po ang inyong mga katabi ng GOOD EVENING!

Mga kapatid, anu pong talent ninyo? Sige po, bibigyan ko po kayo ng time mag-isip… at pagkatapos niyong maisip kung ano po ang talent ninyo, gusto ko po kayo ulit tanungin – ano naman ang ginawa mo sa talent mo?

Kung ako po tatanungin ninyo, isa ko pong talent na proud po ako kasi self-taught ko lang po ito, mag-isa ko lang pong inaral – ito po ay mag-plastic cover ng mga libro.

At kapag nag-cover po ako ng books, ay – PULIDO po! Malinis, kaunti lang po yung scotch tape na gagamitin ko para neat tignan.

Anung ginawa ko po sa talent na ito? Noong seminarista po kami – para po makatulong kay mama sa mga gastusin, nag-negosyo po ako. Nag-cover po ako ng libro ng mga ka-seminarista ako: ten pesos kada libro, sagot ko na ang cover.

Sa isip ko, bakit hindi ko pagkakitaan itong talent na binigay ni Lord – tutal, binigay niya ang talent na ito para matulungan ko ang sarili ko at matulungan ko ang ibang tao.

Bakit ko po ito kinukwento sa inyo?

Mga kapatid, please remember what Jesus said in our Gospel this evening: “Much will be required of the person entrusted with much.” Ang Diyos ay may inaasahan sa kanyang mga binibigyan.

Halimbawa po:

Magaling kang kumanta – anung ginagawa mo sa talent nay an? Ginagamit lang kapag naliligo ka? Or kapag bertdeyan, kapag may karaoke? Pero ‘pag walang event, wala ring gamit? Pwede ka kumanta sa choir dito sa simbahan!

Halimbawa naman po, hindi talent ang kaloob s aiyo ni Hesus kung hindi, treasure, kayamanan – anung ginagawa mo sa treasure na iyan? Nasa alkansya lang? Nasa savings account lang? Invest niyo po, sumali kayo sa mga coop, palaguin niyo po – hindi para yumaman ka pa ng yumaman – kung hindi para po mas marami pa kayong madudukut na pangtulong sa iba.

“Much will be required of the person entrusted with much.” “Ang binigyan ng maraming bagay ay hahanapan ng maraming bagay.”

At mga kapatid, nagbabala na po sa atin si Hesus sa Ebanghelyo. Ano po ang sabi niya?

“That servant who knew his master's will but did not make preparations nor act in accord with his will shall be beaten severely.” “Ang aliping nakaaalam ng kalooban ng kanyang panginoon, ngunit hindi naghanda ni sumunod sa kalooban nito ay tatanggap ng mabigat na parusa.”

Tignan niyo po ngayon ang ating mga lingkod-bayan – binigyan ng sangkatutak na talion at yaman ng Panginoon para panglikuran ang ating bayan.

Pero saan nila ginamit ang mga talentong ito? Talino sa pagnanakaw, husay sa pagsisinungaling, yaman para sa sarili. Anung sabi ni Hesus? Yung hindi ginamit ang talento ayon sa kalooban ng Nagbigay – TATANGGAP NG MABIGAT NA PARUSA!

Tayo rin po, kapag tinengga lang natin ang mga talentong bigay ni Hesus, kabahan, baka bawiin ang iyong talent at ika’y parusahan.

Kaya nga po sab isa first reading: “Do not present the parts of your bodies to sin as weapons for wickedness… [rather,] present the parts of your bodies to God as weapons for righteousness.” “Huwag ninyong ipailalim sa kapangyarihan ng kasalanan ang alinmang bahagi ng inyong katawan bilang kasangkapan ng kasamaan… ihandog sa kanya ang buo ninyong pagkatao bilang kasangkapan ng katuwiran.”

Pasakop niyo po ang mga talento ninyo sa kalooban ng Panginoon – gamitin ang mga talento sa paglilingkod sa Diyos at kapwa.

Balikan niyo lang po yung Parable of Talents, yung binigyan ng limang talents, anu ginawa niya? Pinagyabong, nadagdagan pa ng extrang lima – pinagpala ng Panginoon, dinoble ang talentong binigay niya kay Lord.

Ang Diyos ay may inaasahan sa kanyang mga binibigyan.

Amen.

Romans 6:12-18 Psalm 124:1b-3, 4-6, 7-8 Luke 12:39-48

[for-d-win]

Wednesday of the 25th Week in Ordinary Time

Ang mas pinaniniwalaan ay yung taong simple sa ari-arian.

Magandang gabi po sa inyong lahat! Pakibati naman po ang inyong mga katabi ng GOOD EVENING!

Mga kapatid, nakokonsesnya po ako…

Noong araw po ng Linggo, yung araw kung saan mayroon po tayong pagproprotesta laban sa korupsyon at katiwalian, ako po ay nasa Baguio City – nag-retreat at planning po ang ating Parish Pastoral Council.

Dahil nga po hindi ko na maabutan yung rally sa EDSA, nagsuot na lang po ako ng white shirt [white po kasi ang kulay nung rally] at nagselfie sa loob ng bus. Parang ang punto ko po, hindi man ako nakapunta, I am one with you in spirit.

May isa pong Kabataan na nakapansin sa bus na aking sinasakyan – ang tawag po ay First Class – angat siya ng kaunti sa regular or ordinary bus at ibig sabihin, mas Malaki ang bayad.

Sabi ba naman sa akin nung Kabataan, ang galing father, ang hashtag niyo po ay remember the poor pero nakasakay sa first class na bus.

Nakonsensya po ako…

Bakit ko po ito kinukwento sa inyo?

Narinig po kasi natin sa ating Ebanghelyo sa araw na ito, pinagbilinan ni Hesus ang Labindalawa na “magpalayas ng mga demonyo at magpagaling ng mga karamdaman.”

At kabilin-bilinan ni Hesus sa kanila, “Huwag kayong magbaon ng anuman para sa inyong paglalakbay kahit tungkod, supot, tinapay, salapi o bihisan.” Pack light, ‘ika nga!

At tanong ko, Lord, parang harsh ka naman sa mga Apostles mo – bakit naman wala silang kadala-dala sa kanilang misyon? It dawned on me lang, mas madali kasing PANIWALAAN yung taong SIMPLE SA ARI-ARIAN.

Parang yung kwento ko po kanina: naka-white shirt ako para sa rally, may pa hashtag pa akong #rememberthepoor PERO yung lifestyle, naka-first class na bus – parang ang hirap paniwalaan na may malasakit ako sa aba pero namumuhay ako ng malayo sa estado nila.

Sana maalala lang po natin mga kapatid na isang malaking credential po natin, kung tayo ba ay kapanipaniwala o maasahang tao – hindi lang po basta ang ating tinapos na degree o kung saan tayo grumaduate…

Malaking puntos ng ating credibilidad ay ang ating pamumuhay ng simple – nakikita bas a ating mga gawa ang ating mga sinasabi.

Kaya siguro, si Hesus, para mas mabilis paniwalaan ng marami ang kayang mga alagad, dapat – wala kayong dala.

Dapat makita nila ang inyong kasimplehan para kayo ay kanilang paniwalaan.

Halimbawa na lang po sa ating unang pagbasa: parte ng credibilidad, parte ng paniniwala ng mga Israelita kay Prophet Ezra – “gulanit ang [kanyang] kasuotan.” Madaling paniwalaan kasi ang ganda ng kanyang mga salita, alam nil ana hindi para sa kanyang sariling yaman, hindi para pagkakitaan.

Ano ang tawag sa atin ni Hesuss a araw na ito, “huwag magbaon ng anuman.” Ibig sabihin, dalhin mo lang ang sarili mo – walang pagpapanggap, walang kayamanan, walang pagkukunwari, kung sino ka lang talaga -  ‘yan ang mas mabilis na paraan para makilala ng iba si Kristo.

Amen.

Esdras 9, 5-9 Tobit 13, 2. 3-4a. 4bkd. 5. 8 Lucas 9, 1-6

[for-d-win]

Thursday of the 24th Week in Ordinary Time

Ang nagbabago ay yung KINAAWAAN, hindi yung PINAGALITAN.

Magandang gabi po sa inyong lahat! Pakibati naman po ang inyong mga katabi ng GOOD EVENING!

Mga kapatid, noong high school pa po kami sa minor seminary, mayroon po kaming cut-off grade: kailangan ang general average mo pagkatapos ng 4th grading period ay 83 and above. Kapag ang general average mo ay 82.99 and below, hanap ka na ng bagong school for the next school year.

Naalala ko lang po, mayroon po kaming kaklase, ang general average niya po noong 4th quarter ay 82.91. Kung tatanungin ko po kayo, ilan na lang po kailangan niya para makapasa? .09!

Kaunting-kaunti na lang! Pero, kung susundin ang rules, pwede ba siyang makatungtong sa next school year? HINDE! Bagsak po siya!

Pero, ano po ang sabi ng aming rector? Pagbigyan natin siya – total 0.09 lang naman kailangan niya.

Ano po nangyari noong pinagbigyan siya? Siyempre, natuwa po at ang laki-laki ng pasasalamat! At, sobrang pasasalamat niya po – nag-aral siyang maigi. Dumating pa po sa punto na sa sobrang aral niya – nakapasok pa po siya sa top five!

Ano punto ko lang po? Ang nagbabago ay yung KINAAWAAN, hindi yung PINAGALITAN.

At bakit ko po ito kinukwento sa inyo? If you listened carefully to our Gospel this evening, we heard Jesus telling Simon a simple story:

May dalawang manggagawa na umutang sa boss nila: isang 500 pesos at isang 50 pesos. Noong araw na ng singilan, wala sila parehong pambayad. Kaya, kinaawaan sila at sila’y pinagbigyan.

Tanong ni Hesus: sa tingin niyo po, sino sa dalawa ang mas mamahalin yung boss nila? Sino sa dalawa ang mas magiging masipag at masigasig sa trabaho? Yung mas Malaki yung pinatawad, yung mas Malaki yung pinagbigyan.

Kaya imbitasyon ko po sa inyo, higit lalo sa mga magulang, teacher, mga boss, at mga nakatatanda na naririto – palibhasa, nasanay po tayo noong maliit pa tayo na pinagagalitan at pinapalo. Nagbabago naman tayo, pero, may hinanakit at galit sa ating mga puso.

Pero, kung gusto niyo po ng pagbabago sa kapwa na tatagos at tatagal habangbuhay, matuto po tayong magpasensiya at magpatawad. ‘Yan ang ginagawa ng Diyos para sa atin araw-araw – sa dami ng kasalanan natin, deserve nating maparushan, deserve na nating pumanaw. Pero kinaawaan, pinatawad, sinalo pa niya yung ating kasalanan at kamatayan, umaasa siya na sana, magkaroon ng pagbabago sa ating mga puso.

Paalala sa atin ni St. Paul sa first reading, higit lalo po sa mga nakatatanda: “Set an example for those who believe, in speech, conduct, love, faith, and purity.” “Pagsikapan mong maging huwaran ng mga sumasampalataya: sa pananalita, ugali, pag-ibig, pananampalataya, at kabanalan.”

Hindi inis o galit mo ang babago sa mundo, kung hindi ang iyong awa at pagpapatawad.

Ang nagbabago ay yung KINAAWAAN, hindi yung PINAGALITAN.

1 Timothy 4:12-16 Psalm 111:7-8, 9, 10 Luke 7:36-50

[for-d-win]

Wednesday of the 24th Week in Ordinary Time

Makinig sa mga paalala para hindi na lumala.

Mga kapatid, ang tigas po ng ulo ko.

Ano pong nangyari? Matagal na po ako ni-reremind ng nanay ako na magpa-personal APE – annual physical exam para makita kung Kamusta mga blood chem ko, yung overall na pangangatawan ko.

May mabait pa nga po tayong MBG dito sa Parokya na binigyan po ako ng parang instructions na ibibgay ko sa diagnostic center.

‘Di po kasi ako mahilig sa pa-check up o pa-ospital-ospital. Kahit mga gamot-gamot, ‘di rin po ako mahilig diyan. Intayin ko na lang po gumaling ako ng kusa sa sakit ko.

Dahil sa tigas ng ulo ko, na hindi ko po nalalaman nangyayari sa katawan ko – sumakit po yung ulo ko ng sobra last Wednesday. Sobrang sakit po na hindi ko na kaya ma-bear, na hindi kaya tanggalin ng simpleng paracetamol – dinala ko po sarili ko mag-isa sa ospital.

Kung nakinig lang po ako sa nanay ko, kung matagal ko nang pinakita yung reseta ng doktor sa mga laboratory o clinic – Nakita na sana yung health ko, na-prevent siguro yung sakit ng ulo ko.

Simple lang po ang punto ko sa gabing ito: Makinig sa mga paalala para hindi na lumala.

In our Gospel this evening, we heard Jesus, in a way, nagpaparinig po sa mga nakikinig sa kanya: “We played the flute for you, but you did not dance.” “Tinugtugan namin kayo ng plauta, ngunit hindi kayo sumayaw!”

Ang punto po ni Hesus, dumating raw si John the Baptist, the greatest prophet, to remind them, pero hindi pa rin nakinig at nagsisi ang mga tao.

The Son of Man also came to remind them, but instead, siniraan, pinatay, at pinako sa krus.

Pinadala silang dalawa para paalalahanan at pagsabihan ang mga tao na magbago – para hindi na lumalala. Pero ayaw makinig, matigas ang ulo.

Sana lang po, maalala po natin mga kapatid na nagsasalita po si Hesuss a buhay natin – una, sa mga Bibliya po natin sa tahanan. Buklatin niyo po, samo’t sari ang kanyang mga reminder, paalala para hindi na tayo lumala. Kung may mga tanong baka sa tamang pagbabasa ng Bible, makuha na ang sagot.

Ikalawa, nagsasalita rin si Hesuss a mga friendly reminders ng mga nakapaligid po sa atin – katulad ng nanay ko – na magpa-check up na raw po ako… minsan nakasasakit ang mga reminders na ito, fraternal correction, pero form po ito nang pagmamahal nila sa atin para hindi tayo mawala o mapariwara.

Sabi ko nga po kanina, Makinig sa mga paalala para hindi na lumala.

Katulad na lang po halimbawa sa ating first reading, Kahit si St. Paul, may reminder, may paalala kay Timothy para hindi siya mawala. Ano sabi?

“You should know how TO BEHAVE in the household of God…”

1 Timothy 3:14-16 Psalm 111:1-2, 3-4, 5-6 Luke 7:31-35